ประสบการณ์  คือ  ชีวิต .......จากครูสู่ผู้บริหารสถานศึกษา

          จบการศึกษาสายอาชีพครูวุฒิ  ป.กศ.สูง  เอกสังคมศึกษา  เริ่มชีวิตราชการ  บรรจุในตำแหน่งครู  2   โรงเรียนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการที่สังกัดกรมสามัญศึกษาส่วนกลาง  คือ  โรงเรียนพูลเจริญวิทยาคม  ผู้บริหารชื่อ ปรีชา  ภู่กำจัด  มีนักเรียน  300  กว่าคน   สอนสัปดาห์ละ  20   คาบ   ชั้นที่สอนจำได้ว่า   ม.2   ตามหลักสูตร  2521   และปีนี้พอดีสอบบรรจุได้พร้อมเรียนต่อภาคค่ำได้   2  สถาบัน  คือ   มศว.ปทุมวันและมศว.ประสานมิตร   ตามที่วางแผนไว้ลองนั่งรถดูจากบางนา-ตราด  ก.ม.16  ไปทั้ง  2  สถาบัน  ตัดสินใจเลือกที่ มศว.ประสานมิตร  เพราะรถติดน้อยกว่า    ทำงานไปเรียนไปด้วยก็ได้รสชาติของชีวิตดีที่ฝึกให้เราอดทน    จนจบ  กศ.บ.   เมื่อ  ตุลาคม  2524  ปรับวุฒิและตำแหน่งเป็น  อาจารย์ 1ชีวิตการทำงานทำงานทุกอย่างไม่เกี่ยงงาน  สมัยก่อนไม่มีคอมพิวเตอร์   เครื่องถ่ายเอกสารมีแต่ร้านถ่ายรูป    การพิมพ์เอกสารแจกนักเรียนใช้กระดาษไขแล้วโรเนียวด้วยกระดาษสีน้ำตาล    โรเนียวก็ใช้มือหมุนแต่ดีหน่อยมีระบบตั้งจำนวนได้ และต่อมาใช้ไฟฟ้าช่วยเบาแรงมือ   อุปกรณ์การเรียนการสอนมักทำด้วยมือ   แต่ผมว่าถ้าเราตั้งใจและทำเพื่อเยาวชน   เด็กๆก็มึความสุขและเราต้องเป็นแบบอย่างที่ดีในทุกด้านแก่เขา   หรือแม้แต่เพื่อนร่วมมงานเราก็ต้องปฏิบัติโดยถือหลักเอาใจเขามาใส่ใจเรา  มีงานก็ช่วยกันร่วมแรงร่วมใจทำ  เป้าหมายคือ  โรงเรียนมีความก้าวหน้าชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับนักเรียนก็จะเพิ่มขึ้น    ปฏิบัติราชการอยู่ที่ที่   7  ปีการศึกษา   2522  -  2529   จากนั้นย้ายไปโรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์   อำเภอเดียวกันในจังหวัดสมุทรปราการ

          ในโรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์  2529- 2531  มีนักเรียนประมาณ  800  กว่าคน   จำได้ผู้อำนวยการขณะนั้น   คือ   ท่านสำอางค์  คำหริ่ม    และท่านสุทธินันท์  พรหมปลอด ที่นี่มีประสบการณ์งานฝ่ายปกครอง  เป็นหัวหน้าระดับชั้น   ม.3  ที่มีนักเรียนที่มีปัญหามากแต่ก็ใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์   ทั้งพระเดชพระคุณและถูกมบหมายให้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาที่ครูทั้งโรงเรียนไม่อยากประจำห้องนี้  และนักเรียนห้องนี้ถูกหมายหัวว่าแน้วโน้มไม่จบการศึกษา   จำได้ว่ามีนักเรียน  30  กว่าคน    มีระบบจัดที่ปรึกษาเป็นคู่ เราคู่กับอาจารย์ธิติมา  หรั่งบุญลือ  (ไก่)  ปัจจุบันเออรฺรี่ไปแล้ว   อยู่นครปฐม   ช่วยกันประคบประหงมทั้งไม้อ่อนไม้แข็ง   จนในที่สุดประสบความสำเร็จสิ้นปีนักเรียนทุกคนจบทุกคน   นอกจากนี้ยังเป็นคณะกรรมการแผนงานโรงเรียนและปีการศึกษา  2530   เป็นหัวหน้าหมวดวิชาสังคมศึกษาที่มีคาบสอนมากเหมือนเดิม  คือ  20  คาบเนื่องจากขาดแคลนครู  จากนั้นย้ายไปโรงเรียนยาสูบวิทยานุเคราะห์

          ยาสูบวิทยานุเคราะห์  เป็นโรงเรียนที่เดิมเป็นของโรงงานยาสูบ   โอนยกให้กรมสามัญศึกษา  และเปลี่ยนชื่อเป็น  โรงเรียนสิริรัตนาธร  เมื่อ  31  สิงหาคม  2537  (นามพระราชทานจากสมเด็จพระเทพฯ)ทำงานอยู่  2531-2544   ถึง  12  ปี    ประสบการณ์เป็นผู้สอนปีแรกสอนชั้น  ป.5  และ  ม.3   เพราะเดิมเป็นระดับประถมศึกษา   ต้องสอนไล่ชั้นประถมจนหมดไป  ปีการศึกษา  2533  หมดไป   ที่นี่ครั้งแรกเข้ามารับงานเป็นหัวหน้าคณะกรรมการแผนงานโรงเรียน   หัวหน้าระดับ   หัวหน้าคณะสีในฝ่ายปกครอง   หัวหน้างานวัดผลโรงเรียน   จำได้ว่าเริ่มแรกมีผู้บริหารเป็นอาจารย์ใหญ่  ชื่อ  สมพงษ์  แย้มประยูรต่อมาเป็นผู้อำนวยการ  จากนั้นท่านต่อมาคือ  ท่านผอ.อรุณี นาคทัต   ท่านผอ.วิทธยา   บริบูรณ์ทรัพย์(นายกสมคาผู้บริหารแห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน)   ท่านปัญญา  คล้ายจันทร์   ท่านผอ.อารมณ์  เกสรและท่านผอ.วิไลพร  ศุภวณิช  เริ่มสอบเข้าสู่สายบริหารตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียน  ปี  2542   จนมาสอบได้  ปี  2544   โดยเลือกเขตการศึกษาที่  12   (ภาคตะวันออก)   โรงเรียนแรกที่ออกไปเป็นผู้ช่วยผู้บริหาร  คือ   โรงเรียนระยองวิทยาคม  นิคมอุตสาหกรรม

          โรงเรียนระยองวิทยาคม  นิคมอุตสาหกรรม   ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้อำนวยการ ได้ร่วมงานกับ       ท่านผอ.ชูโต  แสงพงษ์ชัย    ผู้อำนวยการโรงเรียน    มอบหมายให้ทำหน้าที่ผู้ช่วยฝ่ายธุรการ   แต่เด็กดื้อมากทุกวันจะช่วยเดินดูแลเด็กหนีเรียนมาสาย   แต่งตัวผิดระเบียบ   มีปัญหามากมายแต่ก็ไม่ย่อท้อร่วมมือร่วมใจกับครูทุกท่านจนเรียบร้อยดี    อยู่ประมาณ  1  ปี   ย้ายไปช่วยครอบครัวดูแลลูกวัยรุ่นที่   โรงเรียนบางบ่อวิทยาคม   ต้นปี  2545 - 2547

       โรงเรียนบางบ่อวิทยาคม  เป็นโรงเรียนในฝันซึ่งผ่านการประเมินตอนย้ายมาอยู่มาบตาพุดพันแล้ว ท่านผอ.ปกรณ์  เทพสร   ผู้อำนวยการ  และท่านผอ.เบญญาภา  คงรอด  ที่โรงเรียนนี้มีเพื่อนคู่ใจคือท่านสงัด   ประวุฒิ   ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ   ผมรับหน้าที่ผู้ช่วยฝ่ายปกครอง   ทำหน้าที่หนักมากเพราะนักเรียนมีปัญหามากแต่เราก็ชนะในที่สุด   อยู่บางบ่อ  2  ปี  2  เดือน   ย้ายไปโรงเรียนที่ชื่อค่อนข้างชื่อเขียนยากอ่านผิดเพี้ยนความหมายคือ  โรงเรียนหาดอมราอักษรลักษณ์วิทยา   จ.สมุทรปราการ 

          โรงเรียนหาดอมราอักษรลักษณ์วิทยา  2547  ท่านผอ.อารีย์  ธงชัยภูมิ    ได้รับมอบหมายดูแลฝ่ายบริการก็มีประสบการณ์ด้านซ่อมแซมอาคาร   พื้นที่สิ่งแวดล้อมโดยทั่วไป   เขตนี้น้ำทะเลท่วมถึงสม่ำเสมอ

ก็มีชีวิตชีวาดีครับ   อยู่ประมาณ  1  ปี  ย้ายกลับมาระยองโรงเรียนมาบตาพุดพันวิทยาคาร  

          โรงเรียนมาบตาพุดพันวิทยาคาร  2548-2551   ท่านผอ.วิโรจน์   บำรุง   มอบหมายให้ดูแลฝ่ายปกครอง   ที่นี่นักเรียนค่อนข้างมีปัญหาพฤติกรรมมาก   แต่โชคดีที่ครูทุกท่านร่วมมือร่วมใจกันทำงานอย่างเข็มแข็งจนโรงเรียนได้รับรางวัลมากมาย  เช่น  2548   โรงเรียนระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนดีเด่น   2549  ผ่านการประเมินโรงเรียนในฝัน    2550   โรงเรียนรางวัลพระราชทาน  ระดับชมเชยและรางวัลนักเรียนรางวัลพระราชทาน  คือ   นายจีรวัฒน์   เหมมี    นักเรียนชั้น  ม.5   ปีการศึกษา  2550    รับรางวัลพระราชทานเมื่อ   19  สิงหาคม  2551   ณ  พระตำหนักสวนกุหลาบ   และเมื่อมีการสอบภาค  ก   ตำแหน่งผู้อำนวยการ  ได้สมัครสอบและสอบผ่านเกณฑ์   ได้ไปสอบภาค  ข และภาค ค ที่ สพท.สระแก้ว  เขต 1  ได้อันดับที่  32  ได้สิทธิอบรมก่อนเข่าตำแหน่ง  มาอบรมที่  สพท.ระยอง  เขต 1   และสอบตำแหน่งผู้อำนวยการ ที่ สพท.ระยอง  เขต  1  ได้อันดับที่  11   ได้บรรจุลงตำแหน่งผู้อำนวยการ  เมื่อวันที่  6  ตุลาคม 2551  โรงเรีรยนวัดชากกอไผ่  ต.ชากบก   อ.บ้านค่าย  จังหวัดระยอง และในปีนี้เองที่กระผมได้ส่งผลงานทางวิชาการ  ค.ศ.3  เรื่อง   การประเมินโครงการระบบ   การดูแลช่วยเหลือนักเรียน  ปีการศึกษา  2550    ซึ่งประกาศผลและได้รับการอนุมัติแต่งตั้งเป็นรองผู้อำนวยการชำนาญการพิเศษ  มีผลย้อนหลัง  วันที่  26  กันยายน  2551  มีผลให้ปรับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการชำนาญพิเศษ   โดยไม่ต้องรออีก  2  ปีข้างหน้า

          จากสิ่งที่กระผมได้เล่าประสบการณ์ทำงานมาตลอดกว่า  30  ปี   ได้ทำงานทุกอย่างด้วยความร่วมมือร่วมใจกับผู้ร่วมงาน  ทำงานร่วมกับผู้บริหารโรงเรียน  14  ท่าน  ซึ่งแต่ละท่านมีรูปแบบการบริหารที่ไม่ซำกันเลยและผู้ช่วยผู้บริหารที่ร่วมงานกันมาสิ่งที่กระผมใช้เป็นหลักในการทำงาน  คือ    การครองตน   การครองคน  การครองงาน   ถ้าเราสามารถชนะใจผู้ร่วมงานได้โดยการใช้ศาสตร์และศิลป์ของตนเองและทางบริหารจากประสบการณ์แล้วย่อมนำองค์กรไปสู่ความสำเร็จได้    และปัจจุบันกำลังศึกษาต่อ  ป.โทบริหาร  ม.บูรพา  เพื่อก้าวต่อไป.......อีกเจ็ดปีข้างหน้า ...2559  จะเกษียณแล้ว