๑๐ มิติ แห่งการประคองรักแท้ให้ยืนยาว ( ๒ ) ... (ใครว่ารักแท้ไม่มีจริง)

เขียนบันทึก ๑๐ มิติ แห่งการประคองรักแท้ให้ยืนยาว ( ๑ ) ... (ใครว่ารักแท้ไม่มีจริง) นำเสนอมิติที่ ๑ - ๕ เอาไว้

ดังนั้น บันทึกนี้ขอเขียนต่อเป็นบันทึกที่ ๒ ตอนจบ

 

 

๑๐ มิติแห่งการประคองรักแท้ให้ยืนยาว ( ๒ )

 

 

มิติที่ ๖ ... ใส่ใจ 

หมั่นปรับใจเติมใจให้กัน การเดินทางของความรักมิได้ราบเรียบ หรือราบรื่นเสมอไป เส้นทางรักยังมีขรุขระ ลุ่ม ๆ ดอน ๆ หนามแห่งทุกข์ที่ทิ่มตำ นำมาซึ่งใจที่หวั่นไหวสั่นคลอน ด้วยคนรักที่อยู่ไกล หรือห่างไกลกัน แม้จะอยู่ใกล้แค่เอื้อมถึง มีสิ่งหนึ่งที่ต้องเติมใส่ใจกัน คือ ปิยวาจา วาจาที่ไพเราะเสนาะหูและเสนาะนาน หนึ่งในสังหวัตถุธรรมที่เชื่อมใจนี้ให้เป็นหนึ่งเดียว

 

 

มิติที่ ๗ ... พอใจ 

ความรัก คือ ฉันทะ ... จงพอที่ใจในรักนี้ ชีวิตที่ไม่พอก่อให้เกิดทุกข์อยู่ร่ำไป ชีวิตรักที่ไม่รู้จักหยุด จะหาจุดสิ้นสุดที่ตรงไหน ชีวิตที่รู้จักพอ ก่อให้เกิดสุขที่ยั่งยืน ถึงเวลาที่จะหยุดและพอใจไว้ที่ใจของเธอคนนี้ และอย่าแสดงความไม่พอใจอีกฝ่ายต่อหน้าสังคม เรื่องส่วนตัวอย่านำออกไปเปิดเผยเป็นเรื่องส่วนสังคม เพราะนำมาซึ่งความไม่พอใจกันอย่างรุนแรง ไฟในอย่านำออก ไฟนอกอย่านำเข้า ทำได้อย่างนี้ รักแท้ที่มีอยู่จริง

 

 

มิติที่ ๘ ... สุขใจ 

ทำความอิ่มใจ สบายกาย ความสุขใจ ให้เวลากับครอบครัว เปลี่ยนมิติแห่งรักใหม่ เปลี่ยนจากไปฉลองกันในที่ต่าง ๆ เช่น ภัตตาคาร คาเฟ่ คาราโอเกะหรูหรา ด้วยการพาคนรัก หรือครอบครัวไปทำบุญ ทำทาน รักษาศีล เจริญจิตเจริญธรรมในสถานลานธรรม วัดวาอาราม บ้านเด็กและคนชรา หรือตามศาสนาสถานต่าง ๆ เพื่อสร้างความสุขใจ อบอุ่นใจแก่ครอบครัว รักที่มีธรรมจะนำสุขมาเกิดที่ใจ

 

 

มิติที่ ๙ ... สบายใจ

สัปปายธรรม ๗ ประการ ที่ควรทำให้เกิดขึ้นในทุกครอบครัว เพื่อกายที่สะดวกและใจที่สบาย...

๑. ที่อยู่ ... คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก บ้านแม้จะหลังเล็ก แต่หากใจกว้างอย่างมีธรรม บ้านั้นก็น่าอยู่ บ้านแม้จะหลังใหญ่ หากคนในบ้านไร้ธรรมประจำครัวเรือน บ้านนั้นก็วุ่นใจ สร้างบ้านและสถาบันครอบครัวให้เป็นสถานที่แห่งรัก

๒. โคจรคาม โคจรธรรม ... สถานที่ใดที่ไม่เหมาะสม อันจะนำมาซึ่งความเดือดร้อน สถานที่นั้นไม่เหมาะสมที่จะไป ไม่ควรที่จะอยู่... แต่เพราะบ้านนี้มีรัก บ้านนี้มีธรรมเท่านั้น จึงจะน่าอยู่และอยู่ได้อย่างสบาย ๆ

๓. การพูดคุย ... ใช้ภาษากายและภาษาพูด ด้วยการหันหน้ามาคุยกันในทุกเรื่องและทุกปัญหา เมื่อไม่หันหน้าคุยกัน แต่กลับหันหลังคุย หรือจะได้สบตา มองตากัน...

 

ประคองรักกันด้วยสายตาที่เปี่ยมด้วยรัก
ประคองใจกันด้วยสายใยใจที่เชื่อมถึงกัน
รักแท้นั้นก็มีอยู่จริง และยังหาได้แม้ในชาตินี้

 

๔. บุคคล ... ประกอบประโยชน์ตน ประโยชน์ท่าน และประโยชน์ของส่วนรวม ด้วยสังควัตถุธรรมรักษาใจกัน ด้วยอัตถจริยา การประกอบกายและใจ ปฏิบัติในสิ่งที่จะเป็นประโยชน์อย่างสุจริตธรรมในครอบครัว เริ่มจากคนในบ้านก่อน สานต่อบ้านใกล้เรือนเคียง เมื่อนั้นทุกชนชั้นในสังคมก็จะมีความรักมอบให้แก่กัน

๕. โภชนะ ... แม้สรรพสัตว์จะดำรงชีพอยู่ได้ด้วยอาหารก็ตาม แต่ยังมีภาษิตธรรมกล่าวว่า กินคนเดียวย่อมไม่ได้ความสุข หากจะแยกวิเคราะห์รวมความหมาย ก็จะเห็นได้อย่างชัดเจนคือ หลักการบริหารปากท้อง อาหารการกินที่สบาย โดยให้รู้จักแบ่งปัน จงเห็นแก่กินให้น้อย แต่จงเห็นแก่ใจเห็นแก่กันให้มาก จงมีภาษิตจีนว่า

 

มีสุขร่วมเสพ มีทุกข์ร่วมต้าน

 

และคงจำเป็นที่จะต้องกล่าวถึงภาษิตไทยที่ว่า

 

กัดก้อนเกลือกิน

 

เพราะนั่นยังเป็นแค่เศษเสี้ยวบททดสอบแห่งความลำบาก ที่เป็นตัวดัชนีชี้วัดว่า อุปสรรคเท่านั้นเป็นตัวชี้วัดรักที่แท้จริง และแค่ทุกขเวทนาทางกาย หรือจะเทียบเท่าทุกขเวทนาทางจิตใจ

 

๖. ฤดู ...

จะร้อน ฝน หนาวแค่ไหน
ครอบครัวที่มีรัก
ย่อมสร้างความสมดุลในทุกฤดูแห่งรักได้
ถึงจะแล้งก็ขอให้แล้งแค่ในฤดูแห่งกาย
แต่ในฤดูแห่งใจนี้ จงมีแต่ความชุ่มฉ่ำ
ความสบายมอบให้กัน

๗. อิริยาบถ ... เมื่อกายสุจริต จิตจะสบาย กายและจิตของคู่รักที่เป็นพลังร่วมขับเคลื่อน ร่วมเดินทางไปด้วยกัน ความสบายก็เกิดมี นึกถึงภาษิตที่ติดไว้ที่ป้ายหน้าหมู่บ้านแห่งหนึ่งในภาคอีสานที่ว่า ...

 

บ่ทันได้ก้าวย่าง
อย่ารีบพูดว่าปวดขา
บ่ทันได้พัฒนา
อย่ารีบพูดว่ายากหรือลำบาก
ให้รีบลงมือทำเถิด แล้วความสุขสบายจะตามมาเอง

 

 

มิติที่ ๑๐ ... เสมอใจ 

สังคหวัตถุธรรมอีกอย่างหนึ่ง คือ สมานัตตตา ความรัก คือ การวางตนให้เสมอต้นเสมอปลาย หมั่นทำหน้าที่ของคนที่รักกัน คอยเป็นกำลังใจให้กัน เฝ้าดูแลกายใจและเติมความสุข และสะสางความทุกข์ เพิ่มความหวานให้กันอย่างสม่ำเสมอ แค่นี้ความรักก็จะคงอยู่กับเราได้ตราบนานเท่านาน

 

 

........................................................................................................

 

นับจาก มิติที่ ๑ - ๕ ได้แก่

เชื่อใจ - ไว้ใจ - เข้าใจ - รู้ใจ - เห็นใจ

 

จนถึง มิติที่ ๖ - ๑๐ ได้แก่

ใส่ใจ - พอใจ - สุขใจ - สบายใจ - เสมอใจ

 

คำว่า "ใจ" หมายถึง "หัวใจ" ของผู้ที่อยากนำหลักการนี้ไปใช้สำหรับการประคองความรักของตัวเองให้อยู่ยืนนานตราบสิ้นลมหายใจจากกันไปในอีกภพ

เริ่มตั้งแต่คนที่เพิ่งเริ่มคบกัน ไปจนถึง คนที่ตกลงปลงใจใช้ชีวิตคู่กับคนที่ตัวเองรัก

 

ขอให้ทุกท่านโชคดีในความรักและการใช้ชีวิตคู่ตลอดไปครับ

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)

 

........................................................................................................

 

ขอบคุณหนังสือธรรมะดี ๆ ลิขสิทธิ์ โดย ...

ธีรโสภณ (พระมหาเกรียงไกร ธีรปัญโญ).  ใครว่ารักแท้ไม่มีจริง.  กรุงเทพฯ: ธิงค์ บียอนด์ บุ๊ค, 2553.