โลกาภิวัตน์  เป็นโลกที่ทุกประเทศสามารถเชื่อมโยงถึงกันได้หมด ทั้งทางด้านข้อมูล ข่าวสาร และผลิตภัณฑ์ต่างๆ จึงส่งผลให้โลกใบนี้ดูแคบลงไปถนัดตา   ซึ่งเป็นผลพวงมาจากการเจริญเติบโตอย่างก้าวกระโดดของเทคโนโลยีสารสนเทศ เทคโนโลยีชีวภาพ เทคโนโลยีวัสดุ และ นาโนเทคโนโลยี  การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเหล่านี้   ส่งผลให้การใช้ชีวิตในยุคโลกาภิวัตน์นั้นไม่ง่ายอย่างที่เป็นมา    

มีคำกล่าวว่า “รู้เขา รู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง”  เฉกเช่นเดียวกัน  การใช้ชีวิตในยุคโลกาภิวัตน์  การรู้เพียงเราอย่างเดียวโดยไม่รู้เขาเลยนั้น  หากต้องเข้าสู่สมรภูมิการแข่งขัน โอกาสที่จะชนะนั้นแทบไม่มี    ดังนั้น จึงก่อให้เกิดคำถามตามมาว่า  ทำอย่างไรเราถึงจะรู้เขาได้    และมีวิธีการอย่างไรที่จะเอาข้อมูลเขามาให้ได้    และในขณะเดียวกันรู้เขาเพียงอย่างเดียวโดยไม่รู้เรา  คือ ไม่รู้เรื่องของตนให้ถ่องแท้นั้น  ก็ไม่มีฐานะที่จะประคองชีวิตอยู่ในโลกนี้ให้มีคุณค่าและมีความสุขได้

ดังนั้น  รู้เขา และ รู้เรา เพื่อสร้างภูมิต้านต้านในการดำรงชีวิตในยุคโลกาภิวัตน์อย่างเท่าทัน และเท่าเทียม พร้อมทั้งตระหนักถึงคุณค่าต่อความเป็นมนุษย์ของตน

รู้เขา คืออะไร   แล้วเราจะได้ข้อมูลเขานั้นได้อย่างไร?

รู้เขา ในที่นี่  หมายถึง  การรู้ถึงสภาพความเป็นไปอย่างแท้จริงของโลก  รู้สภาพแวดล้อมต่างๆ ที่เราจะต้องเกี่ยวข้องด้วย  ในสภาวะที่มีความเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว  ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง สังคม  วัฒนธรรม  เทคโนโลยีและ วิถีชีวิตความเป็นอยู่ เหล่านี้เป็นต้น

ข้อมูลต่างๆ จะได้มาก็ต่อเมื่อเรามีการศึกษา ค้นคว้า  บันทึก รวบรวม จัดเก็บ อย่างเป็นระบบ  และข้อมูลจะกลายเป็นสารสนเทศที่ทรงคุณค่าก็เมื่อผ่านกระบวนการวิธีวิเคราะห์ สังเคราะห์ ตามขั้นตอนกระบวนวิธีที่ถูกต้องเท่านั้น   สำหรับในยุคที่เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเจริญก้าวหน้านี้   เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า เครื่องมือ หรือเทคโนโลยี เหล่านี้มีคุณค่ามหาศาลในการให้ได้มาซึ่งข้อมูลที่ถูกต้อง แม่นยำ และรวดเร็ว     แต่ในขณะเดียวกันเทคโนโลยีสารสนเทศในกระแสโลกาภิวัตน์ที่แพร่หลายมาในรูปแบบต่างๆ กัน  ทำให้ข้อมูลมหาศาลเผยแพร่ไปอย่างรวดเร็ว   สิ่งเหล่านี้เป็นเหมือนดาบสองคม  หากเป็นข้อมูลที่ดีมีประโยชน์เหมาะสมกับความต้องการของผู้ใช้   ก็สามารถที่จะสร้างสรรค์สิ่งดีงามให้แก่โลกได้ต่อไป    ในทางตรงกันข้าม หากข้อมูลที่เผยแพร่ไปนั้น เป็นข้อมูลที่บิดเบือน หรือ เป็นโทษ หากผู้รับเสพรับข้อมูลโดยขาดวิจารณญาณ ญาณปัญญาในการพิจารณาคัดสรรส่วนที่เหมาะแก่ตนแล้ว  ก็จะเป็นภัยต่อตน สังคม และประเทศชาติได้   ดังนั้น การที่จะได้ข้อมูลสารสนเทศที่ทรงคุณค่าได้นั้น  จำเป็นที่จะต้องผ่านกระบวนการคิด วิเคราะห์ อย่างมีวิจารณญาญ หรือใช้การคิดพิจารณาอย่างแยบคาย (โยนิโสมนสิการ) ก่อน

รู้เรา คือ รู้อะไร  เป็นอย่างไร  ทำอย่างไร?

การรู้เรานับว่า เป็นสิ่งที่สำคัญยิ่ง  ไม่ว่าจะยุคสมัยไหนก็ตาม   การที่จะดำรงชีวิตให้มีคุณค่าและมีความสุขนั้น  หากปราศจากการรู้จักตนแล้วก็จะห่างไกลความสุขที่แท้จริงออกมาทุกที      การรู้เรา  ก็คือ การรู้จักตัวเอง  รู้ว่าเราเป็นใคร  เราจะไปที่ไหน  มีความต้องการอะไร   อะไรคือเป้าหมายของชีวิต  อะไรคือสิ่งที่มีคุณค่าสำหรับตนเอง     พิจารณาซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพื่อค้นหาตนเอง     ไม่ง่ายนักที่จะหาตัวตนที่แท้จริงของตนเองได้เจอ   เพราะ ความเปลี่ยนแปลงมันเกิดได้ทุกขณะ  การค้นหาตนเองจึงอาจทำได้ยากสำหรับผู้เริ่มต้น   ซึ่งก็เหมือนกับการค้นหาอะไรสักอย่าง  เราก็ต้องทุ่มเท แรงกายแรงใจ  เต็มที่เพื่อที่จะค้นหามัน    เช่นกันการค้นหาตนเองก็ต้องอาศัยการกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า  ระยะเวลา    และความเพียรจะเป็นตัวพิสูจน์สิ่งเหล่านี้   แต่อย่างไรก็ตามการเรียนรู้ของแต่ละคนย่อมแตกต่างกัน  ขึ้นกับเหตุปัจจัยที่แต่ละคนได้กระทำมา    แต่หากไม่มีจุดเริ่มต้น ก็ย่อมไม่มีจุดสิ้นสุด    ผลลัพธ์จะได้มาเมื่อมีการกระทำเท่านั้น

สรุป  อย่างไรก็ตาม เพียงต้องการจะแสดงให้เห็นว่าการใช้ชีวิตในยุคโลกาภิวัตน์นี้  เราจำเป็นจะต้องอาศัยความรู้ หรือ ปัญญาเป็นฐานในการตัดสินใจ   “รู้เขารู้เรา”  เพื่อเตรียมพร้อมที่จะเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงที่เข้ามาในรูปแบบต่างๆ ทั้งที่คาดการณ์ถึงและคาดการณ์ไม่ถึง    หากเรามัวแต่ก้าวตามความเจริญก้าวหน้าเทคโนโลยีวัตถุ  โดยไม่คำนึงถึงความเจริญก้าวหน้าของจิตวิญญาณและไม่ใช้ปัญญาประกอบการคิดพิจารณาแล้ว   การดำรงชีวิตในยุคโลกาภิวัตน์ก็คงจะเป็นชีวิตที่แสนโหดร้ายและอันตรายเป็นแน่แท้

ปทุมารียา   ธัมมราชิกา  21 มกราคม  2551

            ภาพประกอบจาก http://www.samuipapillon.com/images/MontageActivites4.jpg

Prev: น้อมรำลึกถึงพระคุณครู
Next: ห่างด้วยกาย... แต่ไม่ห่างด้วยใจ

พี่น้องG2K ที่รักทุกท่านคะ  วันนี้เรียน ค้นหาข้อมูลความรู้ในอินเตอร์เน็ท เพื่อทำการบ้าน  ค้นหามากมาย  เลยไปเจอข้อมูลนอกประเด็นก็หลงไปอ่าน  การบ้านเลยจะไม่เสร็จ เพราะมัวไปหลงท่องเวบอยู่ อันนี้ก็ให้โทษตรงที่หลงอยู่เลยเสียเวลาทำการบ้าน จะเสร็จไหมนี่ มีทั้งคุณและโทษตามเขาว่าจริงเนาะ

และจากที่คุณนิรนามแย้งมาว่า  วิจารณญาณ เขียนผิดนั้น ตามจริงแล้วเขียนถูกแล้วนะคะ"วิจารณญาณ"  ส่วนคำว่า วิญญาญ จึงเขียน "วิญญาญ" เป็นคำที่ถูกต้องนะคะ อย่าสับสนคะ