ที่ทะเลาะกันวันนี้ไม่ใช่เรื่องศาสนา แต่เป็นเรื่องของการเมืองและผลประโยชน์ล้วนๆ.....

                ตั้งแต่ผมนายเบดูอิน ห่างเหินจากกิจกรรมที่เคยทำในการเคลื่อนไหว ร่วมกับองค์กรต่างๆมาอย่างยาวนาน ก็ทำให้ห่างจากมิตรสหาย ไปมากทีเดียว หนึ่งในกัลยาณมิตร ที่สนิทและยังคิดถึงอยู่ก็คือ พระ กิตติศักดิ์  กิตติโสภโณ จากกลุ่มเสขิยธรรม และท่านก็เป็นประธานมูลนิธิเมตตาธรรมรักษ์ อ.ฝาง จ.เชียงใหม่

            กิตติศักดิ์  กิตติโสภโณ ถือว่าเป็นพระในสายของท่านพุทธทาสภิกขุ เป็นพระนักกิจกรรมที่ล้ำยุคเสมอ ท่านไม่ใช่พระที่ใบ้หวย บอกเบอร์ เสกเครื่องรางของขลัง ในทางตรงกันข้ามกลับเป็นพระที่เผยแพร่ ศาสนาด้วยเทคโนโลยี เฉกเช่นท่านพระปลัด

            กลุ่มเสขิยธรรม เป็นกลุ่มที่ต้องการนำพุทธศาสนาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่นเดียวกับศาสนาอิสลาม ไม่ต้องการเห็นศาสนาพุทธเป็นเพียงสิ่งที่ปฏิบัติเฉพาะกับพระ และจำกัดพื้นที่ภายในวัดเท่านั้น

            เมื่อมีภารกิจสานสัมพันธ์เมื่อใด ท่านจะนึกถึงถึงผมเสมอๆ เราจะร่วมกันคิดร่วมกันทำในหลายๆเรื่อง ตั้งแต่เรื่องใหญ่ๆไปจนถึงเรื่องละเอียอดอ่อน อีกท่านหนึ่งที่มักจะมาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันคือบาทหลวงวิชัย  โภคทวี

            ผมมักจะนั่งสนทนากับกิตติศักดิ์  กิตติโสภโณ ในเรื่องศาสนาแบบลึกๆแต่เราไม่เคยเถียงกันในเรื่องเหล่านี้เลย เพราะเราต่างเข้าใจกันในเบื้องต้นแล้วว่า พุทธกับอิสลามทำอย่างไรก็ไม่เหมือนกันแน่นอน คนละศาสนาคนละความเชื่อจะให้มาเหมือนกันคงไม่ได้แน่ เราหลีกเลี่ยงที่จะบอกว่าศาสนาใดดีกว่าศาสนาหนึ่ง หรือศาสนาหนึ่งเลว ศาสนาหนึ่งดี เราคุยกันในสาระแก่นสารของศาสนาแลกเปลี่ยนอย่างคนที่ใคร่รู้ และเข้าใจซึ่งกันและกัน

            หลายครั้งที่ได้เวลาละหมาด(นมาซ)ท่านจะเตือนผมว่า เบดูอิน ได้เวลาแล้ว หรือได้เวลาฉันเพลผมก็จะบอกท่านว่าท่านไม่หิวหรือ...อะไรทำนองนี้

            ช่วงที่เกิดซึนามิ เราก็ลงไปเยี่ยมเยียนพี่น้อง ทั้งชุมชนพุทธและมุสลิม ผมก็ใส่หมวกแบบมุสลิมเดินคู่ไปกับพระ ไปชุมชนมุสลิมผมก็ให้ กิตติศักดิ์  กิตติโสภโณ คุยกับผู้นำศาสนา อิสลาม เสียดายที่ผมหาภาพเหล่านั้นไม่เจอ ยิ่งช่วงที่เกิดเหตุการณ์ภาคใต้ใหม่ๆพวกเรา สามศาสนา จะออกเคลื่อนไหวเป็นกลุ่มแรกๆ ผมว่า คำว่าสมาฉันท์นี่กลุ่มพวกเราก็ดูจะเป็นผู้ริเริ่มคำๆนี้ด้วยซ้ำไป เราจัดอภิปรายพร้อมแถลงข่าวบ่อยมากในระยะนั้น

            แต่เมื่อมีองค์กรอื่นทำ พวกเราก็เปลี่ยนไปเคลื่อนไหวอย่างอื่นแทน แต่สิ่งที่เราไม่เคยทิ้งกันเลยก็คือเรื่องศาสนสัมพันธ์ การสร้างความรักความเข้าใจให้แก่กันและกัน

บันทึกนี้เกิดขึ้นจากความคิดถึงกัลยาณมิตรหลายๆท่านโดยเฉพาะหลวงพ่อหลวงพี่ทั้งหลายที่เคยร่วมงานกันมา

            หวังว่าความรัก ความสามัคคี จะเกิดขึ้นกับคนไทยเรา ไม่ว่าจะนับถือศาสนาใดๆ หากเข้าใจ เข้าถึง รับรองว่าไม่ทะเลาะกัน ที่ทะเลาะกันวันนี้ไม่ใช่เรื่องศาสนา แต่เป็นเรื่องของการเมืองและผลประโยชน์ล้วนๆ.....