แด่ผู้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ 

อาจารย์ชาลี ว่องเจริญกุล ขอให้สู่โลกใหม่ด้วยสิ่งดี ๆ ที่คุณได้ทำ

อาจารย์ช่าลี ได้รับคัดเลือกเป็นบุคลากรดีเด่นทางด้านวิชาการ ปี 2549 

Education :
BBA (Marketing), Assumption University
M.Com (Marketing), distintion The University of New South Wales
กำลังศึกษาต่อปริญญาเอก เกิด 1 พ.ย 2519 เป็นชาว เบตง จังหวัดยะลา

" เรารู้ว่าเราเกิดวันไหน แต่เราไม่รู้ว่าเราจะตายเมื่อไหร่ อาจเป็นวันนี้หรือพรุ่งนี้ก็ได้ ขอให้ทำความดีไม่ว่าจะเป็นกับ เพื่อน พ่อแม่ พี่น้อง ควรมีจิต เมตตาต่อกัน ไม่ว่าจะเป็นต่อหน้าหรือลับหลัง ก็ถือเป็นการทำบุญที่ไม่ต้องเสียเงินทอง เพราะเมื่อเราตาย ความดี และความรู้ที่เคยมีต่อกัน จะเป็นเครื่องมือ คอยจดจำ อย่าให้จำสิ่งไม่ดีที่มีต่อกันเลย  " 

• ผู้บันทึกได้ทราบข่าวการเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2550 เวลา 19.00 น. โดยประมาณ จากนักศึกษา เขาโทรมาถามว่าเขาได้ข่าวว่าอาจารย์ชาลี เสีย อาจารย์ทราบไหม ผู้บันทึกบอกอาจารย์ไม่ทราบเลย และก็ได้โทรถาม จนทราบแน่ว่าอาจารย์ชาลี เสีย  ตอนนั้น อยู่กับ ลูก ๆ ที่พิษณุโลก 3 คน ขณะทราบข่าว ก็ได้แต่ ชวน ลูก ๆ ไหว้พระ ขอพร จากพระ ให้อาจารย์ชาลี ไปสู่สวรรค์ชั้นฟ้า และได้พูด กับลูก ๆ ว่าพรุ่งนี้นะคะ แม่จะพา ลูกไปใส่บาตร ลูกชายน้องบิ๊กกันต์ถามว่า อาจารย์คนไหนนะครับแม่น้องกันต์เคยเห็นหรือเปล่า พี่สาว น้องกวาง รีบตอบว่าก็น้าชาลี ที่ให้ตังกวาง กับกันต์ตอนกันต์ไปกรุงเทพฯใช่หรือเปล่าแม่ แม่ก็ตอบว่าใช่  (อาจารย์ชาลี ให้เงินบิ๊กกันต์ เพราะชอบและเห็นน้องกันต์เป็นเด็กน่ารัก ช่างชัก ช่างถาม )อาจารย์ชาลีเป็น เพื่อนที่เคยร่วมงานที่ความตั้งใจสูง  เป็นการเสียชีวิตแบบกระทันหัน แบบที่ผู้บันทึกหรือคนอื่นไม่คาดคิดมาก่อน เนื่องจากอาจารย์ท่านนี้อายุน้อยและมีความสามารถทางด้านการสอนและมีอุดมการณ์ที่จะเป็นอาจารย์ เคยได้พูดคุยกัน และอาจารย์ ชาลีก่อนอาจารย์จะลาออก " เพื่อไปศึกษาต่อ อาจารย์ชาลีบอกหากคิดจะเป็นอาจารย์เราต้องศึกษาให้มาก ๆ เพราะอาจารย์ต้องรู้ให้มาก ๆ กว้าง ๆ และอาจารย์ชาลีบอกว่า เขาเกิดมาเพื่อจะเป็นอาจารย์ คงไม่ทำอาชีพอื่นเพราะฉะนั้นต้องเรียนเพิ่ม เพราะ ที่เรียนมายังไม่พอ "

ยศและลาภ หาบไป ไม่ได้แน่

มีเพียงแต่ ต้นทุน บุญกุศล

ทรัพย์สมบัติ ทิ้งไว้ ให้ปวงชน

แม้ร่างตน เขาก็เอา ไปเผาไฟ

เมื่อเจ้ามา มีอะไร มาด้วยเจ้า

เจ้าจะเอา แต่สุข สนุกไฉน

เจ้ามามื่อเปล่า เจ้าจะ เอาอะไร

เจ้าก็ไป มือเปล่า เหมือนเจ้ามา

....สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี).....

พฤษภกาสร อีกกุญชรอันปลดปลง

โททนต์เสน่งคง สำคัญหมายในกายมี

นรชาติวางวาย มลายสิ้นทั้งอินทรีย์

สถิตทั่วแต่ชั่วดี ประดับไว้ในโลกา *

เป็นข้อมูลที่ได้จากการเขียนเพิ่มเติมจากการเขียนเพิ่มจาก Blog โดยอาจารย์ฉวีวรรณ ว่องเจริญกุล และพี่สุมาลี  ว่องเจริญกุล 

คือบันทึกของพี่สาวอาจารย์ชาลี ที่นกได้รู้จักจาก blog  ขอบคุณพี่ ทั้ง 2 คะ