น้องธอมส์ กับ คุณแม่ชอบถ่ายภาพ

พี่หนุ่ยค่ะ

ขอบคุณมากๆ ค่ะ ที่มาเขียนบันทึกถ่ายทอดประสบการณ์การถ่ายรูปเด็กน้อยให้ได้นำไปทดลองใช้ค่ะ

สำหรับเรื่องหลอกล่อปรางคงต้องให้พี่สาวช่วยจัดการ คุณแม่เค้าจะรู้ใจคุณลูก แต่คุณอานี่แหละค่ะ หาจังหวะถ่ายภาพไม่ค่อยจะได้เอง เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องไปฝึกฝนใหม่อีกรอบ คงต้องตั้งหน้าตั้งตารอหามุมเด็ดๆ แล้วก็กดภาพอย่างไว แต่ที่สำคัญต้องให้น้องแก้มอยู่นิ่งๆ สักนิดนะคะ

อ๋อ...เมื่อวันก่อนเอาน้ำแข็งมาให้น้องแก้มจับ ชอบใจใหญ่เลยค่ะเวลาเจออะไรเย็นๆ เพราะน้องแก้มขี้ร้อน เล่นได้สักพักก็เหงื่อออกค่ะ บางทีพี่สาวต้องเอาผ้าชุบน้ำมาลูบๆ ให้ น้องแก้มก็จะอารมณ์ดี ยิ้มหวานให้ทันที

เดี๋ยวพรุ่งนี้จะลองไปถ่ายภาพน้องแก้มมาเพิ่มนะคะ คงจะไปตั้งแต่เช้าก่อนไปเรียนภาษาอังกฤษ เพราะพรุ่งนี้น้องแก้มจะกลับไปนครแล้วค่ะ

ปล. พี่หนุ่ย น้องธอมส์เริ่มคลานรึยังค่ะ น้องแก้มยังไม่คลานเลยค่ะ

หวัดดีจ๊ะ มะปราง ..... น้องแก้ม ชอบน้ำแข็ง มาเล่นหิมะกับป้าที่ฮอลแลนด์เลยน้องแก้ม ..... เด็กๆ จะขี้ร้อนค่ะฮิตเตอร์เครื่องเล็กๆ ดีๆนี้เองค่ะ สังเกตุเวลาหน้าหนาวบ้านเรา ได้อุ้มเด็กจะอุ่นเชียว ...

น้องธอมส์ยังไม่คลานไปข้างหน้าค่ะ มีคืบแต่ถอยหลังอยู่ตอนนี้ ... แข็งแรงยืนแบบลิงได้ เอามือยืน กับเท้า ไม่ใช่หัวเข่า ...หนักพุงร่วงดังตุบค่ะ ...เมื่อวานพี่หนุ่ยเดินไปมาทำโน่นทำนี่ได้ยินน้องธอมส์เรียก มะ ม่า ม๊า มะ ม่า ม๊ะ ... เอาแล้วค่ะ เรียกแบบนี้ให้ช่วยอะไรแน่เลย เดินไปดู เป็นแบบนี้ค่ะ

... จะคืบไปข้างหน้าแต่ดันถอยหลังไปอยู่ใต้เตียงออกไม่ได้

พี่หนุ่ยคะ มารายงานข่าวค่ะ

เมื่อเช้าไปหาน้องแก้มแล้ว ปรากฏว่าเด็กน้อยนอนหลับพอดี อาเลยอดถ่ายภาพมาให้ป้าหนุ่ยดูเลย (เสียดาย....) เอาไว้รอบหน้านะคะ จะไม่พลาดค่ะ

ส่วนเรื่องคลาน น้องแก้มยังไม่คืบด้วยค่ะ ไม่ไปหน้าไม่ถอยหลัง แต่เวลานั่งจะเอื้อมเอาของเล่นได้ ปรางก็ลุ้นให้คืบสักนิดก็ยังดี เลยถือโอกาสฝึก ค่อยๆ หลอกเอาของเล่นขยับให้ไกลตัวน้องแก้ม พอแก้มจับไม่ถึงก็หันไปมองหน้าแม่จะให้ช่วย พี่สาวก็ใจแข็งนิดนึงให้แก้มลองเอื้อมอีกครั้ง ถ้าไม่ได้จริงๆ คราวนี้ต้องยอมใจอ่อนหยิบให้ค่ะ 

มีอีกอย่างค่ะพี่ ตอนนี้พี่สาวก็จับน้องแก้มให้นั่งที่ให้เด็กเดินได้ (ปรางเรียกชื่อไม่ถูกค่ะพี่หนุ่ย) น้องแก้มก็เดินไปเดินมาได้ แถมยังชอบใจอีกด้วย นี่ก็ต้องรอดูว่าจะเดินได้เลยหรือว่าจะคลานก่อนดีค่ะ 

-----

กลับมาคุยเรื่องน้องธอมส์กันต่อนะคะ เล่าเรื่องน้องแก้มไปเยอะเลย ^_^ เห็นภาพน้องธอมส์แล้วน่ารักจังเลย แต่ก็อดหวานเสียวแทน กลัวน้องธอมส์จะเจ็บถ้าหัวไปโดนเตียงค่ะ

พี่หนุ่ยถ่ายรูปน้องธอมส์เอาไว้เยอะๆ นะคะ เวลาน้องธอมส์โตๆ จะได้เอาภาพมานั่งเล่าว่าตอนเด็กๆ น้องธอมส์มีวีรกรรมอะไรบ้าง น่ารักดีนะคะ ^_^

หวัดดีจ๊ะ มะปราง ....

ตอนแรกๆ พี่หนุ่ยก็เป็นกังวลเรื่องลูกเจ็บ ระวังทุกฝีก้าว ... โดดอาจารย์เอรินนิคอบรมไปซะค่ะ .. เค้าต้องเรียนรู้ด้วยตัวเค้าเองค่ะ มะปราง อาจมีเจ็บครั้งแรกแต่ต่อไปเค้าจะระวัง พี่หนุ่ยดูจากน้องธอมส์ เป็นจริงๆค่ะ .... น้องธอมส์ไม่ระวังล่มในเตียงที่เห็นไป 1 รอบ หัวก็แดงไป ไม่ถึงกับโน .... หลังจากนั้น เค้าจะไม่ปล่อยมืออีกเลย ..เวลานั้นในเตียงเด็กคนเดียว ... แม่ไปอุ้มแล้วมือยังจับแน่นเลย

ใช่ค่ะมะปรางเด็กแต่ละคนพัฒนาการแตกต่างกันค่ะ ..บางคนไม่คว่ำ ลุกขั้นนั่งเลย ... บางคนคลานไว บางคนคลานช้า ...ไม่มีอะไรยืนยันได้ว่าเด็กที่คลานไวจะ ... เป็นคนดีต่อไปภายภาคหน้า ... เพราะฉะนั้นเราอย่าไปกังวล ..เราเลี้ยงกันให้เด็กมีความสุขในแต่ละวัน ... ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ .. ได้เล่น ..ก็เป็นที่น่าพอใจแล้วค่ะ

รถหัดเดิน น้องธอมส์นั่งไม่ได้ค่ะ เท่อขับไปชนข้าวของพังหมด ละค่ะ พีหนุ่ยเลยงด ของเล่นประเภทนั้นสำหรับน้องธอมส์  ถ้าอากาศดีๆ ก็พาน้องธอมส์ไปเดินเล่นในทราย ในหญ้า โดยไม่ใส่รองเท้า ...แต่ถ้าเป็นบ้านเราต้องระวังค่ะ เดียวไม้ลูกชิ้นจะเสียบเอาค่ะ

มีคนบอกไว้ว่า เด็กจะโตไว เวลาจะผ่านไปไวมาก พี่หนุ่ยเลยพยายามบันทึกภาพ และดูแลน้องธอมส์ในทุกๆวันอย่างมีความสุขคุ่ะ เพราะเมื่อเวลามันผ่านไปแล้ว จะเรียกกลับคืนมาไม่ได้ ... (นี่ก็ไปแอบเก็บคำพูดจากพี่ชิวมา อิอิ)

ขอบคุณมะปรางจ๊ะ  รักษาสุขภาพนะค่ะ