น้องสบาย...กับสภาวะธรรม

เด็ก...และการเดินทางภายใน

เป็นเรื่องที่น่าท้ายทาย  และน่าสนใจ

กับการเดินทางร่วมกันของพ่อกับลูก....

กับการมีศรัทธา...และการสร้างศรัทธา

การเดินทางอีกด้านของชีวิต  ที่ใช้การเรียนรู้ผ่านประสบการณ์  การเห็นและการกระทำ

เริ่มตั้งแต่การดูภาพยนต์ และการ์ตูนพระพุทธประวัติ

การสวดมนต์กับคุณยาย

การไปตักบาตรตอนเช้าๆ

การไหว้ประพุทธรูปข้างบ้านองค์ใหญ่ของ รพ.

และล่าสุด

     การทำวัตรเช้า  ของคุณพ่อ  เมื่อทำเสร็จ

     เธอก็จะเข้ามาพอดี  และได้สอนกราบไว้พระพุทธ พระธรรม  และพระสงค์

    เป็นที่ขำๆของพ่อกับแม่

    ในการขอพรพระ  และการอธิษฐานจิต

   สบายกล่าวว่า.....

       ขอให้มีความสุข  ขอให้ทุกคนมีความสุข  ขอให้ยายดี  ของให้พ่อแม่สบายดี  ขอให้มีเงินมีทอง   ขอให้น้องแข็งแรง  ขอให้มีขนมกิน   ขอให้เพื่อนดีต่อกัน   

     และสุดท้ายที่พ่อขอให้พูดตามคือ

    ...ขอให้มีดวงตาเห็นธรรม

    ...และขอให้เข้าสู่พระนิพพาน......

  ย้อนกลับมาคิดว่า

            เรื่องทรัพย์สินเงินทอง  นั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนคงพอจะหาให้ได้ระดับหนึ่ง

  แต่การให้ที่ยิ่งใหญ่...อีกอย่างหนึ่ง

   ที่คิดว่าจะตั้งใจให้กับลูกคือ

     ...ศรัทธา  และความเห็นที่ถูกต้อง

   เมื่อเรามองเห็นความจริงเรื่อง

           ไตรลักษณ์  เรื่องอริยสัจย์

   เรื่องของความจริงของชีวิต 

           การหมุนเวียนที่ยาวนาน

   และเราสามารถช่วยเขาได้ระดับหนึ่ง....

   ก็น่าจะพอทำได้  เพราะอย่างไรก็มีกรรมผูกกัน

   ฟังคำพระอาจารย์ท่านเทศนาวานนี้

    ที่ดอยสูง  สงบ  เงียบ(สลับกับเสียงของสบายที่วิ่งไปมา)

    ท่านเล่าว่าพระพุทธเจ้าตรัสถามพระราหุลว่า  จะเลือกอะไรระหว่างสมบัติกับ....การะเข้าถึงธรรม....

   ด้วยใจที่ใคร่ครวญ...กับความสัมพันธ์

ปล.

ขณะฟังธรรมกับท่านพระอาจารย์  ณ. ศาลากลางดอยสูง

 ก็ตกใจเล็กน้อย  อยู่ๆเธอก็เข้ามากอด  แล้วพูดว่า

      ...พ่อๆ  ลูกรักพ่อ...

  อืม....  ตอนหลังมาถามคุณแม่ที่อยู่ด้านนอกดูเธอ  ก็บอกว่าไม่ได้สอนเธอนะ  เธอเข้ามาเอง