" เรือ "ยวดยาน ของญาติโยม ที่ใช้เป็นพาหนะ... ไปทำบุญที่วัดนี้

ศาลาฉันท์ข้าวของพระสงฆ์

ในวันหยุดเมื่อวานนี้ เวลา 06.30น.  ผู้บันทึกมีความตั้งใจ ในการไปทำบุญที่วัดป่าบ้านดอนหนาด ถึงแม้ว่าจะเป็นการไปครั้งแรก และไม่รู้จักเส้นทางโดยการสอบถามจากชาวบ้าน เมื่อไปถึงท่าน้ำ พบว่าเรือยนต์ของพระอาจารย์กำลังจะออกเรือ หลังจากท่านกลับจากการออกไปบิณฑบาต เวลาเกือบ 07.00น.จึงได้นิมนต์ท่านไว้เพื่อที่จะขอโดยสารเรือไปทำบุญด้วย ท่านก็รอผู้บันทึก และ ท่านที่ขับเรือจะเป็นพระสงฆ์ และมีการซ่อมเรือยนต์ เมื่อเกิดปัญหา

 น่าเห็นใจพระอาจารย์ ในการขับเรือเพราะจอก เยอะมาก

มีพระอาจารย์อ๊อด เป็นเจ้าอาวาส และให้ข้อมูลว่า วัดป่าบ้านดอนหนาด  พึ่งมีอายุได้ 2 ปีกว่า มีพระสงฆ์จำพรราเพียง 3 รูป และ มีนาค 1 รูป ที่เข้านาคจะบวชพระ  ในวันที่ 1 สิงหาคม 2551

เป็นที่น่าศรัทธามาก บรรยากาศร่มรื่น เวลาไปทำบุญที่วัดนี้ ญาติโยมจะต้องนั่งเรือข้ามฟาก เมื่อมาถึงท่าเรือจะส่งเสียง โดยการบีบแตรรถหนึ่งครั้ง แม่ขาว(คนแก่มาจำศีลช่วงเข้าพรรษา)  หรือพระสงฆ์ จะขับเรือยนต์ หรือพายเรือมารับญาติโยมโดยไม่รีรอ

ส่วนญาติโยมที่คุ้นเคย เมือมาถึงท่าน้ำ จะลงไปพายเรือด้วยตนเอง ในการพายไปที่วัด เป็นบรรยากาศที่ประทับใจ

เป็นที่น่าแปลกใจว่ายังมีวัดป่า ที่จะต้องเดินทางด้วยเรือพาย เรือยนต์ เป็นยานพาหนะในการเดินทาง และ ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม  แต่ต้อง นั่งเรือพาย หรือเรือยนต์ข้ามฟาก  ในการไปที่ทำบุญที่วัด  บรรยากาศ เย็นสบาย เกิดความปิติยินดี ความสุข

ญาติโยม เดินทางกลับ โดยพายเรือเอง และหลายคนเลือนั่งเรือยนต์

เมื่อกลับถึงฝั่ง ใต้ต้นก้ามปู บรรยากาศร่มรื่น นั่งพูดคุยกันจนลืมเวลา กับผู้ที่ไปทำบุญด้วยกัน

และสิ่งที่พบกับตนเองในการไปทำบุญ และรับประทานอาหารที่วัด พบว่าทั้งวัดไม่หิวข้าว รู้สึกอิ่มบุญ และได้สอบถามอาจารย์จีรศักดิ์ ที่ไปร่วมทำบุญ ก็ได้พบกับตนเองเช่นเดียวกัน