ผมเดินถือปิ่นโตตามพระบิณฑบาตร    เป็นลูกศิษย์พระวัดเกาะทุกเช้า เป็นเวลา ๓ เดือน  จึงได้เป็นผู้บริหารโรงเรียน

           เดือนพฤษภาคม  ๒๕๒๗  กรมสามัญศึกษาสั่งให้ผมไปปฏิบัติหน้าที่ผู้บริหารโรงเรียนวังหว้าราษฎร์สามัคคี  ตำบลวังหว้า   อำเภอศรีประจันต์  จังหวัดสุพรรณบุรี  หลังจากรายงานตัวที่สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดแล้วก็เดินทางไปโรงเรียนพร้อมกับพื่อนครูอีก ๒ คน(อ.วัชระกับอ.ปรีชา)เราไปพบผู้ใหญ่บ้าน(นายเพียร  ศรีชมภู) นำพาพวกเราไปที่โรงเรียนวังหว้าราษฎร์สามัคคี  แล้วท่านก็ชี้ไปที่บริเวณทุ่งนา  ไร่อ้อย  พื้นที่สูงๆต่ำๆ ตรงกลางพื้นที่มีบ้านของชาวบ้านอยู่ ๑ หลัง  ผมนึกในใจว่าผู้ใหญ่บ้านเล่นตลกอะไรกับพวกเราหรือเปล่า  ผู้ใหญ่บ้านบอกพวกเราว่าบริเวณนี้เป็นสถานที่ก่อสร้างโรงเรียน   พวกเรากลับมาตั้งหลักกันที่ร้านอาหารหน้าวัดเกาะหารือจะพักกันที่ไหนเพราะทุกคนจำเป็นต้องมีที่พัก  แล้วพวกเราก็เข้าไปกราบท่านพระครูสุวรรณปัญญารัต  เจ้าอาวาสวัดเกาะ(มรณะภาพแล้ว)  พระเดชพระคุณท่านเมตตาให้พักที่กุฏิ  ให้ศาลาไม้หลังใหญ่เป็นอาคารเรียนของนักเรียนจนกว่าโรงเรียน บ้านพักครูจะสร้างเสร็จ      

          ๓ คืนแรกนอนไม่หลับคงเพราะแปลกที่และพระท่านก็ตื่นกันแต่เช้ามากเพราะท่านต้องทำวัตรเช้า ต้องบิณฑบาตร  หลังจากท่านพระครูฉันเช้าเสร็จท่านก็จะสั่งลูกศิษย์ทุกคนให้เก็บ(อาหาร)ไว้ให้ครู  พวกเราเริ่มเกิดความรู้สึก... ว่าเราต้องเป็นลูกศิษย์พระ  ตกลงกันว่าเราจะแบ่งกันเป็นลูกศิษย์ถือปิ่นโตคนละสาย(เส้นทางที่พระออกบิณฑบาตร) แล้วก็สลับกันไปเรื่อยๆทุกวัน  สิ่งที่ปรากฎกับพวกเรา        

๑.นักเรียนที่ใส่บาตรกับพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย เมื่อเห็นครูถือปิ่นโตเป็นลูกศิษย์พระก็จะกระซิบบอกพ่อแม่ ปู่ย่า ตายาย   ว่าพวกเราเป็นครูเขามีการไหว้ทักทาย(ครูกับศิษย์กับผู้ปกครอง)

๒.พวกเราได้ไปเยี่ยมบ้านนักเรียน  ได้พบปะพูดคุย(วันละเล็กละน้อย)กับผู้ปกครองทุกวัน  พวกเราใช้ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน แล้วนะ(ตอนนั้นยังไม่รู้จักระบบดูแช่วยเหลือนักเรียน)

๓.บางวันคนรอใส่บาตรหลายคน  พี่ป้าน้าอา เพราะอยากรู้จักครูหนุ่มๆและครูใหญ่

๔.เป็นการสร้างความสัมพันธ์กับผู้ปกครองกับชุมชน  ได้รับการเชิญชวนให้ไปรับประทานอาหารมือเย็นจนพวกเราต้องจัดคิว  ไม่ไปก็จะถูกต่อว่าอย่างโน้นอย่างนี้ ในที่สุดก็ต้องไป  เท่ากับได้เยี่ยมบ้านนักเรียนอย่างละเอียดเก็บได้หมดทุกประเด็น

๕.พวกเราทานอาหารฟรีอย่างดีทุกมื้อ  โดยเฉพาะวันพระญาติโยมดูแลพวกเราอย่างดีเยี่ยม

๖.นักเรียนทุกคนตั้งใจเรียนไม่มีปัญหา  ใครไม่มาเรียน  เช้าวันต่อไปก็จะพบผู้ปกครองตอนบิณฑบาตร  หากป่วยก็จะถือโอกาสเยี่ยมด้วย 

พวกเรามีความรู้สึกว่าในระยะนี้ ไม่ว่าจะคิดจะทำอะไร ดีไปหมดทุกอย่าง จะพูด จะคุย  จะขอ อะไร อย่างไร  กับใครจะได้รับการตอบรับ ยิ้มและ พยักหน้า  ช่วยพวกเราทุกอย่าง  นี่คืออิทธิพลของ 

บ้าน วัด โรงเรียน(บวร)

 

 08