พี่ทองได้ฟังแล้วน้ำตาซึม นึกถึงความฝันที่น้องชายโทรมาเล่า จึงยกมือท่วมหัว และรำพึงเบา ๆ

                             เมื่อวานนี้เจอพี่ทองที่โรงอาหาร หลังรับประทานอาหารเที่ยงเสร็จก็เดินคุยกันตลอดทางกลับที่ทำงาน พี่ทองได้เล่าถึงเรื่องจริงแต่ก็น่าพิศวง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสองวันก่อน

                              ยามเย็นโพล้เพล้ใกล้ค่ำเต็มที ภาษาปักษ์ใต้บ้านพี่ทองเขาเรียกว่า “หวันมุ้งมิ้ง” ขณะขับรถกลับบ้านหลังเลิกงาน เสียงโทรศัพท์มือถือข้างตัวดังขึ้น พี่ทองขยับตัวพร้อมใช้นิ้วกดสวิทช์สมอลทอร์คเบา ๆ ได้ยินเสียงพูดจากหูฟัง ก็รู้ว่าน้องชายจากหาดใหญ่โทรมา หลังสอบถามสารทุกข์สุกดิบเรียบร้อยแล้ว น้องชายก็บอกว่าเมื่อคืนฝันเห็นพ่อกับแม่ซึ่งเสียชีวิตไปแล้วเกือบสิบปีและน้องดำน้องชายอีกคนที่เสียชีวิตไปเมื่อประมาณห้าปีก่อน

                              ซึ่งตลอดเกือบสิบปีที่พ่อกับแม่เสียชีวิตไป น้องชายเล่าให้ฟังว่าไม่เคยฝันเหตุการณ์แบบนี้ ในฝันมีพ่อนั่งบนเสื่อหน้าตาไม่ค่อยสดชื่น ส่วนแม่นอนแสดงอาการว่าเจ็บบริเวณท้องอยู่ใกล้ ๆ ก็หันจะไปถามแม่ว่าเอายาแก้ปวดท้องหรือเปล่า พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นน้องดำที่ดำเกรียมไปทั้งตัว ซึ่งน่าจะมาจากสาเหตุเพราะขับรถแล้วประสบอุบัติเหตุไฟไหม้เสียชีวิตนั่งถัดไปด้านหลัง ก็ตกใจสะดุ้งตื่นหยุดฝันทันที

                              พี่ทองก็ตอบผ่านโทรศัพท์กลับไปว่า ใส่บาตรอุทิศให้พ่อกับแม่และน้องดำบ้าง น้องชายก็ตอบกลับว่าพรุ่งนี้จะไปใส่บาตร ก่อนวางหูก็บอกข่าวที่ทำให้พี่ทองอึ้งไปนาน ว่าลูกสาวที่ปัตตานีโทรมาบอกเรื่องเมื่อวานน้องสะใภ้ที่มีครรภ์ใกล้คลอดและมีอาชีพขายขนมอยู่ที่ปัตตานีประสบอุบัติเหตุน้ำร้อนลวก วันนี้ถูกส่งมารักษาตัวที่โรงพยาบาลหาดใหญ่ และบอกว่าเลิกงานแล้วจะแวะไปเยี่ยม

                              รถวิ่งถึงฟู้ดแลนด์พอดี พี่ทองหมุนพวงมาลัยนำรถเข้าไปจอดที่ลาน แล้วรีบโทรศัพท์ไปหาน้องสาวคนรองที่หาดใหญ่สอบถามเรื่องน้องสะใภ้ได้ความว่า

                              เมื่อเย็นวานที่หน้าตลาด น้องสะใภ้นั่งขายขนมบัวลอยตามปกติเหมือนทุกวัน โดยจะขายเป็นวันสุดท้ายแล้วหยุดพักเตรียมตัวคลอด ขณะที่ว่างจากลูกค้ากำลังหย่อนตัวนั่งบนเก้าอี้ ก็ได้ยินเสียงมอเตอไซค์ใกล้ ๆ แล้วมีเสียงโครมตามมาและรู้สึกถึงความร้อนของน้ำร้อนที่ราดลงบนตัว น้องสะใภ้หวีดร้องเต็มเสียง

                              ผู้คนบริเวณตลาดต่างช่วยกันนำส่งโรงพยาบาล หมอตรวจดูแล้วน้ำร้อนลวกตั้งแต่คอลงมาถึงปลายเท้า แต่เป็นที่น่าอัศจรรย์บริเวณหน้าท้องไม่มีร่องรอยน้ำร้อนลวกเลย

                              พี่ทองได้ฟังแล้วน้ำตาซึม นึกถึงความฝันที่น้องชายโทรมาเล่า จึงยกมือท่วมหัว และรำพึงเบา ๆ “สาธุ...ถึงแม่จะจากพวกเราไปนานแล้ว แต่แม่ยังเป็นห่วงหลานคงช่วยบังเอาไว้ไม่ให้โดนน้ำร้อน...ขอบพระคุณครับแม่...”

                                 ขอให้ทุกท่านโชคดี

                                       สวัสดีครับ