สูตรไม่ลับ..รหัสรัก

๑.ยิ้ม

“...ยิ้มรอยนี้ให้คุณ   ยิ้มละมุนให้คุณคนมอง     ยิ้มรอยนี้ให้น้อง  ยิ้มที่มองด้วยสายตายินดี..”

                    ยิ้ม...ด้วยเมตตา 

                    ยิ้ม...มีค่าต่อผู้ใกล้ชิด

                    ยิ้ม...สร้างมิตร  สร้างโลกให้แจ่มใส

                    ยิ้ม...เกื้อกูลความก้าวหน้าในกิจการงาน

                    ยิ้ม...เป็นสื่อ “ใจ” ส่งรอยยิ้มให้กำลังใจกัน

                    ยิ้ม...ให้ความชื่นบาน  สมานไมตรีจิตมิตรภาพ 

            รอยยิ้ม...เป็นหน้าต่างของหัวใจ ยิ้มจากใจจะสดใสมีเสน่ห์

       ยิ้มละไม...ยิ้มแย้มแจ่มใส..ยิ้มแต้..ยิ้มกริ่ม..ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่..ยิ้มแป้น..ยิ้มเผล่..ยิ้มย่องผ่องใส..และ ยิ้มสู้    “..โอ้ย ! ยิ้มทั้งนั้น..วันนี้คุณยิ้มหรือยังคะ...ยิ้มหน่อยค่ะ..”

       “เห็นหน้า ศน.อ้วนก็เห็นฟัน”  ”รอยยิ้มของ ศน.อ้วนทำให้ครูขวัญอยากเข้าใกล้ค่ะ..”  “รอยยิ้มของ ศน.อ้วน เป็น รอยยิ้มจริงใจ..ครับ”    “ศน.อ้วนทำไมยิ้มได้ทั้งวัน”  ..เสน่ห์ของ ศน.อ้วนอยู่ที่รอยยิ้ม..จากใจจริงนี่เอง”   คนอะไร...ยิ้มที่ตาก็ได้ด้วย”  สารพันที่ได้ยินได้ฟัง    “ ก็ไม่ได้ลงทุนนี่คะ ไม่ได้จ่ายตังค์ซักบาทเดียวค่ะ  จึงยิ้มได้ยิ้มดี..ชีวีก็มีสุขเอง..ค่ะ”       “ยิ้มจนเป็นนิสัย  เป็นชีวิตจิตใจ เป็นตัวตนของตัวเอง”   

         ยิ้มจริงใจ เป็นยิ้มที่เปี่ยมล้นไปด้วยความรู้สึกที่ดีงาม ยิ้มจริงใจเป็นรอยยิ้มทางบวก รอยยิ้มอย่างจริงใจนี้สามารถเกิดขึ้นได้ นอกจากจะใช้กล้ามเนื้อยิ้มตามปกติ คือ กล้ามเนื้อขากรรไกรแล้ว ยังใช้กล้ามเนื้อรอบดวงตาอีกด้วย ผลของการยิ้มจริงใจทำให้ร่างกายผลิตฮอร์โมน "ความสุข" (เอนเดอร์ฟิน)ออกมา ซึ่งฮอร์โมนนี้จะไปออกฤทธิ์ทำให้ม่านตาขยายตัว และตามีประกายของความสุขที่เราเรียกว่า "ตายิ้ม" ไงคะ...ซึ่งตายิ้มนี้เองที่สื่อถึงความรัก.. ความเป็นมิตร..และ ความอบอุ่น

..มายิ้มกันหนอเพื่อนเอย..ยิ้มทุกวันนะคะ..

๒.ประนม

“...เราคนไทย   ไปไหนต้องไหว้ไว้ก่อน..” เราคนไทย..ไปไหนต้องมือไม้อ่อน..”    เสน่ห์ที่ชวนมอง ของคนไทย..ประเทศเดียวในโลก (จริงๆ..ค่ะ)

ประนม..ยกมือขึ้นกระพุ่ม..ยกกระพุ่มมือ..กระพุ่มมือ..พนมมือก็ว่า.

ไหว้..ทำความเคารพโดยยกมือขึ้นประนม. 

Y  ประนม....ไหว้

Y  ไหว้....มารยาทไทยที่อ่อนช้อย งดงาม 

Y  ไหว้...แสดงความเคารพ

Y  ไหว้....กิริยาที่งดงามของคนไทยทุกระดับ ที่ทุกชาติในโลกสัมผัสได้

          เป็นผู้น้อย.คอยก้มประนมกร....เป็นผู้ใหญ่ไหว้ก่อน..ยิ่งน่ารัก

    “ ..ตั้งแต่ผมเป็นภารโรงมา   มีครูอ้วนนี่แหละครับที่ไหว้ผมก่อน..  ผมภูมิใจมาก..”

“..ศน.อ้วนไม่ต้องไหว้ลุงหรอก..ลุงเป็นแค่คนขับรถ...”  “ไม่ต้องไหว้หรอกค่ะ..ไม่เป็นไรค่ะ..”(ครูผู้หญิงค่อนข้างสูงวัยที่นำน้ำเย็นมาให้ดื่ม  พูดเมื่อผู้เขียนยกมือไหว้ขอบคุณ.เมื่อคราไปเยี่ยมที่โรงเรียน   เธอรีบวางแก้วน้ำและรับไหว้ )  “ศน.อ้วนไม่ต้องไหว้ทุกวันก็ได้ค่ะ”...แม่บ้านที่มีน้ำใจช่วยหิ้วถุงเอกสารขึ้นไปส่งที่ห้องทำงานบน ชั้น ๔ ..พูดทุกครั้ง..(แม่บ้านอายุน้อยกว่าค่ะ..แต่น้ำใจเขามีมากกว่าอายุนี่คะ) อีกเยอะแยะมากมายค่ะ..หากจาระไนก็คงไม่จบ  ในเรื่องความขยันยกมือไหว้ของผู้เขียน

                 ไหว้ผู้ใหญ่..เป็นเรื่องธรรมดา  ที่วิเศษกว่าไหว้ผู้น้อยค่ะ..

๓.ก้ม

        “เป็นผู้น้อยคอยก้มประนมกร....เป็นผู้ใหญ่ก้มก่อน..ก็น่ามอง น่ารัก”

          ก้ม...ทำอาการให้ต่ำลงโดยการน้อม

                    Yอ่อนน้อมถ่อมตน..ทุกคนเป็นมิตร

                    Yอ่อนน้อมถ่อมตน..ทุกคนช่วยเหลือ

                    Yอ่อนน้อมถ่อมตน..ทุกคนอยากเข้าใกล้

                   Yอ่อนน้อมเป็นนิตย์...พิชิตคน..พิชิตงาน..สานสู่ความสำเร็จ (ยืนยันค่ะ)

กิริยาอาการ “ก้ม”....”อ่อนน้อมถ่อมตน”เป็นกิริยาที่แสดงถึงหลักธรรมของความเป็น กัลยาณมิตร  ประการหนึ่ง คือ “ปิโย” เป็นความน่ารักที่ทำให้ผู้อื่นปรารถนาอยากเข้าใกล้ สนทนาวิสาสะ  ปรึกษาหาหรือด้วย

...อ่อนน้อมถ่อมตน...บนความจริงใจ..ได้ปฏิบัติเป็นนิสัย..ค่ะ

๔.ขาน

                        “..หวานคารมคมคำที่ฉ่ำจิต

                        หวานสนิทยิ่งล้ำน้ำคำหวาน

                        เหมือนน้ำทิพย์ชโลมใจให้ชื่นบาน

                        หวานอ้อยตาลหรือจะเทียบเปรียบหวานคำ..”

                        “..อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก

                        แต่ลมปากหวานหูมิรู้หาย...”                  

                   “ ..ถึงบางพูด   พูดดีเป็นศรีศักดิ์  

                      มีคนรัก  รสถ้อยอร่อยจิต..”

                        “...พูดดี   เป็นศรีแก่ปาก...”

...สวัสดีเจ้า...ขอบคุณเจ้า...ขอสูมาเจ้า...บ่เป๋นหยังเจ้า..บ่โขดเจ้า..หื้ออภัยเจ้า..บ่ว่าเจ้า..

...สวัสดีค่ะ...ขอบคุณค่ะ..ขอโทษค่ะ...ไม่เป็นไรค่ะ...ไม่โกรธค่ะ...ให้อภัยค่ะ...ไม่ว่าให้ค่ะ..

J....มีอะหยังหื้อจ้วยก่อเจ้า...มีอะไรให้ช่วยไหมคะ..

J....อยากไค่ได้เอกสารอะหยังเจ้า...อยากได้เอกสารอะไรคะ..

J....มีอะหยังโทรมาได้นะเจ้า  ยินดีจ้วยเจ้า...มีอะไรโทรมาได้นะคะ  ยินดีช่วยค่ะ

J....อยากหื้อไปปะตี้โฮงเฮียนบอกได้นะเจ้า..อยากให้ไปพบที่โรงเรียนบอกได้นะคะ        ...อีกสารพัดคำ “ขาน”ที่เป็นมธุรสวาจา ที่ได้ปฏิบัติจนเป็นนิสัย จนเป็นภาพของตัวเอง   เคยมีคุณครูสงสัยถามว่าเคยด่าคนไหม ..เวลาโกรธ ศน.อ้วนด่าว่าอย่างไร(โอ๋ย..คำถามน่ารักจัง...)  และก็เคยมีคุณครูสุภาพบุรุษถามว่า ศน.ครับ..เปิด Course อบรมเรื่องการพูดเพราะสิครับ..ผมจะเอาคนที่บ้านเข้าอบ..ด้วยครับ (โอ๋ย..หาเรื่องให้ตัวเองซะแล่ว..)

                   J พูดไพเราะ...เสน่ห์ที่สร้างได้ง่าย ๆ

                   J มธุรสวาจา...สร้างมิตร

                   J พูดไพเราะ...เชื่อมใจ  เชื่อมสายใยรัก  ความผูกพัน

                   J พูดดี...เกื้อกูลความก้าวหน้าในภารกิจ

                   J พูดดี วจีงาม...งานที่เริ่ม  สำเร็จไปได้ครึ่งค่อนเชียวค่ะ (ยืนยัน..อีกครั้ง)

๕.การให้

....การรู้จักให้...ผูกใจคนได้แน่นกว่าสิ่งใด...

          ชีวิตหากคิดว่า “กำไร” อยู่ที่การเป็นผู้รู้จักให้ เมื่อนั้นชีวิตจะมีความสุข   ความสุขจากการทำดี   ความสุขจากการมีเพื่อนดี   การจะได้เพื่อนดี เราต้องทำตัวให้เป็นเพื่อนที่ดีก่อน   หากหวังจะได้เพื่อนที่ดี เราต้องทำสิ่งดี     “ให้” สิ่งดีแก่เพื่อนก่อน เรียกว่า “ให้ เพื่อ ได้”

                    Y ครูสอนศิษย์ด้วยปัญญาและความเมตตา...ความเป็นครูจึงสูงค่ายิ่ง

                   Y นายครองใจลูกน้อง..นายต้องใจดีไม่แล้งน้ำใจ

                   Y กวีและศิลปินสร้างศิลปะด้วยใจรัก...งานจึงออกมาด้วยความประณีต

                   Y คนชนะใจคนด้วยความดี...ผูกไมตรีด้วย “ การให้ ”

  รหัสรัก..อยู่ในช่องความคิดเห็นที่ ๒ - ๔ ค่ะ