เมื่อนางมโนราห์ขอปีกหางได้แล้ว ก็แสร้งกล่าวทูลลา และขอพระราชทานอภัยต่อท้าวอาทิตยวงศ์ แล้วร่ายรำทำท่าคล้ายกับจะกระโดดเข้ากองไฟ แล้วบินหนีกลับไปยังเขาไกรลาส

รำมโนราห์บูชายัญ

 

วันนี้ขอพักการติดตามงาน ประเพณีอุ้มพระดำน้ำ ไว้ก่อนนะครับ เพราะระดับน้ำในลำน้ำป่าสักยังคงไม่ลดลง แต่โชคดีที่วันนี้ฝนหยุดตกแล้ว จึงทำให้สบายใจได้บ้างครับ จึงขอนำเสนอการแสดงชุด รำมโนราห์บูชายัญเป็นรำมาตรฐานชุดหนึ่งที่มีความงดงามและเป็นที่ยอมรับในแวดวงนาฏศิลป์ไทย ถ้าผู้ใดมีโอกาสได้รำชุดนี้ก็ถือว่าเป็นสุดยอดฝีมือท่านหนึ่งเลยครับ

รำมโนราห์บูชายัญเป็นการแสดงที่นำมาจากการแสดงละครเรื่อง "พระสุธน - มโนราห์" ตอนมโนราห์บูชายัญ ซึ่งกรมศิลปากรได้จัดแสดงขึ้น โดยแสดงให้ประชาชนชมครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2498  กล่าวถึงเมื่อนางมโนราห์ขอปีกหางได้แล้ว ก็แสร้งกล่าวทูลลา และขอพระราชทานอภัยต่อท้าวอาทิตยวงศ์  แล้วร่ายรำทำท่าคล้ายกับจะกระโดดเข้ากองไฟ แล้วบินหนีกลับไปยังเขาไกรลาส ระบำชุดนี้ใช้เพลงแขกบูชายัญ โดยอาจารย์มนตรี ตราโมท ได้นำเพลงเร็วเพลงหนึ่งของคุณครูหลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) มาบรรเลงร่วมกับโทน และกลองชาตรี แล้วตั้งชื่อขึ้นใหม่ซึ่งเข้ากับท่ารำได้เป็นอย่างดี

สำหรับผู้ที่แสดงในภาพ ภาพที่ 1 -2 คือ คุณครูนุ้ย นางสาวเตือนใจ ปะคำผอง คุณครูโรงเรียนศึกษาสงเคราะห์เพชรบูรณ์ (รุ่นน้องครับ)ภาพที่ 3 คือ น้องนิก นางสาวยุพารัตน์  วิโรจน์สกุล นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6/1 โรงเรียนเพชรพิทยาคม (คนนี้หลานสาวครับ)