ยืดอกพกถุง

               เคยได้ยินมาว่าคนในสมัยก่อนใครฟันขาวนี่ไม่สวยเอาซะเลย ถ้าจะให้งามต้องมีฟันที่ดำเท่านั้น เวลายิ้มทีเห็นฟันดำๆ คงเท่ห์ไม่หยอก เหมือนที่สมัยนึงนิยมฝั่งเพชรไว้ที่ฟัน หรือมายุคหลังๆ ต้องดัดฟันด้วยลวดดัดที่มีสีสัน ..

               จริงๆ แล้ววัฒนธรรมการกินหมากเป็นที่นิยมกันมาตั้งแต่สมัยโบร่ำโบราณโน่น .. "สี่แผ่นดิน" แม่พลอยจีบพลูถวายเสด็จท่านสวยกว่าใครๆ พูดถึงในรั้วในวังแล้ว การกินหมาก คงมีมาก่อนกรุงรัตนโกสินทร์
               เครื่องหมากพลู เป็น 1 ในหมวดเครื่องอุปโภค บริโภค ของ เครื่องประกอบเกียรติยศ ระดับชั้นเจ้าฟ้าขึ้นไป แต่อาจจะมีรายละเอียดที่แตกต่างกันไปสำหรับ เจ้าฟ้าชาย หรือเจ้าฟ้าหญิง อย่างเช่นเรื่องของลายลงยา หรือเครื่องยศอื่นๆ (สนใจเข้าชมได้ที่สำนักทรัพย์สินอันมีค่าของแผ่นดิน กรมธนารักษ์ ในพระบรมมหาราชวัง คนไทยค่าเข้าชม 10 บาท)

               ความนิยมการกินหมาก มีมาเรื่อยๆ จนมาถึงสมัยของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ที่ต้องการให้ประเทศไทยเป็น เมืองศิวิไลซ์ ฟันต้องขาวเหมือนกับอารยประเทศเขา ...

               การกินหมากเหมือนยาเสพติด จะเลิกกินหมากคงไม่ต่างอะไรกับคนที่จะเลิกบุหรี่ คงขัดใจน่าดู

               หลายปีก่อนออกฟิลด์ในหมู่บ้านแห่งหนึ่ง เห็นคุณยายนั่งตำหมากแล้วนึกสนุก ชักชวนเพื่อนชาวญี่ปุ่นไปขอคุณยายลองเคี้ยวหมากกันสักคนละคำ คุณยายใจดีให้หลานมาลอง แต่หลาน 2 หนอ เคี้ยวไปได้ 2-3 ทีหันมามองหน้ากัน น้ำลายเริ่มฟูมปาก สักพักเริ่มมีน้ำสีแดงไหลมาที่มุมปาก เพราะไม่กล้ากลืน (ซึ่งเค้าก็คงไม่กลืนกัน) จะบ้วนออกมาก็ไม่กล้า แถมอายคุณยายอีกที่ไปขอเขาเอง แล้วจะมาคายทิ้ง .. เลยรีบขอบคุณคุณยาย เดินออกมามุมบ้าน มองหน้ากัน แล้วรีบหาที่ทาง บ้วนออกทันใด .. โอออยยยย ทำไมมันเผ็ด มันฝาด อย่างนี้เนี่ยะ .. คุณยายเคี้ยวไปได้ยังงัยกัน แต่แกคงอร่อยของแกอ่ะนิ ^^"

               เมื่อปีกลายไปเดินเล่นที่พาหุรัดกับเพื่อนชาวภูฎาน แล้วก็ไปพบคุณลุงคนนึงกำลังม้วนๆ ใบไม้อย่างหนึ่งเป็นคำๆ เพื่อนบอกว่า คนภูฎาน คนอินเดีย เรียกว่า "ปั๊น" เคี้ยวๆ เหมือนกับหมากบ้านเรา ป้ายยา มีเปลือกไม้เผ็ดๆ ฝาดๆ เหมือนหมากบ้านเราด้วย ทำไมรู้? ก็ลองมาแล้ว .. เพื่อนสั่งคำพิเศษให้คือ ใส่ ของหวานๆ คล้ายๆ เยลลี่ให้แทนของเผ็ดๆ (เพื่อนบอกว่า ที่โน้นขายคำละ 1 บาท แต่ที่นี่ 3 คำ 20 บาท)
ทั้งเคี้ยว ทั้งกลืน เพื่อนบอกว่าปกติเค้าก็จะบ้วนน้ำ(ลาย)ทิ้งนะ แต่จะกลืนก็ได้ไม่เป็นพิษภัยอะไร .. เมื่อมองไปรอบๆ บริเวณนั้น มีร่องรอยการบ้วนน้ำหมากทิ้งเป็นหย่อมๆ อยู่หลายๆๆๆๆ หย่อมเหลือเกิน ..
               ใช่สิ .. พลเมืองไทยก็ไม่ใช่ การรักษ์ถิ่นฐานคงมีน้อย ..

               ดูอย่างคุณยายในภาพ มาร่วมเวที "รวมพลคนริมคลอง : คนรักษ์ถิ่น"  แกยัง ยืดอกพกถุง มาด้วย ที่ทางเลยสะอาด ^^

               ถึงจะยิ้มฟันดำยังงัย คุณยายก็เป็นคนนึงที่ยิ้มได้งาม และยังงามทั้งกาย และใจที่สุดคะ คุณยายขา ^^ 

 (เวทีรวมพลคนริมคลอง : คนรักษ์ถิ่น .. 9 พฤศจิกายน 51, วัดมะเกลือ)