ปิดเทอม... ช่วงเวลาแห่งการทำ “ความดี...”

เมื่อเหมันตฤดูล่วงพ้นผ่าน วันและเวลาก็ย่างเข้าสู่ช่วงเวลาของการ “ปิดเทอม...”

หลังจากที่เด็ก ๆ นักเรียน นักศึกษา ต้องตรากตรำ คร่ำเคร่ง เรียนหนังสือ เพื่อฝึกปรือฝีมือ ลับสมอง ในตลอดช่วง 8 เดือน ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 เทอมนั้น

ช่วงเวลานี้ คือ ตั้งแต่เดือนต้นเดือนกุมภาพันธ์จนถึงกลางเดือนพฤษภาคม จึงเป็นช่วงที่เด็ก ๆ มีวันและเวลาที่ว่างจากการคร่ำเคร่งนั้น
หลาย ๆ คนเลือกไปเที่ยว ไปพักผ่อน ตามป่าเขาบ้าง ตามทะเลบ้าง ตามห้างสรรพสินค้าบ้าง
แต่ก็มีอีกหลายคนที่เลือกมา “ทำความดี” มา “เสียสละ...”

การปวารณาตน ตั้งจิต ตั้งใจ ตั้งตนเข้ามารักษาศีล ปฏิบัติธรรม ในช่วงเวลาปิดเทอมนี้นั้น ประเสริฐแท้

เมื่อชีวิตเปรียบประหนึ่งต้นไม้ที่กำลังเจริญเติบโต
การเรียนนั้นเปรียบเสมือนปุ๋ยที่ใส่เข้าไปให้กับต้นไม้ได้กิน ได้ใช้
แต่ธรรมะนั้นก็เปรียบประหนึ่ง “น้ำ” ที่จะรดรินลงไปเพื่อละลายปุ๋ยเหล่านั้น

ธรรมะคือชีวิต...
บุคคลนั้นย่อมรดต้นไม้ที่โคน แต่ผลนั้นย่อมออกที่ปลาย
การปฏิบัติธรรมในชีวิตก็เช่นเดียวกัน
หากเราเร่งใส่ปุ๋ย ทั้งโคน ทั้งต้น ทั้งฉีด ทั้งพ่น แต่ไม่มีน้ำไปหล่อเลี้ยง ไปละลายปุ๋ยเหล่านั้น
ปุ๋ยนี้เองจะกลายเป็นยาพิษที่จะกัดกินชีวิตไปได้ตลอดนานเท่านาน

ปิดเทอมจึงเป็นช่วงเวลาที่ดีอย่างยิ่ง ที่เด็ก ๆ นักเรียน นักศึกษา ที่กำลังจะเจริญเติบโต ก้าวหน้าไปเป็นอนาคตของชาติ จะตั้งหน้าใช้เวลาช่วงนี้เข้ามา “ทำความดี...”

รักษาศีลหนึ่ง ปฏิบัติธรรมบำเพ็ญเพียรภาวนาอีกหนึ่ง ย่อมทำให้กายและใจนั้นแข็งแรง
เด็กนักย่อมมีความรู้ที่เคียงคู่กับคุณธรรมอย่างแน่นแฟ้น เพราะการทำความดีนี้เป็นภาค “ปฏิบัติ” ที่ต่อยอดจาก “ปริยัติ” ที่ได้ร่ำเรียน ได้ศึกษา

การทำความดีนี้เอง ยังช่วยสร้างภูมิคุ้มกันโรค นั้นคือ “กิเลสและตัณหา” ที่นับวันยิ่งรายล้อม ครอบชิดตัวเข้ามา จนจัดได้ว่าเป็นมหันตภัยรายวัน

การทำความดีย่อมช่วยให้แข็งแกร่ง แข็งแรง มั่นคง เพราะมีศีลเป็นพื้นฐาน
ศีลนี้เองจะช่วยให้ชีวิตทั้งหน้าที่การงาน การเรียน และครอบครัวนั้นประสบสุข

ปิดเทอมจึงเป็นช่วงเวลาที่ดีของชีวิตของเด็ก ๆ นักเรียน นักศึกษาได้คิดที่จะทำความดี...

การทำความดีแท้จริงแล้วนั้น มิจำเป็นว่าจะต้องมาอยู่วัด มานุ่งขาว ห่มขาวแต่เพียงอย่างเดียว “อยู่บ้านก็ทำได้”
ตราบใดที่เรายังมีลมหายใจ ตราบนั้นไซร้เราย่อมมีเวลาที่จะทำความดี

อยู่บ้านก็เป็นลูกที่ดี ทำความดี เสียสละให้กับพ่อกับแม่
ช่วยเหลือ เกื้อกูลญาติพี่น้อง วงศ์ตระกูล
การกระทำทุกอย่างนั้น ทำไป ทำไป ทำโดยมิได้หวังอะไร แต่ทำไปเพื่อให้ เพื่อเสียสละ
เก็บกวาดบ้าน ขายข้าว ขายของ ดูแลที่หลับ ที่นอน ของพ่อ ของแม่เป็นสิ่งที่ประเสริฐแท้

เวลาปิดเทอมนี้จักเป็นเวลาที่มีคุณค่าทุก ๆ วินาที หากเรานี้ตั้งใจทำความดีเพื่อทดแทนคุณ...