ช่วงเดือนนี้ มีวันสำคัญ 3 วัน เวลาในการทำงานมีกันไม่มากเท่าไหร่
พี่สมภพที่ทำงานด้วยกันมา เค้าจะทำงานครบ 25 ปีแล้ว ก็จะอำลาชีวิตรูทีนไปทำงานดั่งที่ตนเองได้ฝัน หรือรอคอยเวลาที่จะไปทำ มานานแล้ว เมื่อถามว่าจะไปทำอะไร หลักๆ ก็ด้วยเค้ามีที่นาซึ่งได้รับเป็นมรดกตกทอดมาและให้ผู้อื่นเช่าอยู่ ก็จะได้ลงทุนและทำการบริหารเองกันละคราวนี้ ทำนาทางโทรศัพท์ ฟังดูก็แปลก ช่วงนี้เค้าก็อยู่ในระหว่างการเก็บข้อมูล จากการคิดในกระดาษก็มาสู่การลงไม้ลงมือทำ ข้อมูลภาคสนามก็จะบอกโอกาสพัฒนาในการทำธุรกิจนาของเขา
มีหลายคนไม่เห็นด้วย พยายามให้ทบทวน การตัดสินใจก็ยังเหมือนเดิม สิ้นปีนี่แหละที่การลาออกจะมีผล ..
เป็นการตัดสินใจที่ท้าทายมากเลย สำหรับความคิดของผม เราเองก็มีฝันอยู่เหมือนกันไม่รู้เหมือนกันว่าเอาเข้าจริงๆ จะใจถึง กล้าหาญเหมือนพี่เค้าหรือเปล่า
ในใจลึกๆของผม ก็คิดว่าพี่เค้าทำได้แน่ เพราะเค้าสามารถทำตามแผนที่วางไว้มาได้อย่างยาวนาน เรื่องที่เห็นชัดก็การควบคุมค่าใช้จ่ายเรื่องอาหารการกินที่สุดยอดจริงๆ เค้าใช้อยู่ประมาณ 10-15 เปอร์เซ็นท์ของรายได้ รายจ่ายอื่นๆ ก็ถูกแบ่งออกเป็นกลุ่มเป็นชุดอย่างชัดเจน..สามารถเก็บเงินจากการทำงานประจำได้อย่างเป็นกอบเป็นกำทีเดียว ส่วนในรายละเอียดจะมาบอกให้ทราบทีหลังนะครับ การกินอยู่ที่ว่านี้ไม่ใช่อัตคัดนะครับ เป็นไปอย่างปกติภายใต้การควบคุมครับ
เกษียณก่อน 60 ปี คุณว่าน่าทำมั้ย..
ในฐานะชาวนารุ่นเก่ารุ่นพี่
ขอสนับสนุนให้มีชาวนารุ่นใหม่ชาวนามือใหม่หัดทำนาเกิดขึ้นในวงการ(ทำนา-เพราะมีที่ดินเป็นของตอนเองอยู่แล้ว)เยอะ ๆ
ถ้าเกษียณในความหมายของการอิสระ เรื่องเวลา ความมั่นคงทางการเงิน และจิตใจพร้อมสำหรับวิถีชีวิตที่ได้วางไว้ .. แน่นอน น่าสนใจจังค่ะ จะรอติดตามอ่านต่อนะคะ
สุขสันต์วันอังคาร ผสมผสานชีวิตการงานที่สมดุล ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ
คิดไว้ตั้งแต่เรียนแล้วค่ะเป็นความคิดที่วิเศษที่สุดค่ะเพราะว่าคนเราคงไม่สามารถมีชีวิตยืนยาวถึง100 ปี (ถ้าไม่ฟลุ๊ค)ก็คิดว่าอยากมีเวลาที่เหลือคิดถึงตอนจุดจบของชีวิตนะค่ะ ดีจริงๆค่ะและที่สำคัญต้องไม่มีหนี้สินแล้ว