สิ่งที่พ่อแม่คิดว่าจะดีที่สุดสำหรับเขา...อาจกลายเป็นเครื่องปิดกั้นความคิดสร้างสรรค์ และความเป็นตัวของตัวเองของเด็ก จนไม่กล้าที่จะทำสิ่งแตกต่างจากที่พ่อแม่เคยทำ

ความรักลูก...ทำให้พ่อแม่ส่วนใหญ่มองข้ามข้อดีของการได้ล้มลุกคลุกคลานของลูก  ลืมไปว่า การเรียนรู้และรู้จักความผิดพลาดในช่วงวัยเด็กมีคุณค่ามากเพียงใด สำหรับเด็กที่กำลังจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ และจะเป็นพ่อแม่คนในอนาคต

     สิ่งที่พ่อแม่คิดว่าจะดีที่สุดสำหรับเขา...อาจกลายเป็นเครื่องปิดกั้นความคิดสร้างสรรค์ และความเป็นตัวของตัวเองของเด็ก จนไม่กล้าที่จะทำสิ่งแตกต่างจากที่พ่อแม่เคยทำ    


หากรักลูก อยากให้ลูกเติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแกร่ง เห็นถึงความเป็นจริงของชีวิต ต้องสอนให้ลูกบิน ค่ะ

J    อนุญาตให้ลูกอยู่ด้วยเวลาที่ผู้ใหญ่ปรึกษากันเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ ในชีวิต

J    ไม่อายที่จะยอมรับว่าเราเข้าใจผิด ลูกเราถูก และขอโทษเข้าถ้าเราผิด

J    ถามความคิดเห็นของลูกเกี่ยวกับเรื่องต่างๆ เหมือนถามผู้ใหญ่คนหนึ่ง

J    รอให้ลูกพูดจบ แล้วจึงพูดต่อ ไม่แทรกระหว่างที่ลูกพูด

J    หัดฟังให้ลึกไปกว่าที่เราได้ยินจากคำพูดของลูกว่า เขาพยายามจะบอกอะไรเรา

J    หัวเราะเวลาที่ลูกทำเรื่องซุ่มซ่าม แล้วบอกเขาว่า “ลูกเฟอะฟะ เหมือนแม่ ตอนแม่อายุเท่าลูก”

J    การรักลูก ไม่ใช่การคอยระแวดระวังภัยที่เราคิดว่าจะเกิดขึ้นกับเขา แต่เป็นการเปิดโอกาสให้เขาเห็นความจริงในชีวิตด้วยตัวเอง

J    ไม่ตัดสินว่าเขาต้องเป็นแบบที่เราคิด จึงจะถูกต้อง  แต่เห็นเขาเป็นคนๆ หนึ่ง ที่มีสิทธิจะทำอะไรก็ได้ที่เขาคิดว่า เหมาะสมกับเขาที่สุด

J    เวลาที่ลูกหรือคนที่เรารักมีปัญหา และมาหาเราเพื่อต้องการความช่วยเหลือ ให้รับฟังอย่างตั้งใจ แล้วถามเขาว่า “แล้วลูกคิดว่าจะจัดการแก้ปัญหานี้ด้วยวิธีใด”

J    ถ้าลูกจะสั่งไข่เจียวเวลาไปทานอาหารนอกบ้าน  อย่าห้าม เพราะนั่นคือสิ่งที่เขาชอบจริงๆ