การปฏิบัติ ทำให้เรากล้า ทำให้เราแกร่ง
การปฏิบัติดี ทำให้เรากล้าดี แกร่งดี
การปฏิบัติชั่ว ทำให้เรากล้าชั่ว แกร่งชั่ว

การปฏิบัติเป็นการฝึก การฝน การหลอม การตี “ตน” คือ กายและใจ
ฝึกดี ฝนดี ก็ “ดี”
ฝึกชั่ว ฝนชั่ว ก็ “ชั่ว”

ต้องกลับมาดูที่เบ้า ต้องย้อนมาดูไฟที่หลอม ว่ามีสิ่งจอมปลอมเจือปนไว้หรือไม่
เบ้าแย่ ๆ ชีวิตก็ฝึกไปในทางแย่
เบ้าดี ๆ ชีวิตก็ฝึกไปในทางดี

มนุษย์เป็นสัตว์สังคม
สังคมดี ก็ฝึก ก็ฝนให้มนุษย์ไปในทางดี
สังคมชั่ว ก็ฝึก ก็ฝน ให้มนุษย์ไปในทางชั่ว

ทุกย่างก้าวคือการปฏิบัติ
การก้าวคือการขยับและเขยื้อน
ทุก ๆ ก้าวที่เปลี่ยนแปลงมีความหมาย
เหนือกว่าสิ่งอื่นใด “ติดดีนี่แก้ยากกว่าติดชั่ว...?”