“เมื่อคืนใช่เลย พ่อที่บ้านก็เป็น ผมนี่นอนไม่หลับทั้งคืน”

ช่วงนี้พอมีเวลานิดหน่อย ประกอบกับเมื่อคืนเป็นไมเกรน ปวดหัวข้างเดียว นอนไม่ได้เลย พยายามทบทวนตัวเองว่าเราเครียดอะไรบ้าง คิดๆดูก็มีแน่นอน นั้นก็คือ เรื่องลูกสาวไม่สบาย แต่ก็ไม่น่าจะถึงกับต้องปวดหัวไมเกรน....

            พอเป็นไมเกรนก็ทำให้นึกถึง เรื่องในอดีตเกี่ยวกับการปวดหัวข้างเดียวนี่แหละ ขณะบันทึกก็กำลังเป็นอยู่ แต่เพื่อท่านทั้งหลาย ปวดก็ปวดว่ะ...จะต้องเขียนให้ได้....

            กาลครั้งหนึ่ง นานพอสมควร น่าจะเป็นยุคหลังพระเจ้าเหา..ผมนี่เวลานั่งคุยกัน ถ้าไม่มีเรื่องสนุกๆ ก็มีเรื่องหน้าแตก ..เฮ้ย..เข้าเรื่องสักทีซิ ....ได้ยินเสียงพี่คิมแววมาแต่ไกล....

            ผมนั่งคุยเรื่องการเป็นไมเกรน ในกลุ่มเรา แต่ละคนก็อยากจะอวดภูมิรู้ ทำตัวเป็นหมอเป็นพยาบาลแบบคุณประกาย คุณกระติก (ด้วยความเคารพ ขออนุญาตที่เอ๋ยนาม) แสดงความรู้ทั้งๆที่ไม่มีความรู้ ก็ผมรู้ซิว่าในกลุ่มที่นั่งคุยกัน ไม่มีใครเป็นหมอและพยาบาลแม้แต่คนเดียว จะมีบ้างก็คือคนที่ใกล้จะไปหายมบาลนั้นแหละ..ฮา..แต่มีคนหนึ่งแสดงภูมิรู้และมีหลักฐานอ้างอิงน่าสนใจ...ผมฟังวิทยุรายการหนึ่ง ไอ้คนจัดมันชื่อ ไอ้เบอินเบอินอะไรนี่หละ(อันนี้เติมเองนะครับพยายามอย่าคล้อยตาม) รายการนั้นเป็นรายการที่เกี่ยวกับภูมิปัญญา เขาบอกว่าไมเกรนเกิดจากแก๊สในกระเพาะมีมาก ต้องทานขมิ้นชัน เป็นประจำ...ในวงคุยมันต้องมีขาแหย่เสมอๆแหละ ...เฮ้ย..ช่วงนี้น้ำมันแพง มันก็ดีซิ เราต่อท่อเข้าไปในกระเพาะ เอาแก๊สมาใช้...เสียงหนึ่งดังลอดเบาๆออกมา..เดียวกูถีบให้หรอก... เจ้าของเสียงคือคนที่กำลังเป็นไมเกรน (เอาเบดูอินเป็นตัวละครในเรื่องก็แล้วกัน)

            กำลังวิเคราะห์ สังเคราะห์กันเพลินๆ มีคนหนึ่งแกนั่งฟังเงียบๆอย่างตั้งใจไม่พูดไม่จามานาน แกคงจะอึดอัดใจอยากจะพูดบ้าง “เมื่อคืนใช่เลย พ่อที่บ้านก็เป็น ผมนี่นอนไม่หลับทั้งคืน” มีคนหนึ่งถามว่า แกต้องดูแลปฐมพยาบาลละซิ .....เปล่า เขาตอบและเล่าต่อไปว่า “ผมนอนอยู่ใกล้ๆดังลันไปหมด...เป็นโรคที่กำลังคุยกันนี่แหละ” ตอนนี้ทุกคนหันมามองหน้ากัน ไอ้เบดูอิน จึงพูดไปว่า “ไอ้ที่พ่อแกเป็นนะ เขาเรียกว่า ไมกรน ไม่ใช่ไมเกรน ฮาๆๆๆ” เสียงฮาใหญ่ดังลั่นไปหมด...มารู้ทีหลังว่าเจ้าคนนี้หูไม่ค่อยจะดี ทำนองฟังรู้บ้างไม่รู้บ้างนั้นแหละท่านพี่น้อง... สิบอกไฮ้...  

(ใครมีข้อแนะนำบอกกันบ้างนะครับ)