ภาพอีกชุดหนึ่งที่ถ่ายไว้ในเฮฮาศาสตร์ 5  หรือการอบรมกระบวนกรสไตล์เฮฮาศาสตร์  ได้ให้บทเรียนแก่คนชอบวิ่งอีกเหมือนกัน  ก็เลยอยากเอามาเล่า  เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน  อิอิ

           ภาพนี้นายเอกของเราเป็นพระเอกนะครับ  นายเอกเป็นคนแนะนำเรื่องการเขียนบล็อก  หรือบันทึกใน G2K  ให้ ดร. เยาวดี  สุวรรณนาคะ  ผู้อำนวยการวิทยาลัยพยาบาลราชชนนีสุรินทร์  ก็เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่สะกิดใจคนชอบวิ่ง

           ที่สวนป่าทำไมมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้ง่าย  ทุกคนเปิดใจ  ยอมรับความแตกต่างของกันและกัน  ยอมรับว่าความรู้  ความชำนาญ  ประสบการณ์ของแต่ละคนสามารถแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันได้อย่างสนิทใจ  โดยไม่สนใจวัยวุฒิ  คุณวุฒิ  สถานะตำแหน่งหน้าที่การงาน  ตำแหน่งในสังคม  แต่ทำไมในที่ทำงาน  เราไม่ค่อยยอมรับกันและกัน  ไม่ยอมเรียนรู้อะไรจากคนอื่น  คล้ายๆกับมีอะไรบางๆขวางกั้นเราอยู่หรือ ?  เราจะทำลายกำแพงหรือแผ่นบางๆนี้ได้อย่างไร ?

           ชาวเฮฮาศาสตร์ด้วยกัน  ทำไมเปิดใจยอมรับกันได้สนิทใจ  แต่บางครั้งกับเพื่อนร่วมงาน  หรือคนไทยด้วยกัน ( หรือเพื่อนร่วมโลกของเรา )  เราถึงทำใจลำบากที่จะยอมเราเขา  เพื่อนบล็อกเกอร์ของเราทำอะไร  เราทนได้  อิอิ   แต่คนอื่น  ทำไมเราถึงรู้สึกจี๊ดๆ  ไม่สบอารมณ์

           บางคนเล่าความรู้สึกให้ฟังว่า  เวลาอบรม  เวลาทำกิจกรรม  รู้สึกว่ามีความสุข   เวลาที่อยู่สวนป่า  มหาชีวาลัยอีสานรู้สึกว่ามีความสุข

           คนชอบวิ่งก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า  แล้วทำไมอยู่ที่บ้าน  อยู่ที่ทำงาน  หรือว่าอยู่ที่ไหนๆก็ตาม  ทำไมจึงรู้สึกว่าไม่มีความสุข  เราไปตั้งเงื่อนไขเองรึเปล่าว่า  คนนั้นต้องเป็นอย่างนั้น  คนนี้ต้องเป็นอย่างนี้  เราถึงมีความสุข  การที่เราจะมีความสุขได้   ขึ้นอยู่กับคนอื่นหรือ ?  ต้องมีทรัพย์สิน  มีตำแหน่งหน้าที่การงาน  ฯ  ตามที่เราต้องการเราถึงมีความสุขหรือ  ใครเป็นคนตั้งเงื่อนไขเหล่านี้ ?

           หลายๆคนได้เรียนรู้อะไรบางอย่างจากการอบรมครั้งนี้  ผ่านกิจกรรมที่ อ. มนตรี  และ อ. ประสาท  ได้จัดให้

           คนชอบวิ่งเอง  ถึงไม่ได้เป็นผู้รับการอบรม  แต่ก็ซึมซับ  ได้รับสิ่งดีๆ  ความรู้สึกดีๆ  ความรู้  ฯ  มากมายจากการอบรมครั้งนี้

            อ. ประสาท ( เทพมือกีต้าร์ปากกามาร )  ท่านก็ได้รับคำแนะนำในการเขียนบันทึกใน G2K  จากผู้เข้ารับการอบรม      ต้องใช้หลายคนหน่อยเพราะอาจารย์มีปัญหาการ Login    ไม่แน่ใจว่าลืม username  หรือ password  อิอิ

Keyword :  อะไรขวางกั้นเรา    จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับผู้อื่น
                อะไรขวางกั้นเรา   ไม่ยอมให้เราเปิดใจให้กับคนอื่นหรือต่อมวลมนุษยชาติ
                อะไรขวางกั้นเรา    ไม่ให้เรามีความสุขในที่ทำงาน  หรือแม้แต่ที่บ้าน