ชีวิตริมแม่น้ำป่าสัก สงบสุข และไม่เงียบเหงาจากการได้ยลชีวิตหลากหลายที่สัญจรไปมาผ่านโค้งน้ำแห่งนี้
แม่น้ำป่าสักเป็นแม่น้ำสายยาวที่เริ่มจากจังหวัดเพชรบูรณ์และไหลผ่านหลายจังหวัด ช่วงที่ไหลผ่านตำบลปากท่า อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นี้ไม่มีการสัญจรทางน้ำที่คึกคัก ขวักไขว่หรืออึกทึกแต่อย่างใด เขื่อนป่าสักชลสิทธิ์อยู่เหนือขึ้นไป แม่น้ำนี้จะไหลลงไปผ่านตัวเมืองอยุธยา

ช่วงนี้น้ำกำลังมาก ท่วมแปลงผักบุ้งและแถวต้นถั่วฝักยาวที่กำลังออกฝักน้อยๆ น้องหมาสบายใจดีกระโจนลงน้ำวันละหลายรอบ
คิดว่าน้ำคงไม่สูงถึงท่วมบ้าน ดังนั้นไม่มีอะไรต้องวิตก วันนี้มาชมเรือและชีวิตผู้คนที่สัญจรผ่านโค้งน้ำกันนะคะ
แม้ว่าจะไม่มีการสัญจรทางน้ำที่คึกคัก ทว่าแม่น้ำป่าสักยังคงมีความสำคัญในการเป็นเส้นทางสัญจรของชาวบ้านหลายๆคนที่ยังคงพอใจและมีความสุขกับการไปไหนมาไหนทางน้ำ

คุณตาพายเรือไปส่งหลานๆทุกเช้าตอนเจ็ดโมงกว่า

แม่น้ำยังเป็นที่หาเลี้ยงชีพด้วยการจับสัตว์น้ำนานาชนิดที่ยังคงมีอุดมอยู่ ท่าน้ำถือได้ว่าเป็นพื้นที่สาธารณะ คนจับปลา หากุ้งจะไปในทุกที่ที่เขาคิดว่าจะพบสิ่งที่เขาต้องการ

แม่น้ำช่วงนี้ไม่มีเรือค้าขายสินค้า ก๋วยเตี๋ยวเรือ และกาแฟ เหมือนแม่น้ำช่วงที่ผ่านชุมชนใหญ่ๆ แต่ยังมีเรือที่ตระเวณขายสินค้าพวกกระถาง เตาหุงข้าวซึ่งนานๆจะผ่านมาสักครั้ง ล่องลงมาทีหนึ่งก็จะหายไปหลายวัน คงรอจนสินค้าหมดจึงกลับขึ้นมา

นี่เป็นเรือขนน้ำมันบริษัททีพีไอ มีท่าสินค้าอยู่ที่อำเภอท่าเรือ เหนือนำขึ้นไปไม่ไกล

นอกจากนั้นยังเป็นเส้นทางขนส่งสินค้า เช่น ปูนซีเมนต์ กรวด ทราย อาหารสัตว์ ที่บรรทุกมาในเรือเหล็กที่ต่อขึ้นขนาดมหึมา เป็นที่ตื่นเต้นสำหรับคนจากเมืองใหญ่ที่ไม่เคยเห็นเรือประเภทนี้ใกล้ๆ

บ่อยครั้งที่บรรทุกสินค้ามาเพียบแปล้ ต้องใช้เรือถึงสองลำลากจูงข้างหน้าและมีเรือแบบนี้คอยกำกับท้ายอีกด้วย

เรือทวนน้ำและเข้าโค้งอีกด้วย ต้องมีความชำนาญและประสบการณ์อย่างมากในการควบคุมไม่ให้ขบวนเรือฟาดกับตลิ่ง

สวัสดีค่ะอาจารย์
ภาพที่เห็น ดูสงบ และทำให้เราเกิดสมาธิได้ง่ายขึ้นนะคะ
ดิฉันมีที่อยู่ริมแม่น้ำป่าสักประมาณ 1 ไร่ค่ะไม่เคยไปดูเลย อยู่อำเภอศรีเทพ ตอนนี้ น้ำไม่ท่วมแล้ว
มีชีวิตอยู่ในกรุงเสียเคย แต่ที่บ้านอยู่ในPine Hurst Golf เข้ามาจากถนน 3 ก.ม. เลยเงียบมาก เหมือนชนบทเลยค่ะ เสียงนกกาตั้งแต่เช้าเลย
แต่จะต้องไปหาหลานอาทิตย์ละ 3 วัน ที่สุขุมวิท 16 เลยเดินทางมากหน่อยค่ะ ไม่ค่อยอยู่นิ่ง
แต่อย่างไรก็ดี ขอบคุณข้อดีของinternetที่ทำให้โลกเราแคบมากขึ้นมากๆ และได้มีinteractionกับคนอื่นๆมากขึ้น ทั้งๆที่อยู่ไกลกันนะคะ
สวัสดีค่ะ <div class="picture">
</div><p>คุณsasinanda ที่บ้านค่อนข้างสงบแต่ไม่เงียบเพราะจะมีเสียงนกหลากชนิด เสียงกระรอก เสียงไก่ (บางทีก็มีเสียงงานบุญประเภทต่างๆจากวัดในละแวก) สลับกันดังอยู่ทั้งวัน</p><p>ค่ะอยู่อย่างนี้เกิดสมาธิได้ง่าย ยังเคยคิดจะจัดการสนทนาธรรมคลายเครียดในชีวิตประจำวัน ชวนเพื่อนฝูง มาได้พบกับครูบาอาจารย์ที่บรรยายธรรมเก่งๆที่ตัวเองพอรู้จักสองสามท่าน </p><p>ศรีเทพนี่อยู่จังหวัดเพชรบูรณ์ใช่หรือเปล่าคะ</p><p>คุณsasinanda เป็นหญิงเก่งและมีพลังมาก ชื่นชมจริงๆค่ะ ลูกหลานมีตัวอย่างชั้นเยี่ยม การไม่อยู่นิ่งทำให้แข็งแรงและดูกระฉับกระเฉงเสมอ ดิฉันมีคุณอาอายุ 70 ปีที่มีกิจกรรมเยอะโดยเฉพาะกับลูกหลาน ท่านดูสาวกว่าอายุจริงมากกว่าสิบห้าปีทีเดียวค่ะ</p><p>ค่ะต้องขอบคุณเทคโนโลยีที่ทำให้โลกแคบลงและได้มีโอกาสรู้จักกัลยาณมิตรเช่นทางบล็อกนี้ (ขอบคุณ สคส. ดร.จันทวรรณและดร.ธวัชชัยกับทีมงาน)</p>
สวัสดีค่ะ
น้องแก่นจัง การขนส่งสินค้าทางน้ำยังคงมีความสำคัญอย่างที่คนส่วนใหญ่นึกไม่ถึง ทั้งประหยัดพลังงาน และค่อนข้างปลอดภัยมาก ผู้คนที่เขาไปกับเรืออยู่กันเป็นครอบครัว กิน นอนในเรือ ซักผ้า ตากผ้า มีต้นไม้ปลูกในกะบะ กระถาง เลี้ยงน้องหมากันบนเรือด้วย น่าสนใจมาก เสียดายไม่มีโอกาสคุยกับเขา
ตอนนี้ฝนเริ่มทิ้งช่วงห่างออกไป พอฝนไม่ตกก็แดดเปรี้ยง ร้อนมากค่ะ น้ำที่ท่วมแปลงผักบุ้งและท่าน้ำค่อยๆลดลงทุกวันแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง
มาเยี่ยม… <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>ชีวิตริมแม่น้ำป่าสัก สงบสุข และไม่เงียบเหงาจากการได้ยลชีวิตหลากหลายที่สัญจรไปมาผ่านโค้งน้ำแห่งนี้</p><p>อ่านแล้วผมนึกถึงช่วงไปไปยืนอยู่ท่าน้ำอะสี ริมฝั่งแม่น้ำคงคา แห่งเมืองพาราณสี คือยืนมองไปเห็นโค้งน้ำชื่อว่า หักศอกพระศิวะ…</p>
สวัสดีค่ะ <div class="picture">
อาจารย์ยูมิ สายน้ำทำให้นึกถึงความสงบเย็น ช่มชื่นนะคะ อาจารย์ได้ถ่ายรูปหรือเขียนบันทึกถึงโค้งน้ำ”หักศอกพระศิวะ” ไว้หรือเปล่าคะ อยากเห็นจะได้ตามไปอ่าน</div><div class="picture">ไปเมืองจีนได้ไปชม”โค้งแรกแม่น้ำแยงซีเกียงที่หักศอกขึ้นเหนือไม่ลงใต้เหมือนแม่น้ำสาละวินที่ไหลขนานกันลงมา ก็สวยมาก เอาไว้จะเขียนแล้วเอารูปมาลงให้ดูกันค่ะ</div>
สวัสดีคะอาจารย์
สวัสดีค่ะ <div class="picture">
</div><p>น้องกมลนารี พี่มาอยู่ที่นี่ได้สัก 5ปีเท่านั้น แม่นำช่วงนี้ก็ดูสะอาดพอสมควร และไม่รู้สึกว่าพวกการขนส่งทางน้ำได้สร้างมลภาวะมาก เมื่อเทียบกับชาวบ้านที่อยู่ริมน้ำจำนวนไม่น้อยที่ยังคงทิ้งขยะทุกที่รวมทั้งทิ้งลงน้ำ มาเป็นถุงๆ บางทีก็มีกล่องอาหารทำด้วยโฟมลอยมา</p><p>เคยพายเรือเลียบฝั่งไปไม่ไกลนัก เห็นชาวบ้านหลายบ้านกองขยะสุมไว้บนตลิ่ง เป็นภาพที่แย่มาก นี่ยังไม่นึกถึงเขาเอาขยะนั้นทิ้งลงน้ำ</p><p>เคยคุยกับผู้ใหญ่บ้าน และอบต. ไม่ได้เรื่องเขาไม่สนใจเลย เขาสนใจแต่เรื่องที่ทำแล้วได้เงิน ระหว่างนี้กำลังหาทางที่จะทำอะไรได้มากกว่าการทำเฉพาะที่บ้านตัวเอง เวลาขยะลอยมาที่ท่าน้ำบ้านเรา พี่สั่งคนงานของเราให้เก็บขึ้นมาแล้วเอาไปเผาค่ะ </p>
ขอโทษครับ อยากให้ลองเข้าดูน่ะครับ http://www.kawankita.net และอยากให้ลอง Comment ครับ (ไม่มีเจตนาอื่นครับ) ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
อาจารย์ขจิต ค่ะยังนึกถึงภาพแม่น้ำแควน้อย ที่มองเห็นไกลลิบๆที่บ้านเมืองกาญจน์ จำได้ว่าพอมีน้าๆพากันเอาข้าวเย็นไปตั้งวงกันริมน้ำ เด็กๆพวกเราจะรู้สึกสนุกที่สุด ได้เห็นครอบครัวอื่นๆด้วย เด็กวิ่งเล่นด้วยกัน ได้ไปแอบดูทีเขาเพาะถั่วงอกในถังซิเมนต์ด้วย
หากเราไม่ช่วยกันรักษาดิน รักษาน้ำ รักษาอากาศ ก็อย่าพูดถึงรักษาชาติไว้ ใช่มั้ยคะ
ขอบคุณที่มาเยี่ยมค่ะ
สวัสดีค่ะ <h6 class="picture">
</h6><p class="picture">อาจารย์นิเวศน์ อรุณเบิกฟ้า ขอบคุณที่แวะมาทำความรู้จักกัน และแนะนำแหล่งความรู้ใหม่อีกแห่งหนึ่ง ได้ตามไปดูแล้วค่ะ คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์สำหรับหลายฝ่ายที่สามารถมีพื้นที่ตรงนี้แสดงความคิดเห็น ดิฉันไม่แน่ใจว่าเป็นของราชการแล้วมีการควบคุมให้เสนอข่าวเฉพาะที่ไม่เป็นการต่อต้านรัฐหรือเปล่า</p><p class="picture">ทำอย่างไรจะทำให้มีคนรู้จักและเข้ามาใช้ให้มากๆ ให้เป็นช่องทางสู่การสร้างความยุติธรรม และสมานฉันท์ได้จริงๆ </p><p class="picture">ตัวหนังสือค่อนข้างเล็กไปหน่อย ทำให้อ่านยากค่ะ</p>
Bonsoir ค่ะ
แวะมาชื่นชมความสวยงามของความเรียงและภาพชีวิตริมน้ำด้วยคนค่ะ
บ้านคุณตาคุณยายอยู่ติดแม่น้ำแม่กลอง ได้เห็นสายน้ำและชีวิตริมน้ำมาแต่เด็กค่ะ... รักและผูกพันกับวิถีแห่งสายน้ำ... แต่พอโตมา...หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไป...ความสงบร่มเย็นของชีวิตริมน้ำที่เคยพานพบ...แปรเปลี่ยนเป็นความเร่งรีบ แข่งขันของผู้คน...
คงมีสักวันที่จะได้แวะไปเยี่ยมเยือนและซึมซับความสงบงามของบ้านริมน้ำป่าสักนะคะ อยากมีวันเวลาที่ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ด้วยอารมณ์สบายๆ กับอาจารย์ค่ะ
สวัสดีค่ะ พอดีหนูเปิดหาข้อมูลเกี่ยวกับอำเภอท่าเรืออยู่ แล้วเห็นเว็บนี้เลยเข้ามาอ่านดู ตอนนี้หนูกำลังทำวิทยานิพนธ์เรื่องการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น เรื่องการอนุรักษ์แม่น้ำป่าสัก อำเภอท่าเรือ อยู่ค่ะ ไม่ทราบว่ามีอะไรแนะนำเกี่ยวกับแม่น้ำป่าสัก หรืออำเภอท่าเรือไหมคะ ยินดีนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
ดูสงบ เรียบง่าย และงดงามจังนะคะ วิถีชีวิตแบบนี้
สวัสดีค่ะคุณน้ำตาล ดีใจจังที่ทราบว่าคุณกำลังทำการศึกษาเรื่องนี้ ตัวเองเป็นคนต่างถิ่นที่มาปลูกบ้านอยู่ที่นี่ได้กว่าห้าปีแล้ว ไม่ทราบเรื่องแม่น้ำนี้ลึกซึ้งเท่าผู้เฒ่าผู้แก่ที่อยู่มายาวนาน คุณน่าจะได้สนทนากับท่านเหล่านี้ซึ่งมีความรู้ความเข้าใจในแม่น้ำและวิถีชีวิต อย่างไรก็ตามหากคิดว่าจะช่วยอะไรได้บ้างขอให้บอกหรือตั้งคำถามมานะคะ อยากติดตามอ่านงานที่เสร็จแล้วด้วย อย่าเงียบหายไปนะคะ น่าจะเขียนเล่าในบล็อกบ้างว่ากำลังทำอะไร ทำไปได้แค่ไหน ทำนองนี้นะคะ เชื่อว่าสมาชิกบล็อกคงจะให้ข้อคิดเห็นที่เป็นประโยชน์มาก
สวัสดีค่ะคุณเนปาลี <div style="padding-right: 4px; padding-left: 0px; padding-bottom: 4px; padding-top: 0px">
</div>ยินดีจังค่ะที่ได้รู้จักผู้ชอบสิ่งเดียวกันอีกคน หากต้องการบรรยากาศใหม่ๆวาดภาพขอเชิญมาเยี่ยมเยือนกันได้นะคะ ไม่ไกลจากบ้านเลยคุ้งน้ำไปหน่อยมีคนกรุงเทพที่คนข้างกายของดิฉันชวนกันมาเป็นเพื่อนบ้านมาอยู่ใช้ชีวิตในความสงบ ใกล้ๆกัน เธอมาอยู่ครั้งละนานๆเป็นคนวาดภาพเก่งและสอนด้วยอยู่กลุ่ม”ภู่กันหวาน” หรือSweet Brush ค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณนายดอกเตอร์