สมัครสมาชิก   เข้าระบบ  
เก็บเอามาฝาก
ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม
P ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม
อีเมลติดต่อ
 
อ่าน: 157
กัมพูชาพริบตาเดียว หนังสือธรรมะแบบนิ้วกลม
ชีวิตเราแค่พริบตาเดียว ทำให้ดีที่สุด ให้พริบตานี้มีค่าที่สุดครับ



ผู้เขียน : นิ้วกลม
สำนักพิมพ์ : a book
จำนวนหน้า : ๓๒๔ หน้า
ราคา : ๑๕๐ บาท
ระดับความชอบ : ๙.๕/๑๐ (เล่มก่อนที่คะแนนมากขนาดนี้คือ หลังอาน ของบินหลา)

หากจัดหมวดหมู่หนังสือเล่มนี้ก่อนอ่าน คงลงที่หมวดท่องเที่ยว แต่พออ่านจบคงจัดไว้ที่หมวดธรรมะ

หนังสือเล่มนี้ได้มาจากการแลกของที่ www.coolswop.com ผมเอาเล่ม คิระ คิระ เป็นประกาย ไปแลก เจ้าของหนังสือใจดีให้เล่ม ตื่นจนเช้า มาอีกเล่ม โทรศัพท์ถามว่าทำไมส่งให้มาเกิน เธอบอกแบบติดตลกว่า "มันออกลูก" อืม สงสัยทำให้มันออกหลานบ้าง ท่าจะดี

เล่มที่อ่านเป็นฉบับพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. ๒๕๔๘ น้ำหนักเบา เล่มหนา แต่อ่านจบไวมาก พริบตาเดียว ผิดวิสัยการอ่านช้าแบบเรามาก

คิดถึงชื่อ นิ้วกลม ครั้งแรกที่ได้ยินมาจากคอลัมน์ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ ของหนุ่มเมืองจันท์ ที่เขียนชื่นชมผลงานของนักเขียนคนนี้แบบออกนอกหน้า ครั้งที่ออกเล่ม เนปาลประมาณสะดือ ก็เขียนถึงเสียจนทนไม่ไหว ต้องไปสอยมานอนหนุน ยังไม่ได้อ่านเลย

จนวันหนึ่งเห็นเล่ม โตเกียวไม่มีขา ให้ยืมในโครงการแสนดี LIF เลยยืมมาอ่าน ไม่ผิดหวัง สมคำร่ำลือ ทำให้เห็นญี่ปุ่นในหลายมุมมองจากหนังสือเล่มนั้น ก็ได้แต่คิดว่า แม้เราจะมีขา ก็ไม่รู้จะกล้าเดินทางเหมือนนิ้วกลมไหม แค่คิดก็เสียวสันหลัง ประมาณว่าไม่ปลอดภัย
ที่เด่นมากคือลีลาการเล่าเรื่อง น่าติดตาม สนุก สื่อสารได้ดี มีชีวิตชีวา เลยมีคนชอบถึงขั้นเป็นแฟนคลับ แอบเข้าไปอ่าน Webboard ของแฟนคลับนิ้วกลมอยู่พักหนึ่งเหมือนกัน

สรรพคุณผ่าน ทดลองใช้งานผ่าน เลยขอเป็นสาวกด้วยคน ดูประวัติแล้ว ถาปัด จุฬาฯ อีกแล้วครับท่าน ทำไมนะคณะนี้ถึงได้มีความคิดสร้างสรรค์ดีจัง ใครรู้ช่วยบอกหน่อยสิ เรียนอะไรกัน สร้างสรรค์ได้ขนาดนี้

ตอนอ่่านเล่ม โตเกียวไม่มีขา เข้าขั้นชอบมาก แนะนำให้หามาอ่านกันนะครับ
ครั้งไปโตเกียวไปสองคน ครั้งนี้นิ้วกลมไปกัมพูชาคนเดียว เลยมีอารมณ์เหงากระจายอยู่ทั่วเล่ม

เล่ม กัมพูชาพริบตาเดียว อ่านแค่ครึ่งวันจบ อ่านเร็วเกินคาด สนุกเท่าเล่มที่แล้ว แต่สาระให้กับชีวิตมากกว่าเล่มโตเกียวไม่มีขาเสียอีก

ใครอยากไปกัมพูชาแบบเดินทางไปเอง เทคนิคในเล่มนี้มีให้ครบครัน ตั้งแต่การขอวีซ่าที่ต้องกรอกแบบฟอร์มสองใบ หรือการหาฝรั่งแชร์ค่าแท็กซี่ หรืออื่นๆ นิ้วกลมบันทึกไว้ครบ ด้วยลีลาน่าติดตาม

การบันทึก ถ่ายภาพ สิ่งที่ได้มาตอนท่องเที่ยว เป็นทักษะของนิ้วกลมที่น่าเอาแบบอย่างมาก ที่สำคัญ เขาหมั่นเข้าไปพูดคุย สัมผัสกับคนรอบข้าง บันทึกทุกอย่าง และนำมาถ่ายทอดโดยรวมกับประสบการณ์ และแนวคิดของตัวเองได้อย่างลงตัว

ทักษะการปิดเรื่องในบทสุดท้ายนี่ สุดยอดครับ ชอบตั้งแต่เล่มที่แล้ว เล่มนี้ออกแนวปรัชญา มีคำถามให้ผู้อ่านฉุกคิด ชีวิตสั้นนักแค่พริบตาเดียว คุณต้องการอะไร จะทำอะไรในเมื่อชีวิตมีแค่พริบตาเดียว
จะพอเพียงเหมือนชาวโตนเลสาบ แล้วอยู่อย่างมีความสุข หรือสร้างสิ่งก่อสร้างใหญ่โตไว้ฝังศพตัวเอง โดยใช้แรงงานคนเป็นแสนเป็นล้าน แล้วก็ไม่ได้มีอะไรยั่งยืน รังแต่จะทรุดโทรมตามกาลเวลา
หรือเป็นอีกพวกที่คิดถึงผู้อื่นมากกว่าตัวเอง

"มนุษย์เอ๋ย เวลาล่วงเลยผ่านไปผ่านไป บัดนี้เจ้าทำอะไรอยู่" คำสอนหลวงปู่ชาแว่วมาในหู

ท้ายสุดหนังสือเล่มนี้บอกผมว่า ชีวิตเราแค่พริบตาเดียว ทำให้ดีที่สุด ให้พริบตานี้มีค่าที่สุดครับ

Link ที่เกี่ยวข้อง
โตเกียวไม่มีขา เล่มแรกของนิ้วกลม
ภูมิคุ้มใจ เล่มนี้เป็นหนังสือธรรมะของ เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย น่าอ่านครับ
หลังอาน เล่มนี้ก็น่าอ่าน ได้แรงบันดาลใจมากมาย

สร้าง: พ. 13 ส.ค. 2551 @ 22:15   แก้ไข: พ. 13 ส.ค. 2551 @ 22:15   ขนาด: 9187 ไบต์
ความคิดเห็น
ไม่มีความคิดเห็น
ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 38.103.63.56
  เรียกใช้งานตัวจัดการข้อความ
ข้อความ:
 
รหัสสุ่ม: (ใส่รหัสสุ่มที่แสดงไว้ด้านบน)
  ยกเลิก
เป็น Blog มือใหม่สำหรับที่นี่ แต่เขียนที่ Bloggang ใน PanTip มาระยะหนึ่งแล้ว เลยลองขยายสาขา ลองดูสิ่งที่ผมสนใจนะครับ หนังสือ อ่านมาก็หลายเล่ม จำความได้สมัยมอต้นชอบอ่านนิยายของโบตั๋นมาก นอนอ่านได้เป็นวันๆ พลิกไปมาจนสายตาสั้น ยังจำเรื่อง "ก่อนสายหมอกเลือน" ได้รางๆ แต่จำได้คำหนึ่งคือ "เกิดเป็นหญิงแท้จริงแสนลำบาก แต่เกิดเป็นหญิงลูกคนจีน ลำบากเป็นสองเท่า" ตลอดเวลายังควานหาหนังสือมาอ่านอยู่เสมอ แหล่งแนะนำชั้นดีคือ นิตยสารสีสัน ของน้าทิวา อ่านมาตั้งแต่เล่มที่สามจนปัจจุบัน หนัง ก็ดูมาตลอด ส่วนใหญ่ชอบหนังแจกผ้าเช็ดหน้า และไม่ชอบหนัง Action มีแนวคิดตอนเด็กว่า ดูแล้วออกจากโรงมา โง่เท่าเดิม นอนอยู่บ้านดีกว่า แต่ก็มีหนัง Action หลายเรื่องที่ประทับใจ ก่อนจะไปดูมักอ่านวิจารณ์ไปก่อน ดูแล้วก็จะได้อะไรแตกต่างจากที่เขาวิจารณ์นะครับ หลังๆ เริ่ม ดูหนังด้วย Pocket PC เพราะดูไม่ทันซื้อ และเดินทางบ่อย ตอนนี้ร่วม ๒๐ เรื่องแล้วครับ รวมถึงหนังจีนชุดสามก๊กด้วยครับ เพลง ก็ฟังมาตลอด Music is my life ครับ หกปีหลังมีเรื่อง ลูกๆ มาเกี่ยว ลูกสาวผมมีสองคน ตอนนี้ต้องแยกกันอยู่เนื่องจากทำงานไกลกัน แต่ทุกครั้งที่มีโอกาสก็จะกลับไปเป็นพ่อที่ดีเสมอ ธรรมะ เข้ามาในช่วงสี่ปีหลัง เนื่องจากบริษัทจะเน้น LO เลยได้เข้าวัด จริงๆ ตักบาตรมาตลอดตามที่โอกาสอำนวย แต่ตอนนี้ได้พบครูบาอาจารย์มากขึ้น ก็ได้ปฏิบัติมากขึ้น หลังจากปริยัติมานาน ผมว่านี่คือทางสายเอก สายตรงครับ ตอนนี้กำลังพยายามซึมให้เข้าลูกมากที่สุดเพื่อเขาจะได้อยู่ในโลกนี้ได้ด้วยตนเอง รถ เป็นเรื่องที่สนใจมาหลายปี เข้า Pantip ก็เพราะซ่อมรถนี่แหละ หลังจากนั้นก็ขยายห้องไปเรื่อยๆ หลังๆ จะอยู่ที่สีลมมากที่สุด ท่องเที่ยว เป็นอีกเรื่องที่ให้ความรู้ แต่ผมชอบไปเที่ยวเป็นครอบครัว เคยแยกไปแล้วรู้สึกคิดถึง เป็นห่วงครอบครัวของเรา ดังนั้นหลังๆ ไปเป็นครอบครัวเสียส่วนใหญ่ ตัวตนของผมประมาณนี้ครับ หากเรามีอะไรคล้ายกันในบางหัวข้อ เราก็มาเป็นกัลยาณมิตรกันได้ หรือแม้แต่ไม่เหมือนกันเลย ก็ถือเสียว่าเปิดหน้าหนังสือพิมพ์ที่เราไม่เคยอ่าน เราจะได้ความรู้ใหม่เสมอครับ วันนี้ผมเรียนรู้เรื่องการเปิด Blog ที่นี่แล้วครับ ไม่รู้จะงงหรือเปล่า เปิด Blog สองที่เนี่ย