"การให้เกียรติกัน" สังคมไหน ๆ คนไหน ๆ ก็ต้องการทั้งนั้น แต่ด้วยอัตตา หรือคิดว่าตัวเองแน่ เรียนมาสูง การให้เกียรติกันจึงลดน้อยลงไป

พูดถึง "การให้เกียรติกัน" สังคมไหน ๆ คนไหน ๆ ก็ต้องการทั้งนั้น แต่ด้วยอัตตา หรือคิดว่าตัวเองแน่ เรียนมาสูง การให้เกียรติกันจึงลดน้อยลงไป

คนพวกนี้ น่ารังเกียจ ... น่าวิ่งหนีออกไปให้ห่าง ไม่ต่างจากการวิ่งหนีคนพาล

ลองอ่านข้อเขียนนี้ดูครับ อาจจะเตือนใจอะไรบางอย่างบ้าง

 

"คนเรานั้นสำคัญที่การให้เกียรติตัวเอง

รวมถึงยังต้องให้เกียรติสิ่งอื่นและผู้อื่นอีกด้วย

ไม่ควรจะดูถูกสิ่งที่เล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดูแล้วไม่มีค่าอะไร

และหันไปให้คุณค่ากับสิ่งใหญ่โตที่สามารถเห็นคุณค่าได้อย่างชัดเจน

เพราะทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีคุณค่าในตัวของมันเอง

แม้เศษขยะชิ้นเล็ก ๆ สักชิ้นก็อาจมีคุณค่าในสักวันหนึ่งได้

หากเรามองเห็นคุณค่าในตัวของมันเจอ

เราจึงควรมองทุกสิ่งด้วยหัวใจที่เป็นกลางและให้เกียรติ

เพราะไม่แน่ว่าบางทีสิ่งเล็ก ๆ ที่เราเห็นอยู่ในเวลานี้

อาจสะสมงอกงามเติบโตกลายเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่และมีคุณค่าได้

หากเราได้ให้เวลาแก่มันและยอมเปิดหัวใจของเราเอง

ขอเพียงมองว่าทุกสิ่งเป็นสิ่งที่มีคุณค่า

และมีความยิ่งใหญ่อยู่ในตัวเองเสมอ"

 

ขอบคุณข้อความดี ๆ จากหนังสือชื่อ ยอด (สมอง) อิ่ม แต่งโดย แก้มบุ๋ม

ผมคงได้อธิบายอะไรเพิ่มเติมในเรื่องของ "การให้เกียรติซึ่งกันและกัน" โดยเฉพาะการอยู่ในสังคมด้วยกัน

มีคนบอกว่า "ถ้าเราต้องการให้คนอื่นมาเคารพและให้เกียรติเรา เราต้องให้ความเคารพและให้เกียรติผู้อื่นก่อน"

"กรรมใดใครก่อ กรรมนั้นย่อมตอบสนอง"

"กรรมดี ย่อมได้ดี กรรมชั่ว ย่อมได้ชั่ว"

ฉันใดก็ฉันนั้น ครับ

 

บุญรักษา ทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมเยียนกันครับ :)

โอกาสหน้า เรื่อง "การให้เกียรติ" ยังคงเป็นประเด็นที่ผมให้ความสนใจอยู่

ขอบคุณครับ :)