ใจร้าว (ก็ต้องถูกหลอม)

^{เพลงประกอบละคร ใจร้าว}

ใครก็ไม่รู้แต่งกลอนเอาไว้ว่า :


ชีวิตใช่ยืนยาว   ใจดวงร้าวปั่นป่วนผวา
รักแท้เติมวิญญา คิดแค่ให้..สุขนิรันดร์


ถอดความ:
-ชีวิตสั้น
-ใจดวงนี้ปวดร้าว หวาดผวา (โถน่าสงสารจริงแม่คุณ)
-รักแท้ เติมลงมาในใจ (ที่ร้าวนั้น ก็คงจะเต็มหรอกนะก็ใจร้าวอยู่นี่)
-รักนี้มีแต่ให้ ก็มีความสุขแล้ว (ประเสริฐที่สุด)

ฤาษีแปลงสาร:

ดวงใจ คือ ขวดแก้ว   ร้าวรานแล้วไม่เหลือดี
ความร้อนหลอม มณี คืนรูปร่างพร่างโสภา
ชีวิตยังยืนยาว          อย่ารานร้าว อยู่เลยหนา
รักแท้หรือมายา?       แค่คิดให้ ได้ไม่ทุกข์

ถอดความ:
-ถ้าดวงใจ กับ ขวดแก้ว เหมือนกันก็ตรงที่ แตกร้าวได้ (ใจแตก  กับ ใจร้าว นี่คงคล้ายๆ กัน)
-ฉะนั้น แก้วที่ร้าว ใช้ไฟ หลอม ให้คุมรูป ใหม่ ดวงใจก็คง เหมือนกัน
-คือใช้ความร้อน (การถูกก่นด่าให้ได้รับความรุ่มร้อน+ใช้ธรรมะหล่อหลอม)  เพื่อให้ดวงใจอัน ร้าวราน นั้นถูกหลอมคุมรูป ขึ้นมาสวยเหมือนดังเดิม
-ใจที่ต้องแตกร้าว นั้นก็เพราะคิดว่า รักแท้ๆ (รักแต๊ๆ) รักนี้เที่ยงแท้ (โถ พระพุทธเจ้าท่านสอนว่าไม่มีอะไรที่เที่ยงแท้ ใดใดในโลกล้วน อนิจจัง นะแม่คุณ) เปลี่ยนจาก คิดแค่ให้ (รักนี้มีแต่ให้) มาเป็น แค่คิดให้ได้ (คือคิดให้ได้ว่า ความรักทำให้เกิดทุกข์ ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง) อย่า ยึดติดในสิ่งที่เป็น มายาคติ อยู่เลย จง หล่อหลอม ดวงใจที่แตกร้าว  ให้กลับมางดงามดังเดิมเถิด