อยากรู้เรื่องหลักสูตรในมหาลัยชีวิต เขาเรียนอะไรกันบ้าง คะ krutoiสนใจใคร๋รู้ค่ะ

• ว้า อย่างนี้แล้วใครจะมาวิเคราะห์บทความของผมล่ะครับเนี้ย
• แต่ไม่เป็นไรครับ ชีวิตแต่ละชีวิตต้องก้าวเดินต่อไปครับ
• สู้ๆกับวันข้างหน้านะครับ ถ้าเหนื่อยก็พัก ว่างๆกลับมาเพื่อน GTK ไม่มีใครทิ้งใครหรอกครับ พี่สุ
• รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
• จากน้องชาย...คนพลัดถิ่น

นักศึกษาทั้งหลายที่ตั้งใจมาเรียน มาศึกษา มาหาประสบการณ์ ต่างก็มีอุดมการณ์เดียวกัน คือนำความรู้ ไปเพื่อการพัฒนาท้องถิ่นตน อย่าลืมอุดมการณ์และคำสัญญาที่มีให้แก่กัน เราจะพัฒนาชาวบ้านไปพร้อมๆกัน และให้รู้ว่า ต่อไปนี้ เวทีนี้ไม่พี่เลี้ยง ต้องยืนหยัดและฝ่าฟันด้วยความสามารถของตนเอง

ขอสนับสนุนและเห็นด้วยนะคะ  รักษาสุขภาพนะคะ

ว่าง ๆ ก็แวะไปเยี่ยมพี่คิม  แต่พี่คิมอาจว่างน้อยลงเพราะโรงเรียนเปิดแล้วค่ะ

รักและคิดถึงนะคะ

สวัสดีค่ะ อ.

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ใช้ hello everybody ค่ะ สวัสดีทุกคนค่ะ

ด้วยความเคารพ

รักษาสุขภาพด้วยค่ะ

สวัสดีค่ะคุณเล็ก

• พอดีได้เนื้อเพลงที่ชอบพอดีค่ะ....
• คุณเล็กค่ะ   อ่านบันทึกคุณเล็กแล้วรู้สึกว่าได้อะไรมากมายเลยค่ะ   ได้ความรู้.... ได้ข้อคิด.....
• ถึงเปิดเรียนแล้วก็แบ่งเวลามาทักทายกันบ้างสักนิดก็ดีนะค่ะ....แต่ถึงอย่างไรก็เข้าใจค่ะว่า....บางทีหากไม่ว่างก็ยาวววว...เชียวเน๊าะ
• คิดถึงนะค่ะ

เป็นความรู้สึกดีดีที่เกิดขึ้นกับเพื่อนๆ  ของนักศึกษาก็ต้องคิดถึงเป็นธรรมดา  ก็คิดถึงนะครับ  ขอบคุณครับผม

          มหาวิทยาลัยชีวิตจบแล้ว  แต่ชิวิตจริง ยังมีอีกหลายรายวิชา  ที่ต้องแก้ปัญหาและฝ่าฟัน

          เรียนรู้กันไป แก้ปัญหากันไป   อุปสรรคไม่ยิ่งใหญ่เกินกำลังใจของความตั้งใจจริง

                          ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะ

• ขอมาให้กำลังใจค่ะ
• ถึงอยู่ไกล แต่ความผูกพันธ์ยังเหมือนเดิมของชาวบล๊อก

สวัสดีค่ะพี่สุ

• อยากคุยกับพี่สุค่ะ
• คิดถึง
• ถูกใจ ถูกชะตาค่ะ
• รกและคิดถึง เป็นกำลังใจให้นะคะ

สัญญาเก่าๆ  ที่ดีต่อกันยังเหมือนเดิมใช่ไหมครับผมเป็นความรู้สึกยังมีความทรงจำ  ถึงความยหมายของคำว่าเพื่อนนักศึกษาด้วยกัน ขอบคุณครับผม

ต้องขอโทดด้วยครับ  ตรงที่คำว่าสัญญาเก่าๆ  พอดีผมใส่รูปใหญ่ไปตัวหนังสือเลยไม่ต่อกัน   อ่านคงเข้าใจนะครับผม

• ฮ่าๆๆๆๆๆ
• น้องมาแซว
• พี่เขียนบันทึกตั้งแต่น้องยังไม่เกิด
• ฮ่าๆๆๆๆๆๆ
• ขอยกถ้อยคำ ข้างบน ของครูคิม มาร่วมด้วย เพราะความรู้สึกแบบนี้ พี่สุก็ประทับใจอาจารย์ขจิดไม่แพ้กัน ไม่แพ้อาจารย์จิ้งหรีด ขอเล่าเรื่องตำนาน การเข้ามาเขียนบล็อค G2K นี้  เริ่มเข้ามาเขียนนี้ เมื่อ 2494

  -แต่ก่อนที่จะเล่าตำนาน ก็ขอแสดงความคิดเห็นก่อนนะคะว่า "ไม่ใช่มีแต่ครูจิ้งหรีด หรอกนะที่คลั่งไคล้อาจารย์ขจิต ฝอยทอง คงจะมีหลายๆคน และอาจารย์จะเข้าไปเยี่ยมทุกๆคน ในบล็อค และทุกๆคนจะรู้จักอาจารย์ขจิต มากมายเลย พี่สุยังเคยเขียนล้อว่า เป็นกามนิสตหนุ่มเลย อาจารย์จะไม่เม้นท์มาก แต่จะไปเยี่ยมทุกคนเลย

  -จะเริ่มเรื่องตำนานแล้วนะ พี่สุเปิดบล้อค G2K ตั้งแต่ปี 2549 ตอนเปิดเข้ามาช่วงนั้น ไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้จักการกดเข้าไปเม้นท์บล็อคนอื่น เข้ามาเขียนเหมือนอยู่โดดเดี่ยว เขียนเรื่องราวมากมาย โดยใช้ชื่อว่า "คนรุ่นเก่าพัฒนา ว่าที่บัณฑิต" ไม่ใช่บล็อคนี้นะคะ เป็นอีกบล็อคหนึ่ง เป็นบล็อค ที่มีบรรทึกมากมาย อยากเขียนอะไรก็เขียนไป(ฝึกเขียน)

  -โดยไม่รู้ว่า การเขียนนี้ จะมีคนผ่านเข้ามาอ่าน และสามารถไปอ่านของคนอื่นได้ ไม่รู้เลย จึงเขียนมากมาย โดยไม่มีคนเข้ามาเยี่ยม และการที่คนไม่เข้ามาเยี่ยม ก็รู้สึกเฉยๆ ก็เพราะความไม่รู้ และก็ไม่รู้ว่าคนจะเข้ามาแสดงความคิดเห็นได้  ตนเองก็เข้าไปอ่านของคนอื่นมากมาย หลายบล็อค หลายคน แต่ไม่แสดงความคิดเห็น เพราะไม่รู้ว่า ใครเป็นใคร มีความจริงใจแค่ไหน ถ้ารู้จักการแสดงความคิดเห็นฝากไว้แต่ละบล็อค ก็คงจะเป็นขวัญใจของบล็อคในแต่ละคนอยู่แล้ว

  -มีแต่ไปอ่าน ประเทืองความรู้ ประเทืองความคิดแค่นั้น แต่ ณ.ปัจจุบันนี้ รู้แล้ว และรู้อีกหลายๆเรื่อง เรียนรู้การไปเยี่ยมอ่าน แล้วก็แสดงความคิดเห็นลงในบล็อคตามจุดประสงค์ของคุณมะปรางเปรี้ยว เพื่อการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ก็เริ่มไปแสดงทั่วไปหมด แล้วแต่จะกดเจอ

  -อาจารย์ขจิต ฝอยทอง ท่านก็เป็นคนหนึ่ง ที่เป็นแรงบันดาล ให้พี่สุมีกำลังใจ ที่จะเขียนเรื่อง แล้วก็ให้กำลังใจยังจำท่อนหนึ่งได้อาจารย์ขจิตเขียนไว้ในบล็อคพี่สุว่า"น้องมาให้กำลังใจ"พี่สุก็หาวิธีติดตามไปหาประวัติอาจารย์ก็รู้เลย นี่ก็เป็นการเรียนรู้ขั้นแรก ว่าจะไปหาใครทำอย่างไร ก็เริ่มหัดเยี่ยมบล้อคคนนั้นคนนี้ขึ้นมาบ้างตามใจอยากไม่มั่ว

  -และต้องขออภัยทำไม พี่สุไม่ตามไปเขียนแสดงความคิดเห็นในบล็อคอาจารย์ขจิตเลย ก็เพราะเรื่องภาษาอังกฤษ พี่สุไม่แข็ง และไม่สามารถแสดงความคิดเห็นได้ ต้องขอบอกผ่านครูคิมด้วยนะ ที่ไม่ได้เข้าไปอ่านเยี่ยมบล็อคอาจารย์ขจิตเลย ด้วยว่ามิบังอาจ ถ้าอาจารย์ขจิต ผ่านเข้ามาอ่าน ได้โปรดเข้าใจด้วย จะขอทักทายในบล็อคนี้

• พี่สบายดีนะครับ
• ขออวยพรเรื่องการเรียนจบล่วงหน้าครับ
• เอารูปคุณครูที่บุรีรัมย์มาฝาก
• การเรียนรู้อาจทันกันหมด
• ไม่มีใครแก่เกินเรียน
• 

สวัสดีค่ะพี่เล็ก

• มาเยี่ยมพี่เล็กค่ะ
• สบายดีนะคะ
• อยากมาบอกขอบคุณที่พี่เล็กกรุณา  ไปเยี่ยมบ่อย ๆ สามารถแสดงความคิดเห็นได้อย่างยืดยาว  อ่านแล้วทำให้ทราบได้ทันทีว่า พี่เล้กเป็นคนมีความจริงใจ ต้งใจที่จะให้เกิดมิตรภาพ ที่สร้างสรรค์  ทำให้คนอื่น ๆ อ่านแล้วเกิดกำลังใจและมีความสุข
• ยอมรับนับถือ..ความเป็นพี่เล็กมากค่ะ
• คิม..ได้รับอะไรมากมายจก gotoknow และโลกไซเบอร์ รวมเผื่อแผ่ไปยังโรงเรียนและเด็ก ๆ ด้วยค่ะ
• ขอให้พี่เล้กมีความสุข อยากจะได้หมายเลขโทรศัพท์ของพี่เล็กมากค่ะ อยากคุย อยากสนทนาด้วยจริง ๆค่ะ
• วันนี้ขอบอกว่า..รักและเคารพพี่เล็กมากค่ะ

สวัสดีค่ะพี่สุ

ชื่นชมความใฝ่รู้ใฝ่เรียนของพี่...อย่างยิ่งค่ะ

รักษาสุขภาพและมีความสุขมาก ๆ ในทุกย่างก้าวแห่งการเรียนรู้นะคะ

(^__^)

• ตามมาเยี่ยมคุณเล็กที่นี่แล้วค่ะ
• ตอนแรกงง ว่าไม่ใช่บล็อกเดิมนี่นา
• ขอบคุณมากนะคะที่แอบไปอ่านบันทึกเก่าๆจนหมด อิๆ
• ช่วงหลังๆก็มีเวลาน้อยมาก จึงทิ้งช่วงการเขียนบันทึก และไม่ค่อยได้ไปทักทายใคร
• เป็นกำลังใจให้คุณเล็กนะคะ อีกเทอมเดียวก็จบแล้ว
• การมาเรียนเมื่อเป็นผู้ใหญ่ คือได้เรียนรู้จากประสบการณ์จริงของบรรดาเพื่อนๆ สิ่งนี้สำคัญในการสร้างเครือข่ายชุมชนให้เข้มแข็งนะคะ