สมุดบันทึกเล่มนี้ต้องติดตัวไปกับผมเสมอ เผื่อมีอารมณ์ก็หยิบขึ้นมาระบายอารมณ์ คราวหนึ่งไปเที่ยวทุ่งทานตะวัน แถวลพบุรี เห็นกอหญ้ากอนี้สูงสง่า น่าสนใจ ไม่รอช้าคว้าเอาสีน้ำขึ้นมาละเลงอยู่นานสองนานไม่รู้จักเบื่อ สนุกจริงๆ ( คนบ้าเขียนรูป ) พอวาดเสร็จ ก็นึกไปต่างๆนานา หญ้ากอนี้มีความเป็นมาที่ประหลาด บรรเลงบทกลอนอีกบท ( ผมบ้าไปแล้ว )

                       ธุลี ดินชื่นเย็นรากหญ้า         อุ้มโอบ

                  ผูกพันไม่ละโมภ                        ใจรู้

                 คืนวันผันรากโลภ                       เหยียดโต

                  แสนใบทนคุดคู้                          จากพื้น    ไม่มอง

                                                     เขียนที่ข้างทุ่งทานตะวัน 
                                                     พัฒนานิคม ลพบุรี
                                                      1 ตุลาคม 2548