บันทึกนี้ขอให้เป็นบันทึกแห่งความทรงจำ วันนี้ผู้เขียนกลับมาจากทำงาน น้องเขยก็จูงเจ้าน้ำผึ้งออกมารับปรากฏว่า ลื่นค่ะ ดีว่า พ่อเขารับทัน

       พอเข้ามาในห้องนอนของเจ้าน้ำผึ้ง วันนี้เขาเดินโชว์เลยค่ะ เดินได้ตั้งหลายก้าว เข้าขั้นเดินได้แน่นอนแล้ว หลังจากที่คลานหนีเจ้ามะขามมาสองวันแล้ว คือ คลานไปเจ้ามะขามก็ไล่งับขาเอา พอนั่งตั้งหลักสู้ เจ้ามะขามก็กระโดดกอด เลียหน้า น้ำผึ้งปัดไม่ทันเลย

       คลานหนีก็ไล่กัดขาตาม ได้ข่าวว่า วันนี้ไล่กัดเจ้าน้ำผึ้งอีก จึงโดนคุณตาของน้ำผึ้งตีก้นส่ะเลย มิน่า! พอเรียกเจ้ามะขาม ไม่เข้าหาเลย เป็นเพราะโดนลงโทษแล้วนี่เอง