การตายของลูกจ้างบริษัทสหวิริยา ฝ่ายสนับสนุนโครงการโรงถลุงเหล็ก กับกลุ่มชาวบ้านอนุรักษ์แม่รำพึง บริเวณพื้นที่ ก่อสร้างโครงการโรงถลุงเหล็กของเครือสหวิริยา สืบเนื่องมาจากผู้รับเหมาถมดินยังคงยืนยันจะขุดร่องน้ำเพื่อระบายน้ำซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ แต่ชาวบ้านคัดต้านมาตลอด โดยชาวบ้านกลุ่มอนุรักษ์ขัดขวางเนื่องจากต้องการให้มีการศึกษาผลกระทบสิ่งแวดล้อม(อีไอเอ)และผลกระทบทางสังคม(เอสไอเอ)ให้แล้วเสร็จก่อน เรื่องนี้เกิดขึ้นมาหลายเดือนแล้วและที่สุดก็มีการปะทะกันจนมีผู้เสียชีวิต สังคมไทยยังห่างไกลการสร้างสันติ สมานฉันท์เช่นเคย แม้จะมีเจ้าหน้าที่ตำรวจ นายอำเภอ ผูว่าราชการจังหวัด กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน อบต กรรมการหมู่บ้าน คณะเหล่านี้ยังแก้ปัญหาไม่ได้ทั้งๆที่เป็นผู้ปกครองระดับท้องถิ่น หากเราย้อนกลับมาดูรัฐธรรมนูญฉบับลงประชามติเราก็จะพบว่า มาตรา 78 "จะพบว่า รธน บัญญัติไว้ว่ารัฐต้องกระจายอำนาจให้ท้องถิ่นพึ่งตนเองและตัดสินใจ ในกิจการท้องถิ่นได้เอง พัฒนาเศรษฐกิจท้องถิ่นและระบบสาธารณูปโภคและสาธารณูปการตลอดทั้งโครงสร้างพื้นฐานสารสนเทศในท้องถิ่นให้ทั่วถึงและเท่าเทียมกัน ทั่วทั้งประเทศ รวมทั้งพัฒนาจังหวัดที่มีความพร้อมให้เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นขนาดใหญ่ โดยคำนึงถึงเจตนารมณ์ของประชาชนในจังหวัดนั้น" นี่จะเห็นได้ว่าขนาด รธน บัญญัติไว้ดีเช่นนี้ข้าราชการส่วนท้องถิ่นทุกระดับยังจัดการปัญหาไม่ได้ ประชาชนต้องลุกมาจัดการ และบริษัทก็ใช้วิธีการแบบเดิมๆคือจ้างอัธพาล นักเลง มาจัดการชาวบ้าน ขนาด EIAและ SIA ยังไม่ผ่านทำไม่บริษัทกล้าดำเนินการและรัฐท้องถิ่นทำไมไม่กล้าจัดการหรือเงิน สามารถซื้อได้หมด อดเป็นห่วงชาวบ้านไม่ได้ ทั้งนี้เพราะรัฐไม่ปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญ กฎหมานสิ่งแวดล้อม และนายทุนมีอำนาจเหนือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นและตำรวจท้องที่ อย่าให้ปัญหานี้ลุกลามรุนแรงเหมือนภาคใต้ ขอเถอะ