เดิมบล็อกนี้มีชื่อว่า "ใต้เงายางพรารา" มาวันนี้อยากเปลี่ยนเป็น"ใต้ร่มต้นไทร".. เหตุผล..ดูแล้วรู้สึกร่มรื่นดี และที่มาก็ที่เดียวกัน อันเนื่องมาจากที่ทำงานของผมเมื่อก่อน(อาจจะเป็นอนาคตด้วย)อยู่ในสวนยาง ตรงมุมนึ่ง นานมาแล้ว เด็กๆนักเรียนได้สร้างสวนเล็กๆ มีน้ำตก มีสระน้ำเล็กๆ มีน้ำพุ ปลาแวกว่ายไปมาในสระ และตรงบริเวณที่มาของน้ำตกเด็กๆได้ปลูกต้นไทรไว้ ปัจจุบันต้นไทรก็เติบใหญ่พอควร ให้ความร่มรื่นแก่ผู้ที่ได้อาศัยร่ามเงามัน บางวันผมก็หิ้วโน้ตบุคไปนั่งคลิ๊กๆ ตรงม้าหินใต้เงาของมัน ..มองไปข้างหน้าเห็นสนามหน้าโรงเรียน.. ขวามือเป็นสวนยาง ถัดไปก็มัสยิด ข้างซ้ายเป็นอาคารเรียน ด้านหลังเป็นคูคลอง สระน้ำ ไกลออกไปเป็นสนามฟุตบอล ไกลออกไปอีกคือภูเขา .. และไกลออกไปอีก คือ ท้องฟ้าอันกว้างไกล .. ก็คงเหมือน ความคิด ความฝันของเราที่ไม่มีที่สิ้นสุด