เพิ่งอายุ 50 ต้นๆ ทำไมจึงอยากเออร์ลี

    เมื่อวานนี้(6 ต.ค.52)ไปร่วมงานศพเื่พื่อนซึ่งเสียชีวิตเนื่องจากมะเร็งตับ  รู้สึกเหมือนเป็นโรคใกล้ตัวที่น่ากลัวมากๆ  แต่ก็ขอให้เพื่อนไปสบายก็แล้วกันนะ  เจอเพื่อนที่เป็นครูหลายคน  บางคนเออร์ลีตั้งแต่ปีที่แล้ว อีกคนเออร์ลีได้ในปีนี้  อีก  2 คน  กำลังรอผลว่าคณะรัฐมนตรีจะอนุมัติงบฯเพิ่มเติมให้หรือเปล่า  ถ้าอนุมัติก็จะได้เออร์ลีแน่นอน  ฟังแล้วใจเหี่ยวๆ  ก็เพิ่ง 50 ต้นๆ ทำไมจึงอยากเออร์ลีกันจัง  แต่พอย้อนกลับมามองตัวเองแล้ว  จริงๆ เราก็อยากออกเหมือนกัน  เบื่อหน่ายกับการทำงานที่มีแต่กำหนดเวลา  เหนื่อยกับภาระกิจที่เหมือนทำเท่าไหร่ก็ไม่เสร็จ  ปั้นคนรุ่นนี้จบไป  คนรุ่นใหม่ก็เข้ามาแทนที่  แถมรุ่นใหม่ๆที่เข้ามา  คุณภาพก็ย่ำแย่ลงทุกที  นักเรียนล้วนแต่อยากได้คะแนนดี      แต่ไม่อยากขวนขวาย  บางคนก็ทำง่ายๆโดยคอยลอกเพื่อน  หรือแอบเอาหนังสือเข้าไปลอก  ครูจับได้แทนที่จะโกรธตัวเอง  กลับโกรธครู  หาว่าเฮี้ยบไม่เข้าเรื่อง  น่าเบื่อ  การบ้านไม่เคยทำเอง  เช้าขึ้นมาก็มานั่งคอยลอกเพื่อน  ลอกส่งๆโดยไม่ดู  บางทีเพื่อนเขียนอ่านไม่ออกก็ลอกมาผิดๆ  แจ้งผู้ปกครองนึกว่าจะช่วยดูให้  ผู้ปกครองบางคนกลับมาขอให้ครูไปช่วยซะอีก  มีอย่างที่ไหนลูกมาโรงเรียนสายเข้าเรียนไม่ทัน  แม่กลับโทรมาขอความช่วยเหลือครู  เพราะปลุกแล้วลูกไม่ยอมตื่น  จะทำยังไงดี  ถ้ามองขำๆก็พอจะทำใจได้  ถ้าอารมณ์ไม่ดี  เรื่องนี้ก็พานให้อยากเออร์ลีได้เหมือนกัน  

     มองเด็กยุคนี้แล้วคิดว่าที่เด็กเป็นอย่างนี้เพราะค่านิยมสังคม  นบนอบคนที่ฐานะ  ยกย่องคนที่เงินตรา  พ่อแม่ก็พยายามแสวงหาสิ่งที่คิดว่าเป็นความสมบูรณ์พูนสุขให้แก่ลูก  ปั้นลูกให้เรียนเก่ง  เรียนพิเศษกันเยอะๆจะได้สอบเข้าคณะดีๆ  มหาวิทยาลัยดังๆ  งานบ้านลูกไม่ต้องทำ  แม่ทำเอง  เรื่องกินก็ไม่ต้องรับผิดชอบ  แม่ทำให้  ถุงเท้าที่ลูกใส่บางคนยังถอดกอง  แม่บางคนลูกเข้าไปเรียนต่อในกรุงเทพฯ  เสาร์-อาทิตย์แม่ยังต้องตามไปซักผ้า รีดผ้าให้  ทำให้ลูกขาดความรับผิดชอบ  ทำงานโครงงานกับนักเรียน  ดูแลให้เขาพิมพ์รายงาน  พอถึงเวลาเรียนพิเศษปุ๊บ  เขาลุกปั๊บ  รีบไปเรียนพิเศษ  คอมฯก็ไม่ปิด  เอกสารพิมพ์ค้างก็กางไว้อย่างนั้นเอง  ครูต้องมาปิดให้  ย้อนถึงตอนเราเป็นเด็ก  แม่จะชี้ทุกอย่างให้ลูกทำ  ทุกคนต้องมีงานบ้านให้รับผิดชอบ  ทั้งของส่วนตัวและของส่วนรวม  แต่แม่ยุคนี้คงมัวแต่จะหาสิ่งดีๆให้แก่ลูก  จนลืมนึกถึงสิ่งดีๆที่เขาจะได้รับจากการรับผิดชอบหน้าที่ 

      ใครจะช่วยครูได้บ้าง  สร้างสำนึกคงทำแต่ที่โรงเรียนไม่ได้หรอก  ถ้าพ่อแม่ไม่ช่วย  ครูคงหมดแรง  ถ้าโครงการเออร์ลียังมีอยู่  อีก 2 - 3 ปีอาจเออร์ลีกับเขาบ้าง  ถึงตอนนั้นคงตอบได้ว่าทำไม  ใครๆก็อยากเออร์ลี