ศรัทธา..และพลังใจ SHA Conference& Contest ที่เชียงใหม่

“ ศรัทธาและพลังใจ” นั้นแม้ว่าจะเป็นสิ่งที่เรียกว่านามธรรม จับต้องไม่ได้ แต่ว่าเมื่อเราเข้าไปในสังคมใดที่มีความศรัทธา มีความเชื่อมั่นต่อกันแล้ว มันสามารถสร้างพลังอย่างมากมายมหาศาลนำไปสุ่ความสำเร็จที่งดงามได้ตามที่ใจเราปราถนา

SHA conference& contest ที่จัดขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ คงเช่นเดียวกัน เป็นแห่งแรกที่ทางสรพ.ได้ย้ายออกไปจัดนอกสถานที่โดยความร่วมมือของ HACC โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่

แม้ว่าการเตรียมการ ทางสรพ.และทางHACC จะใช้การสื่อสารกันทางโทรศัพย์บ้าง ทาง on line บ้าง แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคของการร่วมมือที่ดี อย่างใด ทีมที่เข้มแข็งของรพ.มหาราชนครเชียงใหม่ทำให้ การประชุมสำเร็จอย่างงดงาม

ต้องขอขอบพระคุณ ท่านผู้อำนวยการรพ.มหาราชนครเชียงใหม่ ท่านอาจารย์ วัฒนา รศ.ลัดดา พี่บุญเฉลา น้องต้อยอาภรณ์(อดีต นางสาว สันกำแพง อิอิ ) และน้องแววดาว พี่ศรีเนียม และทีมทั้งหมดด้วยนะคะ

คราวนี้ เราเริ่มต้นบรรยากาศด้วย แนวหวาน “ ดอกไม้ในสวน”  มีการขับกล่อมคนที่มาเข้าร่วมประชุม ท่ามกลางบรรยากาศหวานหอมของดอกไม้ นานาพรรณของจังหวัดเชียงใหม่ 

 วงดนตรี เพื่อการฟื้นฟูสมรรถภาพทางกาย คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  นำเพลงดั้งเดิมของทางเหนือที่หลายๆท่านอาจจะไม่ค่อยได้ฟังมาขับกล่อม  แม่ต้อยนั่งฟังด้วยความทึ่งในความสามารถของวงดนตรี ที่นำทีมโดยผศ. จักรกริช กล้าผจญ ที่นำ Electone 1 นายแพทย์ พรพัฒนะ Electone 2 ผศ.ลักษณา ไทยเครือ ที่เล่น Sexophone

รวมทั้งทันตแพทย์ นักศึกษาแพทย์ และน้องๆจากโรงเรียนศรีสังวาลย์  จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการรวมพลังระหว่าง ภาควิชาเวชศาสตร์ฟื้นฟู  ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน  ดุริยางค์ศิลป์ มหาวิทยาลัยพายัพ และโรงเรียนศรีสังวาลย์

หลายๆเพลง เช่น นิราศเวียงพิงค์  ล่องแม่ปิง เสเลเมา ลาวแพน ล้วนแต่มีความไพเราะอ่อนหวาน แสดงถึงวัฒนธรรม ความงดงาม ดั้งเดิมของถิ่นล้านนา และสุดท้ายเพลง Que sera sera  อันแสนจะโด่งดัง ก็ทำให้ทุกคนต่างก็เงียบงัน

“ น้องๆจากโรงเรียนศรีสังวาลย์ ทุกคน มีสายตาที่มีความสุข ยิ้มแย้ม ที่ได้มีโอกาสได้มาร่วมวงกับคณะแพทย์ศาสตร์ รู้สึกมีคุณค่า มีความสุข และมีพลังใจแม้ว่าร่างกายจะพิการ แต่จิตใจนั้นแข็งแกร่งเสมอ”

เมื่อเราไปขอถ่ายรูป น้องๆจะ ช่วยสร้างบรรยากาศ

มีคนหนึ่งบอกแม่ต้อยว่า “ ทำท่าแอ๊บแบ้วหน่อยครับ..”

เราได้เตรียมตุ๊กตาตัวน้อยๆน่ารักและขนมสำหรับน้องๆที่น่ารักทุกคนด้วย

การที่คณะแพทย์ศาสตร์ ได้ริเริ่มโครงการ Music Therapy นี้ เป็นการใช้มิติของ สุนทรีศาสตร์  ศิลปะ และดนตรี ในการเยียวยา และบำบัดทั้งกายและทางด้านจิตใจอย่างแท้จริง เป็นคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับน้องๆ เชื่อมสู่การมีสุขภาวะที่ดี

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จึงเป็นต้นแบบของการนำมิติจิตใจบูรณาการในการดูแลคนไข้อย่างครบถ้วน

การนำเสนอโปสเตอร์ ของที่นี่ได้รับความสนใจมากมาย มีทั้งการนำเสนอ ที่บูธ และ on stage  และเพื่อให้เกิดความผ่อนคลาย มีการจัดมุม คาราโอเกะ สำหรับประชันความไพเราะของเสียงเพลงด้วย  น้องๆ เสียงดี และดีมากๆ เกือบทุกคนเลยคะ

แอบเห็นน้องพอลล่าไปแจมด้วย ตอนที่แม่ต้อยกำลังไป  tour poster  ( อย่านึกว่าไม่เห็น อิอิ )

แม่ต้อยเดินไป ระหว่างโปสเตอร์ เป็นน้องๆแต่งตัวสวยงามคล้ายๆกับ cow girls จึงถามว่า “ มาร่วมงานนี้หรือคะ?

น้องๆ สาวๆ หัวเราะคิกคัก บอกว่า” หนูเป็นทีม เชียร์ลีดเดอร์คะ เดี๋ยวจะมาแสดงโชว์”

เรียกได้ว่างานนี้มีสีสรรเพียบ..

แม้แต่พิธีกร งานนี้ ยังต้องปรับตัวเป็น ร้อยตรีพร้อมและสาวเครือฟ้าเลย  แม่ต้อยเกือบจำไม่ได้

เจอน้องๆชาวgoto know อีกมากมาย แต่น่าเสียดาย ที่แม่ต้อยไม่ได้ถ่ายรูปไว้  เพียงแต่ถูกถ่ายรูป( คือมีรูปในกล้องน้องๆ) จึงไม่ค่อยได้มีรูปให้ดูมากในบล้อกนี้นะคะ

ผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูน ให้เกียรติมาให้มุมมอง ในการบริการด้วยความประณีตและงดงาม.. ท่านคงเป็นนักการตลาดชั้นเยี่ยม  เพราะหลังจากที่ท่านบรรยายเสร็จ มีคนอยากตามท่านไปเยี่ยมเยือน แหล่งธรรมะที่จังหวัดลำพูนเพียบ..!!!

ทั้งสองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว แม้ว่าจะดูเหมือนเหนื่อย แต่ก็ไม่เหนื่อย เพราะแรงศรัทธาและกำลังใจ

แต่เมื่อเสร็จสิ้นภาระกิจ แม่ต้อยพาน้องๆ นั่งเครื่องบินกลับ กรุงเทพฯ หันไปดูน้องที่นั่งข้างๆ ก็มีอาการหมดสภาพ ดังนี้

แม่ต้อยต้องขอขอบคุณ ทุกคนที่มีส่วนร่วม ที่ให้กำลังใจ ที่ให้ความร่วมมือ

นึกถึงบทเพลงที่เราร้องในช่วงสุดท้ายด้วยกัน ยังมีความประทับใจมีรู้ลืม

“ จะไปดวงดาว  อาจจะไกลเกินไป หากเรานั้นคิดไว้คนเดียว..”

อาจจะเจอทางไกล  อาจจะดูคดเคี้ยว หากเดินคนเดียวจะหลงทาง..”

ถ้าแม้นมีเรา  ช่วยกันทุกอย่าง  ถึงแม้ทางไกลก็ไม่กลัว..”

จุดหมายที่ฝันกันไว้ ก็คงไม่เกินมือเรา..

แม่ต้อยก็เชื่อเช่นนั้น จริงๆคะ..

สวัสดีคะ