สัมผัสบรรยากาศชายทะเล และ เรียนรู้การช่วยเหลือกันในลักษณะเครือข่าย

          

          เล่าเรื่องไปสัมผัสจิตตปัญญาศึกษาที่พัทยา มาหลายตอนแล้ว มีแต่เรื่องสัมมนาที่โรงแรมที่พัก  วันนี้ขอแวะมาสัมผัสบรรยากาศชายทะเลหน่อย เดี๋ยวจะเข้าใจผิดว่าไปถึงพัทยาทั้งที ไม่เห็นวิวชายทะเลเลยหรือไง ?

           วันที่เดินทางไปถึงกว่าจะถึงที่พักก็เกือบทุ่มครึ่งแล้ว  รถเกือบจะเข้าไปไม่ถึงที่จอดรถของโรงแรม  ต้องยกนิ้วให้ พขร. ของ มมส. ที่มีความสามารถยอดเยี่ยม  ได้ข่าวมาว่า กว่าจะเข้าจอดได้ทั้งสามคัน พขร.เหงื่อตกกันเลยทีเดียว  พอเช็คอินเรียบร้อยก็ถึงเวลาอาหารเย็น (ช้ากว่ากำหนดไปเกือบสองชั่วโมง) หลังจากนั้นก็เป็นรายงานโชว์เสียงและเต้นตามอัธยาศัย  การไปชมชายทะเลจึงเป็นวันรุ่งขึ้น  ผมออกไปเดินสำรวจในช่วงเช้าก่อนเริ่มการสัมมนา เก็บภาพบรรยากาศผู้คนมาลงเรือเพื่อไปเที่ยวเกาะกัน บางคนมาเป็นคู่ ๆ แล้วคงไปซื้อตั๋วทัวร์มาพบกันที่เรือ (รูปบน) จึงมีการแต่งตัวที่หลากหลาย  บางคนมากันเป็นกลุ่ม (รูปล่าง)  สังเกตุได้จากการแต่งตัวและการเตรียมความพร้อม เช่น ใส่เสื้อผ้า รองเท้าที่เหมาะสมต่อการเดินชายหาดและลุยน้ำ พร้อมสรวมเสื้อชูชีพ

             ให้สังเกตว่าตอนที่แต่ละคนขึ้นเรือ จะมีช่างภาพคอยถ่ายภาพทุกคนไว้ ท่านที่เคยไปสถานที่ท่องเที่ยวที่มีคนไปมากคงทราบดีว่า เขาถ่ายไปทำอะไร ? เมื่อกลับมาก็จะมีรูปเราพร้อมกรอบหลากหลายแบบให้ทุกคนได้ซื้อเป็นที่ระลึกกลับบ้าน  ผมคุยกับตากล้องว่าแล้วจำได้อย่างไร ว่าใครเป็นใคร ? และเขาจะกลับมาเมื่อไหร่ ? ก็ได้ความรู้ว่า เขาไปเรือลำไหนก็ต้องกลับลำเดิม และเวลาก็จะเป็นที่รู้กันว่าลำนี้ออกไปเมื่อไหร่และจะกลับประมาณเวลาใด ?   อีกอย่างเขาก็จะมีการประสานกับเจ้าของเรือ เมื่อเรือจะกลับถึงฝั่งเวลาใด เขาก็จะโทรแจ้งมาก่อน ก็เป็นการช่วยเหลือกันในลักษณะเครือข่าย ผมคาดเดาว่าคงมีการแบ่งรายได้กันด้วย  ก็เป็นการเรียนรู้ครับ