สวัสดีเจ้าค่ะ ลุงหมอจ๋า

ลุงหมอๆๆ พี่เขียวน่ารักมากๆค่ะ อิอิ คิดถึงลุงหมอนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ

เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---> น้องจิ ^_^

สวัสดีครับ คุณหมอ คนชอบวิ่ง

• แวะมาทักทายครับ
• มาดูน้องเขียวของคุณหมอ
• ท่าทางคุณน้องเขียวของคนหมอ
• ดูอิ่มอก อิ่มใจนะครับ

• ไม่มีคำอธิบาย
• หรือคำจำกัดความ
• มีแต่ภาพ
• อิอิๆๆ
• 

เธอเป็นคนน่ารักมากครับ หนักแน่นตามสไตล์สาวใต้(อิอิ เหมือนคนข้างกายผมเลย)..

เธอเป็นคนแรกๆที่ขยับเขยื่อนเรือนกายหยิบไมค์มาพูดมากล่าวอย่างสดใส และจริงใจ

ระลึกน้องเขียว

ระลึกทีมกระบี่ครับ

ขอมอบภาพนี้ให้แก่น้องเขียว ครับ

"มาบอกว่า...สู้ๆ...ค่ะ.." ^__^ วันนี้พาน้องๆ มาด้วยค่ะ...คิดถึง ค่ะ ... คิดถึง...

เดี๋ยวมาใหม่นะคะ...อิอิ

มาแสดงตนตามเสียงเรียกค่ะ...555 ...เกือบไม่ได้ยิน แว่วๆ คล้ายๆ ได้ยินคนเรียก ก็เลยโผล่หน้ามาดูค่ะ...ปรากฏว่า อ้าว..มีคนเรียกเราจริงๆ...

(^______^)

• ขอยืนยันความน่ารัก และจริงจัง จริงใจของ น้องเขียว ครับ
• นอกจากในเวลาของการร่วมกิจกรรมที่สวนป่าแล้ว เธอยังร่วมเดินทางเข้ากทม.พร้อมกับผมและทีมกระบี่ ภายใต้การนำของ หมอเจ๊คนสวย
• ผมจึงได้เห็นความเป็นเธอชัดเจนมากขึ้นอีกครับ

คิดถึงน้องเขียวค่ะ

น้องเขียวน่ารัก และขี้เกรงใจ แต่แล้ว เวลาก็ฝ่ากระบวนการปิดใจของน้องเขียวได้ ไม่รู้เพราะเสียงร้องเพลงของน้าอึ่ง หรือเพราะตกเก้าอี้ ก๊ากส์ ๆ ๆ ๆ ๆ

หัวเราะจริงใจจริง ๆ นะน้องเขียว

คิดถึง คิดถึง

แวะมาหากันบ้างเน้อ

ลืมบอกไป

ทำงานแล้วนะหมอ เดี๋ยวหาว่าขี้งอนอีก

อิอิอิ

ช่าย...ช่าย...

กะปุ๋มก็มาทำงานแล้วนะเจ้าคะ...อิอิ...

เดี๋ยวหาว่าอู้งาน...(ตามรอยพี่อึ่งค่ะ)

(^___^)

มารายงานตัวแล้วค่ะ ขออภัยที่มาช้าไปนิดนะคะเพราะติดภารกิจหลายอย่าง

อืม..คุณหมอเอาภาพมาบอกกล่าวเลยเหรอคะ...จริงๆก็เป็นสิ่งที่ควรให้ความสนใจค่ะ..เพราะภาษากายเป็น เสียงเงียบที่เราควรได้ยินเนาะคะ

จากภาพจะเห็นว่าคนเราทุกคนต้องการเพื่อนที่เข้าใจ ยอมรับ และเชื่อถือในตัวเรากันทุกคนนะคะ ซึ่งสัมพันธภาพนั้นจะประสบผลสำเร็จหรือล้มเหลวก็ขึ้นอยู่กับว่ามีองค์ประกอบในการสร้างสัมพันธภาพมากน้อยเพียงใด มีการให้และการรับที่เหมาะสมหรือไม่ด้วยค่ะ่

เพราะการสื่อสารไม่ได้หมายถึงการพูดคุยเท่านั้นนี่คะ แต่ยังรวมถึงบุคลิกภาพที่ปรากฏ สีหน้า ท่าทางต่างๆอีกด้วยค่ะ

พี่น้อยใช้การแตะเข่าของน้องเขียวเพื่อเป็นการเปิดตัวเอง สื่อด้วยภาษากายทั้งสีหน้า ทั้งแววตา ทั้งท่าทางว่าพร้อมที่จะรับฟัง พร้อมที่จะเข้าใจและให้กำลังใจุ ซึ่งสอดคล้องกันหมดทั้งภาษาพูดและภาษากายทำให้น้องเขียวสามารถเปิดตัวเองมาได้แม้นจะเพิ่งพบกันครั้งแรกก็ตาม และยังส่งต่อสารนั้นได้อย่างดีด้วยการสัมผัสคนอื่นต่อด้วยสิคะ  ^ ^

บรรยากาศในวงก็กลมกลืนไปในทางเดียวกันเลยนะคะ น่ารักจริงๆ..จะเห็นได้ว่าภาษากายนั้นสำคัญนะจ๊ะ

ช่วยทำมาหากินแล้วนะคะ..อิ อิ อิ

• ขอลอกความเห็นน้องเบิร์ดค่ะ..อุ๊ย..ห้ามลอก..ลืมไป
• โธ่ๆ...แค่โผล่หน้ามาจึ๊ง..นึง..เนี่ยนะ..ได้การบ้านเลย..
• ในภาพ..น้องเขียวตั้งใจเล่าเรื่องราว พร้อมกับรอยยิ้ม ทำให้ได้ฟังอย่างตั้งใจ
• น้องเขียวเรียกพี่น้อยว่าแม่น้อย..เพราะอายุเท่ากับแม่ของน้อง..ครูอึ่งก็เลยรู้ตัวว่า..เป็นน้า
• ในรูปมีครูเอ๊ะอีกคนหนึ่งนะคะ
• ความเปิดเผย..จริงใจ..เป็นกันเองของน้อง..ช่วยให้วงสนทนามีรสชาติจริงๆ ค่ะ