....เปิดคอร์สซัมเมอร์มาได้หลายสัปดาห์แล้ว เมื่อวานก็เหมือนกับทุกๆ วันที่เข้าสอนเด็กกลุ่มนี้ แต่ด้วยความแตกต่างหลากหลายของผู้เรียนที่ประกอบไปด้วยนักศึกษานานาคณะ ไม่บ่อยครั้งที่ อ.สุภาภรณ์ จะแปลงร่างเป็นอาจารย์สาวผู้ใจไม้ไส้ระกำ แต่เมื่อวานนี้เจอฤทธิ์บรรดาศิษย์ๆๆๆ ทั้งหลาย จากนางฟ้าเลยกลายร่างเป็นนางยักษ์มันซะอย่างนั้นแหละ ...แต่ยักษ์ พ.ศ. นี้ จะใส่เขี้ยว-เกรี้ยว-กราด ก็กระไรอยู่ แทนที่จะคุมเด็กได้ ถ้าทำเช่นนี้จะกลายเป็นให้เด็กๆ หัวร่อกันมากกว่า .....ยักษ์ในแบบฉบับของ อ.สุภาภรณ์ เป็นยักษ์ผู้ดี มิแสดงอาการเกรี้ยวกราดแต่อย่างใด ...มีเพียงประโยคเด็ด ประโยคเดียวที่ออกมาจากปาก อาจารย์ยักษ์สาว คือ "เรือ..น่ะนะ มันจะไปถึงฝั่งได้ คนในเรือต้องช่วยกันพาย .. หาก อ. พายไปคนเดียวยังไงก็ไปไม่ถึงแน่นอน ต่อให้ อ. พายเก่งแค่ไหน แต่หากพวกเราไม่คิดจะช่วยกันพาย..แทนที่จะถึงฝั่ง กลับกลายเป็นจะต้องล่มแทน..." ....เป็นไปตามความคาดหมาย บรรดาศิษย์ๆ ทั้งหลาย มีพฤติกรรมเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง จากที่เมื่อครู่เป็นแมวใส่เขี้ยวเล็บคุยกันให้แซ่ดดด บัดนี้กลายเป็นเสือเชื่องๆๆๆๆๆ กันถ้วนหน้า ...นี่แหละ วิธีการลงโทษในยุคนี้ พ.ศ.นี้ อย่างได้ผลจับใจ ใครรึผู้ใดยังใช้วิธีการแบบ "ยักษ์โบราณอยู่" มีหวังนอกจากจะไม่ได้ผลแล้ว ดีมิดียังจะได้เสียงหัวร่อของเด็กๆๆๆ ไล่หลังมาเป็นของแถมแน่ๆๆๆๆ