387 ดอกเหลืองแดง บนพื้นกระเบื้อง

กลีบดอกเจ้าร่วงหล่นบนพื้นพสุ

ทั้งเหลืองแดงแรงสุด จนอาถรรพ์

มิช้านานก็แห้งตายวายเหมือนกัน

จะฟาดฟันกันทำไมให้ หลงทาง

12 มีนาคม 2553

ผมถ่ายภาพนี้จากวัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2553 ระหว่างนั่งเล่นริมระเบียงศาลาที่พัก มองไปด้านหน้าเบื้องล่างตรงพื้นกระเบื้องที่ปิดร่องน้ำ มีดอกไม้หล่นอยู่ตามธรรมชาติกับพื้นกระเบื้อง ดูเผินๆ แทบไม่มีอะไรน่าสนใจ ไม่มีใครสนใจ อีกไม่นานก็คงแปรเปลี่ยน ถ้าไม่ใช่เพราะใครมากวาดก็คงเพราะลมที่พัดไป

มาวันนี้ สถานการณ์บ้านเมืองแปรเปลี่ยนไปอีกแล้ว คนบอกว่าเป็นการแสดงออกตามระบบประชาธิปไตย หลายคนบอกว่าเป็นการเรียกร้อง ความยุติธรรม หลายๆ คนบอกว่าเป็นการทำให้ประเทศสะดุดและถอยหลัง หลายๆ ประเทศบอกว่าน่าเป็นห่วง ขอให้ร่วมกันทำให้เกิดสันติ........ในขณะที่หลายๆ ประเทศอาจนึกในใจว่าเมื่อไหร่จะจบ

มองดูพื้นกระเบื้องอีกครั้ง ดอกไม้ ไม่ว่าสีใดก็ต้องร่วงหล่นจากต้นมาสู่ดิน กระเบื้องนั้นมีร่องเป็นแนวเส้นตรง ก็เป็นไปอย่างธรรมดาของกระเบื้อง ก็เพราะมีเส้นนี่เอง ทำให้ภาพนี้น่าดู.............

รำพึงรำพันมา โดยที่ยังไม่รู้ว่าดอกไม้ที่หล่นบนพื้นกระเบื้องนี้จะแปรเปลี่ยนเป็นเช่นใด แต่ภาพนี้ก็ยังน่าชมเหมือนเดิมนะครับ

เจริญสุขครับ