ร่างแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง (2): กลยุทธ์

18763

true  แผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง  เป็นแผนที่ในระดับมหภาค เพื่อให้ภาคส่วนต่างๆก้าวเดินไปในทิศทางเดียวกันอย่างมีพลัง  ภาคส่วนต่างๆสามารถกำหนดปรับแผนของตนเองได้โดยไม่ลืมภาพรวมการก้าวเดินในระดับมหภาคของสังคมยุทธศาสตร์ 1  ยกระดับคุณธรรมในสังคม โดยสร้างวัฒนธรรมชุมชน วัฒนธรรมองค์กร และธรรมาภิบาลในการบริหารภาครัฐกลยุทธ์  1  ส่งเสริมยกย่องคนดีในสังคม     กลยุทธ์  2  บูรณาการปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงในการเรียนการสอนทุกระดับ กลยุทธ์  3  ยกระดับความโปร่งใสของหน่วยงานภาครัฐและองค์การปกครองส่วนท้องถิ่น   <h2 style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 0in">ยุทธศาสตร์ 2  สร้างสังคมแห่งการเรียนรู้และภูมิปัญญาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง</h2><h2 style="margin: 0in 0in 0pt; text-indent: 0in"></h2> กลยุทธ์  1  สร้างปรัชญาการศึกษาเพื่อการเรียนรู้ และการศึกษาเพื่อชีวิต          กลยุทธ์  2  สร้างกระบวนการเรียนรู้ในทุกภาคส่วนกลยุทธ์  3  บูรณาการภูมิปัญญา และความรู้สมัยใหม่ตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง กลยุทธ์  4  สร้างการรู้เท่าทันโลกาภิวัตน์   <h1 style="margin: 0in 0in 0pt">ยุทธศาสตร์ 3  พัฒนาองค์กรชุมชนและเครือข่ายให้เข้มแข็ง</h1><h1 style="margin: 0in 0in 0pt"></h1>กลยุทธ์  1  พัฒนาคนและสร้างจิตสำนึกรักท้องถิ่น          กลยุทธ์  2  สร้างกระบวนการเรียนรู้ในชุมชน กลยุทธ์  3  บูรณาการเศรษฐกิจชุมชนและเครือข่ายความร่วมมือ   ยุทธศาสตร์ 4  ส่งเสริมการเมืองแบบมีส่วนร่วมและการเมืองท้องถิ่นแบบสมานฉันท์ กลยุทธ์  1  สร้างการยอมรับความแตกต่างทางความคิดและความหลากหลายทางวัฒนธรรมกลยุทธ์  2  สนับสนุนการกระจายอำนาจสู่ท้องถิ่นและชุมชน กลยุทธ์  3  ยกระดับความโปร่งใสของกิจกรรมทางการเมือง   ยุทธศาสตร์ 5  ฟื้นฟูทรัพยากร  การจัดการพลังงาน  ขยะและมลภาวะ กลยุทธ์  1  สร้างจิตสำนึกและสนับสนุนการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นในการฟื้นฟู    อนุรักษ์ทรัพยากร  พลังงาน และสิ่งแวดล้อม กลยุทธ์  2  กำหนดวาระแห่งชาติด้านทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมกลยุทธ์  3  สร้างกลไกจูงใจในการฟื้นฟูและอนุรักษ์ทรัพยากรและสิ่งแวดล้อม  ยุทธศาสตร์ 6  ลดช่องว่างทางเศรษฐกิจสังคมและสร้างภูมิคุ้มกันทางเศรษฐกิจ กลยุทธ์  1  สร้างปัจจัยพื้นฐานที่เพียงพอสำหรับการดำรงชีวิต กลยุทธ์  2  สร้างวัฒนธรรมการออมและสร้างวินัยในการใช้จ่าย กลยุทธ์  3  ส่งเสริมการกระจายรายได้ที่เป็นธรรม กลยุทธ์  4  ลดการพึ่งพาทางเศรษฐกิจในระดับมหภาค

2007-11-19T12:34:30+07:00

แผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง เป็นแผนที่ในระดับมหภาค เพื่อให้ภาคส่วนต่างๆก้าวเดินไปในทิศทางเดียวกันอย่างมีพลัง false 147594

2009-06-20T21:11:31+07:00

false

2007-12-28T22:38:34+07:00

ร่างแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง (2): กลยุทธ์

18763

true ร่างแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียงเป็นผลจากการประชุมระดมสมอง 3 ครั้ง (แต่ละครั้งมีผู้เข้าร่วมประมาณ 70  คน)  และจากการทำงานเสริมของคณะนักวิจัย รวมทั้งการต่อยอดจากงานศึกษาอื่นๆของคณะทำงานสมาชิก G2K หลายท่าน มีส่วนร่วมในการให้ความคิดเห็นต่อแผนที่ดังกล่าว จึงขอขอบพระคุณมา ณ ที่นี้ ขอเชิญชวนให้สมาชิก G2K แสดงความคิดเห็นได้อย่างเต็มที่ต่อร่างแผนที่เดินทางข้างล่างนี้ค่ะ  (ดึงมาเฉพาะบางส่วนค่ะ)  วิสัยทัศน์  “ประเทศไทยมีสังคมและวัฒนธรรมตามแนวทางพอเพียง มีภูมิคุ้มกันที่ทำให้อยู่ดีมีสุข          ภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์  มีความสมดุลของการพัฒนาทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคมและสิ่งแวดล้อม โดยมีระบบเศรษฐกิจที่เป็นธรรม มีความมั่นคงทางสังคม มีความยั่งยืนทางทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม” <h1 style="margin: 0in 0in 0pt">จังหวะก้าว 20 ปีในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง </h1>  ปีที่ 1- 5            สร้างพื้นฐานสามห่วงสองเงื่อนไขของเศรษฐกิจพอเพียง:  เพื่อสถาบันครอบครัว  ชุมชน  องค์กร เข้มแข็งโดยสร้างการเปลี่ยนแปลงภายในและปรับโครงสร้างภายนอกให้เอื้อปีที่ 6-10            ขยายผลเพื่อสร้างสังคม เศรษฐกิจที่เป็นธรรม การเมืองเพื่อ ประชาชนและการจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืน  ปีที่ 11-15          พัฒนาเศรษฐกิจ  สังคม  ทรัพยากรอย่างมั่นคงและยั่งยืน  ปีที่ 16-20          สู่สังคมเป็นสุข มีภูมิคุ้มกันและสมดุลในทุกมิติ   ยุทธศาสตร์ 5 ปีแรก 1.     ยกระดับคุณธรรมในสังคม โดยสร้างวัฒนธรรมชุมชน วัฒนธรรมองค์กร และธรรมาภิบาลในการบริหารภาครัฐ2.     สร้างสังคมแห่งการเรียนรู้และภูมิปัญญาตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง3.     พัฒนาองค์กรชุมชนและเครือข่ายให้เข้มแข็ง4.     ส่งเสริมการเมืองแบบมีส่วนร่วมและการเมืองท้องถิ่นแบบสมานฉันท์5.     ฟื้นฟูทรัพยากร การจัดการขยะและมลภาวะ6.     ลดช่องว่างทางเศรษฐกิจสังคมและสร้างภูมิคุ้มกันทางเศรษฐกิจ

2007-11-19T12:27:14+07:00

ขอเชิญชวนให้สมาชิก G2K แสดงความคิดเห็นได้อย่างเต็มที่ต่อร่างแผนที่เดินทางข้างล่างนี้ false 147591

false

2007-12-28T22:30:02+07:00

ร่างแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง (1) : วิสัยทัศน์ ยุทธศาสตร์

18763

true   การระดมสมองครั้งที่ 3 :  แผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียงณ  ห้อง ทิวลิป   โรงแรมรามาการ์เด้น  บางเขน กรุงเทพมหานครวันจันทร์ที่ 15  ตุลาคม  2550 <h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt"></h1><h1 style="margin: 0cm 0cm 0pt">วัตถุประสงค์ของการระดมสมองครั้งที่  3 </h1> เพื่อรับฟังความคิดเห็นต่อแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง    ผู้เข้าร่วมการระดมสมอง ประมาณ  70  คน  ประกอบด้วยตัวแทนหน่วยงานผู้กำหนดนโยบาย  หน่วยปฏิบัติและ              ขับเคลื่อนงานเศรษฐกิจพอเพียงของภาครัฐ และเอกชน  นักวิชาการ  ตัวแทนพรรคการเมือง ตัวแทนองค์กรอิสระ และภาคประชาสังคม กำหนดการ 08.30 - 09.00 น.                    ลงทะเบียน 09.00 - 09.30 น.                    กล่าวเปิดงาน                                                                                                    โดย   ศ.เสน่ห์   จามริก                                                             ประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ 09.30 - 09.50 น.                    วัตถุประสงค์และแนวทางการจัดทำแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง                                                                                                         โดย   ศ.ดร.อภิชัย   พันธเสน                                                                                                             ผู้อำนวยการสถาบันการจัดการเพื่อชนบทและสังคม                                                                                                             มูลนิธิบูรณะชนบทแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์09.50 - 10.40 น.                 ข้อเสนอแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง                                             09.40 - 12.30 น.                  ระดมสมองกลุ่มย่อย 6  กลุ่ม  เพื่อให้ข้อเสนอแนะต่อแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง  12.30 - 13.30 น.                  รับประทานอาหารกลางวัน 13.30 - 14.15 น.                  แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม                                                      14.15 - 14.30 น.                  สรุปการระดมสมองกลุ่มย่อย     14.30 - 15.45 น.           อภิปรายแสดงความเห็นและข้อเสนอแนะต่อแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียงv   ครูบาสุทธินันท์   ปรัชญพฤทธิ์   สถาบันภูมิปัญญาชุมชนท้องถิ่นอีสานใต้v   คุณวิชม   ทองสงค์   ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราชv   ดร.สีลาภรณ์  บัวสาย   สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัยv   คุณสุนัย  เศรษฐบุญสร้าง สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพv   คุณอภิชาติ   การุณกรสกุล   บริษัท เอเชีย พรีซีชั่น จำกัด                                                     ดำเนินรายการโดย   ดร.พิพัฒน์   ยอดพฤติการ      สถาบันไทยพัฒน์15.45 - 16.00 น.                  ปิดการประชุม      โดย  ศ. ดร.อภิชัย พันธเสน------------------------------ผู้สนใจเข้าร่วมแจ้งความจำนงได้ที่  <<a href="mailto:rasmi_ap@yahoo.com">rasmi_ap@yahoo.com</a>>

2007-10-03T17:18:43+07:00

เพื่อรับฟังความคิดเห็นต่อแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง false 134585

2007-10-09T10:27:08+07:00

false

2007-12-28T22:34:52+07:00

การระดมสมองแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง

18763

true จากการอ่านข่าว นสพ. ในช่วงสัปดาห์นี้  ทำให้รู้ว่านอกจาก ดร.ศุภชัย พานิชภักดิ์ จะเห็นด้วยกับแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงแล้ว  นักเศรษฐศาสตร์รุ่นใหม่ไฟแรง อย่าง ดร.วีรไท สันติประภพ ก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่เห็นด้วยกับแนวทางดังกล่าว  ในบทความที่ ดร.วีรไท เขียนลงกรุงเทพธุรกิจฉบับวันที่ 13 มิย. เรื่อง "ประเด็นทางเศรษฐกิจในร่างรัฐธรรมนูญใหม่"   ในตอนหนึ่ง ดร.วีรไทกล่าวถึงร่างรัฐธรรมนูญใหม่ที่ระบุให้มีการส่งเสริมให้ดำเนินการตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง  โดย ดร.วีรไท กล่าวว่า "ผมเชื่อมั่นว่า การดำเนินการตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงจะช่วยให้เศรษฐกิจไทยพัฒนาได้อย่างสมดุล ยั่งยืน และมีภูมิคุ้มกัน"แต่ ดร.วีรไท ก็มีข้อสังเกตว่า"แต่ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นเรื่องที่แต่ละบุคคล ชุมชน หรือองค์กรจะต้องพิจารณาให้เหมาะสมกับบริบทของตนเอง   การกำหนดให้รัฐบาลต้องส่งเสริมให้มีการดำเนินการตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงนั้น  อาจจะมีความเสี่ยงที่จะเกิดการส่งเสริมแบบบนลงล่าง (Top down) ตามแนวทางของรัฐบาลหรือหน่วยงานของรัฐ  เป็นการปฏิบัติที่เบี่ยงเบนไปจากหลักการสำคัญของแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง"นอกจากนี้  ดร.วีรไท ยังได้พูดถึงการที่ร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ระบุว่า แรงงาน เกษตรกร ภูมิปัญญาท้องถิ่น จะต้องได้รับความคุ้มครอง รักษาผลประโยชน์ และได้รับความส่งเสริมจากรัฐบาล นั้น "อาจจะทำให้เกิดการตีความได้ว่า ภาคเศรษฐกิจที่ถูกระบุนั้นจะได้รับความคุ้มครองเหนือภาคเศรษฐกิจอื่นเมื่อเกิดกรณีพิพาทขึ้น"   ในขณะที่ภาคเกษตรเล็กลงโดยเปรียบเทียบ และจะมีการแย่งชิงทรัพยากรระหว่างสาขาการผลิตต่างๆมากขึ้นเป็นอีกมุมมองที่น่าคิดตาม  โดยเฉพาะประเด็นว่า แนวทางการส่งเสริมของรัฐอาจออกมาเป็นลักษณะ Top down  ซึ่งเราเห็นด้วยว่าเป็นข้อพึงระวังจริงๆ เพราะจากการทบทวนวรรณกรรมเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียง 200 เล่ม  พบว่า ในงานประเมินผลโครงการส่งเสริมของรัฐ เช่น โครงการเกี่ยวกับเกษตรทฤษฎีใหม่ หรือโครงการของกระทรวงมหาดไทย  ผู้วิจัยก็มักเขียนออกมาในแนวทางคล้ายกับว่า รัฐต้องให้การอุดหนุนการขุดสระบ้าง   ต้องให้เจ้าหน้าที่ไปส่งเสริมอบรมชาวบ้านบ้าง คล้ายกับว่า ชาวบ้านไม่รู้จักเศรษฐกิจพอเพียง เศรษฐกิจพอเพียงเป็นเรื่องที่หยิบยื่นจากรัฐลงไปให้ชาวบ้าน   มีงานศึกษาเกี่ยวกับเศรษฐกิจพอเพียงน้อยชิ้นมาก ที่จะให้ความสำคัญกับการส่งเสริมกระบวนการเรียนรู้  ให้ชาวบ้านเรียนรู้จากการปฏิบัติเพื่อการพึ่งตนเองและเติบโตอย่างมีขั้นตอน ซึ่งน่าจะสอดคล้องกับหลักการของเศรษฐกิจพอเพียงมากกว่าส่วนข้อที่ว่า การคุ้มครองแรงงาน เกษตรกร ภูมิปัญญา เป็นการคุ้มครองบางสาขาเศรษฐกิจเหนือสาขาอื่นนั้น  เป็นประเด็นที่ต้องคิดวิเคราะห์กันต่อไปไม่ว่า  ร่าง รธน.นี้จะผ่านหรือไม่  ประเด็นที่ ดร.วีรไท ยกขึ้นมาก็เป็นเรื่องน่าขบคิดสำหรับผู้ต้องการสร้างนโยบายบนหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง

2007-06-14T00:04:15+07:00

ไม่ว่า ร่าง รธน.นี้จะผ่านหรือไม่ ประเด็นที่ ดร.วีรไท ยกขึ้นมาก็เป็นเรื่องน่าขบคิดสำหรับผู้ต้องการสร้างนโยบายบนหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง false 103133

false

2007-06-14T00:04:15+07:00

เศรษฐกิจพอเพียงในร่างรธน.กับมุมมองนักเศรษฐศาสตร์รุ่นใหม่

18763

true อ่านข้อมูลและข้อสังเกตเกี่ยวกับสถาบันเศรษฐกิจพอเพียงแห่งใหม่ ได้ที่  <a href="http://gotoknow/blog/pipat">http://gotoknow/blog/pipat</a>   และ  <a href="http://gotoknow/blog/econ4life">http://gotoknow/blog/econ4life</a>  ค่ะ

2007-06-13T17:15:36+07:00

อ่านข้อมูลและข้อสังเกตุเกี่ยวกับสถาบันเศรษฐกิจพอเพียงแห่งใหม่ ได้ที่ http://gotoknow/blog/pipat และ http://gotoknow/blog/econ4life false 103057

false

2007-06-13T17:15:36+07:00

สถาบันวิจัยและพัฒนาเศรษฐกิจพอเพียง

18763

true (รายงานตอนที่ 5)              การระดมความคิดต่อปัญหา/อุปสรรคของปัจจัยวิกฤตแต่ละกลุ่มปัจจัย พบว่านอกจากจะมีปัญหา/อุปสรรคในรายละเอียดของแต่ละปัจจัยวิกฤตแล้ว ยังมีปัญหา/อุปสรรคในภาพรวมซึ่งเป็นฐานรากของปัจจัยวิกฤตทุกมิติ โดยอาจแบ่งได้เป็น 2 ส่วนใหญ่ๆ คือ ปัจจัยวิกฤตเชิงสถาบัน และปัจจัยวิกฤตเชิงวัฒนธรรม   1)       ปัจจัยวิกฤตเชิงสถาบัน    ปัจจัยวิกฤตเชิงสถาบัน ให้ความสำคัญกับภาครัฐและองค์กรบริหารเป็นสำคัญ โดยครอบคลุมนโยบาย กลไกการประเมินวัด และการบริหารจัดการ ได้แก่  ก.       ไม่มีเจ้าภาพในการดูแลขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง ขาดการประสานจัดการ ขาดกระบวนการเรียนรู้ และการจัดการความรู้ที่มีประสิทธิภาพ  ข.       โครงสร้างยังไม่สอดคล้องกับการเป็นสังคมเศรษฐกิจพอเพียง  ค.       หน่วยงานของรัฐไม่ได้ใช้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเป็นตัวขับเคลื่อนในการดำเนินงาน  เช่น วิธีการทำงานไม่ได้เปลี่ยนจริง แค่เอา ‘เศรษฐกิจพอเพียง’ มาใส่เป็นชื่อ หรือ การทำงานขับเคลื่อนขององค์กรภาครัฐเน้นเป้าหมายเชิงปริมาณ  ง.        การดำเนินการของภาครัฐด้านเศรษฐกิจพอเพียงในปัจจุบันมีความซ้ำซ้อน รวมทั้งภาครัฐขาดความจริงใจในการแก้ไขปัญหา มีหน่วยงานที่จัดทำงบประมาณเศรษฐกิจพอเพียง แต่เมื่อได้งบประมาณมาก็ไม่ได้นำไปใช้ตามแผนงานเศรษฐกิจพอเพียง จ.       การใช้นโยบายไม่ต่อเนื่อง ขึ้นกับการเมือง เช่น เปลี่ยนรัฐบาล ผู้ว่าราชการจังหวัด และผู้บริหารภาครัฐแต่ละระดับ ก็เปลี่ยนนโยบายใหม่ งานวิจัยเดิมที่ทำมาก็ถูกยกเลิกไปโดยปริยาย   2)       ปัจจัยวิกฤตเชิงวัฒนธรรม   ปัจจัยวิกฤตเชิงวัฒนธรรมครอบคลุมวิธีคิด ค่านิยม การประพฤติปฏิบัติ ของปัจเจกชนและสังคม ได้แก่  ก.       การเสื่อมถอยของความดี ความงาม คุณค่าในวัฒนธรรม  ข.       สังคมไทยยังคงเป็นสังคมอบายมุข และขาดสัมมาชีพ ไม่ว่าจะด้วยไม่มีงานทำหรือทำงานอย่างมิจฉาชีพ มองแต่ผลประโยชน์ของตนเป็นที่ตั้ง  ค.       วิกฤตด้านความคิดและค่านิยม ความรู้ในระบบการศึกษาและของข้าราชการเป็นพิษ และใช้ไม่ได้จริงกับชุมชน คนหลงอยู่ในทุนนิยม บริโภคนิยม  ง.        คนไทยยังไม่มีจิตสาธารณะ เห็นผลประโยชน์เฉพาะตนมากกว่าผลประโยชน์ส่วนรวม ทำให้ปัญหาการคอร์รัปชั่นไม่สามารถแก้ไขได้อย่างเป็นรูปธรรม  จ.       ขาดจิตสำนึกในการพึ่งตนเอง  ฉ.       ขาดสำนึกในการเรียนรู้/ใฝ่รู้, ไม่มุ่งมั่นและอดทนในการเรียนรู้  ช.       ประชาชนยังไม่เห็นด้วยกับแนวทางเศรษฐกิจพอเพียงและยังเชื่อในการมุ่งสร้างรายได้เป็นหลัก   ซ.       ไทยถูกขับเคลื่อนด้วยกลไกของรัฐ แทนที่จะเป็นภาคประชาชนที่ควรจะต้องมีความรับผิดชอบ ขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคม  ฌ.      ภัยคุกคามจากทุนนิยมและโลกาภิวัตน์  ญ.     การครอบงำโดยสื่อ ทั้งสื่อโทรทัศน์ อินเตอร์เน็ต โทรศัพท์ นิตยสาร

2007-06-05T10:26:05+07:00

มีปัญหา/อุปสรรคในภาพรวมซึ่งเป็นฐานรากของปัจจัยวิกฤตทุกมิติ โดยอาจแบ่งได้เป็น 2 ส่วนใหญ่ๆ คือ ปัจจัยวิกฤตเชิงสถาบัน และปัจจัยวิกฤตเชิงวัฒนธรรม false 100861

2007-06-11T09:47:10+07:00

false

2007-08-08T02:56:31+07:00

รายงานการประชุม roadmap ครั้งที่ 1:ปัจจัยวิกฤต / ปัญหา / อุปสรรค ในระดับฐานราก

18763

2007-06-05T09:39:13+07:00

การพัฒนา roadmap ควรทำ 2 ระดับ คือ ระดับ Micro และระดับ Macro false 100848

false

2007-06-05T09:39:13+07:00

รายงานการประชุม roadmap ครั้งที่ 1: การสร้าง roadmap 2 ระดับ

18763

true (รายงานตอนที่ 3)ผู้เข้าร่วมประชุมทุกท่านเห็นพ้องตรงกันว่าควรต้องมีแผนที่เดินทางเพื่อกำหนดทิศทางและภาพรวมของการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง เพราะเท่าที่ผ่านมาแต่ละหน่วยงานต่างทำโครงการของตนเอง ใครคิดอะไรได้ก็ทำ จึงไม่มีทิศทาง และแทบไม่รู้ว่าใครทำอะไรไปแล้วบ้าง ได้ผลเป็นอย่างไร ขณะที่ สภาพเงื่อนไขในปัจจุบัน มีปัจจัยที่เป็น “โอกาส” ต่อการกำหนดแผนที่เดินทางสู่เศรษฐกิจพอเพียง ได้แก่  -          พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเป็นศูนย์รวมจิตใจ  -          แรงกดดันจากการค้าเสรี à ขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงง่ายขึ้น  -          แรงกดดันจากภาวะโลกร้อนและสิ่งแวดล้อม à ทุกคนตื่นตัวที่จะหาแนวทางแก้ไข  -          มีแบบอย่าง เช่น ปราชญ์ชาวบ้าน ชุมชน ให้เดินตามได้ à ขยายผล  ในการจัดทำแผนที่เดินทาง ผู้เข้าร่วมประชุมได้เสนอแนะการดำเนินการ ดังนี้  รูปแบบ ของ Road Map ควรมีลักษณะเป็นแผนที่ยืดหยุ่น ปรับแก้ได้ทุกระยะ (Rolling Plan) ในเบื้องต้นเสนอให้มีการทบทวนแผนทุก 3 ปี เป็นระบบคิดที่ให้อำนาจทุกฝ่ายอย่างเท่าเทียมกันและมีการเปิดเวทีเพื่อสร้างการตกลงถึงจุดที่พอดีร่วมกันของทุกฝ่าย ผ่านกระบวนการเรียนรู้ซึ่งกันและกันเพื่อปรับเปลี่ยนในเชิงโครงสร้างทุกระดับ   รายละเอียด ใน Road Map ควรบอกเป้าหมาย วิธีการเดินไปสู่เป้าหมาย ขั้นตอนในการก้าว check lists ในแต่ละช่วงเวลา โดยกำหนดเป้าหมายใหญ่ (ธงในอีก 2 ทศวรรษ เป็นต้น) เป็นสิ่งที่อยากให้เป็น/ควรจะเป็น แล้วมีเป้าหมายย่อยๆที่ปฏิบัติได้จริงในแต่ละช่วงเวลาเรียงตามระยะเวลาความสัมฤทธิ์ผลในการดำเนินงาน และควรกำหนดว่าแต่ละภาคส่วนจะเข้าทำอะไรบ้าง มีบทบาทหน้าที่อย่างไร การวางเป้าหมายจำต้องมีการจัดกลุ่ม (Category) ให้ชัดเจน ครอบคลุมและมีพลัง โดยจะต้องสามารถนำไปใช้ในขั้นตอนปฏิบัติการได้จริงและทำให้ผู้คนหันมาให้ความสำคัญ              ดัชนีชี้วัด สำหรับ check list ระหว่างทางหากเป้าหมายไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงก็ยืนหยุ่นปรับแผนได้ หรือหากกระบวนการทำงานไม่มีประสิทธิภาพ ก็ให้สามารถปรับการทำงานได้ (เป็น rolling plan) และต้องมีดัชนีชี้วัดที่เป็นรูปธรรมว่า เราเดินไปถึงธงแต่ละธงแล้วหรือยัง  หลักหมาย ในการวางหลักหมายการเดินทางก่อนจะถึงกำหนดเวลายี่สิบปีของแผนที่เดินทางต้องมีการแนบความหมายเชิงสัญลักษณ์ (Symbolic) หรือทำการตลาดทางสังคม (Social Marketing) เพื่อสร้างพลังในการเรียกร้องและรณรงค์ ให้ทุกภาคส่วนเข้ามามีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง               ฐานของการคิดธง/เป้าหมาย ควรคำนึงถึงภูมิสังคมของไทย คือ พิจารณาทั้งจุดแข็ง และจุดด้อยของประเทศไทย เช่น มีฐานทรัพยากร แต่ใช้ไม่เป็น ระบบกฎหมาย/ภาษีไม่เอื้อในการจัดการทรัพยากร  Keywords: ภูมิสังคมของไทย, วิถีไทย (ชีวิต+กระบวนการทำงาน), มีความสุขที่ก้าวหน้า, การตระหนักรู้ในคนไทย, จิตสาธารณะของคนไทย, การพัฒนาอย่างยั่งยืน

2007-06-05T09:31:42+07:00

ผู้เข้าร่วมประชุมทุกท่านเห็นพ้องตรงกันว่าควรต้องมีแผนที่เดินทางเพื่อกำหนดทิศทางและภาพรวมของการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียง เพราะเท่าที่ผ่านมาแต่ละหน่วยงานต่างทำโครงการของตนเอง ใครคิดอะไรได้ก็ทำ จึงไม่มีทิศทาง และแทบไม่รู้ว่าใครทำอะไรไปแล้วบ้าง ได้ผลเป็นอย่างไร false 100846

false

2007-06-06T09:03:33+07:00

รายงานการประชุม roadmap ครั้งที่ 1: รูปแบบของ roadmap

18763

true (รายงานตอนที่ 2)การที่สังคมจะมีเป้าหมายของเศรษฐกิจพอเพียงเป็นหนึ่งเดียวกันนั้น ต้อง “เข้าใจ” และ “เข้าถึง” ความหมายของเศรษฐกิจพอเพียงให้ถูกต้องตรงกันก่อน ด้วยหลักการ 3 ห่วง 2 เงื่อนไข ที่กล่าวถึง หลักความพอประมาณ มีเหตุผล และมีภูมิคุ้มกันในตัวที่ดี บนเงื่อนไขแห่งความรู้และคุณธรรมนั้น เศรษฐกิจพอเพียงจึงไม่ได้เป็นรูปแบบสำเร็จรูปแต่เป็นความคิดเชิงสัมพัทธ์ ที่หมายถึง วิธีคิดในการทำสิ่งต่างๆ หรือการใช้ของที่มีอยู่ อย่างรอบคอบ ถูกต้อง และเหมาะสม ตรงตามคุณค่าแท้และจุดประสงค์ของสิ่งนั้นๆ โดยมีวิสัยทัศน์ในการคิดและกระทำว่า  วิสัยทัศน์:  ประเทศไทยมีวิถีชีวิตและสังคมตามแนวทางพอเพียง  มีภูมิคุ้มกันที่ทำให้อยู่ได้อย่างมีความสุขและยั่งยืนภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์  โดยมีความสมดุลใน 5 ด้าน คือ  การดูแลเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กันในสังคม  การลดช่องว่างในสังคม  ความสมดุลทางเศรษฐกิจระหว่างการพึ่งพาทุนและเทคโนโลยีในประเทศและต่างประเทศ  ความสมดุลระหว่างสิ่งแวดล้อมกับการพัฒนา  และการมีสุขภาวะที่ดีทั้งร่างกาย จิตใจ และสังคม                  เป้าหมาย ของการขับเคลื่อนเศรษฐกิจพอเพียงในแต่ละภาคส่วนก็เพื่อการสร้างสมดุลในมิติต่างๆ  ตามแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง คือ  1.         ความสมดุลด้านทรัพยากรธรรมชาติ  2.         ความสมดุลด้านสุขภาวะ กาย จิตใจ สังคม (รวมถึงความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่)     3.         ความสมดุลด้านการพึ่งพาทุนในประเทศและต่างประเทศ   4.         ความสมดุลด้านการพึ่งพาเทคโนโลยีในประเทศและต่างประเทศ    5.         การกระจายอำนาจที่มีความสมดุลในบทบาทของส่วนกลาง  ส่วนภูมิภาค  ส่วนท้องถิ่นและชุมชน   6.    การลดช่องว่างทางเศรษฐกิจและสังคม    พันธกิจ:  {       ภาคส่วนของรัฐขับเคลื่อนความเข้าใจและปลูกจิตสำนึกในแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง  {       กำหนดหน่วยงานภาครัฐให้เป็นเจ้าภาพในการเผยแพร่องค์ความรู้ และดำเนินการตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง  {       หน่วยงานภาครัฐดำเนินการภายในองค์กรตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงให้เป็นแบบอย่างก่อนที่จะเผยแพร่สู่ประชาชน

2007-06-03T15:14:20+07:00

ประเทศไทยมีวิถีชีวิตและสังคมตามแนวทางพอเพียง มีภูมิคุ้มกันที่ทำให้อยู่ได้อย่างมีความสุขและยั่งยืนภายใต้กระแสโลกาภิวัตน์ โดยมีความสมดุลใน 5 ด้าน false 100440

2008-08-23T15:13:10+07:00

false

2007-06-03T15:14:20+07:00

รายงานการประชุม roadmap ครั้งที่ 1: เป้าหมายเศรษฐกิจพอเพียง

18763

true 14 พฤษภาคม :  การประชุมระดมความคิดครั้งที่ 1 : โครงการจัดทำแผนที่เดินทาง (Road Map) และการสร้างเครือข่ายเศรษฐกิจพอเพียงระหว่างประเทศ มีเป้าหมาย 2 ประการ คือ  1)       เพื่อร่วมกันจัดทำโครงสร้างแผนที่เดินทางเศรษฐกิจพอเพียง  2)       เพื่อกำหนดโจทย์วิจัยในประเด็นวิกฤติ ซึ่งจะนำไปสู่การหาข้อเท็จจริงสนับสนุนการสร้างแผนที่เดินทาง  การดำเนินการประชุมได้ระดมความคิดจากผู้ทรงคุณวุฒิในภาคส่วนต่างๆ ทั้งภาครัฐ เอกชน เกษตรกรรม และนักวิชาการ รวม 110 คน ใช้วิธีการสัมมนากลุ่มย่อย จำนวน 6 กลุ่ม เพื่อร่วมกันวิเคราะห์ปัจจัยวิกฤต ดังนี้  1)       การศึกษา เครือข่ายการเรียนรู้ และสุขภาวะ  2)       เศรษฐกิจ ทุน และเทคโนโลยี  3)       สิ่งแวดล้อมและทรัพยากร  4)       การกระจายอำนาจ  ผู้ร่วมประชุมได้แลกเปลี่ยนข้อคิดเห็น และร่วมกันเสนอแนะโครงสร้างแผนที่เดินทางสู่เศรษฐกิจพอเพียง ซึ่งสามารถจำแนกได้เป็น 6 ประเด็น ดังนี้  1)       เป้าหมายของเศรษฐกิจพอเพียงควรมีลักษณะอย่างไร  2)       Road Map ควรมีหรือไม่ และควรมีรูปแบบอย่างไร   3)       ปัญหา / อุปสรรค ของปัจจัยวิกฤตแต่ละปัจจัย  4)       แนวทางข้ามพ้นปัญหา / อุปสรรคเพื่อขับเคลื่อนสังคมไทยสู่เศรษฐกิจพอเพียง  5)       วิธีปฏิบัติตามแนวทางข้ามพ้นปัญหา / อุปสรรค  6)       โจทย์วิจัยในประเด็นวิกฤติ ซึ่งจะนำไปสู่การหาข้อเท็จจริงสนับสนุนการสร้างแผนที่เดินทาง

2007-06-03T15:07:46+07:00

การดำเนินการประชุมได้ระดมความคิดจากผู้ทรงคุณวุฒิในภาคส่วนต่างๆ ทั้งภาครัฐ เอกชน เกษตรกรรม และนักวิชาการ รวม 110 คน ใช้วิธีการสัมมนากลุ่มย่อย จำนวน 6 กลุ่ม เพื่อร่วมกันวิเคราะห์ปัจจัยวิกฤต false 100438

false

2007-06-03T15:07:46+07:00

รายงานการประชุม roadmap ครั้งที่ 1: กิจกรรม