พรุ่งนี้แล้ว..... นักเรียนจะมาโรงเรียน เป็นวันแรกของภาคเรียนที่ 2 ครูทุกท่านมาเตรียมความพร้อมที่จะเปิดภาคเรียนหลายวันแล้ว... โรงเรียนเงียบเหงามาหลายวัน นักเรียนคงได้พักผ่อน ไปเที่ยว ไปทำธุระกับพ่อแม่ ไปเยี่ยมญาติ ไปหาหมอทำฟัน ไปเรียนเสริมหลักสูตรระยะสั้น หรืออะไรก็ตามที่เป็นประโยชน์ ซึ่งในทุกปี ในสัปดาห์แรกของการเปิดภาคเรียน นักเรียนยังตื่นเต้น และจะชอบการพูดคุยกันอย่างเอิกเกริก... ครูอ้อยจะเฝ้าถามนักเรียน นักเรียนก็จะเล่า.....เป็นการฝึกให้พูด ครูอ้อยจะสรุป...ให้นักเรียนใช้ประโยคตามที่กำหนดในการพูด..ฝึกให้นักเรียนพูด ได้มากบ้าง น้อยบ้าง ตามแต่ศักยภาพของนักเรียนในด้านภาษา และการเล่าเรื่อง จากนั้น....ครูอ้อยก็จะไม่ลืม การเล่าเรื่องของนักเรียนที่...ไม่ได้ไปไหนเลย การที่อยู่บ้านกับพ่อแม่ ก็มีเรื่องเล่า เหมือนกัน เรื่องที่เล่าก็คือ...ปิดภาคเรียน ได้ทำอะไรบ้างที่เป็นการช่วยเหลือพ่อแม่... นักเรียนจะเล่าอย่างมีความสุข ครูอ้อยไม่ลืมหรอก เพราะตอนเด็กๆ ครูอ้อยจะอยู่บ้านเลี้ยงน้อง...เพื่อนๆ ก็จะเล่าเรื่องไปเที่ยวต่างประเทศ ต่างจังหวัด แต่สำหรับครูอ้อย ครูไม่ถามเลย.. รู้สึกอย่างไร ก็ไม่อยากให้เกิดขึ้นกับ..นักเรียนของตนที่ตนสอน... เจ็บปวดเหมือนกันนะ..หากไม่ได้เล่าเรื่องให้ครูพอใจ....
