เมื่อวานช่วงพักรับประทานอาหารกลางวัน  ถือโอกาสหนีร้อนเข้าไปเที่ยวเดินเล่นในห้องแอร์ของห้างเซ็นทรัล กาดสวนแก้ว  วัตถุประสงค์คือ  ซื้อกล่องใส่ซีดี  และกระป๋องน้ำสำหรับนักกีฬา

 

หลังจากเดินซื้อของเรียบร้อยแล้ว  ก็ยังอยากเดินเล่นดูเสื้อผ้า (ดูเฉย ๆ เพราะปกติจะเป็นคนซื้อของให้ตัวเองยากมาก ๆ อาจจะมาดูประมาณ 3  ครั้งขึ้นไป ถึงจะซื้อหรือไม่ซื้อ  ซึ่งโอกาสไม่ซื้อสูงมากกว่า...อิอิอิ...)  เดินไปผ่านร้านขนมป้าแอ๊น (ฉันเรียกอย่างนี้เพราะมันดูเป็นไทยดี  ทั้งนี้มันเป็นขนมฝรั่งจ๋าเต็มตัว)  นึกถึงโปรโมชั่นพร้อมกาแฟ  กำลังจะสั่ง  มองหากระเป๋าสตางค์ 

 

พระเจ้าช่วยกล้วยไข่ทอด 

 

กระเป๋าสตางค์ใบน้อยที่คล้องข้อมือฉันหาย  ในกระเป๋ามีเงินพันกว่าบาท มีบัตรเครดิตหลายใบ  มีบัตร ATM มีกุญแจรถ  โอ้ย.....ชีวิตฉัน ทำไงดี....

 

ภายในเวลา 5 นาที ฉันวิ่งขึ้นลง 3 ชั้นของห้างฯ  เพื่อไปยังจุดที่ฉันเดินดูของและจ่ายเงินซื้อของล่าสุด  (ข้อดีของการเป็นนักกีฬา.....ทำให้มีกำลังในการวิ่ง....อิอิ....แต่หลังจากนั้นก็หอบเอาการน่าดู)

 

“ไม่มี...ไม่เห็นค่ะ”

 

“เศร้า” ค่ะ

 

จึงเดินไปขอเจ้าหน้าที่ช่วยประชาสัมพันธ์เสียงตามสายให้ด้วย.....  เหมือนเสียงสวรรค์มาจากฟากฟ้า  เจ้าหน้าที่ตอบมาตามสายและได้ถามฉันว่า  คุณชื่ออะไร  ฉันบอกชื่อ..........นามสกุล............  และเค้าก็ตอบมาว่า มีลูกค้าเก็บกระเป๋าได้  และนำไปฝากที่แคชเชียร์ด้านนอกห้าง  ซึ่งมีการจัดจำหน่ายสินค้าโปรโมชั่น

 

โอ้ย......แว๊บแรกที่ฉันคิด  “ฉันทำบุญด้วยอะไรนี่”

 

ฉันขอบคุณเจ้าหน้าที่ผู้โทรศัพท์แจ้งฝ่ายประชาสัมพันธ์  และตามไปพบแคชเชียร์ด้านนอกห้าง  และได้รับการบอกเล่าว่า  มีน้องสองคนเก็บได้และนำมาฝากไว้ที่แคชเชียร์  ฉันขอบคุณและถามว่า  น้องได้บอกชื่อไว้ไหม  เจ้าหน้าที่ตอบว่าไม่ได้ฝาก  ฉันจึงขอบคุณเขา  และนึกขอบคุณน้องสองคนที่มีจิตใจดี  เก็บกระเป๋าฯ ได้แนะนำส่งคืน 

 

เจ้าหน้าที่ถามบัตรประชาชนฉันเพื่อจะได้บันทึกข้อมูลไว้ว่าฉันได้มารับของเรียบร้อยแล้ว  ฉันบอกว่าไม่ได้เอามาค่ะ  (ใจก็กลัวได้ร้องเพลงประเทศไทยเหมือนกัน...หน้ายิ่งให้...อิอิ)  ฉันบอกว่ายินดีเขียนรายละเอียดให้  และบอกด้วยว่าข้างในมีอะไรบ้าง  จะได้เป็นการยืนยันว่าเป็นของฉันจริง

 

เมื่อเรียบร้อยแล้ว ฉันขอบคุณเจ้าหน้าที่  และขอบคุณน้องสองคนในใจ  และนึกถึงคุณความดีที่น้องได้ทำในครั้งนี้

 

จากบทเรียนครั้งนี้ทำให้ฉันคิดอย่างลึกซึ้งไปอีกว่า 

-         การที่เราไม่มีสติในทุกขณะจิต  มันจะนำเราให้พบประสบอะไรบ้าง 

-         การทำคุณความดีแม้ไม่เห็นผลในวันนี้  กุศลก็ย่อมมีถึงภายหน้าได้

-         ต้องรู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่คนอื่น ๆ ให้มากกว่าที่เป็นอยู่  คิดดี  ทำดี

 

อืม....ฉันทำบุญด้วยอะไรนี่