สาเหตุที่ทำให้การเรียนการสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทยไม่ประสบความสำเร็จ

ครูสอนเน้นให้ ฟัง พูด อ่าน เขียน ได้ ก็จะโดนผู้ปกครอง ด่าอยู่ดี ว่าสอน อะไร แบบนี้มันเอาไปสอบ ent' ได้เลย

ผมจึงคิดว่าต้องแก้ข้อสอบ ent' ก่อน 

สวัสดีค่ะน้องวีร์  วีร์

• ถูกต้องค่ะ  ต้องแก้ที่ข้อสอบ ENT หรือต้อง...ไม่มีข้อสอบ ENT เลย

ขอบคุณค่ะ

• เหตุผลอีกอย่างหนึ่งค่ะ...ที่คนไทยพูดภาษาอังกฤษไม่เก่ง...ทั้งๆที่เรียนมาหลายปี

เพราะ..คนไทยไม่ค่อยพยายาม...ไม่ตั้งใจจริงค่ะ

เห็นด้วยกับคุณครูอ้อยทุกอย่างที่กล่าวมาครับ

เหตุผลอีกอย่างหนึ่งผมว่าครูไทยขาดประสบการณ์การเรียนรู้ในสิ่งแวดล้อมจริง ผมหมายถึงการมีโอกาสใช้ชีวตในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษโดยตรง โดยเฉพาะครูอนุบาล ประถม หรือมัธยมครับ มีส่วนน้อยได้มีโอกาสไปสัมผัสชีวิตในต่างประเทศหรือมีโอกาสศึกษาในต่างประเทศ ที่ผมเขียนอย่างนี้เพราะผมคิดว่าการเรียนภาษาต้องฝึกตั้งแต่เด็กโดยเฉพาะภาษาต่างประเทศ ดังนั้นการศึกษาขั้นพื้นฐานมันเป็นสิ่งสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่ง ครูต้องมีคุณภาพก่อน ถึงจะสอนเด็กให้เก่งได้ ที่พูดอย่างนี้ไม่ใช่ดูถูกนะครับ เพียงแต่จะโยงไปถึงเรื่องที่รัฐบาลกำลังทำอยู้ในตอนนี้ ผมว่ามันไม่ได้ถูกต้องทั้งหมด รัฐบาลพัฒนาเฉพาะครูในระดับอุดมศึกษา เช่นการใ้ห้ทุนไปเรียนต่อต่างประเทศ กลับมาก็มาพัฒนาเด็กที่โตแล้วซึ่งถูกป้อนไปจากมัธยมของเรา เด็กที่เรียนภาษาอังกฤษกับเราไป เราต้องยอมรับว่าเราเองก็ไม่ได้พูดสำเนียงบริติชหรืออเมริกันชัดเจนเหมือนเจ้าของภาษาเขาใช่ไหมครับ ดังนั้นเด็กรับจากเราไปมันก็ไม่ถูกต้องทั้งหมด เช่น accent, stress, intonation, final sound, expression อะไรทำนองนี้ ดังนั้นเวลาที่เด็กเข้าไปเรียนนระดับมหาวิทยาลัย โอกาสที่จะช่วยขัดเกลาให้เขาพูดชัดถ้อยชัดคำเหมือนเจ้าของภาษามันก็มีบ้าง เช่นในส่วนของเอกวิชาภาษาอังกฤษ ผมยอยากให้รัฐบาลคิดใหม่ทำใหม่ โดยให้ทุนกับครูที่สอนในระดับอนุบาล ประถม หรือมัธยมซึ่งเป็นการศึกษาระดับพื้นฐานจริงได้ไปศึกษาต่างประเทศบ้าง ได้ไปรู้ไปเห็นหลักและวิธีการสอนใหม่ ๆ และนำมาปรับใช้กับเด็กบ้านเรา ถ้าทำได้มันก็จะเป็นการพัฒนาการเรียนการสอนภาษาอังกฤษได้มากกว่าที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน

ที่ผมเขียนอย่างนี้เเพราะผมประสบมากับตัวเองครับ สอบได้คะแนนโทเฟลสูงพอที่จะมาเรียนอเมริกาได้ แต่ปัญหาคืออะไรครับ ก็คือปัญหาการสื่อสารกับเจ้าของภาษานี่แหละครับสำครับเหนือสิ่งใด พูดกันคนละเรื่อง ซึ่งต้องปรับใหม่สำเนียงใหม่และก็ต้องใช้เวลานานพอสมควรเหมือนกัน การสอนภาษาอังกฤษที่อเมริกาเขาสอนแจกรูปคำชัดเจนเหมือนเราสอนภาษาไทยไม่มีผิด มีอะไรที่น่าสนใจและน่าคิกมากมายครับ

ขอบคุณครับ

ธวัชชัย

สวัสดีค่ะ คุณ ธวัชชัย เนตินิธิัฒนพงศ์

• ได้อ่านการแสดงความคิดเห็นของน้องที่มีประโยชน์มากมายต่อการจัดการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ
• ครูอ้อยคงไม่มีสิทธิ หรือเสียงอะไรที่จะไปเปลี่ยน ระบบการศึกษาในวงใหญ่ได้  ทำได้แค่เพียงจัดการเรียนรู้ในวงเล็กๆที่ครูอ้อยมีหน้าที่รับผิดชอบ
• ใครมาเห็น ใครมารู้  ใครมาดู ก็เล่าขานสืบต่อกันไปค่ะ 
• เพียงแค่ ครูอ้อยไปศึกษาต่อ ระปับปริญญาเอก  เขายังสะกัดกั้น  โดยมีคำพูดว่า....สอนแค่ชั้นประถม  ต้องมาเรียนถึงปริญญาเอก เชียวหรือ
• บั่นทอนความรู้สึกมากเชียวนะคะ  แต่ครูอ้อยก็ไม่ล้มเลิก  แต่ท้อแท้เล็กน้อยค่ะ

ขอบคุณมากค่ะที่ให้ข้อคิด  แต่ เอ ครูอ้อยจะติดต่อกลับไปได้อย่างไรนี่

สวัสดีครับ

    ขออนุญาตเพิ่มเติมครับ

    ผมว่าส่วนหนึ่งมาจากวัฒนธรรมด้วยครับ

    1.  เรียนแล้วไม่ได้นำไปใช้

    2. คนไทยไม่ชอบการแสดงออก

    3. วัฒนธรรมของการเคารพผู้อาวุโส  ครูเป็นผู้ถ่ายทอด  นักเรียนเป็นผู้ฟัง  (สื่อสารทางเดียว)  เด็กจึงฟังครูพูดอย่างเดียว

    4. คนไทยกลัว "เสียหน้า"  ถ้าพูดผิด  ดังนั้น ไม่พูดเสียดีกว่า

แวะมาอ่านค่ะ

มีหลายสาเหตุค่ะ

พูดไม่ได้  เพราะขี้อาย  ไม่กล้า ไม่มั่นใจ

เรียนรู้คำศัพท์น้อย  ไวยากรณ์ยังไม่แน่น

มีความสุขมากมายนะคะ  พี่ครูอ้อย

สวัสดีค่ะท่านผอ....small man~natadee

• ไม่ค่อยได้นำไปใช้  เป็นเรื่องจริงค่ะ  ที่เราสอนไปอย่างไร ก็ไม่เกิดการพัฒนา  เพราะขาดการนำไปใช้
• ครูอ้อยรู้จักกับคนหนึ่งนะคะ   ทุกวันนี้เธอก็ MSN กับครูอ้อยเป็นภาษาอังกฤษ  ครูอ้อยก็ถือโอกาสนี้  ได้พูดภาษาอังกฤษบ้าง...นี่คือ...การฝึกฝน  Pracice is good for learning English.
• ทำไมเด็กๆ วัยรุ่น รู้จักคิดว่า..จะเขียนใน MSN ให้ดูแปลกๆ  ทำไมไม่เขียนเป็นภาษาอังกฤษ  สั้น กระทัดรัด ได้ใจความ และ  ได้ฝึกภาษาด้วย...Short , clear and meaningful to use it.
• เพราะใจไม่รัก  ทั้งๆที่ หัวสร้างสรรค์ก็มี แต่สร้างในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง เช่น หรือคะ ก็ไม่เขียน กลับ ไปเขียน..อ่ะค่ะ  เช่น  ได้หรือเปล่า ก็ไม่เขียน กลับไปสร้างคำใหม่ว่า..ได้งะป่ะ..ทำนองนี้ค่ะ  Thai kids 're very intelligent to built in stranger but lost emotional Q.
• เด็กไทย ไม่ได้โง่..แต่ฉลาด ไม่ถูก ไม่เหมาะสม มากกว่าค่ะ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะน้องสาว @..สายธาร..@

• วันนี้เน็ตช้ามากค่ะ
• หากครูอ้อยพิมพ์ผิด ก็ขออภัยด้วยนะคะ
• คำศัพท์เป็นเรื่องสำคัญมากค่ะ  บางที นึกเท่าไรก็นึกไม่ออกค่ะ
• ครูอ้อยเองก็ต้องหมั่นพูดบ่อยๆ  อ่านบ่อยๆ  ก็จะเห็นคำศัพท์ที่นำมาใช้ในชีวิตประจำวันค่ะ
• จะมียากก็ข้อความที่อยู่ใน abstarct ยากจริงๆค่ะ  ยอมแพ้เลยค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

ครูอ้อย ขออนุญาตลบ อีเมล์ ของน้องนะคะ  แล้วจะได้ไปพูดคุยในอีเมล์ ...นะคะ  ขอบคุณค่ะ

ส่วนมากเรียนเพื่อเอาคะแนนเวลาสอบ ไม่ใช่เรียนเพื่อใช้งาน ถ้ามีโอกาสได้สัมผัสกับศูนย์แปลจะพบว่า นักเรียน นักศึกษาที่ว่าได้คะแนน A หรือ 4 ไปจ้างแปลงาน หรือแม้แต่จะไปเรียนต่อต่างประเทศ รายไหนรายนั้นต้องจ้างแปลทั้งนั้น

ถ้าถามพวกนี้ว่า เขาเรียนเก่งอย่างนี้ ทำไมไม่แปลเอง เขาจะบอกว่า มันคนละแบบ สอบเสร็จก็เอาคืนอาจารย์หมดแล้ว เข้าหม้อหมดแล้ว

หรือแม้แต่บรรดาผู้ที่จบโท จบเอก อย่างมากก็แค่ว่ามีใบประกาศว่าจบในสาขาพวกนั้นเท่านั้นแหละ จะมีสักกี่คนที่รู้ใช้งานได้ นี่คือ

สัจจธรรมของการเรียนการสอนในไทยแท้ๆ ที่ไม่มีใครยอมรับความจริงข้อนี้กัน และไม่มีปัญญาแก้กัน อีกร้อยปี พันปีมันก็แค่นี้แหละ

ยิ่งตอนนี้สื่อโทรทัศน์ วิทยุพากันประโคมส่งเสริม และล้างสมองคนไทย ทั้งรุ่นมีอายุแล้ว และรุ่นเกิดใหม่ ช่องไหนๆต่างก็พากันประโคมเรื่อง ดารา นักร้อง นักแสดง พิธีกร หมอดู Chef นักกีฬา ก็คอยดูว่าบ้านเมืองจะเป็นอย่างไร ต่อไปจะมีคนรู้วิชาการที่ยากๆ หรือศาสตร์ต่างๆ ที่จะเอาไปวัดหรือเทียบเคียงกับต่างชาติเขาได้แค่ไหน คนไทยจะได้อายต่างชาติเขาแค่ไหน

แม้จะสอบแข่งขันโอลิมปิกได้เหรียญทองมามากมาย แต่มีใครแสดงออกในความยินดีปรีดาแบบ นักกีฬาเหรียญทอง มีมั๊ย อย่างมากก็มีคนไม่กี่คนเอง แม้แต่ข่าวผ่านสื่อก็แทบไม่มี แล้วคนรุ่นใหม่เขาจะไปสนใจตั้งหน้าตั้งตาเรียนไปทำไหม สู้มุ่งหน้าเป็นดารา นักแสดง นักร้อง นักกีฬา อะไรพรรค์นั้น จะไม่ดีกว่าเหรอ เรียนไปก็หนักหัวเปล่าๆ ไม่เชื่อก็รองออกแบบสำรวจเด็กๆดูว่า เขาอยากจะเป็นอะไรแน่ นักร้องเอย ดาราเอย หรือแม้แต่กระเทยก็ยังมีสิทธิดังกว่านักวิชาการเสียอีก มีหน้ามีตามากกว่า แถมดังมากๆพรรคการเมืองเชิญลงสมัครเลือกตั้ง แต่ก้อนิจจา ประชาชนคนไทย ก็อุตส่าห์เลือกพวกนี้เข้ามาจนได้ ตรงนี้ก็เพราะอิทธิพลของสื่ออีกนั่นแหละ เป็นเครื่องล้างสมองให้เห็นผิดเป็นชอบ ทั้งนี้ก็เพราะ อะไรเสียอีก เป็นเพราะการเรียนกาสอนของไทยเรา เรียนเพื่อเอาคะแนนให้ผ่านๆไปเท่านั้นเอง ความถูกผิด ดีชั่วถึงไม่ค่อยจะได้รู้จักกัน อย่างนี้เป็นต้น แล้วมันเป็นความผิดของใคร รัฐบาลก็งูๆปลาๆ ไม่ว่ายุคไหน ไปสนใจแต่จะขึ้นเงินเดือนครู แก้ปัญหาหนี้ครู หรือแม้แต่รัฐมนตรีคนปัจจุบัน วันแรกที่ให้สัมภาษณ์สื่อ ประการแรกจะแก้ปัญหาคือ หนี้ครู ทำไมต้องทำอย่างนั้น ตอบง่ายๆว่า เพื่อรักษาคะแนนเสียง เพื่อการเลือกตั้งครั้งต่อไป การปฏิรูปการศึกษามันไม่ได้อยู่ตรงนั้น

แค่สอบภาษาอังกฤษเข้าเรียนต่อก็แพ้เขมรแล้ว สอบภาษาอังกฤษเข้าทำงานก็แพ้ลาวแล้ว ตามข่าวเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมา และเห็นบอกว่าเกณฑ์การสอบเข้ามหาวิทยาลัยก็สอบภาษาอังกฤษกันได้ไม่ถึง 50%ด้วยซ้ำ ข้อมูลพวกนี้ นักวิจัยที่บอกว่ากำลังต้องการข้อมูล ทำไมไม่ให้ความสำคัญ ไม่ทราบพากันหลับหูหลับตา ทำเป็นทองไม่รู้ร้อนได้อย่างไร

แค่นี้ก็ตอบปัญหาว่าการศึกษาเมืองไทยเป็นยังไรแน่ เราเรียนกันแค่ให้ได้หน่วยกิตครบ เพื่อให้ได้ใบปริญญาเท่านั้น เรียนเพื่อสอบเอาคะแนนอวดกันเท่านั้น ไม่ได้เรียนเพื่อหวังเอาวิชาไปใช้งาน ลองเทียบการเรียนที่เป็นอยู่อยุกวันนี้กับการเรียนหลักสูตรระยะสั้นที่เกี่ยวกับอาชีพ อย่างเช่น การซ่อมวิทยุ โทรทัศน์ คอมพิวเตอร์ หรือช่างตัดเสื้อ ตัดผม คนที่เรียนเขามีความกระหายที่จะเป็นช่างพวกนั้นจริง จึงตั้งใจเรียนเพื่อให้ได้ความรู้จริง ทั้งรับฟังทฤษฎี ตั้งใจปฏิบัติ คือต้องทำให้ได้จริง ถึงระยะเวลาจะสั้นแต่ก็ไม่ยอมจบง่ายๆ หากไม่รู้จริง อาจขอเรียนต่อ หรือขอขยายเวลา เพราะพวกเขาไม่ได้สนใจแค่เอาคะแนน เขาต้องการความรู้ไปหากิน ตั้งร้าน คุณภาพการเรียนจึงต่างกันมากกับการเรียนที่เป็นทางการในระบบการศึกษาของเรา

หรืออีกตัวอย่างหนึ่งก็คือ การเรียนภาษาอังกฤษ (บางคนเรียนมาตั้งแต่อนุบาล จนจบปริญญา ภาษาอังกฤษก็ยังใช้งานไม่ได้) อย่างดีก็แค่ไม่กี่คนที่สามารถใช้ได้ แต่เมื่อเทียบส่วนที่ใช้งานไม่ได้มันน้อยมาก ผิดกับการไปเรียนเองในหลักสูตรระยะสั้นด้วยความกระหายที่จะเรียนรู้จริง เท่านั้นที่จะสามารถใช้งานได้ เพราะเขาต้องทำงานกับต่างชาติ ต้องไปเรียนต่างประเทศ หรือมีความจำเป็นต้องรู้ พูดง่ายๆว่าเรียนแบบมีเป้าประสงค์เพื่อเอาไปใช้งานให้ได้ จึงมีความตั้งใจที่จะเรียน แสวงหา ใฝ่รู้ เขาจึงเรียนได้ผล และมีประสิทธิภาพ ไม่รู้ก็ต้องถาม เพราะเสียเงินไปเรียนเพื่อเอาความรู้ ไม่ใช่เพื่อเอาคะแนนไปอวดกัน เพื่อให้อาจารย์ชมว่าเก่ง ปัญหามันอยู่ที่ว่า จะทำอย่างไรจึงจะให้ผู้เรียนในหลักสูตรของรัฐ มีความรู้สึกว่าพวกเขากำลังเข้าเรียนในการเรียนการสอนที่เป็นรูปแบบของหลักสูตรระยะสั้น (ไม่ทราบจะเรียกยังไงดี เพราะขณะที่เขียนอยู่นี้ นึกไม่ออก) ตรงนี้หมายความว่า อยากให้พวกเขาคิดว่า คล้ายกับว่าพวกเขากำลังเรียนซ่อมอะไรสักอย่างเพื่อไปหาเลี้ยงชีพ ตั้งร้าน หรือประกอบธุรกิจอะไรสักอย่าง เมื่อคิดได้อย่างนั้นแล้ว เชื่อเหลือเกินว่า พวกเขาจะสามารถเรียนไปใช้งานได้แน่นอน ไม่เสียเปล่าเหมือนหลักสูตรของรัฐ

นักวิจัยก็อย่าทำเป็นไม่รู้เลย การวัดผลการสอบก็แค่ ได้รู้ว่าทำข้อสอบข้อสอบได้เท่า นั่นแหละ หรือสอบตกก็ตรงแค่ข้อสอบไม่กี่ข้อเท่านั้นเอง ไม่ใช่ความรู้โดยรวมแม้แต่น้อยเลย

จะมีใครกล้าคิด หรือนำเอาข้อเท็จจริงตรงนี้ไป วิเคราะห์หาแนวทางแก้ไข ให้การศึกษาของเราดีกว่านี้เถอะ ก่อนที่เมืองไทยจะมีแต่นักร้อง นักรำ นักดนตรี นักกีฬา หมอดู คนทำกับข้าว เพศที่สามออกรายการ (มีโอกาสเป็นดาราดัง มีบทแสดงมากกว่า เพศชาย เพศหญิงแท้ๆด้วยซ้ำ ในแต่ละเรื่อง แถมยังเป็นกรรมการตัดสินอะไรต่อมิอะไรที่เด็กๆกำลังใฝ่ฝันอย่างจะเป็น อะไรจะสำคัญขนาดนั้น พิธีกร ก็เช่นกันไม่ทรายว่าจบอะไรมาแน่ สามารถชี้เป็นชี้ตายประเทศชาติ ได้ แถมได้รับเชิญให้เป็นคณะอนุกรรมการ อะไรต่อมิอะไรสารพัด ที่นักวิชาการชอบพูดว่า Put the right man to the right job ไม่ทราบพูดได้ยังไง พิธีกรเหล่านี้อย่างมากก็แค่หาข่าว อ่านข่าว ดีขึ้นมาหน่อยก็วิจารณ์ข่าว (ให้เกิดการแตกแยก) จะได้ดัง เพื่อให้มีคนชมว่าเก่ง ในที่สุดก็มีคนมาเชิญเป็นนักการเมืองอีก คนที่เรียนมาจริง มีความรู้จริง กลับไม่มีใครมอง ไม่มีใครสนใจ) จะเชิญใครไปเป็นอนุกรรมการ อย่างเช่นในสภา ก็ให้นึกถึงผลที่จะเกิดกับประเทศชาติด้วย ไม่ใช่เพราะอ่านข่าวใครก็รู้จัก แต่นั่นมันไม่ใช่ความรู้ ความสามารถเกี่ยวกับของบ้านเมืองเลย แค่มีโอกาสได้ถือไมค์ อยู่หน้ากล้อง จะดึงเขาไปเป็นคนสำคัญของประเทศชาติได้อย่างไร นึกถึงข้อความที่ว่า Put the right man to the right job กันหน่อย ไม่ใช่เห็นเป็นสื่อ เกรงใจ ก็เลยเชิญเข้าร่วมกิจกรรมของชาติเสมอไป จะไห้ไปเป็นพิธีกร ก็ว่าไป มันก็อีกเรี่องหนึ่ง นี่ก็คือข้อเท็จจริงอีกอันหนึ่ง

ยิ่งพูด ก็ยิ่งจบไม่ได้ ก็เพราะมันอยากจะพูดมานานแล้ว แต่ไม่มีโอกาส ต้องขอโทษด้วยที่ต้องใช้พื้นที่ของท่านตรงนี้ พูดปากเปล่ากับคนรู้จักกัน เสร็จแล้วก็ไม่มีอะไรดีขึ้น เผื่อบางที่พื้นที่ตรงนี้อาจจะช่วยกระจ่ายข้อคิดเห็นตรงนี้ให้มีคนเห็น คนรับรู้บ้าง

ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะ คุณ  .My Active Contact

• เมื่อเขียนเสร็จแล้ว ท่านจะกลับมาอ่านอีกหรือเปล่าคะ  จะปล่อยให้เจ้าของบล็อก ดีใจ แล้ว หายไปแบบ เทวดามาหา มาให้ความหวัง แล้วปล่อยให้หงอยเหงาหรือเปล่าคะ
• แล้วครูอ้อยคนนี้ จะติดต่อกลับไปหาท่าน พูดคุยเรื่องปัญหานี้กับท่านอย่างไร ในเมื่อ ชอบ เข้าใจในปัญหาที่ท่านเขียน  หรือว่า จะเป็นสนามให้ท่านลงเตะ จนพรุน แล้วท่านก็จากไป  ก็ไม่ว่าอะไร

ขอบคุณมากค่ะ  ท่านต้องได้สมเจตนาแน่  มีผู้คนมาอ่านมากมายแน่ๆค่ะ

อรุณสวัสดิ์ครับครูอ้อย

วันนี้ผมตื่นสายไปนิดนึง แต่คิดว่า คงตื่นก่อนครูอ้อยแน่นอน (เพราะบ้านผมเร็วกว่าบ้านครูอ้อยอยู่สี่ชั่วโมง อิอิ)

ผมขอเพิ่มเติมข้อ สี่ ของครูอ้อย คือ เรืองของวิธีคิด นะครับ

หลายคนคิดว่า อังกฤษ คือเรืองของ การเขียนในถูกหลักไวยากรณ์ แต่ในความเป็นจริง มันถูกแค่ครึ่งเดียว อีกครึ่งหนึ่งก็คือเรืองของ กระบวนการคิด และการพัฒนางานเขียน (และการเขียนก็สะท้อน การพูด การอ่านด้วย เช่นกัน)

มีน้องนักเรียนไทยหลายคนบ่นกันผมว่า ทำรายงานแล้วได้คะแนนไม่ดี ผมเลยขอดูงานเขียน ก็พบว่า เรืองไวยากรณ์ผิดบ้างแต่ไม่ใช่เรืองใหญ่

เรืองใหญ่อยู่ที่ การพัฒนาความคิดเพือลงสู่งานเขียน มันสับสนอยู่ไม่น้อย กล่าวง่ายๆ คือ ยังคิดแบบไทย เขียนแบบไทย คนไทยอ่านรู้เรืองแต่ฝรั่งอ่านไม่รู้เรือง

เท่าที่ผมเดินทางไปเรียนเสริมภาษาหลายที่ในเมืองไทย มีไม่กี่แห่ง ที่สอนภาษาอังกฤษโดยเน้นถึง การคิดอย่างมีเหตุมีผล ก่อนจะเขียน โดยเฉพาะการเรียนเพือที่จะไปสอบ GRE IELTS ถ้าใครพอจะมีเงิน ก็ขอแนะนำให้ไปเรียนเสียหน่อย เพราะการสอบ การเขียนของทั้งสองแบบนี้ มันไม่ใ่ช่การวัดเรืองของไวยากรณ์ แต่วัดความสามารถในการคิด วิเคราห์ และอธิบายอย่างเป็นเหตุเป็นผล จึงไม่แปลกใจทีใครทำคะแนนโทเฟล ได้คะแนนดี แต่กลับมาทำ สองแบบทดสอบนี้แล้วคะแนนจะลดลง

ผมจึงเห็นว่า ครูภาษาอังกฤษ น่าจะสอนวิธีคิด ไปพร้อมๆ ก้ับการสอนไวยากรณ์ ครับ

สวัสดีค่ะ อาจารย์หมอ  recovery

• เรื่องการสอนคิด  ให้กับนักเรียน  ไม่ได้มุ่งตรงที่ครูภาษาอังกฤษอย่างเดียวนะคะ  น่าจะครูทั้งหมดน่ะค่ะ  เพราะ  เด็กไทยยุคใหม่  คิดไม่ค่อยแตกฉาน
• ครูอ้อย เคยเข้ารับการอบรมการสอนภาษาอังกฤษบ่อยมากค่ะ  เรามีกระบวนทัศน์ในการสอนที่แตกต่างไปจากเดิมมากทีเดียว  เราไม่ได้เน้นไวยากรณ์  แต่เราเน้นการสื่อสาร  เพราะเบนประเด็นปัญหาไปที่  ผู้เรียนพูดสนทนาไม่ได้
• แต่หากผู้เรียนในระดับสูงขึ้นมา  มีความจำเป็นที่จะต้อง เขียน  เพื่อศึกษา หรืออย่างไรก็ตาม  ก็น่าที่จะต้อง เปลี่ยนวัตถุประสงค์ของการเรียนไปอีกนะคะ
• ดังนั้น  การสอนภาษาอังกฤษ จึงเปลี่ยนแนวการสอน ไปตามผู้เรียน  ที่อยู่ในวัยใด มีวัตถุประสงค์ใดด้วยค่ะ

ขอบคุณอาจารย์หมอมากเลยค่ะ  ที่ช่วยเติมเต็มให้ครูอ้อย

รักษาสุขภาพด้วยนะคะ

ตอนนี้แก้ว กำลังอบรมหลักสูตรระบาดวิทยา หลักสูตร International ต้องเขียนโครงร่างวิจัยเป็นภาษาอังกฤษ นำเสนอเป็นภาษาอังกฤษ

ต้องคอยให้กำลังใจตัวเองว่า เราต้องทำได้ พูดไปเลย ไม่ต้องอายใคร ทำได้เท่าไหร่เอาเท่านั้น ก็พอได้ค่ะ แต่ยังต้องพัฒนาอีกมาก เพราตอนเด็กเรียนภาษาอังกฤษ ไม่ตั้งใจเรียน

สวัสดีค่ะน้องแก้ว...แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช

• ประสบการณ์ในการพูดภาษาอังกฤษ  หากพูดเป็นวิชาการ ครูอ้อยจะเกร็งมาก  มากทีเดียว  มันทำให้เกิดอาการประหม่า  แต่ที่จริง  คนฟังเขาไม่ได้ต้องการให้เราพูดแบบนนักวิชาการมากนัก
• ครูอ้อยเคยพูดนำเสนอผลงานเป็นภาษาอังกฤษในคราวประกวดครูดีเด่น  มีคนชมว่าครูอ้อย ทำการบ้านมาดี  เรื่องการพูด ต้องฝึกฝนค่ะ น้องแก้ว  ครูอ้อยฝึกบ่อยมาก ทุกวันต้องเข้าไปอ่าน yahoo เขามีรายงานข่าวที่ใช้สำนวนการพูดนี่ล่ะค่ะ  ครูอ้อยก็อ่านสำเนียงแบบพูด  บ่อยๆ ก็ชำนาญ  และ มั่นใจค่ะ

ขอบคุณมากนะคะ  พยายาม ขยันหมั่นเพียร น้องแก้วมีอยู่แล้ว

Swasdee krub P'Aoi

I totally agree with you that everyone needs to practice English skills as much as possible. Basically, improving one's English skills depends on how much time you spend practicing these skills. "The more you practice, the more skillful you are." However, graduate programs abroad do not allow students to practice their speaking skills because there is very little time to do so. Students have only a little time to discuss in groups and then give a presentation just only for the final project. Therefore, many international students have difficulty speaking English correctly, especially students who hang out with other students with the same mother tongue. Hanging out with native speakers can help them improve not only their speaking skills but also their listening skills as well. Hanging out with native speakers can help them learn local idioms and about the culture too. For instance, I have heard many Thai students complain about having no friends and the fact that they are always worried about their studies and feel insecure about the American educational system. I just advised them to go out with friends or find an activity that allows them to practice language. Spending all of their time studying or locking themselves in the room day and night is not a good thing. I told them that you have more opportunities than other people, so why don't they explore their new environment instead of spending 2 or 4 years in a room as small as a prison cell.

As I mentioned above, language skills depend on practice. Thus, we should ask ourselves every day, do I speak English today? Also, encouraging yourself is a good strategy for language learners and language studying is intrinsic, so you only a person who can make yourself successful or reach a goal that you have already set. Be confident and using positive thinking can help you learn English effectively. Then, find the best solution which is appropriate for you and always evaluate your progress so that to know what your proficiency level is.

Cheers!!!!!

Watt

สวัสดีค่ะน้องวัฒน์

• เขียนได้ดีมาก ครูอ้อย อึ้งเลย  ขออนุญาตนำมาเขียน เพื่อสอนภาษาอังกฤษ ต่อไปนะคะ

ชอบคุณมากค่ะ คิดถึงเสมอค่ะ

Happy Halloween na krub P'Aoi

ขอบคุณค่ะ น้องวัฒน์

ขอให้น้องชายของพี่มีความสุข ตลอดไปเช่นกันค่ะ