คราวไปเที่ยวระยอง ขณะนั่งปล่อยอารมณ์เพลินๆ เหลือบไปเห็น ความสัมพันธ์ของต้นไม้ระหว่างเจ้าพลูดางใบอ่อนเกาะเกียวต้นหมาก เกิดความรู้สึกลึกซึ้งงดงาม กับภาพนั้น แสงแดดอ่อนๆสีส้ม ทาบบนใบพลูสีเขียว สวยอย่างจริงจัง  รีบเอาสมุดบันทึกมาวาดทันที ตามด้วยลำนำอีกห้าหกบันทัด เฮ้อสบายใจ 

                                                              มือไม้ยื่นยาว ไม่มีระเบียบ

                                                        เขย่งเท้านิ้วเกร็ง ติดพื้น

                                                        ลำตัวแนบโอบชิด ฟังเสียงหัวใจ

                                                        บิดตัวหันหนี ตามซบไม่ยอม

                                                        แกแกะกูเกาะ หน้ายิ้มพอใจ...

                                                        ซ้ำรอยยิ้มด้วยรอยยิ้ม เต็มเปี่ยม

                                                        สุขเพิ่มเหลือเชื่อ เป็นเนื้อเดียวกัน...

                                                        ชาวเกาะละลาย...

                                                        ที่แท้ ไม่มี...

                                                                                    ที่โรงงานทำท่อเหล็ก  ระยอง

                                                                                    11 กัยยา 48