ถ้าเกิดก็ยอมรับ ขำ ไปซะ ก็ เลยไม่เครียด ไม่โมโห

อ่าน เรื่องของ อาจารย์ handy  นึกถึง ครอบครัว ของสามีค่ะ ดิฉันเป็นสะใภ้

เวลาชุมนุม ก็มีทุกระดับ พ่อ แม่ พี่ๆ น้องๆ เขย สะใภ้ ลุงป้า และลูก หลาน

นัดทีไร เป็นไม่เจอ กันดีๆ ต้องมีอุปสรรค

นัด กินข้าวร้าน up town   กลุ่มหนึ่งไป down town นั่งรอ จนเบื่อ

นัด อีกที ภัตตาคารจีน นั่งรอ ตั้งนาน ไม่มา สั่งมากิน รอ โทรถามก็ อยู่ร้านเดียวกัน แต่คนละชั้น ขึ้นไปดูแล้ว แต่ไม่เห็น แถมแต่ละคนสั่งอาหารมาเผื่อกันอีก  ก็ เลย รวมโต๊ะ และในที่สุดใส่ถุง กลับบ้าน

ไม่กำหนดร้าน นัดที่หน้า ห้องจ่ายยา รพ ราชวิถี เดี๋ยวค่อยไป พร้อมกัน นั่งจน คน รับยาไปหมดบ่ายโมงกว่าแล้ว   จึงจะเห็นว่าทั้งหมด นั่งรอ กันอยู่บริเวณ นั้น แต่คนเยอะ หากันไม่เจอ

สมัยก่อน ยังไม่มีโทรมือถือ ก็ ยุ่งยากมาก แต่ถึงมี ก็ ยังสับสนได้ อยู่นะคะ

ตอนนี้ โทร นัด ก็ ต้องระวัง กำหนด จุดให้ เฉพาะชัดเจนเช่นใต้ นาฬิกา หน้าห้องขายตั๋ว ที่ป้ายรถเมล์ ฝั่งตรงข้ามอาคาร......

 คุยกันใน ตระกูลว่า เรื่องนัด ผิด นี่ เป็น เรื่องกรรมพันธ์ เรื่อง ธรรมชาติ ของตระกูลเรา ที่รุ่นลูกหลานก็ เจอเรื่อยค่ะ ระวังเอา  ถ้าเกิดก็ยอมรับ ขำ ไปซะ ก็ เลยไม่เครียด ไม่โมโห