อ่าน: 1337
ความเห็น: 41
ความเห็น: 41
ทำไมผมถึงอ่านหนังสือนวนิยายเรื่อง ทางเทวดา
ทำดีได้ดี หากทำไม่ดีจะได้ดีได้อย่างไร
เป็นเพราะว่าผมเผลอไปพูดที่โต๊ะทานอาหารวันก่อนว่า ผมอ่านหนังสือ “จิตว่าง” ไม่ค่อยเข้าใจ คืออ่านแล้วยังรู้สึกสมองว่างๆ (แต่จิตยังรู้สึกไม่ค่อยว่าง)เพื่อนร่วมงานคือคุณไกรวาส นักวิ่งสาวปอดเหล็กของภาควิชา ก็เลยเสนอให้ผมอ่านนวนิยายเรื่องนี้ ว่าแล้วเธอก็ไปเช่ามาวางบนโต๊ะพร้อมให้ผมอ่านได้ทันที
ผมเป็นคนขี้เกรงใจเพื่อน ก็เลยต้องอ่านทุกตัวหนังสือให้คุ้มค่่าเช่าของเธอ (ไม่งกเลย)
ก็ขอสรุปให้ฟังสั้นๆ ว่า
เป็นจินตนาการเกี่ยวกับเทวดาที่กำลังหมดเวลาบนสวรรค์ ต้องลงมาเกิดบนโลกมนุษย์ เพื่อสร้างความดีใหม่อีกครั้ง
ที่ขำๆ ก็คือ การที่คนเราแต่ละคนมีความแตกต่างกันนั้น เพราะก่อนลงมาเกิดมีค่าคะแนนรวมไม่เท่ากัน
(มีคะแนนอยู่ 5 หมวด คือ ความรู้ ความหล่อ ความสุขสบาย สุขภาพ และคู่ครอง ค่าคะแนนยิ่งสูงยิ่งดี)
เทวดาองค์นี้ต้องการลงมาเกิดเพื่อทำความดีในโลกมนุษย์ จึงยอมลดคะแนนจากส่วนของความหล่อ และความสุขสบายลง โดยนำไปเพิ่มคะแนนในส่วนของความฉลาดแทน (แต่ไม่ลดคะแนนคู่ครองเพราะยังอยากได้แฟนสวย)
เขาจึงมาเกิดในครอบครัวที่จน และเป็นคนที่ขี้เหร่มาก (ถึงมากที่สุด)
แต่เมื่อโตขึ้น เขาจึงเป็นหมอที่เก่ง (หมอผ่าตัดหัวใจ) มีชื่อเสียง อุทิศตนเพื่องาน และยังอยากจะมีแฟนสวย
ผู้แต่งสามารถสร้างบรรยากาศในภาคอีสาน (เดาว่าเป็นขอนแ่ก่น) ให้มีเรื่องราวที่สนุกสนาน ตลอดทั้งเล่ม
อ่านจบแล้วได้อะไรบ้างนอกจากความสนุกที่ว่าแล้ว
ผมว่าแก่นที่แท้จริงที่ผู้เขียนตั้งใจไว้คือ “ทำดีต้องได้ดี”
แต่การทำความดีนั้นเป็นเรื่องที่ต้องอดทน เพียรพยายาม เป็นอย่างมาก(ตลอดเรื่อง)
หากเผลอไปทำชั่วเข้าเมื่อใด ความดีที่ทำมาตลอดชีวิตอาจจะหายไปหมดก็ได้
รวมค่าคะแนนความดีตอนสิ้นชีวิตอาจจะไม่พอที่จะขึ้นสวรรค์ก็เป็นได้
ถ้าไม่ได้ขึ้นสวรรค์ก็คือตกนรกนั่นเอง
คนที่ทำงานผม เห้นหรือไ้ด้ยินว่าผมอ่านหนังสือเล่มนี้ ก็พากันขำว่าศาสตราจารย์ไม่มีอะไรจะทำแล้วหรือ??
นี่ถ้าชมรมศาสตราจารย์แห่งประเทศไทย (กำลังก่อตั้ง) รู้เข้าผมสงสัยว่าท่านจะยังคงอยากเชิญผมเป็นสมาชิกอีกหรือไม่
แต่ผมไม่รู้สึกแปลกอะไร (สงสัยจิตเริ่มจะว่างขึ้นบ้างแล้ว) อย่างน้อยท่านอาจารย์วิจารณ์ ก็เขียนในบันทึกของท่านว่า ท่านอ่านขายหัวเราะ หรือ ต่วยตูน ก่อนนอน
การอ่านหนังสือที่หลากหลายจึงน่าจะเป็นประโยชน์ต่อตัวผู้อ่านเอง จริงไม๊ครับ
หมายเหตุ: หากมีคุณหมอที่หน้าตาขี้เหร่มาก ไปเปิดคลินิกส่วนตัว คุณคิดว่าจะกล้าไปหาคุณหมอคนนั้นไม๊ครับ
สร้าง: พฤ. 25 ม.ค. 2550 @ 16:56
แก้ไข: พ. 08 ส.ค. 2550 @ 02:50
ความเห็น
35.
อยากรู้ตอนจบจังครับ อาจารย์
นิสัยผมเสียอย่างเวลาอ่านนวนิยาย คือต้องขอแอบเปิดอ่านตอนจบก่อน
ถ้าจบถูกใจ จึงอ่าน
ถ้าจบเศร้าแบบ tragedy ไม่อ่านครับ
36.
- สงสัยต้องไปหามาอ่านแล้วล่ะครับ
- โดยสรุป....คุณหมอน้ำมนตร์เธอพลาดไป 2 ประการด้วยกัน อย่างแรกคือเธอยึดติดกับรูปลักษณ์ภายนอก ซึ่งทำให้เธอตกบ่วงแห่งความทุกข์ แม้เธอจะรู้ตัวในภายหลัง แต่ก็สายไปเสียแล้วประการหลังที่เธอพลาดคือเธอไม่พยายามปรึกษาคุณกฤษณา ไม่อย่างนั้นคุณกฤษณาคงไม่ได้มีแฟนชื่อหมูมั้ง.....ใช่ไหมอาจารย์.....อิ อิ
37.
- คุณไม่โต คุณกฤษณา และคุณหมอเต็มศักดิ์ ครับ
- ตอนจบก็คือ ทำดี (ได้) ดี
- หลังจากหมอขี้เหร่ ทำดีมาโดยตลอด คณะกรรมการสวรรค์ พิจารณาให้ความดี คือถ้าอยู่ในที่มืด จะหล่อมาก เท่าๆ พระสังข์ เมื่อนางเอก สาวสวย นักข่าว เห็นจึงจบลงแบบ happy ending
- เข้าข่าย หล่อได้ (สวยได้) ในความมืด ครับ
- ส่วนเรื่องการให้คำปรึกษาของคุณกฤษณา นั้น เท่าที่ผมรู้ เธอไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้ ครับ
38.
ขอโทษค่ะ ดิฉันมาช้าและก็ไม่ได้เข้ามาตามเก็บเศษที่เพื่อนๆเหลือไว้ให้...วันนี้เพิ่งสบโอกาสค่ะ..ขออนุญาต อ.หมอสมบูรณ์ค่ะ
- Hello! คุณไมโต...เพื่อนหมูอ้วนของแมงมุมแชร์ล้อท...ทำไมคุณรู้ล่ะว่าแม่นางเอกน่ะพลาดประการที่ 2 .....จริงๆด้วยแหละ......
- อ.หมอสมบูรณ์คะ...ประสบการณ์น่ะ...ไม่จำเป็นต้องได้จากการปฏิบัติเสมอไปหรอกค่ะ.....อ่านเอาบ้างก็ได้....ทีคุณพยาบาลสาวๆสอนวิธีเลี้ยงลูกให้คุณแม่ได้เฉยเลย...น่าทึ่งออก....เน๊อะ...คุณไมโต...กิ๊ก..กิ๊ก...
39.
- ใช่ ใช่
- ที่ห้องคลอดก็เหมือนกัน เชียร์เบ่งกันเก่งทุกคน ทั้งที่ยังไม่เคยคลอดเองก็มี
- เพื่อนหมูอ้วนของแมงมุมแชร์ล้อท เพิ่งนึกได้ว่าเรื่องนี้ผมอ่านนานมากแล้ว ขอบคุณที่ช่วยเตือนความจำ
40.
สวัสดีคะ คุณหมอ หนูคงจะอายุน้อยสุดที่มาเสนอความคิดเห็น (อายุ13ปี) หนูอ่านนิยายของอาจารย์ ว. เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกสนุกมากคะ ตอนแรกก็ไม่อยากอ่านหรอกคะแต่คุณแม่บอกว่าอ่านแล้ววางไม่ลง หนูก็เลยลองอ่านดู พออ่านหน้าแรกยันบรรทัดสุดท้ายโหหนุกจิงๆ หนูอยากเป็นหมอคะแต่ไม่เก่งวิทย์กะคณิตแต่ก็พอไปได้ไม่เหมือนคุณสาแคนเก่งไปเสียหมด แต่ถึงยังไงก็จะพยายามให้ถึงที่สุดคะ
41.
สวัสดีค่ะคุณหมอหนูก็เป็นคนขอนแก่นเหมือนกันชอบอ่านหนังสือทุกชนิดเลยก็อ่านแล้วรู้สึกขำๆพระเอกในเรื่องเหมือนและยิ่งตอนพระเอกเข้าไปเรียนครั้งแรกพวกภารโรงนึกว่าเขาเป็นภารโรงใหม่แล้วยิ่งขำ แต่พออ่านเนื้อเรื่องจบรู้สึกอยากทำความดีมากขึ้นอีกและอยากเก่งและเป็นหมอเหมือนกับเขาเพื่อที่จะได้อุทิศตนให้กับชุมชนของตัวเอง
บันทึกอื่นๆ
- เก่ากว่า « มะพร้าวน้ำหอมที่ไม่หอมจริง
- ใหม่กว่า » น้องหมานักวิ่งมาราธอน...จะรับเหรียญจากใคร?







































