หลายครั้งที่เรามีโอกาสได้เดินทางไปยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือหรือทางภาคอีสานของประเทศไทย
หลาย ๆ ครั้งและเป็นทุก ๆ ครั้งเราได้พบ ได้สัมผัสกับคนอันมีดวงจิตที่ศรัทธาอย่างตั้งมั่นใน “พระพุทธศาสนา”

ในช่วงสภาวะเศรษฐกิจที่กำลังแย่ และมีแนวโน้มว่าจะแย่ลง แย่ลง จนใคร ๆ ออกมาพูดว่าเป็นห่วงพี่น้องเกษตรกร  เป็นคนชาวไร่ ชาวนา คนยาก คนจน แต่นั่นจะไม่ใช่พี่น้องคนไทยอันมีดวงจิตที่ตั้งมั่นใน “พระรัตนตรัย” ที่อาศัยอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย เพราะเขานั้นไซร้มี “ภูมิคุ้มกัน”

บุคคลใดที่ตั้งมั่นในพระรัตนตรัย บุคคลนั้นไซร้มีภูมิคุ้มกันจากกิเลสและตัณหา ซึ่งเหตุทั้งสองนี้เป็นปัจจัยที่นำพามาซึ่งปัญหาคือ “ความทุกข์”

บุคคลที่มีจิตตั้งมั่นพระคุณแห่งพระพุทธเจ้า คุณแห่งพระธรรม และคุณแห่งพระอริยสงฆ์นั้น จะสามารถใช้จิตที่ตั้งมั่นนี้ผ่อนและคลายความทุกข์จากกิเลสและตัณหา ที่ติดตามมาจาก “ภาวะเศรษฐกิจ”

ใครจะขึ้น ใครจะลง เศรษฐกิจจะเป็นอย่างไร เราก็ “สบาย...”

จิตที่ตั้งมั่นอย่างไม่คอนแคลนย่อมเข้าใจถึงสภาวะอันไม่เที่ยงแท้แห่งเศรษฐกิจนั้น
เมื่อเข้าใจได้อย่างนั้น ทุก ๆ อย่างที่ผ่านมาก็ย่อมต้องผ่านไป

พระพุทธศาสนาสอนให้เราเป็นผู้ “เหยียบโลกเล่น” มิได้สอนเราให้เป็น “คนแบกโลก”
ดังนั้นบุคคลที่ตั้งมั่นในพระธรรมคำสั่งสอน ย่อมไม่นำปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างเกลื่อนกลาดดาษดามาแบกไว้

ถึงแม้ว่าบุคคลภายนอก คนในเมืองหลวง จะว่าเขาเป็นชาวไร่ ชาวนา เป็นเกษตรกร เป็นคนยาก เป็นคนจน แต่เขาทั้งหลายมีขุมทรัพย์ที่เหลือล้นคือ “ความศรัทธา”

การหมั่นทำทาน การตั้งมั่นในศีล การดำรงตนอยู่ในการประพฤติ ปฏิบัติ
ทาน ศีล และภาวนานั้นแล จะเป็นเครื่องช่วยและดูแลจิตใจยามเศรษฐกิจอันเป็นสิ่งกระทบภายนอกเข้ารุมเร้า

ดวงจิตที่ตั้งมั่นในพระรัตนตรัยนี้ย่อมเข้มแข็ง ไม่ง่อนแง่นไปตามสภาวะแห่งเศรษฐกิจที่คลอนแคลน

ด้วยเหตุนี้นับว่าเป็นบุญ เป็นบารมีของพ่อ ของแม่  ของพี่ ของน้อง ของญาติ ของโยมทุก ๆ ท่านที่วันนี้ เดือนนี้ ปีนี้ ชาตินี้ อัตภาพนี้ได้เกิดมาเป็นมนุษย์และได้พบพระพุทธศาสนา ที่พร่ำสอนให้เราเข้าใจและรู้แจ้งในสัจธรรม ในความเป็นไปของโลกนี้ที่ “ไม่เที่ยง”

โอกาสที่สภาวะการเมือง เศรษฐกิจ และสังคม ทรุด โทรม และเสื่อมลงเช่นนี้ ขอให้ท่านทั้งหลายเก็บเกี่ยว ไขว่คว้า นำสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตนี้มีพิจารณา เพราะน้อมนำใจและกายาลงสู่ “พระไตรลักษณ์”

ท่านทั้งหลายโปรดใช้ความเพียรดั่งกระแสน้ำเถิด ที่สายน้ำย่อมเพียรไหลไป ไหลเลื่อยไปจากที่สูงลงสู่ที่ต่ำ
ท่านทั้งหลายโปรดใช้สัจธรรมนี้น้อมนำพระรัตนตรัยไหลลง ไหลเรื่อยไปสู่จิตใจตนของตนเอง

ด้วยเช่นนี้ โอกาสนี้ จักเป็นโอกาสที่มีค่า
เป็นความทุกข์อันเป็นโอกาสที่จะพิจารณาทุกข์ ทุกข์ที่ย่อมเกิดขึ้นไปธรรมดาและก็ย่อมเสื่อม สูญ สิ้นไปเป็นธรรมดา

เศรษฐกิจแย่ สังคมแย่ การเมืองแย่ ขอให้ประคองใจไว้ไม่ให้แย่ตาม
เศรษฐกิจแย่ สังคมแย่ การเมืองแย่ นั้นเป็นของธรรมดา ขอให้ประคองใจไว้ไม่ให้ตก ไม่ให้ตามไปกับเหตุการณ์ สภาวะการณ์อันธรรมดา ๆ เช่นนั้น

ขอให้มีจิตที่ตั้งมั่นในคุณพระศรีรัตนตรัย
จิตใจที่ตั้งมั่นนี้เองจะพาเราผ่านพ้นและก้าวข้ามได้ซึ่งทุกข์ทั้งปวง...