สมัครสมาชิก   เข้าระบบ  
...แตกต่าง เพื่อเติมเต็ม..
อ้อ
P อ้อ
ศูนย์ฝึกอบรมศาสตร์และศิลป์ฯ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
อีเมลติดต่อ
 
อ่าน: 123
ฝรั่ง..หัวใจไทย series 2
สังคมของคนมีเงิน เขาจะพูดแต่เรื่องเงิน ..จริงหรือ ?...

------->1วัน จากการไปศึกษาดูงานหมู่บ้านแห่งความพอเพียง หมู่บ้านคำปลาหลาย อ.อุบลรัตน์ จ.ขอนแก่น เป็นสิ่งที่เพียงพอที่ดิฉันได้มุมมองและแง่คิดที่ดีจากชาวบ้าน  จากบันทึกหมู่บ้านมหัศจรรย์ 1(คลิก)  มาเป็นฝรั่งหัวใจไทย series1(คลิก)  มาถึงฝรั่งหัวใจไทย series2 ค่ะ

ทีมงานที่ไปดูงาน ถ่ายภาพร่วมกันกับผู้ใหญ่บ้าน ปราชญ์ชาวบ้าน และคุณมาร์ตินค่ะ

------> บันทึกนี้ เป็นอีกมุมมองหนึ่งที่คุณมาร์ติน  วีเลอร์ ชาวอังกฤษ ที่พลิกผันตัวเองจากเศรษฐี มาแต่งงานกับคุณรจนา  หญิงสาวชาวอีสานลูกหลานของคนในหมู่บ้านแห่งความพอเพียงนี้  คุณมาร์ตินที่เคยอยู่ในสังคมของคนมีเงิน ได้บอกเอาไว้ว่าสังคมของคนมีเงิน เขาจะพูดแต่เรื่องเงิน  คุณขับรถยี่ห้ออะไร.. มีรถกี่คัน... มีบ้านกี่หลัง.. ลูกของคุณเรียนทีไหน  ประเทศอะไร  จบจากที่ไหนมาบ้าง.....  คุณมาร์ตินกลับบอกว่า  ความคิดของผมในฐานะลูกคนมีเงินคิดว่า  ชีวิต..น่าจะมีอะไรที่มากไปกว่านั้น  ช่วงนั้นคุณมาร์ตินบอกว่า  ผมไม่รู้ว่าชีวิตคืออะไร  แต่ที่รู้แน่ ๆ คือ มันไม่ใช่เงิน  ไม่ใช่บ้านหลังใหญ่ ไม่ใช่ใบปริญญา  ซึ่งตอนนั้นผมก็ไม่รู้ว่า มันอยู่ที่ไหน  ช่วงที่ไปทำงานแบกอิฐ แบกปูน ก็มีเวลาคิด ได้รู้จักคนอีกสังคมหนึ่ง ได้สร้างความเข้มแข็งให้ร่างกาย  และที่สำคัญ สร้างจิตใจเราให้เข้มแข็งขึ้น.... 

-------> คุณมาร์ตินเล่าว่า  ชาวบ้านที่อังกฤษ ลำบากกว่าคนไทยเยอะมาก มีชีวิตที่แย่มาก คนที่นั่น 60% ไม่มีบ้านเป็นของตนเอง  98% ไม่มีทีทำกิน คนที่อยู่ในเมืองก็เป็นขี้ข้าเขาหมด แม้แต่มีตำแหน่งเป็นผู้จัดการ ก็เป็นขี้ข้าเขาด้วย  เพราะอะไร? .... เพราะไม่มีใครพึ่งตนเอง ไม่มีใครมีที่ทำกิน จะทำอะไรก็ช่วยตัวเองไม่ได้ จะหาความสุขอะไรก็ไม่ได้ ต้องไปหาเงิน ชีวิตขึ้นอยู่กับเงินอย่างเดียว.. 

-------> จากอังกฤษ มาอยู่เมืองไทย คุณมาร์ตินเล่าว่า  เข้ามาครั้งแรกก็กินและเที่ยวอย่างเดียว เมื่อไม่เหลือเงิน  ก็มองหางานทำที่คนไทยหยิบยื่นให้  คือ ครูสอนภาษาอังกฤษ  คุณมาร์ตินบอกว่า ผมสอนไม่เป็นหรอก แต่คนไทยเห็นฝรั่งก็จะบอกว่าเป็นครูสอนภาษาอังกฤษได้ดี  เพื่อนครูด้วยกันนั้นเขาบอกว่าไม่เคยสอนมาก่อน และก็ไม่ใช่คนอังกฤษก็มี มีคนหนึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสด้วยซ้ำ พูดภาษาอังกฤษผมเองยังฟังเขาแทบไม่รู้เรื่อง แต่คนไทยส่งลูกหลานมาเรียนด้วยความภูมิใจ ผมว่าก็แปลกดีเหมือนกัน นี่เป็นมุมมองของคุณมาร์ติน

-------> ผมเป็นครูสอนภาษา ได้เงินเดือน 3 หมื่นบาท ผมก็ละอายใจ ไม่อยากรับ  เพราะถ้าเราทำงานอะไรในชีวิต เราต้องได้ผล  ให้ผมเป็นครูสอนอังกฤษ ผมว่าผมทำแล้วไม่คุ้มกับเงิน แม้เขาจะเต็มใจให้ก็ตาม  ผมก็รู้สึกว่า ไม่น่าเอา  จึงลาออกจากอาชีพนี้  อุดมการณ์ของคุณมาร์ตินคือ

·        ถ้าทำงานอะไร ต้องทำในสิ่งที่เรามีความสุข

·        ไม่ทำงานที่ผูกเนคไท

·         ไม่ทำงานแบบมีกระเป๋าเอกสาร  เพราะผมเห็นสังคมของพ่อแม่ผม ทุกคนมีเสื้อนอก มีรถยนต์ มีเอกสาร    เขาได้เงินเดือนเยอะมาก เป็นที่เคารพนับถือ มีเกียรติยศอีกมากมาย แต่ว่า จันทร์ถึงเสาร์ต้องไปทำงานตลอด กลับบ้านสามสี่ทุ่ม ไม่ได้เจอหน้าหรือพูดคุยกับลูกเมียเลย  ถามว่าชีวิตมีความสุขไหม  ผมก็ตอบของผมเองว่า ไม่  ดังนั้นความคิดของผมคือ การทำอะไรก็ได้ขอให้มีเงิน แต่ไม่มีความสุข  ถ้าเอาเงินมาเป็นสัญลักษณ์แห่งความสุข   ผมคิดว่าผมไม่เอา....

คุณมาร์ตินบอกว่า  สิ่งที่ค้นหามานานได้มาพบแล้วที่หมู่บ้านคำปลาหลาย หมู่บ้านแห่งความพอเพียง หมู่บ้านที่มีความสุขมากที่สุด  12 ปีที่เมืองไทย จึงหล่อมหลอมให้คุณมาร์ตินคนนี้เป็นคนไทยที่มีความสุขอีกคนหนึ่งค่ะ

@@@@@@@@@@@

-------> การได้สัมผัสกับคุณมาร์ติน ได้ฟังมุมมอง แนวคิดต่าง ๆ ทำให้ดิฉันนึกถึงสารคดีเรื่อง The Inconvenient Thruth จะมาเร็วกว่ากำหนด เพราะอะไร  เพราะว่า หากมนุษย์มีวิธีคิดและวิธีปฏิบัติที่เชื่อกันว่า เงิน เป็นตัวชี้วัด เป็นเป้าหมายของทุกสิ่ง เพราะถ้ามีเงินมากก็ทำให้มีความสุขมาก มีเงินน้อยก็ทำให้มีความสุขน้อย ถ้าไม่มีเงินก็จะไม่มีความสุขเลย ดังนั้นจึงพยายามที่จะเปลี่ยนทุกอย่างให้เป็นเงิน โดยไม่สนใจผลกระทบที่เกิดขึ้น.......

------> ท่านล่ะคะ อ่านแล้ว ท่านได้แนวคิด ได้มุมมองอะไร? และหากว่าอยากไปสัมผัสหมู่บ้านคำปลาหลาย และคุณมาร์ตินก็สามารถเดินทางไปได้ค่ะที่ อ.อุบลรัตน์ จ.ขอนแก่น รับรองว่าไม่ผิดหวัง เพราะท่านไปที่นั่นจะได้เห็นได้พบได้เรียนรู้กับชุมชนอย่างแท้จริง

@@@@@@@@@@

------> ก่อนจบบันทึกนี้ ขอนำคำขวัญของปราชญ์ชาวบ้าน พ่อชาลี  มาระแสง จังหวัดอำนาจเจริญมาฝากว่า 

·      เก้าจนสิบจนแต่อย่าจนความคิด

·     เก้าผิดสิบผิดขออย่าผิดเมียท่าน

·     เก้ารั้นสิบรั้นขออย่ารั้นกับนาย

·     เก้าขายสิบขายขออย่าขายลูกกิน

·     เก้าหมิ่นสิบหมิ่นขออย่าหมิ่นประมาท

·     เก้าขาดสิบขาดขออย่าขาดทำบุญ

·     เก้าคุณสิบคุณไม่เท่าคุณพ่อแม่

·     เก้าแผ่สิบแผ่ไม่เท่าแผ่เมตตา

·     เก้าหาสิบหาไม่เท่าหาความรู้

·     เก้าชู้สิบชู้ไม่เท่าเมียตน

·     เก้าเกรงสิบเกรงไม่เท่าเกรงใจท่าน

·     เก้าฝันสิบฝัน ขอให้ฝันเป็นจริง 

@@@@@@@@@@@@@@ 

สร้าง: พ. 09 ก.ค. 2551 @ 09:12   แก้ไข: พ. 09 ก.ค. 2551 @ 10:12   ขนาด: 27321 ไบต์
ความคิดเห็น
ไม่มีรูป
1. วิรุฬธรณ์
เมื่อ พ. 09 ก.ค. 2551 @ 09:31
734669 [ลบ]

สวัสดีพี่มด

ความสุขอยู่ที่ไหน ใครรู้บ้าง

ความสุขอยู่รอบข้างเราใช่ไหม

ความสุขเกิดจากเราหรือจากใคร

ความสุขอยู่ที่ใจตัวเราเอง

.... อยู่ไหนก็สุขได้ ถ้าใจเป็นสุข

ทำงานให้สนุก เป็นสุขเมื่อทำงาน

....

ค่าของคนอยู่ที่ผลของงาน

...

และอีกมากมายย

....

ท้ายนี้ คิดถึงนะครับ

น้องเปี๊ยก

P
2. JJ
เมื่อ พ. 09 ก.ค. 2551 @ 09:48
734686 [ลบ]

เรียน ท่านอ้อ

  • จะเก้า หรือ สิบ
  • ขอให้หยิบ มาพัฒนา ครับ

  • ฝากดูแล ท่าน PJ ให้เขียน Blog ต่อ ด้วยครับ

P
3. อ้อ
เมื่อ พ. 09 ก.ค. 2551 @ 09:53
734696 [ลบ]

  • เรียนท่านอาจารย์หมอ JJ ที่เคารพ P
  • ขอบคุณการเติมเต็มสำหรับภาพถ่ายของคุณมาร์ตินค่ะ  สุดยอดไปเลยค่ะ
  • ขอบคุณภาพถ่ายอีกหลายภาพค่ะ สวยงามมากค่ะ
  • จะพยายามให้ท่าน PJ เขียนblog นะคะ  สัญญาค่ะ
P
4. ก้อง...สะเร็น
เมื่อ พ. 09 ก.ค. 2551 @ 20:45
735645 [ลบ]

นำแน..น่าจะเป็นรูปแบบการทำงานที่นอกกรอบแต่ไม่ไร้กรอบ

ชื่นชมจริงครับ

P
5. คุณนายดอกเตอร์
เมื่อ พ. 09 ก.ค. 2551 @ 23:25
735969 [ลบ]

สวัสดีค่ะ มาอ่านด้วยคน ฝรั่งที่เขาสามารถหลุดจากกระแสหลัก เข้าถึงปรัชญาการใช้ชีวิตที่มีแก่นสาร เขาสามารถสังเคราะห์ประสบการณ์และจัดความคิด ความรู้ให้ใช้การได้ดีมากค่ะ ทั้งๆที่ไม่ได้ถือศาสนาพุทธ คนไทยเราเสียอีก ส่วนมากยังมัวหลงกับวัตถุนิยมจนชีวิตเสียศูนย์ก็ยังไม่รู้ตัวนะคะ บ้านเมืองเราจึงเป็นอย่างทุกวันนี้

ขอบคุณค่ะที่นำมาเล่าสู่กันเป็นข้อคิดดีๆ

P
6. อ้อ
เมื่อ ศ. 11 ก.ค. 2551 @ 10:29
737453 [ลบ]

  • สวัสดีค่ะคุณก้องP
  • นอกกรอบแต่ไม่ไร้กรอบ..
  • ขอบคุณค่ะ

 

P
7. อ้อ
เมื่อ ศ. 11 ก.ค. 2551 @ 10:32
737455 [ลบ]

  • สวัสดีค่ะอาจารย์นุช(คุณนายดอกเตอร์)Pที่เคารพ
  • คนไทยเราเสียอีก ส่วนมากยังมัวหลงกับวัตถุนิยมจนชีวิตเสียศูนย์ก็ยังไม่รู้ตัวนะคะ บ้านเมืองเราจึงเป็นอย่างทุกวันนี้
  • ขอบพระคุณที่อาจารย์เข้ามาเติมเต็มบันทึกนี้ค่ะ
P
8. JJ
เมื่อ จ. 14 ก.ค. 2551 @ 09:49
741421 [ลบ]

Gippo1

นำขนมมาฝาก จะได้มีแรง ให้ ท่าน PJ เขียน Blog ครับ

P
9. อ้อ
เมื่อ จ. 14 ก.ค. 2551 @ 09:54
741428 [ลบ]

  • เรียน ท่านอาจารย์หมอ JJ ที่เคารพ
  • ขอบคุณสำหรับขนมที่นำมาฝากค่ะ
  • วันก่อนโทรหาท่านอาจารย์ PJ เรื่องเขียนblog แล้วค่ะ  ก็กำลังพยายามอยู่ค่ะ  แต่ชักไม่แน่ใจว่าจะทำสำเร็จหรือไม่ค่ะ ยังไงก็จะพยายามค่ะ 
ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 38.103.63.59
  เรียกใช้งานตัวจัดการข้อความ
ข้อความ:
 
รหัสสุ่ม: (ใส่รหัสสุ่มที่แสดงไว้ด้านบน)
  ยกเลิก
บันทึกอื่นๆ
ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง ฉันจึงมาหาความหมาย..blogนี้เกิดขึ้นด้วยความเป็นคนที่ชอบเขียนบันทึก การได้มาเขียนบันทึกและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในblogนี้ เป็นการเปิดโลกในทางสร้างสรรค์ที่เป็นโลกใบเล็กที่สุด แต่สามารถเปิดได้กว้างใหญ่ที่สุด blog นี้ลืมตาดูโลกเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2549 สถิติผู้มาเยี่ยมในblogนี้เริ่มนับเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2550 ขอบพระคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาเยี่ยมblog นี้ด้วยใจจริง

form{border: solid 1px #000099; background-image:url(http://gotoknow.org/file/siriporn5633/34823fu6.gif); background-repeat:repeat;}