ชีวิตเวียน วนว่าย ในสายธาร.....ชื่อว่า "งาน" จนลืมค่า คำว่า "งาม"
1. อยากชวนเธอ มานั่ง ณ ตรงนี้...........ณ ตรงที่ เปล่าว่าง ความห่างเหิน
ไร้ความเกลียด ความชัง ความหมางเมิน.....มีแต่คำ ชวนเชิญ แสนชื่นทรวง
2. มีเวลา บ้างไหม ปล่อยใจว่าง..........หรือทุกอย่าง เร่งระดม จนผมร่วง
ต้องรีบกอบ รีบกัก รีบตักตวง.............ตามคำทวง คำถาม ความต้องการ ?
3. ความต้องการ ของใคร ให้เธอทำ.......เช้าจนค่ำ ค่ำยันรุ่ง ยังพลุ่งพล่าน
ชีวิตเวียน วนว่าย ในสายธาร..............ชื่อว่า "งาน" จนลืมค่า คำว่า "งาม"
-ปณิธิ ภูศรีเทศ-
(ภาพสีน้ำ:ท้องทุ่งหลังโรงเรียนบ้านกร่างวิทยาคม-ปณิธิ)
อยากชวนเธอ มานั่ง ณ ตรงนี้...........
อยาก......จะเอ่ยคำเชิญ ท่านรวมพล
ชวนเธอ...ฅนจริงที่ทิ้งมิได้
มานั่ง.......ดูประเด็นฝากเก็บไว้
ณ ตรงนี้....ด้วยใจ " ฅนรักกลอน......"
ร่วมสนุกกันนะคะฝากประเด็นไว้ ที่ http://gotoknow.org/blog/pr4u/431557?page=4#2401103
ขอปล่อยวางงานไว้ให้นิ่งก่อน
ลาพักร้อนเพื่อผ่อนคลายสบายหัว
ทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังไม่รั้งตัว
ใจสบายหายหม่นมัวตัวเพลิดเพลิน
ชีวิตเวียน วนว่าย ในสายธาร
ชื่อว่า"งาน" จนลืมค่า คำว่า "งาม"
ตอนนี้เรา มีชิวิต พิศวง
ยังงงงง ว่านี่ เป็นไฉน
เมื่อวานยัง ร้อนรน จนร้อนใจ
วันนี้ไง หนาวสั่น มัน..งงงวย
ไข้ขึ้น..เลยค่ะ...555
*** โลกแล้งไร้ความง่ายงามให้ถามถึง เป็นยุคหนึ่งซึ่งผู้คนมุ่งค้นหา
วิทยาการก้าวล้ำทำขึ้นมา แม้ผิดธรรมจรรยาเสื่อมค่าคน
คงทำต่อทำไปอย่างไม่คิด จนเข้าขั้นวิปริตสัมฤทธ์ผล
แผ่นดินไหวน้ำไหลรวมจนท่วมท้น ท่วมจนถึงใจคนบนแผ่นดิน***
ภาพสวยน้ำใสคำกวีสวยงามมีสาระนะครับ