1294 8 true <p style="text-align: justify;">ตื่นมากลางดึก ทำไมมันเงียบเชียบอย่างนี้นะ</p> <p style="text-align: justify;">นอนอ่านหนังสือต่อ เจอเรื่องดีๆอีกแล้ว</p> <p style="text-align: justify;">เขาเขียนว่าโลกต้องการความช้า</p> <p style="text-align: justify;">..ตื่น มางัวเงีย รีบอาบน้ำ แต่งตัว กินข้าวคงไม่ทัน คว้าขนมปังสักแผ่น นมอีกกล่องติดมือวิ่งขึ้นรถ ขับฝ่าการจราจรอันคับคั่ง&nbsp; อาศัยจังหวะรถติดคว้าอาหารมากิน ถึงที่ทำงาน รีบจอดรถ กระหืดกระหอบไปตอกบัตรให้ทันเวลาเข้าทำงาน ประชุมงานอย่างคร่ำเคร่ง พร้อมกับกินอาหารกลางวันกลางที่ประชุม ตกบ่ายรีบเคลียงานสารพัดบนโต๊ะ ถ้าไม่ทันต้องอยู่ต่ออีกสักสองชั่วโมง ก่อนจะออกไปเผชิญรถติดบนท้องถนน กว่าจะถึงบ้านได้เข้านอนก็เที่ยงคืน นาฬิกาชีวิตของคนเมืองแทบทุกแห่งบนโลกดูจะไม่แตกต่างกันเท่าใด เพราะต่างตนต่าง"รีบ" จนดูเหมือน24 ชั่วโมงต่อวัน ไม่เคยเพียงพอ</p> <p style="text-align: justify;">อ่านเรื่องนี้แล้วเห็นใบหน้าพวกเราหลายคนลอยมา</p> <p style="text-align: justify;">ขณะเดียวกันก็นึกถึงคนโชคดีที่เกิดมามีเวลาให้กับตนเอง</p> <p style="text-align: justify;">ผมชอบที่Logosตัดสินใจผ่าตัดเวลาได้</p> <p style="text-align: justify;">เคยยุหลายท่านให้เออรี่รีไทน์</p> <p style="text-align: justify;">พอท่านบ้ายุ ทำสำเร็จก็แทบจะไชโย</p> <p style="text-align: justify;">คนเราจะทำอะไรกันนักหนาก็ไม่รู้นะ</p> <p style="text-align: justify;">ใช้เวลาหมดไปกับเรื่องอื่นๆมากกว่าเรื่องงาน</p> <p style="text-align: justify;">บางทีสิ่งที่เรียกว่างานมันก็ไอ้แค่นั้นแหละ</p> <p style="text-align: justify;">สามารถที่จะจัดการให้สะดวกได้ง่ายแต่ก็ทำให้มันยุ่งและยากเข้าไว้</p> <p style="text-align: justify;">ไม่มีใครเสียดายเวลาอย่างจริงจัง</p> <p style="text-align: justify;">โดยลืมคิดว่าเงินแสนล้านก็ซื้อลมหายใจห้วงสุดท้ายไม่ได้</p> <p style="text-align: justify;">..คลื่น แห่งการพัฒนาถาโถมเข้าสู่ประเทศไทยอย่างต่อเนื่องตลอดระยะที่ผ่านมา และการพยายามปรับตัวให้ให้ทันต่อความเจริญของสังคมโลก ได้ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างใหญ่หลวงขึ้นในสังคมไทย แม้จะเห็นได้ชัดเจนถึงความเจริญก้าวหน้าในมิติต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทางด้านเศรษฐกิจ เทคโนโลยี ที่นำมาซึ่งความสะดวกสบายในการใช้ชีวิต แต่เราคงปฎิเสธไม่ได้ว่า ทั้งหมดนี้ต้องแลกด้วยทรัพยากรธรรมชาติอย่างมหาศาล ทั้งๆที่โลกเจริญทางวัตถุมากขึ้น แต่มีผู้คนจำนวนไม่น้อยสัมผัสได้ถึงความเสื่อมถอยของคุณภาพและสุนทรียภาพใน ชีวิต</p> <p style="text-align: justify;">ผมโชคดี ที่เกิดมาสมัยที่ยังไม่มียานพาหนะพลุกพล่านเหมือนทุกวันนี้&nbsp; จะไปสวนก็ต้องเดินด้วย2ขาตัวเอง เรียกว่าเดินจนขาขวิด ตั้งนานสองนานถึงจะมีจักรยานมาขี่ไปสวน สมัยนั้นพ่อแม่ขี่ม้าไปทำไร่ บางทีก็ขี่ไปกลับเช้าเย็น ที่บ้านจึงเลี้ยงม้า 2 ตัว เป็นม้าไทยตัวเล็กๆ เวลาวิ่งมาถึงปลายทางจะเห็นเหงื่อชึมไปทั้งตัว ผมเคยโดนม้าพาห้อเป็นพายุครั้งหนึ่ง เด็กๆไม่รู้เรื่อง พอน้าแกอุ้มขึ้นนั่งอานม้า เราจับเชือกบังเหียนไม่ตึง ม้ามันคงรู้ว่าคนที่นั่งบนหลังอ่อนหัด มันจึงพาวิ่งตะบึงสุดฤทธิ์สุดเดชเป็นระทางประมาณ 2 กม. และไม่ได้วิ่งบนถนนทางตรงนะครับ โจนทะยานไปตามทางเดินคดเคี้ยวกลางป่านุ่น ยังดีที่พอมาถึงกระท่อมที่สวนม้าหยุดวิ่ง ผมกระย่องกระแย่งลงจากอานมายืนหน้าซีดอยู่นานสองนาน เข็ดขี้แก่ขี้อ่อนมาจนเท่าทุกวันนี้</p> <p style="text-align: justify;">จุดเริ่มต้นของการปฏิวัติความเร็วคือการหวลรำลึกถึงชีวิตที่เรียบง่าย</p> <p style="text-align: justify;">และมีสมดุลแห่งจังหวะชีวิต และกลมกลืนกับธรรมชาติ</p> <p style="text-align: justify;">จากคนกลุ่มเล็กๆที่ฝั่งหนึ่งของโลก</p> <p style="text-align: justify;">ปัจจุบันแนวโน้มของผู้คนที่มีแนวคิดดังกล่าวนี้</p> <p style="text-align: justify;">ได้ขยายตัวไปทั่วทุกภูมิภาคและมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ</p> <p style="text-align: justify;">จนกลายเป็นแรงกระเพื่อมทางสังคมที่สำคัญ</p> <p style="text-align: justify;">สวนกระแสแห่งความเร็วของสังคมผู้บริโภค</p> <p style="text-align: justify;">กว่าจะ มีรถมอเตอร์ไซด์เข้ามาวิ่งในตัวตลาด ผมก็มีอายุรุ่นกระทงแล้ว พ่อค้าในตลาดจะทยอยซื้อมากันเรื่อยๆ แต่ก็เป็นรถของครอบครัว ไม่ได้มีเกลื่อนถนนเหมือนทุกวันนี้ พวกลูกๆจะต้องแอบทีเผลอเอาไปทดลองขับกัน สมัยนั้นถนนดินบางแห่งมีทรายลอยอยู่ผิวหน้า มือใหม่หัดขับก็ถลาแถกไถหงายเก๋งให้เห็นบ่อยๆ หมออนามัยเรียกว่า "โรคซูซูกิ โรคฮอนด้า" เตี่ยผมคงจะเบื่อเลี้ยงม้า ทดลองฝึกขี่จักรยานก่อน แต่ก็ไม่ชำนาญ สุุดท้ายเตี่ยไม่ได้ขี่มอเตอร์ไซด์จนแล้วจนเล่า มาสบายตอนที่มีรถปิคอัพเข้ามา แต่ถนนยังเป็นถนนดิน ต่อมาลงลูกรัง เพิ่งจะมีถนนลาดยางปีนี้เอง ตอนครูปูกับกามนิตหนุ่มนั่งรถมอเตอไซด์หัวฟูเข้ามาครั้งแรก ยังเจอฝุ่นแดงปะแป้งให้ตลอดทาง</p> <p style="text-align: justify;">ถ้าเฉลี่ยอายุมนุษย์อยู่ที่ 80ปี มนุษย์จะมีเวลาอยู่บนโลกนี้ 700,800 ชั่วโมง</p> <p style="text-align: justify;">หากแม้ว่าเรายังไม่สามารถหยุดความเร่งรีบในเวลาทำงานลงได้</p> <p style="text-align: justify;">อย่างน้อยเราก็ควรคำนึงถึงอีก 584,000 ชั่วโมงที่เหลือ</p> <p style="text-align: justify;">ว่าจะทำอย่างไรกับชีวิตส่วนนี้</p> <p style="text-align: justify;">เพื่อให้เป็นการดำรงอยู่บนพื้นฐานของการไม่ทำลายธรรมชาติ พันธุ์พืชพันธุ์สัตว์</p> <p style="text-align: justify;">ผู้คนร่้วมสังคม และสิ่งแวดล้อม และตระหนักถึงเรื่องการประหยัดพลังงานอย่างแท้จริง</p> <p style="text-align: justify;">อันหมายถึงการไม่ทำร้ายโลก มาตุภูมิ ที่มีบุญคุณต่อเราทุกคน</p> <p style="text-align: justify;">หรือคุณยังสมัครใจที่จะเร่งรีับตลอด 700,800 ชั่วโมงของชีวิต?</p> <p style="text-align: justify;">สมัยทำ สวนแรกๆ ที่สวนจะเลี้ยงควายไว้ไถสวนจำนวนมาก รถไถเดินตาม รถแทรกเตอร์กว่าจะมีมาใช้ก็อีกหลายสิบปี ตอนเด็กๆดูคนงานใช้ควายไถร่องสวนไล่กันที่ละ10ตัว เช้าหนึ่งก็ได้พื้นที่หลายไร่ สมัยนั้นปลูกนุ่นไว้ 400 ไร่ ต้องไถปีละ2ครั้ง กลางฤดูกับปลายฤดูฝน เพื่อกลบวัชพืชและป้องกันไฟป่าหน้าแล้ง สรุปว่าผมดำเนินรอย<span style="color: #800080;">สภาพสังคมตั้งแต่<span style="color: #993366;"> ช้าๆได้พร้าเล่มงาม มาจนถึงยุคน้ำขึ้นให้รีบตัก</span></span></p> <p>แนวคิด <span style="color: #ff0000;"><strong>Slow City</strong></span> เกี่ยวกับ <span style="color: #ffcc99;">"<span style="color: #ff0000;">ความช้า"</span></span> ในการใช้ชีวิตอีกหลากหลายด้าน อาทิ</p> <p><span style="color: #800000;"><strong>Slow Shopping:</strong></span> ลดการชอบปิ้ง เลือกซื้อเฉพาะสิ่งที่ควรซื้อ หรือใช้ของเก่าซ้ำ เลือกซื้อสินค้าในท้องถิ่น หรือสินค้าแฮนด็เมทที่ต้องใช้เวลาในการผลิต&nbsp; ซื้อผักผลไม้ตามฤดูกาล เพื่อช่วยลดปรากฎการณ์เรือนกระจกจากมลพิษที่เกิดขึ้นระหว่างกระบวนการขนส่ง สินค้าทางไกล รวมถึงการใช้บริการร้านค้าใกล้บ้าน</p> <p><span style="color: #800000;"><strong>Slow Design:</strong></span><span style="color: #800000;"> </span>ลดความเป็นวัตถุนิยม หรือการแต่งเติมที่มากเกินไป ใช้วิจารณญาณมากขึ้นในการกิน ดื่ม อยู่อาสัย และการสร้างสัมพันธ์กับคนในชุมชน</p> <p><span style="color: #800000;"><strong>Slow Travel:</strong></span><span style="color: #800000;"> </span>เดินทางท่องเที่ยวแบบพินิจพิเคราะห์ ใส่ใจและพร้อมเรียนรู้ความเป็นมาของสถานที่และวัฒนธรรมชุมชน เพื่อเปิดโลกทัศน์ใหม่ๆตลอดเส้นทาง ไม่ใช่ไปเฉพาะจุดหมายปลายทาง หากท่องเที่ยวด้วยการขับรถ ควรใช้อัตราความเร็วที่เหมาะสม เพื่อเป็นการประหยัดพลังงานเชื้อเพลิง</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;"><strong>Slow Living:</strong></span> ใช้ชีวิตอย่างมีสติ ใส่ใจรายละเอียดรอบตัว สร้างสมดุลทั้งใจและกาย นำไปสู่คุณภาพชีวิตที่ดีและสังคมสงบสุข</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;"><strong>Slow Working</strong></span> ทำงานแบบไม่เร่งรีบ คิดและทำอย่างรอบครอบ คลื่นสมองที่ทำงานช้าลงจะทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย สามารถคิดสร้างสรรค์งานต่างๆไดดีขึ้น</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;"><strong>Slow Morning</strong></span>: สัมผัสกับความสดชื่นของยามเช้า และความอร่อยของอาหารมื้อแรกอย่างไม่รีบร้อน ทำให้เราดึงประสิทธิภาพสมองมาใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #ffcc99;"><span style="color: #000000;">เล่าฮูมาเดินชมสวนเที่ยวนี้ บอกว่า</span></span>ดิน ที่สวนป่าได้ฟื้นคืนสภาพแล้ว ผมเองก็สังเกตเห็นเช่นนั้น เพราะจะมีลูกไม้ชนิดต่างๆที่สูญหายไปกลับมาเกิดใหม่ๆทุกปี แมลง นกก็เพิ่มมากขึ้น ปีนี้จึงไม่ต้องทำอะไรมาก ไม้ยืนต้นไม้ติดแผ่นดินแน่นแล้ว สางพื้นที่ไว้1ไร่ เพื่อปลูกผผักผลไม้ ไม้ดอกไม้ใบ ทำเรื่องใหญ่ๆให้กระชับลง บางคนใช้คำว่าถอดบทเรียน แต่ผมคิดว่าน่าจะต่อแต้มบทเรียนเก่าๆมาสู่สิ่งที่เรียนรู้ใหม่ๆ จะพบสิ่งดีๆที่เกิดจากการสังเกตมากมาย เห็นประโยชน์และคุณค่าของธรรมชาติชัดเจนขึ้น กำลังออกแบบทำที่นั่งๆนอนๆใต้ชายคาหลังบ้าน ถ้าเสร็จแล้วเอาโต๊ะเก้าอี้ไปวาง ต่อไปก็จะไปนั่งๆนอนอยู่ตรงนี้แหละ มีโอกาสอยู่ท่ามกลางต้นไม้ จะไปบ้านั่งอยู่ในห้องทำไม ออกมาอยู่ท่ามกลางกลิ่นไอของท้องฟ้าและหมู่มวลแมกไม้ ฟังเสียงนกเสียงกา หาสัจจธรรมแห่งชีวิตตามสไล์คนแซ่ฮา ได้หามุมของตัวเองเจอแล้ว มีที่จะนั่งๆนอนๆทอดหุ่ยแล้ว มีกระถางบัวตั้งอยู่รอบตัวด้วยแล้ว&nbsp; ใครไปใครมาก็จะรับแขกตรงนี้แหละ</p> <p style="text-align: justify;">ให้เป็นที่รู้กันว่า <span style="color: #008000;">"มุมคนป่า"</span></p> <p style="text-align: justify;">ทำเรียบร้อยแล้วจะถ่ายรูปมาอวด</p> <p style="text-align: justify;">แคว๊กๆ</p> 2010-02-09T06:30:05+07:00 false 334932 2010-02-09T15:55:47+07:00 false false 2010-02-09T06:30:05+07:00 3 แม่สายบัวเชิญทางนี้ 1294 13 true <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3452.jpg"><img class="wp-image-3384 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3452-224x300.jpg" border="0" title="img_3452" width="224" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;">ฝนตกมาครั้งนี้ประเมินราคาไม่ได้ นำความเปลี่ยนแปลงที่ดีมาสู่พืชคนสัตว์และสภาพแวดล้อมทั่วไป สิ่งนี้บอกใ้ห้รู้ว่า ..มนุษย์ย่อมพึ่งพาธรรมชาติอยู่แล้ว ฝนลมมาเที่ยวนี้ <span style="color: #800000;">เทวดาช่วยสอยทางมะพร้าวและผลมะพร้าวตกลงมากองเกลื่อนเต็มพื้น คาดว่าน่าจะประมาณ100ลูกได้ </span>ระหว่าง ที่นั่งต๊อกอยู่นี้ ที่ข้างบ้านเกิดดวลกันขึ้น ระหว่างนกยูงกับไก่งวง ที่ต่างฝ่ายต่างแพนหางอวดความสวยสง่ากัน ป้อไปป้อมาสัก10นาที ผลปรากฎว่านกยูงขี้แพ้ บินมายืนไซ้ขนอยู่ตรงตอหน้าบ้าน แสดงว่าสัตว์ต่างก็มีลีลาเป็นเอกลักษณ์แห่งตน</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3442.jpg"><img class="wp-image-3382 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3442-300x224.jpg" border="0" title="img_3442" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;">จุดพอดีของแต่ละคนไม่เหมือนกัน</p> <p style="text-align: justify;">ในหนึ่งคนก็มีจุดพอดีของตนเช่นกัน</p> <p style="text-align: justify;">จุดพอดีในแต่ละวันก็เปลี่ยนไป</p> <p style="text-align: justify;">ในหนึ่งวันอาจจะเจอความพอดีได้หลายครั้ง</p> <p><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3427.jpg"><img class="wp-image-3381 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3427-300x225.jpg" border="0" title="img_3427" width="314" height="236" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3428.jpg"><img class="wp-image-3379 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3428-300x224.jpg" border="0" title="img_3428" width="316" height="236" /></a></p> <p style="text-align: justify;">จุดพอดีของคนทำสวนเมื่อเช้านี้</p> <p style="text-align: justify;">เดินไปเจอดอกส้มโอบานสะพรั่งเต็มต้น</p> <p style="text-align: justify;">ดอกส้มโอนั้นหอมยิ่งกว่าไม้หอมหลายประเภท</p> <p style="text-align: justify;">ฝรั่งเอามกลั่นทำน้ำหอม</p> <p style="text-align: justify;">คนไทยเอาแค่เดินไปดมดอมใกล้ๆต้นก็ชื่นใจแล้ว</p> <p style="text-align: justify;">ท่านใดไม่เคยดมดอกส้มโอก็ลองดูนะครับ</p> <p style="text-align: justify;">ถ้าชอบก็จะได้ปลูกส้มโอไว้รอบบ้าน</p> <p style="text-align: justify;">ดอกสวย หอมด้วย แถมมีลูกให้เก็บกินอร่อยอีกต่างหาก</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3453.jpg"><img class="wp-image-3385 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3453-300x224.jpg" border="0" title="img_3453" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;">จุดพอดีที่2 ทำกับข้าว</p> <p style="text-align: justify;">แม่บ้านเอาปลาตัวเล็กมาอบกรอบ</p> <p style="text-align: justify;">บอกว่าแก่แล้วกระดูกเปราะต้องกินแคลเซียมเยอะๆ</p> <p style="text-align: justify;">ผมเด็ดยอดโหระพามาผัดมะเขือยาว</p> <p style="text-align: justify;">ต้องทานร้อนๆถึงอร่อย</p> <p style="text-align: justify;">มีปลานิลนึ่งขิงครึ่งตัว</p> <p style="text-align: justify;">แค่นี้ก็พอดีที่กาย-ใจ-กระเพาะ-และแคลเซี่ยม</p> <p style="text-align: justify;">ไดัรับแคลเซียมไปเสริมหัวใจโลเลให้มั่นยืนยิ่งขึ้น</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3446.jpg"><img class="wp-image-3383 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3446-224x300.jpg" border="0" title="img_3446" width="233" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;">เพิ่งสังเกต ผู้หญิงทุกวันนี้ไม่ค่อยจะชอบนุ่งซิ่นกัน</p> <p style="text-align: justify;">ผมชอบนุ่งโสร่งอยู่บ้าน</p> <p style="text-align: justify;">ถ้าเป็นสมัยก่อนน่าจะนุ่งไปออกงานเหมือนชาวพม่าได้</p> <p style="text-align: justify;">การนุ่งโสร่งก็เป็นจุดพอดีของการแต่งตัวอยู่บ้าน ขอรับ</p> 2010-02-05T19:00:30+07:00 false 334160 2010-02-07T14:57:55+07:00 false false 2010-02-05T19:00:30+07:00 3 จุดพอดี พอใจ อยู่ที่ไหน? 1294 9 true <p style="text-align: justify;"><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/IMG_3397.jpg" border="0" /></p> <p style="text-align: justify;">สุขง่าย ๆ สไตล์ชาวสวน ตื่นมาตอนเช้าหมอกลง นึกว่าสายหมอกจากดอยอ่างขางตามมาถึงที่นี่ เดินหยอดเมล็ดผักที่ซื้อมาใหม่ สายหน่อยปลูกต้นลาเวนเดอร์กับต้นโรสแมรี่ ปลูกเสร็จฝนตกพรำ ๆ&nbsp; สวรรค์มีตาก็ยังงี้แหละครับ พระพิรุณยังอาสาเติมความชื่นให้ ผมสังเกตใกล้ ๆ&nbsp; อ้าว! เจ้าต้นลาเวนเดอร์นี่ออกดอกแฮะ เนื่องจากเป็นไม้พิเศษหิ้วขึ้นเครื่องมาไกล จึงปลูกใส่ตอตาลตั้งไว้บนชานบ้าน จะได้ดูเช้าดูเย็น เอาใจกันหน่อย จะติดล้อให้ด้วยนะ จะได้ลากมาใกล้ๆ เผื่อคนชอบก็จะได้เด็ดใบโรสแมรี่ใส่ยำต่างๆ หรูซะไม่มี..</p> <p style="text-align: justify;"><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/IMG_3344.JPG" border="0" /></p> <p>&nbsp;</p> <p style="text-align: justify;">ชาวสวน นี่นะ เห็นฝนตก&nbsp; ต้นไม้ ใบไม้ ดอกไม้งามสะพรั่งก็มีความสุขแล้ว เกิดกำลังใจที่จะไปดูแลใส่ปุ๋ย สภาพแวดล้อมจะได้สมบูรณ์มากขึ้น ยังมีเรื่องค้างปลูกอีกหลายชนิด ถ้าฝนซาเม็ดก่อนมืดน่าจะปลูกผักได้อีกหลายหลุม แตงโมพันธุ์ลูกยาวก็ปลูก ฟักทอง ฟักเขียว มะละกอ กระเจี๊ยบเขียว มะเขือม่วง มะเขือการ์ตูน น้ำเต้าพันธุ์เนื้อแข็ง พริกหยวก ว่านอุ้ยก็ปลูกแล้วเน้อ</p> <p style="text-align: justify;"><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/IMG_3345.JPG" border="0" /></p> <p>ฝนตกไม่กี่ครั้งมีเห็ดธรรมชาติออกมาในเดือนนี้</p> <p>แปลกแท้ๆ คนอีสานได้เก็บเห็ดหน้าร้อน</p> <p>คนงานไปกรีดยางตอนเช้าเก็บมาฝาก</p> <p>มื้อเย็นเลยได้ฉลองศรัทธาด้วยแกงเห็ดใส่ใบแมงลัก</p> <p style="text-align: justify;">จุดแข็งของประเทศไทยอยู่ที่ปลูกอะไรได้ง่าย ลงทุนต่ำกว่าต่างประเทศเยอะเลย เพียงแต่เราจัดระบบผลประโยชน์ยังไม่เป็นธรรม ผลกำไรมักจะไปตกอยู่ที่ผู้ขาย ผู้ปลูกกำไรนิดหน่อย-เสมอตัว-และขาดทุน วงจรไม่ค่อยจะปกตินัก ถ้าเราไม่วิเคราะห์ความต้องการครัวเรือนตนเองให้ถ่องแท้ ก็จะวิ่งตามกระแสล้มลุกคลุกคลานแถมยังเหนื่อยเปล่า ถ้าเริ่มจากปลูกเพื่อสนองร่างกายหรือสุขภาพในครัวเรือนตนเอง จะเป็นการเริ่มต้นที่จะต่อยอดอย่างมีเหตุและผล</p> <p style="text-align: justify;">เดี๋ยวนี้มีมะเขือเทศลูกโตเด็ดมาจิ้มน้ำพริกถั่วเน่าหลายมื้อแล้ว (ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อน้ำพริกถั่วเน่า เป็นน้ำพริกแซ่เฮดีไหมครับ) น้ำพริกแซ่เฮเป็นน้ำพริกที่เจี๊ยะไม่เบื่อง่ายด้วยนะ ตั้งแต่กลับมาฉลองทุกมื้ออิ่มตื้อ หมดผักทีละตะกร้า เอาไว้ครูอึ่งมาอาจจะสังคายนาเรื่องน้ำพริกนี้ให้จะๆไปเลย</p> <p><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/IMG_3373.jpg" border="0" /><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/img_3373.jpg"></a></p> <p><span style="color: #800000;">(เทียบให้ดูพันธุ์จิ๋วกับพันธุ์ยักษ์ เนื้อแข็งทั้งคู่)</span></p> <p style="text-align: justify;">วันนี้ ได้ความรู้ใหม่ที่หลงเข้าใจผิดมานาน ผมสงสัยมานานว่า ทำไมเราปลูกน้ำเต้าผลแห้งมันถึงไม่แข็งและหนาเหมือนไม้อย่างที่ไปซื้อมาเป็นตัวอย่าง ตอนแรกก็โทษเรื่องดินเรื่องปุ๋ย <span style="color: #0000ff;">ที่ถูกต้องเป็นเพราะสายพันธุ์ครับ</span> ผมมาตีแตกตอนที่เขย่าเอาเมล็ดน้ำเต้าเนื้อแข็งมาดู พบว่ารูปร่างของเมล็ดแตกต่างไม่เหมือนกับเมล็ดพันธุ์ที่เราปลูกกัน วันนี้จึงขุดหลุมปลูกเพื่อศึกษาข้อเท็จจริง</p> <p><span style="color: #800080;">ระหว่างลูกน้องขุดหลุมใส่ปุ๋ย</span></p> <p><span style="color: #800080;">ผมก็ปลูกตามไปเรื่อย ๆ</span></p> <p><span style="color: #800000;">จวนจะเสร็จแล้ว</span></p> <p><span style="color: #800000;">โทรศัพท์หล่นจากกระเป๋า</span></p> <p><span style="color: #800000;">เสียมสับโครม! ฝากระเด็นออก</span></p> <p><span style="color: #800000;">ประกอบเสร็จลองเปิดดู เงียบฉี่</span></p> <p><span style="color: #800000;">แสดงว่าเครื่องคงมีปัญหาเสียแล้ว</span></p> <p><span style="color: #800000;">ถ้าจะเอากลบดินปลูกออกลูกมาเป็นพันธุ์ตู๊ด ๆ ก็ดีสินะ</span></p> <p><span style="color: #800000;">พรุ่งนี้จะเอาไปซ่อม</span></p> <p><span style="color: #800080;">ถ้าโทรมาไม่มีเสียงรับ</span></p> <p><span style="color: #800080;">ก็ต้องขออภัยไม่มีเหตุอื่นใด</span></p> <p><span style="color: #800080;">นอกจากตู๊ดๆ ไม่ตู๊ดๆนั่นเอง</span></p> <p>&nbsp;</p> 2010-02-05T06:37:33+07:00 false 333978 2010-02-05T22:50:51+07:00 false false 2010-02-05T06:43:10+07:00 3 ปลูกต้นตูดๆ 1294 1 true <p><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430762.jpg"><img class="wp-image-3342 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430762-225x300.jpg" border="0" title="p1430762" width="225" height="300" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430848.jpg"><img class="wp-image-3347 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430848-225x300.jpg" border="0" title="p1430848" width="225" height="300" /></a></p> <p><span style="color: #800080;">(มีต้นตาลสูงชะลูดเป็นสัญญลักษณ์ดีมาก)</span></p> <p style="text-align: justify;">เมื่อ พ.ศ. 1824 จุลศักราช 634 ยังมีกษัตริยาธิราชพระองค์หนึ่งชื่อว่า&nbsp;"เม็งราย" ครองราชสมบัติอยู่เมืองเชียงราย พระองค์นั้นมีเดชะสิทธิมาก คิดจะขยายอาณาเขตลงมาทางหัวเมืองทางใต้ ได้ยกพลโยธาหาญมาจากเมืองเชียงราย รบพระยาบีบาเจ้าเมืองลำพูน เมื่อ พ.ศ. 1824 ได้ชัยชนะ ครองเมืองอยู่ที่ลำพูน 2 ปี แล้วพระองค์มอบให้ขุนน้ายฟ้าอำมาตย์คนดี ขึ้นครองเมืองลำพูน ส่วนพระองค์ก็โยกย้ายไปสร้างเมืองเวียง อยู่ที่ใหม่ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือเมืองลำพูน อยู่ที่นั่น 3 ปี สถานที่นั้นไม่เหมาะสม เป็นที่ลุ่มต่ำ ชุ่มน้ำเฉอะแฉะในฤดูฝน พระองค์จึงได้ย้ายรี้พลมาสร้างเมืองใหม่ใกล้แม่น้ำปิง (คือบริเวณบ้านเจดีย์เหลี่ยมหมู่ 1-2 ตำบลวังตาลในปัจจุบัน) เมื่อพ.ศ. 1829 ให้ชื่อว่า &ldquo;เวียงกุมกามภิรารมณ์"</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430847.jpg"><img class="wp-image-3348 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430847-300x225.jpg" border="0" title="p1430847" width="300" height="225" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430891.jpg"><img class="wp-image-3349 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430891-300x225.jpg" border="0" title="p1430891" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">(เวียงกุมกามมีโบราณสถานจำนวนมาก เดินไม่ไหว มีรถม้าบริการหลายคัน)</span></p> <p style="text-align: justify;">จากตำนานเมืองเก่าแก่ที่ว่านี้น่าสนใจนัก ครูอารามเป็นโชเฟอร์ที่ดีที่สุดในโลก จะไป จะแวะ จะซักถามตรงไหนอย่างไร สนองได้หมดจดเรียบร้อย อุ้ยสร้อยกับครูอึ่งลาโรงเรียนมาร่วมพาตระเวนเที่ยวเรียนวิชาประวัติศาสตร์เมืองเก่าทั้งวัน เรื่องอื่นไม่เกรงใจเืท่าเรื่องเวลา ผู้บริหารนั้นจะหาเวลามาตะลอน ๆ อย่างผมได้ที่ไหนละ แต่ก็เพราะเยื่อใยที่คนไกลมาหา จึงอนาทรไปทุกเรื่องทุกกรณี ผมจึงพยายามบอกว่า</p> <p style="text-align: justify;">&ldquo;สไตล์ของเฮฮาศาสตร์นั้นดีที่สุดในโลก ทุกมื้อทุกสถานที่ทุกเวลาอุดมด้วยคุณค่าที่ประเมินมิได้ บอกเล่าหรือเขียนเป็นหนังสือได้ แต่จะได้ความลึกซึ้งไม่ถึงครึ่ง เราไม่สามารถที่จะเก็บมาเล่ารายละเอียดทุกเม็ดได้ บางเรื่องก็เว้นวรรคไว้ในฐานที่เข้าใจ&nbsp; บางตอนก็ไว้ต่อยอด บางจังหวะก็เขียนลูกล่อลูกชนให้คนคันหัวใจเล่นอย่างนั่นแหละ</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430555.jpg"><img class="wp-image-3345 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430555-300x225.jpg" border="0" title="p1430555" width="300" height="225" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430556.jpg"><img class="wp-image-3346 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430556-300x225.jpg" border="0" title="p1430556" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;">ขบวนทัวร์เมืองเก่าเช้านี้ ไปตั้งต้นที่ร้านอาหารเช้าเชลล์ชวนชิม</p> <p style="text-align: justify;">มีภาพประกอบคนเด่นคนดังเป็นหลักฐานเพียบ</p> <p style="text-align: justify;">อร่อยทั้งข้าวต้ม และเลือดหมู ของเขาเด็ดจริง ๆ</p> <p style="text-align: justify;">ต้องขอขอบคุณอุ้ยที่พยายามจัดสรรร้านที่ดีที่สุดให้ได้ชิม</p> <p style="text-align: justify;">แบบนี้ใครจะไม่รักอุ้ยก็มีแต่พวกหัวใจพลาสติกเท่านั้น จริง ๆ นะอุ้ย ..</p> <p style="text-align: justify;">อิ่มแล้วก็ไปตลาดคำเที่ยง ที่เป็นแหล่งใหญ่ของร้านขายพันธุ์ไม้ที่ใหญ่ที่สุดในภาคเหนือ แต่ละร้านล้วนเป็นมืออาชีพ ที่พยายามสร้างเอกลักษณ์ร้านของตนเองให้โดดเด่น ปะทะฝีมือโชว์กันเต็มที่ เพราะแต่ละร้านอยู่ติด ๆ กัน ตื่นมาก็แลตากัน ใครจะเด่นทางด้านไหนก็ทะลักทะลายความรู้ความคิดออกมา เมืองเหนือนั้นเป็นเจ้ายุทธจักรด้านการปลูกการขายอยู่แล้ว และคนเมืองก็นิยมชมชอบปลูกต้นไม้ มีงานเทศกาลประเพณีรองรับ กิจการท่องเที่ยวร้านอาหาร รีสอร์ท งานประชุมสัมมนา ฯลฯ ล้วนแต่ใช้ต้นไม้ใบหญ้าเป็นส่วนประดับประดากิจการกิจกรรมของตนเอง ดังนั้นนักจัดสวนมือหนึ่งจึงมารวมตัวกันที่นี่</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430703.jpg"><img class="wp-image-3344 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430703-225x300.jpg" border="0" title="p1430703" width="225" height="300" /><span style="color: #ffcc00;">&nbsp;</span></a><span style="color: #ffcc00;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430696.jpg"><img class="wp-image-3360 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430696-224x300.jpg" border="0" title="p1430696" width="224" height="300" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430698.jpg"><img class="wp-image-3361 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430698-224x300.jpg" border="0" title="p1430698" width="224" height="300" /></a></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">(ไม้ที่เราตัดทิ้งตัดขว้าง นักล้อมไม้จัดการเอาไปขายต้นละหลายหมื่น )</span></p> <p style="text-align: justify;">ถ้าไปเที่ยวอย่างเรียนรู้</p> <p style="text-align: justify;">เราจะเห็นแง่คิดที่ออกแบบเพื่อเป็นสื่อเชิงความคิดในการปลูก การจัดสวน</p> <p style="text-align: justify;">แทบทุกร้านจะมีสวนของตนเอง</p> <p style="text-align: justify;">ตลาดคำเที่ยงเป็นเพียงแหล่งระบายผลผลิต เพื่อติดต่อค้าขายกับภายนอกเท่านั้น</p> <p style="text-align: justify;">หลายร้านฝีมือระดับอินเตอร์</p> <p style="text-align: justify;">พันธุ์ไม้หลายชนิดที่แปลก ๆ สวย ๆ สั่งตรงจากต่างประเทศ</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430597.jpg"><img class="wp-image-3353 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430597-224x300.jpg" border="0" title="p1430597" width="224" height="300" /></a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430603.jpg"><img class="wp-image-3354 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430603-224x300.jpg" border="0" title="p1430603" width="224" height="300" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430713.jpg"><img class="wp-image-3355 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430713-224x300.jpg" border="0" title="p1430713" width="224" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">(หมาใส่แว่นตา น่ารักพอๆกับไม้ดอกสวยๆ คนจัดการเป็นทำอะไรก็ดูดี)</span></p> <p style="text-align: justify;">ผมมีปัญหาเรื่องชื่อพันธุ์ไม้แปลกๆ มาเที่ยวนี้ถึงถ่ายป้ายชื่อที่มีต้นตัวจริงกำกับไว้ กลับไปบ้านสงสัยชื่อพันธุ์ไม้ก็เปิดภาพดู สมัยนี้คนเพาะพันธุ์ตั้งชื่อเอาใจตลาด โดยเฉพาะชื่อไม้ใบไม้ดอกใหม่ ถ้าปลูกแล้วเป็นไปตามชื่อคงจะรวยระเบิด เช่น ต้นรวยรายวัน เศรษฐีเงินล้าน ฯลฯ อีกจำพวกหนึ่งคือพวกไม้ล้อมต้นใหญ่ คุยกับเจ้าของร้านแล้วได้แต่โอ้โหในใจ ยกตัวอย่างเช่น ต้นจันทร์ผาขนาดที่หน้าบ้านผม เขาล้อมมาตั้งราคาต้นละ 30,000 บาท กระสังต้นโต ๆ ต้นละ 15,000-20,000 บาท น้อยนักที่จะมีราคาต่ำกว่าหมื่นบาท แต่ก็น่าเห็นใจเพราะไม้ล้อมต้นใหญ่ ๆ เหล่านี้ไปล้อมมาจากภาคกลาง ค่าคนส่ง ค่าเลี้ยงดู ค่าขนย้ายไปปลูกให้ผู้ซื้อ เขาไปปลูกให้และรับประกันการรอดตายไว้ที่ 5-6 เดือนแล้วแต่จะตกลงกันก่อนจากลา <span style="color: #800000;">ครูอารามวิ่งไปซื้อต้น<strong>ลาเวนเดอร์</strong> กับ <strong>โรสแมรี่</strong>ฝาก มาอีกอย่างละ 2 ต้นมา หิ้วพะรุงพะรังขึ้นเครื่องมา อุ้ยจ่ายค่าโหลดกระเป๋าน้ำหนักเกิน ก.ก.ละุ 60 บาท ไป 260 บาท ทำไมขูดรีดจุ๊บ ๆ จิ๊บ ๆ น่ารำคาญนักพวกสายการบินอีแร้งแก่เหล่านี้ มาถึงบ้านต้นไม้ยังคงสภาพสดชื่นดีมาก ประจวบเหมาะกับเมื่อคืนนี้ฝนโปรยปราย สวนป่าจึงชุ่มฉ่ำต้อนรับไม้พิเศษที่อยากจะได้มานาน จะลงมือปลูกเช้านี้ละครับ</span></p> <p style="text-align: justify;">จุดตีแตกความคิดผมก็คือ เมื่อก่อนเห็นต้นไม้ที่เบียดเสียดกันก็จะตัดทิ้งท่าเดียว ถ้าเรามีแนวคิดเรื่องการขุดล้อมย้ายไปปลูกที่ใหม่ หรือไปจำหน่ายก็จะพบทางออกที่สมประโยชน์คุ้มค่าไม่น้อย กลับไปบ้านผมมีโจทย์ในใจแล้วว่าจะทดลองล้อมไม้ต้นใหญ่ ดูสิว่าจะมีฝือมือบ้างหรือเปล่า ถ้าทำได้ละเธอเอ๋ย ถึงจะไม่มีรถเครน รถขุด ก็จะลองดูสักตั้ง ให้มันรู้ไปว่าไผเป็นไผ..มื้อกลางวันก็ได้อุ๋๊ยอีกนั่นแหละเป็นคนเลือกร้าน เย็นตาโฟและก๋วยเตี๋ยวที่อร่อยที่สุดในเชียงใหม่&nbsp; ระหว่างซดเย็นตาโฟนึกถึงคนที่เคยแห้วกับเรื่องนี้ ได้ชิมน้ำมะเกี๋ยง น้ำมะขามป้อม และขนมถ้วยที่อร่อยมาก บรรยากาศก็ดีเหลือเกิน ร้านโล่งโจ้งเย็นสบาย</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #993366;">ที่แปลกใจอย่างมากก็คือ ไม่นึกว่าอุ้ยจะเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องร้านอาหารในเชียงใหม่ </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #993366;">ทุกเมนู ทุกร้าน คุณสมบัติพิเศษหรือปลีกย่อย </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #993366;">อุ้ยรู้ละเอียดและไม่ผิดหวัง ถ้าใครไม่เชื่อก็ลองใช้บริการ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #993366;"><strong>&ldquo;อุ้ยสร้อยชวนเจี๊ยะดูนะเจ๊า&rdquo;</strong></span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430877.jpg"><img class="wp-image-3356 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430877-300x224.jpg" border="0" title="p1430877" width="300" height="224" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430875.jpg"><img class="wp-image-3357 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430875-300x224.jpg" border="0" title="p1430875" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #000080;">(เป็นจุดโค้งเป็นที่อโคจรสมัยนี้ (ทางขึ้นลงเรือสมัยโบราณ)</span></p> <p style="text-align: justify;">ช่วงบ่ายเราลุยพื้นที่เมืองเก่าเวียงกุมกาม ผมชอบใจต้นตาลหน้าวัดที่สูงชะลูดลิบลิ่ว อายุคงจะหลายร้อยปี ยอดเจดีย์กับยอดตาลพอฟัดพอเหวี่ยงกันที่เดียวเลยละครับ เราได้ตระเวนดูพื้นที่ริมปิงด้านตรงข้ามหน้าวัด ที่มีถนนตัดขวาง เป็นพื้นที่ริมน้ำปิงที่สวยงาม ร่มรื่น มีต้นลำดวน ต้นก้ามปูใหญ่มาก มีต้นอ่อมแซบด้วยนะ แต่จุดที่สนใจไปดูใกล้ ๆ อย่างวิเคราำะห์แล้ว พบว่าเป็นจุดโค้งที่น้ำกัดเซาะเข้ามาทุกปี มีร่องรอยน้ำท่วมที่เจ้าของทำคันดินและกระสอบทรายกั้นไว้ถึง 3 แถว ใกล้ ๆ กันเป็นท่าลงเรือ มีการเลี้ยงปลาในกระชัง ถ้าชอบรถม้าก็มีบริการพาเที่ยว ถ้าชอบพายเรือก็สบายมาก ..ซื้อเรือแจว <span style="color: #ff0000;"><em>&ldquo;..พายเรือตามหาบัวลอย จนเหงื่่อไหลย้อยโทรมกาย&rdquo; </em></span>เว้นแต่จะซื้อเรือบรืออออ..ขับจะไปโลดเลยละครับ</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430787.jpg"><img class="wp-image-3358 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430787-300x224.jpg" border="0" title="p1430787" width="300" height="224" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430805.jpg"><img class="wp-image-3359 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430805-300x224.jpg" border="0" title="p1430805" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">(ซ้ายมือสภาพคันดินกันน้ำท่วม ขวามือจุดที่น้ำกัดเซาำะเข้ามา ต้องตอกเสาเข็มขนานใหญ่กันพัง)</span></p> <p style="text-align: justify;">เราเข้าไปในวัด ถามประวัติ หาข้อมูลของเมืองเจ้า ไปเจอเรื่องที่บังเอิญอย่างน่าแปลกใจ เมื่อวานนี้อุ้ยเอาเมล็ดพระเจ้า 5 พระองค์มาฝากหลายเมล็ด วันนี้ไปเจอที่วัดวางขาย มีที่เพาะต้นเล็ก ๆ กำลังงอก และมีต้นที่เพาะสูงประมาณ 1 คืบจำหน่ายด้วย ราคาต้นละ 39 บาท เลยซื้อ 4 ต้น แบ่งกับอารามไปปลูก คุณลุงคนเพาะเด็ดใบมาให้เคี้ยว มีรสเปรี้ยว ๆ พร้อมกับบอกสรรพคุณว่า <span style="color: #008000;">ใบพระเจ้า 5 พระองค์นี่นะ รักษาโรคท้องไส้ไม่ปกติได้ ช่วยเรื่องภูมิแพ้หอบหืด เอาแล้วไหมละ เจอยาผีบอกเข้าแล้ว ตอนนี้ยังนอนอยู่ในกล่อง สายการบินเขาติดฉลากกันกระแทกให้ ทุกต้นจึงอยู่ในสภาพเรียบร้อยคงจะไม่บอบช้ำอะไร</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430932.jpg"><img class="wp-image-3350 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430932-300x225.jpg" border="0" title="p1430932" width="300" height="225" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430926.jpg"><img class="wp-image-3343 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430926-300x225.jpg" border="0" title="p1430926" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">(ที่สนามบินเชียงใหม่ คล้ายๆกับยุ้ยญาติเยอะ ชาวเฮมาส่งผมกลับบ้าน)</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430946.jpg"><img class="wp-image-3351 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430946-300x225.jpg" border="0" title="p1430946" width="300" height="225" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430957.jpg"><img class="wp-image-3352 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430957-300x225.jpg" border="0" title="p1430957" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #003300;">(ไปคนเดียวมีสมบัติ 5 ชิ้น ต้นไม้ที่หิ้วมาถึงสวนป่ายังสดชื่นมาก ) อิ อิ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ก่อนเครื่องออก เรานังคุยกินกาแฟกันที่ห้องอาหาร</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">คุณพรพรรณเพื่อนเก่ามาส่ง</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">เอาของมาฝากอีกจนกระเป๋าตุง</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">น้าอึ่งกับกามนิตหนุ่มตามมาเฮ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">เครื่องบินออกประมาณบ่าย 5 โมง มาถึงดอนเมือง 6 โมง</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">นั่งแท๊กซี่ต่อไปบริษัทรถทัวร์นครชัยแอร์</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">พระอาจารย์ Handy เอากรรไกรตัดกิ่งไม้มาให้ที่สถานีรถทัวร์<br /></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ต่อรถทััวร์เที่ยว 3 ทุ่ม ไปถึงบ้านตี 3 </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">สบายๆไม่มีปัญหา</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">บ๊ายบายเวียงพิงค์นครแห่งความประทับใจ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">ขอบคุณเครือญาติแซ่เฮที่ดูแลอย่างดียิ่ง</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">ทำยังไงก็ใช้หนี้ความดีได้ไม่หมด</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">แต่ก็จะพยายามต่อยอดความดี</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">นัดคนดีมาพบกัน รักกัน เมตตาช่วยเหลือกัน</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">ในระหว่างนั่งนรอรถทัวร์ผมเขียนรายงานนี่แหละ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">ใกล้จะถึงเวลารถขึ้นแล้ว</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">&nbsp;</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">ขอจบเพียงนี้&nbsp; </span><span style="color: #800080;">แคว๊กๆๆ</span></p> 2010-02-03T09:10:26+07:00 false 333463 2010-02-05T09:54:19+07:00 false false 2010-02-03T16:31:59+07:00 12 เวียงกุมกามในปัจจุบัน 1294 15 true <h2><!--?php $vv=get_post_meta($post->ID,'views',true); if ($vv) echo '<span style="border:1px solid #',$syrup['info_color'],';float:right;margin:4px 2px 1px;padding:1px 2px;" mce_style="border: 1px solid #',$syrup['info_color'],'; float: right; margin: 4px 2px 1px; padding: 1px 2px;">อ่าน: ',$vv,'<br /><a href="http://translate.google.com/translate?prev=_t&hl=en&ie=UTF-8&u=',the_permalink(),'&sl=th&tl=en&history_state0=" mce_href="http://translate.google.com/translate?prev=_t&amp;hl=en&amp;ie=UTF-8&amp;u=',the_permalink(),'&amp;sl=th&amp;tl=en&amp;history_state0=" target="_blank">English tranlation by Google</a></span>' ? --></h2> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430484.jpg"><img class="wp-image-3330 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430484-300x225.jpg" border="0" title="p1430484" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;">เมื่อ40ปีที่แล้ว ผมเคยขับรถมาถนนสายนี้ ไปถ้ำเชียงดาว ท่าตอน ขึ้นไปดอยลาง ไปอาบน้ำพุร้อนที่ฝาง แวะกินลาบขมป้าเขียว ขึ้นไปดูชนกลุ่มน้อย สมัยนั้นถนนหนทางถึงไม่แจ๋วเท่าทุกวันน้ แต่ทิวทัศน์เต็มไปด้วยเขาสูงรอบข้างยังสวยงามมาก ชาวเขาเอาสินค้า ผลผลิตต่างๆที่น่าสนใจมาวางจำหน่าย&nbsp; ครั้งล่าสุดที่ไปก็ตอนที่เขากำลังสร้างเขื่อนแม่งัด กี่ปีแล้วก็ไม่รู้สินะ มาเมื่อวานนี้ครูอึ่งรับเป็นเจ้าภาพพาตระเวน ถามว่าอยากจะไปไหน..มีซ๊อยส์ให้เลือกประมาณ 4-5แห่ง ล้วนแต่น่าสนใจทั้งนั้น แต่สุดท้ายก็มาเลือกดอยอ่างขาง เคยให้ยินกิตติศัพท์ล่ำลือแต่ยังไม่เคยเหยียบย่าง ครูอารามเป็นสารถีมือหนึ่งบึ่งไปดอยอ่างขาง ก่อนออกแวะชิมข้าวต้มที่อร่อยมาก แต่ลืมชื่อเสียแล้ว ..ถือธรรมเนียมว่าชิมไปเรื่อยๆ ถ้าวาสนาดีก็คงมีโอกาสได้กลับมาเจี๊ยะอีก</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430159.jpg"><img class="wp-image-3324 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430159-225x300.jpg" border="0" title="p1430159" width="225" height="300" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430137.jpg"><img class="wp-image-3317 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430137-300x300.jpg" border="0" title="p1430137" width="300" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;">ก่อนออกรถเราสอบถามกันเรื่องเสื้อหนาว ดอยอ่างขางเป็นพื้นที่ทดลองทำการเกษตรบนที่สูง แน่นอน..การเลือกพื้นที่แห่งนี้ก็เพราะมีอุณหภูมิที่เย็นตลอดปี ไม่ยังงั้นจะปลูกพืชเมืองหนาวได้หรือครับ เรื่องอันดับแรกของใครจะไปอ่างขางก็คือเสื้อผ้ากันหนาวนี่แหละ ขืนเท่อเร่อเท่อร่าไป ยิ่งถ้าไปนอนด้วยมีหวังแข็งตาย <span style="color: #800000;">..</span><span style="color: #ff99cc;"><span style="color: #800000;">ผมเองก็หวั่นๆ..เกรงว่าเกล็ดน้ำแข็งจะมาเกาะหัวใจ</span> </span>ครูอึ่งบอกว่าเตรียมเสื้อให้แล้ว พวกที่ร้อนวิชานี่ก็แปลกนะครับ ที่ไหนที่ใครว่าหนาวๆเราไปที่ไรฟ้าดินวิปริตทุกที คราวไปดอยอินทนนท์นั่่นก็ครั้งหนึ่ง ไปถึงนั่งถอดเสื้อแก้ผ้าถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐาน คราวไปอิร่าน ไปจีน ใครก็ขู่ว่าหนาวมาก ขนเสื้อหนาไปเป็นกะตั๊ก ไปถึงมันก็ไอ่แค่นั้นแหละ ดอยอ่างขางวันนี้อากาศกำลังดีที่สุดในโลก</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430438.jpg"><img class="wp-image-3333 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430438-300x225.jpg" border="0" title="p1430438" width="340" height="299" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430278.jpg"><img class="wp-image-3335 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430278-225x300.jpg" border="0" title="p1430278" width="225" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;">เราไปแวะหา<span style="color: #800000;">ท่านนายกอบต.ตำบลแม่งอน</span> <span style="color: #800000;">อำเภอฝาง</span> <span style="color: #800080;">คุณชาญวิทย์ เตียวกุล</span> ซึ่งเป็นน้องเพื่อนรักของครูอึ่ง วันนี้เจ้าถิ่นตัวจริงเสียงจริงจะเป็นไกด์กิตติมศักดิ์พาลุยเอง บอกให้คณะเราย้ายรถไปนั่งคันใหม่ อารามเปรยๆว่าถนนซิกแซกอันตราย ผมก็นึกในใจว่ามันจะแค่ไหนกันนะ <span style="color: #800000;">ระยะทางที่ปีนป่ายขึ้นไปนอกจากจะสูงขึ้นๆตลอดแล้ว ยังหักคอศอกแบบแคบ-เอียง-เร่งเครื่องอุตลุด ที่น่าเสียวไส้ก็คือมุมหักโค้งแบบตับหดนี้อยู่ติดๆกัน เป็นถนนที่รถบัสไม่สามารถขึ้นได้ นายกอบต.เล่าว่าขาลงอันตรายมากกว่า โดยเฉพาะมือที่ด้อยประสบการณ์ชาวกรุง จะเบรคตลอดจนผ้าเบรคไหม้เหม็นควันโขมง หลายคันต้องจอดข้างทางเพื่อให้หายขาสั่น ช่วงที่มีงานจะมีภปร.ยืนเป็นระยะๆคอยดูแลอย่างใกล้ชิด</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430164.jpg"><img class="wp-image-3326 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430164-300x300.jpg" border="0" title="p1430164" width="300" height="300" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430209.jpg"><img class="wp-image-3318 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430209-300x225.jpg" border="0" title="p1430209" width="294" height="180" /></a></p> <p style="text-align: justify;">สมคำล่ำลือจริงๆ</p> <p style="text-align: justify;">แต่ละโค้งประมาทไม่ได้เลย</p> <p style="text-align: justify;">ผมไปมาก็หลายขุนเขาแล้ว</p> <p style="text-align: justify;">ที่นี่น่าจะเป็นอันดับหนึ่งของประเทศ</p> <p style="text-align: justify;">น่าจะมีป้ายเตือน <span style="color: #ff0000;">&ldquo;ระวังตับหด&rdquo;</span></p> <p style="text-align: justify;">ขาสั่น ใจสั่นนั้นไม่ต้องห่วงสำหรับคนที่มาครั้งแรก</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ใครนะ ช่างมาเลือกเอาพื้นที่ตรงนี้</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430203.jpg"><img class="wp-image-3325 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430203-300x225.jpg" border="0" title="p1430203" width="300" height="225" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430298.jpg"><img class="wp-image-3327 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430298-300x225.jpg" border="0" title="p1430298" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;">เราไปถึงบนดอยช่วงสายๆ<span style="color: #ff9900;"> <span style="color: #0000ff;">แดดจ้าเต็มที่ ดอกไม้เต็มตา อากาศสะอาดเหลือเกิน</span></span> รีบถ่ายเทอากาศเน่าๆจากในปอดทิ้ง สูดหายใจเปลี่ยนเอาอ็อกซิเจนบนยอดดอยเข้าไปแทน<span style="color: #ccffff;"> มายืนบนนี้ จะรู้สึกว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิต</span><span style="color: #800000;"> </span>ที่เราได้มาอยู่ในวงล้อมของขุนเขาที่เต็มไปด้วยความสวยงามตามธรรมชาติที่มี มนุษย์มาช่วยรังสรรให้บรรเจิดยิ่งขึ้น ยกกล้องมาถ่ายรูปได่ไม่กี่ฉับ..ครูอึ่งชวนไปเสาะอาหารใส่ท้องกันเสียก่อน อ่านดูเมนูแล้ว เจอรายการที่สมเด็จพระนางเจ้าราชินีนาถ ที่พระองค์ท่านมีพระราชดำรัสถึง <span style="color: #ff0000;">หมูจิ้นหัวเป็ดอี้เหลียง</span>: ซึ่งเป็นพันธุ์ที่ประเทศจีนถวายมาขยายพันธุ์ นำมาปรุงอาหารพิเศษเป็นการเฉพาะตามคุณสมบัติของสัตว์ดังกล่าว แต่เราโชคดีกว่านั้น เลือกสั่งอาหารคนละอย่าง <span style="color: #800080;">ผมสั่งน้ำพริกผักกรอบ เลยได้ชิมน้ำพริกที่มีถั่วเน่าเป็นหลัก ปรุงด้วยมะเขือเทศ หอม พริก ที่เผาแล้วมาโขลกรวมกับกุ้งแห้ง อร่อยมากๆจนต้องซื้อถั่วเน่่ากลับไปทดลองทำที่บ้าน นอกจากอร่อยแล้วยังทำง่ายเหมาะกับเมนูสุขภาพที่กินผักทุกวันของสวนป่า</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430207.jpg"><img class="wp-image-3319 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430207-300x300.jpg" border="0" title="p1430207" width="273" height="273" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430271.jpg"><img class="wp-image-3323 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430271-300x225.jpg" border="0" title="p1430271" width="341" height="272" /></a></p> <p style="text-align: justify;">อิ่มแล้วก็ออกเดิน เพลินไปกับไม้ดอกที่่ปลูกด้วยฝีมือของผู้รู้ ตื่นตากับพันธุ์ไม้แปลกๆ หลายชนิดไม่เคยเห็นมาก่อน เมื่อได้รับการจัดถูกที่ถูกทางอย่างมืออาชีพ จึงละลานตาไปว่าจะมองไปด้านไหน ก็เจอะเจอจุดพิเศษจนไม่รู้จะทำยังไงกับความสวยสดงดงามที่อยู่ตรงหน้า ..ช่วงเวลาทุกนาทีที่มีแต่ความประทับใจ นึกออกไหมครับ..เวลาความประทับใจมากองอยู่ตรงหน้ามากมายมหาศาล&nbsp; แดดอุ่นลมพัดเบาๆกำลังสบายที่สุดวันหนึ่งของชีวิต ต้องขอบคุณครูอึ่งที่จัดทริปนี้ได้อย่างวิเศษสุด</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430253.jpg"><img class="wp-image-3322 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430253-300x225.jpg" border="0" title="p1430253" width="300" height="225" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430237.jpg"><img class="wp-image-3321 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430237-300x225.jpg" border="0" title="p1430237" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">(คนงานกำลังถอนกะหล่ำไปทำปุ๋ย)</span></p> <p style="text-align: justify;">เราถ่ายรูปเลาำะไปเรื่อยๆ</p> <p style="text-align: justify;">ทำตัวเป็นผีเสื้อสักวัน</p> <p style="text-align: justify;">ไปเจอคนงานชาวเขากำลังถอนกะหล่ำปลีสีขาวดอกโตๆกำลังสวยใส่ถุงปุ๋ย</p> <p style="text-align: justify;">ถามว่าจะเอาไปปลูกที่ไหน?<span style="text-decoration: underline;"><em></em></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #ff0000;">&ldquo;จะเอาไปทำปุ๋ย&rdquo; </span></p> <p style="text-align: justify;">โอ้ยโหย้ ..ถ้าเป็นบ้านผมก็ถือว่าสวยที่สุดแล้ว</p> <p style="text-align: justify;">ที่นี่ถอนทิ้งเฉยเลย</p> <p style="text-align: justify;">คุยกับหัวหน้างานได้รับความรู้ว่า กะหล่ำประดับเหล่านี้โชว์มานานแล้ว มีอายุประมาณ7-8 เดือน ถึงเวลาก็ต้องปลูกกันใหม่ ถามว่ามีพันธุ์ขายบ้างไหม เขาแนะนำให้ไปถามที่แม่โจ้ แต่ของที่นี่เมล็ดพันธุ์สั่งตรงมาจากอังกฤษ มิน่าละแต่ละดอกเบ้อเริ่มทิ้ม <span style="color: #008000;">กะหล่ำพวกนี้ต้องการอากาศเย็นมากๆ ถ้าความเย็นลดลงประมาณ6-7องศา สีต่างๆจะเข้มสวยยิ่งขึ้น ขณะเดียวกันถ้าอากาศร้อนขึ้นสีก็จะค่อยๆจางลง ไม่มีสีสวยๆซ้อนขึ้นมาให้ชม เรื่องอุณหภูมิจึงเป็นเงื่อนไขที่ไม่อาจเปลี่ยนใจดอกไม้เมืองหนาวได้ ถ้าอยากดูของสวยก็ต้องสู้บุกบั่นมาให้ถึงที เรียกว่าสวยไม่ง้อแขก</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430195.jpg"><img class="wp-image-3320 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430195-300x225.jpg" border="0" title="p1430195" width="300" height="225" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430319.jpg"><img class="wp-image-3336 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430319-300x225.jpg" border="0" title="p1430319" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">(ดอกขาวๆขวามือ ครูอึ่งตั้งชื่อดอกหางกระต่าย จับดูจะนิ่ิ่มๆคล้ายกับหางกระต่ายจริงๆด้วย)</span></p> <p style="text-align: justify;">ผมถ่ายรูปแบบไม่เกรงใจกล้อง ออกจากแปลงนี้ไปแปลงโน้น ไปชมกลุ่มไม้ที่ปลูกที่ร่มในอาคารไม้ร่มขนาดใหญ่ ไปอึ้งกิมกี่จนไม่รู้กี่อึ้ง ดูภาพเอาก็แล้วกันนะครับ ที่มุมจำหน่ายของที่ระลึกโครงการหลวง เราเดินชมซื้อของติดไม้ติดมือมาบ้าง ที่น่าสนใจคือสมุนไพร <span style="color: #ff99cc;"><span style="color: #800080;">&ldquo;คุณปู่ทิ้งไม้เท้า&rdquo; เห็นแล้วตาโต ต้องซื้อมาลอง 2 ซอง เผื่อจะทิ้งความขี้โรคได้อย่างคุณปู่บ้าง</span> </span>ตอนขากลับ รถวิ่งผ่านแปลงปลูกไม้ผลเมืองหนาวหลายชนิด&nbsp; เราแวะไปอุดหนุนสินค้าชาวเขา ไปเจอตุ๊กตาแสนกล เอาน้ำเย็นราดหัวแล้วตามด้วยน้ำชาร้อนๆ จะมีฉี่พุ่งออกมา เข้าใจประดิษฐ์นักเชียว ครูอารามพาซื้อ แม๊กคาดิเมีย เจ้าลูกกลมๆแข็งๆ แม่ค้าจะแถมเหล็กแบนๆไว้สำหรับแงะเอาเนื้อมันๆกรอบอร่อยมาชิม เป็นผลไม้ที่ไม่เหมือนใคร ไม่แงะไม่ได้แอ่ม สนุกอร่อยกับการแงะนี่แหละ เธอเอ๋ย ลงมาถึงเบื้องล่าง ท่านนายกอบต.แม่งอน ยกพุทธา2ถุงใหญ่ฝากมาให้อีก ชิมแล้ว หวานกรอบอร่อยมาก ขอขอบคุณไว้ณ ที่นี้ท่านให้ความรู้และดูแลเรายังกะไข่ในหิน</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430544.jpg"><img class="wp-image-3332 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430544-300x225.jpg" border="0" title="p1430544" width="354" height="266" /></a></p> <p style="text-align: justify;">กลับมาถึงรีสอร์ทปืนโตเกือบจะ1ทุ่ม น้าอึ่งจัดโต๊ะเตรียมอาหารปะเลอะปะเต๋อ ช่วยกันจัดแจงฉุบฉับกับข้าวก็มาเรียงล่ายซ่าย <span style="color: #00ffff;"><span style="color: #800000;">สักพักอุ้ยสร้อยใบหน้าระบายยิ้มเข้ามา คงตรงดิ่งออกจากที่ทำงานเพราะยังอยู่ในชุดเก่ง คุณชาดาก็มา อ้อหมอเป๋าก็แอบหนีคนไข้มากินข้าวด้วย</span> </span>ครบเซ๊ทอร่อยทั้งอาหารและ เรื่องคุย อิ่มท้อง อิ่มใจ อิ่มไปทุกกรณี อุ้ยเพิ่งกลับจากไปเที่ยวจุดที่ใกล้เคียงกัน เอาเม็ดพระเจ้า5พระองค์มาฝากไปปลูกที่สวนป่า มีว่านที่น่าสนใจมาแถมให้อีก ครูอึ่งก็ฝากอะไรไม่รู้เยอะแยะไปหมด มารบกวน-กิน-นอน-เที่ยว-แล้วยังจะขนของฝากกลับบ้านอีก นี่แหละหนาน้ำใจยิ่งกว่าน้ำอมฤตใดๆเสียอีก<span style="color: #0000ff;"> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">..มาเที่ยวนี้ ได้ความคิดความรู้กลับไปพัฒนาสวนป่าพะเรอเกวียน อิอิ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">ก่อนจากกัน อุ้ยกับครูอึ่ง ครูอาราม นัดว่าจะมารับเช้านี้</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">จะพาลุยไปที่ไหนบ้างก็ไม่รู้</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">เพราะผมมาไม่เคยมีโปรแกรมล่วงหน้า</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">ด้วยรู้ว่า..จะมีใครรู้ดีกว่าเจ้าถิ่นนั้นไม่มีอีกแล้ว</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">ที่ผ่านมาย่ำเดินไปกี่ก้าวก็ไม่รู้ได้ </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">เดินเพลินไปเลย ก้าวฉับ ถ่ายฉับๆๆ นับแทบไม่ทัน<br /> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">ใครไม่เคยมาดอยอ่างขางยกมือขึ้น!!</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">เอามือลง</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">แคว๊กๆๆ..</span></p> 2010-02-02T06:59:31+07:00 false 333201 2010-02-05T10:48:50+07:00 false false 2010-02-02T08:16:18+07:00 12 อ่างขาง ใครยังไม่เคยไป เอามือลง.. 1294 4 true <p><span style="border: 1px solid #1b4f0a; margin: 4px 2px 1px; padding: 1px 2px; float: right;">&nbsp;</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1420983.jpg"><img class="wp-image-3299 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1420983-300x224.jpg" border="0" title="p1420983" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1420961.jpg"><img class="wp-image-3311 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1420961-300x224.jpg" border="0" title="p1420961" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;">ช่วงบ่ายเมื่อวานนี้ ครูอึ่งกับครูอารามเอารถตู้มารับ บอกว่าจะมาลุย ..เอ้าลุยก็ลุย <span style="color: #008080;">ใน เมื่อวัตถุประสงค์หนึ่งที่มาคือจะมาดูต้นไม้ กล้วยไม้ เผื่อจะเจอพันธุ์ที่โดนใจ จะเล็งๆไว้เพื่อขนเอากลับไปปลูกอีสาน ตอนที่เอารถบรรทุกมาปลายเดือนหน้า</span> เราได้รับคำแนะนำว่าที่เชียงใหม่มีจอมยุทธด้านสวนปาล์มระดับพระกาฬ มาตั้งหน้าตั้งตาปลูกปาล์มนานาชนิด ปาล์มนั้นเหมาะกับอีสานไม่น้อบ เจ้าของสวนแห่งนี้เป็นผู้มีส่วนจัดการช่วยตอนที่สร้างพืชสวนโลกเป็นอย่างมาก ข้อมูลเพียงเท่านี้เราก็ตื่นใจตื่นเต้นตุ๊บๆแล้ว ที่สำคัญมีครูอารามไปด้วย ผมนะอยากให้คนที่ชอบปลูกต้นไม้ ไปเห็นความพิเศษแปลกๆที่ซ่อนอยู่ในพรรณไม้เหล่านั้น ไม่ใช่อะไรหรอก จะได้มีเพื่อนร่วมอึ้งกิมกี่ อึ้งคนเดียวมันเหี่ยวหัวใจ อิอิ</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1420993.jpg"><img class="wp-image-3300 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1420993-300x224.jpg" border="0" title="p1420993" width="300" height="224" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430008.jpg"><img class="wp-image-3301 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430008-300x224.jpg" border="0" title="p1430008" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;">สวนปาล๋ม์ที่อยู่อยู่ตรงไหนก็ไม่จดจำแล้ว เพราะถ้าจะมาก็ต้องให้น้าอึ่งพาไปอยู่ดี นั่งรถไม่ไกลเท่าไหร่ จากบ้านน้าอึ่งไปคงราวๆ15-20นาทีเท่านั้น ไปถึงเจ้าของบ้านไม่อยู่ แต่เรามีมัคคุเทศก์พิเศษที่กรุณาพาเราไปชมสวนกล้วยไม้ไปด้วย ไกด์กิติมศักดิ์ที่ว่านี้สนิทกับอาจารย์เจ้าของสวน และเคยมาที่นี่ก่อนแล้ว จึงอธิบายให้ข้อมูลได้สบายมาก ลงรถไปก็แทบตะลึง เหมือนเราเข้าไปอยู่ในสวนป่าแหล่งอื่นของโลก&nbsp; ไม้แต่ละต้นหน้าตาแปลกๆ ส่วนใหญ่ก็ไม่เคยเจอมาก่อน ที่เจอมาบ้างก็ต้นเล็กๆ แต่ที่นี่ยืนต้นสูงเป็นแม่ไม้มีลูกหล่นเกลื่อน ส่วนไม้ชั้นรองก็มีตั้งแต่ไม้น้ำ ไล่ระดับขึ้นมาเป็นพวกไม้ชั้นเล็กชั้นกลาง <span style="color: #800000;"><strong>อาจารย์ดร.พิศิษฐ์ อรอุไร</strong></span> จัดภูมิทัศน์ที่บ้านท่านได้เยี่ยมสมกับเป็นปรมาจารย์ด้านปาล์มเมืองไทย</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430036.jpg"><img class="wp-image-3302 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430036-224x300.jpg" border="0" title="p1430036" width="224" height="300" /> </a><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430030.jpg"><img class="wp-image-3312 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430030-224x300.jpg" border="0" title="p1430030" width="224" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;">มันมากมายจนเล่าไม่ถูก อาศัยกล้องถ่ายแหลก มาดูภาพในกล้องก็ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะลงรูปอะไร เพราะมันมั่ว-สวยสะเด็ดไปเสียทุกจุด อนึ่ง รู้สึกว่าทำไมกล้องเก็บภาพได้น้อยกว่าที่สายตาเราเห็นมากเลยนะ หรือความประทับใจมีอิทธิพลต่อความเห็น!!! ผมเล็งๆไว้แล้ว จะมาขอซื้อแบ่งปันต้นเล็กๆไปอย่างละต้นสองต้น เพื่อให้มันไปแพร่ขยายทางอีสานบ้าง แต่ละต้นราคาคงไม่ถูกนัก ก็เอาไปเท่าที่กระเป๋าเราจะอำนวยละครับ แต่ถ้ายกสวนไปได้สักส่วนหนึ่งละเธอเอ๋ย จะเนรมิตโอเอซีสที่สวนป่าได้เลยเชียวแหละ</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430046.jpg"><img class="wp-image-3303 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430046-224x300.jpg" border="0" title="p1430046" width="224" height="300" /><br /> </a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">ชื่นชมสวนปาล์มจนเย็นมากแล้ว</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">น้าอึ่งบอกว่าเราลองไปพืชสวนโลกต่อกันไหม</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">ถ้าเขาปิดเราก็กลับ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">ปกติเขาจะปิด 6 โมงเย็น</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">อภินิหารมีจริงๆด้วย โอ้วๆๆๆ</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430053.jpg"><img class="wp-image-3304 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430053-300x224.jpg" border="0" title="p1430053" width="300" height="224" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430059.jpg"><img class="wp-image-3305 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430059-300x224.jpg" border="0" title="p1430059" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;">ผมไม่เคยมาเที่ยวสวนโลกสักครั้งเดียว ต้องแต่ตอนที่เขาเปิดงานครั้งแรก คราวนั้นมีหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเชิญให้มาร่วมงาน แต่ผมเห็นข่าวประโครมกันใหญ่โต คิดว่ายังไงๆคนก็คงจะมาชมมืดฟ้ามัวดินแน่ จึงได้แต่ติดตามข่าวตามสารคดีต่างๆ ด้วยที่ไม่ชอบไปงานแบบเบียดเสียดแย่งกันดู จึงเว้นวรรคงานพืชสวนโลกเรื่อยๆมา จนกว่าวาสนาจะมาถึงเหมือนคราวนี้ <span style="color: #ff0000;">พูดแล้วจะหาว่าคุย..เราแทบจะปิดพืชสวนโลกชมกันเฉพาะเรานี่แหละ น้าอึ่งเดินติดต่อ.. </span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430095.jpg"><img class="wp-image-3313 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430095-300x224.jpg" border="0" title="p1430095" width="300" height="224" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430113.jpg"><img class="wp-image-3314 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430113-300x224.jpg" border="0" title="p1430113" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">น้าอึ่ง นะเส้นใหญ่ ไปบอกเขาว่าครูบามา<br /> </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">เขาเลยยอมเปิดให้ชมได้ถึง2 ทุ่ม เอาละสิ ..</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">พากันเดินไปขึ้นรถพาเที่ยวในบริเวณงานก็เหมือนเหมาจ่าย</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">ทั้งคันนั่งกัน4 คนเฉพาะหมู่เฮเฮานี่แหละ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">โชเฟอร์ก็พาขับวนไปรอบๆ มุมไหนสวยๆก็จะหยุดอธิบายให้ถ่ายรูป</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">เราชวนกันเดินไปนั่งที่หอคำยามที่ท้องฟ้าหรุบหรู่</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430097.jpg"><img class="wp-image-3306 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430097-300x224.jpg" border="0" title="p1430097" width="300" height="224" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430102.jpg"><img class="wp-image-3307 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430102-300x224.jpg" border="0" title="p1430102" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">ลมโชยมาจากเชิงเขาด้านหลัง</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">ท้องฟ้าเริ่มมีประกายดาวระยิบบ้างแล้ว</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">นั่งรอชมดวงจันทร์ดวงโตที่จะโผล่มายังท้องฟ้ากว้างใหญ่ไม่มีอะไรมาบดบังสายตา</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430109.jpg"><img class="wp-image-3315 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430109-224x300.jpg" border="0" title="p1430109" width="224" height="300" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430094.jpg"><img class="wp-image-3316 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430094-224x300.jpg" border="0" title="p1430094" width="224" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">แหม..ถ้าจะบอกว่าสวนโลกทั้งใบยกให้พวกนายกลุ่มเดียวก็ใช่เลยแหละ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">จะมีสักกี่คนที่ได้มาอยู่ท่ามกลางบรรยากาศที่แสนวิเศษนี้</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">เรารีบเก็บความปลื้มใจประทับใจเข้าพกเข้าห่อ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">จนกระทั้งพระจันทร์ดวงโตสีหมากสุกโผล่มาให้เชยชมเราถึงได้เวลาพากันกลับ</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430106.jpg"><img class="wp-image-3308 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430106-300x224.jpg" border="0" title="p1430106" width="300" height="224" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430118.jpg"><img class="wp-image-3309 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430118-300x225.jpg" border="0" title="p1430118" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;">แวะไปรับคุณหมอเปาหลานสาวครูอึ่งที่โรง พยาบาล เสียดายอุ้ยสร้อยไปเที่ยวยังกลับไม่ถึงเคหา ไม่อย่างนั้นจะชวนไปดวลอาหารเวียตนามด้วย ร้านนี้อยู่ริมปิงจัดบรรยากาศได้ดีมาก อาหารที่นี่ผักเขาสดกรอบไม่ค่อนข้างเหี่ยวเหมือนร้านในกรุงเทพ เราแบ่งกันสั่งคนละอย่าง ผมเห็นเมนูมี<span style="color: #800080;"><em><strong>แหนมมะยม</strong></em> </span>ก็เลยสั่งมาทดลองดู แต่อย่างอื่นเต็มโต๊ะก็อร่อยทุกจาน วันนี้อร่อยทุกมื้อเกลี้ยงทุกจาน เรื่องอ้วน-ผอม-น้ำหนักจะขึ้นจะลง พักไว้คุยกันทีหลัง เรื่องเฉพาะหน้ายั่วพยาธิต้องจัดการก่อน คุณหมอป่วนสอนไว้ อิ อิ..</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430124.jpg"><img class="wp-image-3310 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/02/p1430124-300x224.jpg" border="0" title="p1430124" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;">เห็นผักอยู่ต่อหน้าก็คุยกันเรื่องผักๆ</p> <p style="text-align: justify;">ผมเล่าว่า <span style="color: #008000;"><em><strong>ผักสลัดนี่นะ ถึงจะดูบอบบางแต่หาได้มีแมลงรบกวนไม่ สงสัยว่าจะมีสารพิเศษอะไรบางอย่างอยู่ในผักนี้</strong></em></span></p> <p style="text-align: justify;">หมอเปา (ที่อยากให้เจอหมอป่วนจังเลย) บอกว่า..</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;"><em><strong>ก็เขาชื่อสลัด ..โรคอะไรมาก็สลัดออกสิคะ </strong></em></span></p> <p style="text-align: justify;">หมอเปา นะหมอเปา คิดได้ยังไงงี้</p> <p style="text-align: justify;">หมอเปาเธอเป็นคนรุ่นใหม่เก่งพิเศษมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว</p> <p style="text-align: justify;">คุยกับเธอจะสนุกเก๊กๆเก๊าะๆแก๊ะๆ.. ที่หลุดโลกทุกที</p> <p style="text-align: justify;">ขอขมวดแค่นี้ก่อนนะขอรับ</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;"><br /></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">น้าอึ่งไปเที่ยวหาดใหญ่ -กรุงเทพฯ หลายวัน </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">วันนี้ต้องกลับไปชำระบาปเสียที </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ได้ครูอึ่งกับครูอารามมาแตะมือรับไม้ต่อ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">วันนี้เราจะลุยดอยอ่างขางกัน..<br /></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">คนแซ่เฮ มันดีอย่างนี้ละครับ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ดังนั้น..จงรักกันไว้เถิดจะเกิดผลดีที่ซู๊ด!!</span></p> <p style="text-align: justify;">แคว๊กๆ</p> <p style="text-align: justify;">: <span style="color: #ff0000;"><em>หมายเหตุ </em></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #ff0000;"><em>วันปกติพืชสวนโลกจะเปิดให้ชม 9.00-18.00 น.</em></span></p> <p style="text-align: justify;"><em><span style="color: #ff0000;">ถ้ามีการจัดงานในวาระพิเศษ จะเปิดให้ชมได้ถึง 20.00 น.</span></em></p> 2010-02-01T08:09:42+07:00 false 332957 2010-02-05T10:01:07+07:00 false false 2010-02-01T08:09:42+07:00 0 บุกงานพืชสวนโลกยามราตรี 1294 20 true <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/page7.jpg"><img class="wp-image-3285 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/page7-300x300.jpg" border="0" title="page7" width="300" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;">เมื่อวานนี้ ช่วงสายๆพระอาจารย์Handy มารับไปเที่ยวบ้านหม้อ ย่านคลองถม อุตลุดหลายอย่าง ฝนตก ม๊อบปิดถนน ทำให้รถติดไปทั่วย่านนี้ หลุดออกมาได้ เอารถยนต์ไปจอดที่อาคารฝากรถ แล้วเราก็เดินๆๆ..ไปชมสินค้าที่หลากหลายละลานตา ทั้งๆที่ไม่ใช่วันหยุดซึ่งจะเป็นที่รู้กันว่าจะมีสินค้าทุกระดับมาวาง เกลื่อน แต่มาวันปกติเราก็ไปดูของในห้างอมรเป็นส่วนใหญ่ อมรนั้นเป็นเจ้าพ่อของสินค้าต้นทางที่ต้องบอกว่ามหาศาล มีทุกอย่างให้เลือกไม่อั้น ส่วนมากเราจะเดินดูเครื่องมือการเกษตร ผมอยากจะได้กรรไกรตัดไม้ อุปกรณ์ระบบน้ำ ไปเจอปัมซัมเมิดซ์ที่ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ (สูบน้ำบาดานได้เหมือนปัทบาดาลไฟฟ้า) แต่ที่น่าสนใจคือปัมที่ว่านี้ใช้พลังงานแสงอาทิตย์ แต่ราคาโหดไปหน่อย ประมาณ60,000บาท รับประกัน3ปี ก็ดูๆไว้ละครับ ถ้าไฟฟ้ามีปัญหาในอนาคต เราก็ยังมีทางเลือก พระอาจารย์Handy เป็นขาใหญ่ย่านนี้อยู่แล้ว พาเดินฉับๆขึ้นตึกโน้นไปตึกนี้ มุดตึกออกตึกขึ้นลงบันไดเลื่อนเป็นว่าเล่น ยังพาไปชิมอาหารที่แปลกพิเศษมีชื่อของย่านนี้ คล้ายๆขาหมู ถามครูปูเขาเรียกว่า<span style="color: #00ffff;"><span style="color: #ff0000;">ปอเปี๊ยะขาหมู</span> </span>เจ้า เก่าที่ลือลั่นมานาน .. อร่อยสมคำเล่าลือแต่ไขมันสะท้านพุงแน่ อิ่มแล้วก็เดินต่อ สินค้าที่นี่ถ้ารู้จักเลือกจะได้ของดีของถูกเหลือเชื่อเลยละครับ เราแยกกันประมาณบ่าย3โมง พระอาจารย์มาส่งผมที่โรงแรม</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420494.jpg"><img class="wp-image-3283 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420494-300x224.jpg" border="0" title="p1420494" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">(ปอเปี๊ยะสะท้านพุง)</span></p> <p style="text-align: justify;">ผมแว๊บไปตัดผม ..เข้าห้องได้ 10 นาที บ่าย 4 โมงครึ่ง ลุงเอกโทรมาบอกอีก15 นาทีจะมารับ ยังนึกแปลกใจทำไมไปงานเลี้ยงพบปะนักเรียนโข่งสสส1.เอาตอนนี้ ผมรีบอาบน้ำสระผมแต่งตัวลงไปรอๆ ลุงเอกโทรมาบอกรถติดมาก แนะให้ผมเดินข้ามไปรอที่หน้ากองสลากกินแบ่ง หลังจากนั้นก็เดินทีละกระดึ๊บๆยิ่งหว่าหนอนขาหัก..รถติดมหาโหดในรอบปี ระยะทางจากหน้ากองสลากมาอนุเสาวรีย์ประชาธิปไตย ใช้เวลาชั่วโมงครึ่ง ทราบภายหลังว่าม๊อบเสื้อแดงปิดถนนราชดำเนินบางส่วน โธ่..ม๊อบหนอม๊อบ ในสภาพปกติวันศุกร์รถก็ติดเป็นตังเมอยู่แล้ว มาเย๊วๆกันอีกจะเหลือหรือครับ</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420506.jpg"><img class="wp-image-3287 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420506-300x224.jpg" border="0" title="p1420506" width="300" height="224" /></a></p> <p style="text-align: justify;">(ภาพถ่ายในเรือด่วนลำคลองข้างวัดภูเขาทอง)</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ลุงเอกบอกว่าถ้าเป็นอย่างนี้เราจะไปถึงงานตอนไหนก็ไม่รู้ จึงหักพวงมาลัยเอารถไปจอด ไว้ที่พิพิธภัณฑ์พระปกเกล้า (ตรงข้ามกับวัดสระเกศ) แล้วชวนผมลงเรือที่ท่าเรือใกล้ๆนั้น เกิดมาก็เพิ่งจะเคยลงเรือที่วิ่งตามคลอง (เคยแต่นั่งเรือด่วนเจ้าพระยา) ลุงเอกให้ผมนั่งด้านข้างเพื่อจะได้ถ่ายรูปได้ ช่วงนั้นมืดแล้วนะครับ ผู้คนขาประจำที่เดินทางกับเรือรีบเร่งพรึบเดียว เรือก็บึ่งไปตามคลองที่น้ำดำปี๋ การจราจรทางน้ำคั่บคั่งไม่แพ้บนถนน เรือวิ่งไล่กัน-สวนกันน้ำกระจาย คนที่อยู่ด้านข้างจะดึงรอกผ้าใบขึ้นบังน้ำกระเด็นเข้าเรือ เข้าไปนั่งแล้วเหมือนร่วมชะตากรรมอะไรสักอย่าง ได้ประสบการณ์แปลก ไม่ลองไม่รู้ไม่เห็นชีวิตคนเมืองหลวงอีกมุมหนึ่ง เป็นภาพการเดินอุดอู้อยู่ภายใต้ผ้าใบไม่เห็นภาพริมฝั่งอะไรหรอกนะครับ จะมีกระเป๋าเรือไต่มาด้านข้างเก็บค่าโดยสาร ตอนแรกผมก็งงๆเราจะขึ้นท่าน้ำตรงที่ต้องการได้ยังไง มาสังเกตได้ว่าระหว่างเก็บค่าโดยสาร กระเป๋าเรือจะถามว่าเราขึ้นท่าไหน เขาจะจำได้หมด พอเรือใกล้จะถึงท่าเขาจะมาบอกให้เราเตรียมตัวมายืนด้านข้าง เรือจอดจะต้องเผ่นแผล๊ว!ให้เร็วที่สุด เพราะเรือจะบึ่งพรวดออกจากท่าไวยิ่งกว่าปรอท</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420527.jpg"><img class="wp-image-3286 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420527-300x225.jpg" border="0" title="p1420527" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;">(ลงจากเรือมาขึ้นรถไฟใต้ดิน ทำตัวยังกับปลวก)</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">ขึ้น จากเรือ ยังไม่พ้นมหากรรมทุกลักทุเลนะครับ ลุงเอกพามุดลงดินขึ้นรถใต้ดิน ฉึกฉักผ่านไป6 สถานี ก็โผล่มาพื้นดิน ยังมาเจอรถติดยาวเหยียด กว่าจะเรียกแท๊กซี่ได้ ไปถึงงานเอาตอน2ทุ่ม นึกดูเถิดนะครับ คนกรุงเทพจะไปร่วมงานที่ไหนสักแห่ง จะต้องใช้เวลาเดินทาง5ชั่วโมง (เวลาพอๆกับนั่งรถทัวร์ กรุงเทพฯ-บุรีรัมย์) รวมกับการเดินทางขากลับ ที่เพื่อนชาวสสส1. มาส่ง รวมเวลาทั้งสิ้น7 ชั่วโมง นี่ขนาดว่าลุงเอกคล่องแคล่วในการเลือกเส้นทางและยานพาหนะนะครับ ถ้าผมไปเองคงไปถึงตอนเช้าละมั๊ง</span></p> <p style="text-align: justify;">ไปถึงเจอเพื่อนๆมากหน้าหลายตา</p> <p style="text-align: justify;">เขาดวลกันไปหลายรอบแล้ว</p> <p style="text-align: justify;">แต่ก็มีพวกรถติดทยอยตามหลังเรามาอีก</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #003300;">พี่ติ๋มแห่งทีวีพลูรับเป็นเจ้าภาพจัดเลี้ยงที่บ้าน</span></p> <p style="text-align: justify;">อาหาร ไวน์ หลากหลายไม่อั้น</p> <p style="text-align: justify;">พวกเราบางท่านเอาไก่ กุ้ง หอยใหญ่ มาสมทบปะเลอะปะเต๋อ</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/page4.jpg"><img class="wp-image-3277 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/page4-300x300.jpg" border="0" title="page4" width="300" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #003300;">(งานเลี้ยงพบปะปีใหม่ของ สสสส.1)</span></p> <p style="text-align: justify;">อิ่มแล้วไมค์ก็ดัง ลุงเอกมาเล่าถึงภาพรวมและผลงานผลสะท้อนของนักศึกษาสสสส1 ว่าได้สร้างปรากฎการเป็นที่ยอมรับในสังคมอย่างยิ่ง สำนักงบประมาณพอใจยินดีสนับสนุนงบฯทะลุไปถึงรุ่นที่3ไว้แล้ว และรุ่นที่2ก็จะเปิดเร็วๆนี้ สาระส่วนใหญ่ที่จะศึกษามีอยู่4เรื่องคือ</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #ff0000;">1 กรณีศึกษาปัญหาในภาคใต้</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #ff0000;">2 กรณีศึกษาคนไร้สัญชาติ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #ff0000;">3 กรณีสภาพแวดล้อม</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #ff0000;">4 กรณีศึกษาเรื่องเสื้อหลากสี</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420546.jpg"><img class="wp-image-3284 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420546-300x225.jpg" border="0" title="p1420546" width="300" height="225" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #0000ff;">(นักเรียนโข่งรักสามัคคีมีธรรมาภิบาล)</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #00ffff;"><span style="color: #800000;">เสียดายอัยการชาวเกาะไม่มา มีแต่คนถามถึง</span> </span>เพื่อนๆ เราได้ตำแหน่งในองค์สำคัญๆหลายท่าน บางท่านได้เลื่อนตำแหน่งบางท่านได้ย้ายเข้ากรุง ลุงเอกเปิดเผยว่านักศึกษาโข่งจะได้รับวุฒิบัตรที่พระตำหนักจิตรลดาฯประมาณ เดือนกรกฎาคม หลังจากนั้นก็มีรายงานการเงินกลุ่มที่จัดกิจกรรมสะสมทุน เหรัญญิกรายงานมียอดเงินเหลือสุทธิ <span style="color: #ff0000;">1,900,900.15บาท </span>นับว่าฝีมือบริหารเงินดีมาก โฆษกออกมาจับฉลากแจกทอง 4 เส้น เล่นเอาฮือฮาครึกครึ้น คนที่โชคดีล้วนรวยเป็นกะตั๊ก</p> <p style="text-align: justify;">กลุ่มนักศึกษาโข่งนัดกันว่าจะไปเที่ยว สังสรรค์ที่จังหวัดตรัง ไปนอนเกาะมุก เกาะกระดาน ระหว่างวันที่ 12-13 มีนาคม จะบินไปลงที่กระบี่ มีเจ้าภาพในกลุ่มอาสาประสานงานยุบยับ ค่าเครื่องบินประํธานรุ่นจะออกให้ครึ่งหนึ่ง ฝ่ายประสานงานขาใหญ่กระทรวงคมนาคมจะจองล่วงหน้าเนิ่นๆกับนกแอร์ ส่วนใครจะไปเที่ยวต่างประเทศกับรุ่น2 ก็เลือกประเทศและเส้นทางได้เช่นกัน พี่ติ๋มให้ผมไปจับฉลากแจกทองและอวยพรเพื่อนๆ..ผมจะไปกล่าวอะไรละ ก็บอกว่า..ที่เจอหน้ากันนี่ก็เป็นสุขแล้ว เรียกคืนบรรยากาศเฮฮากลับมาได้หมด จึงขอขอบคุณเจ้าภาพ หลังจากนั้นก็ถ่ายรูปหมู่ แจกของขวัญ กริ๊ดกร๊าดสไตล์แก่แดด..</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">ก่อนกลับ พี่ติ๋ม แห่งทีวีพลู</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">บอกว่ามีของฝากครูบา</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">เป็นปฏิทินตั้งโต๊ะ 2010 LEO Body Paint</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #008000;">เอาละสิ..ให้คนเดียวนี่ยุ่ง ใครๆก็มาขอดู ชอบกันจัง!<br /></span></p> <p style="text-align: justify;">เมื่อคืนกลับมาจากงานเลี้ยงถึงเตียงนอนก็ เลยข้ามคืนไปแล้ว ล้มตัวนอนก็ร่วงผล็อย ถูกรองผู้กำกับการนราธิวาสมอมไวด์ไปหลายจอก แอบจิบเล่นๆไม่งั้นพวกก็จะมาเติมอยู่เรื่อย แต่ก็ทำให้คอพับคออ่อนได้เหมือนกัน ตื่นเช้าเจ้นไปประชุมที่สกอ. วาระเพียบ ต้องรับประทานอาหารกลางวันพร้อมๆกับการประชุม บ่าย1เศษก็ถือโอกาสเผ่นออกจากห้องไปดอนเมือง สักพักน้าอึ่งกับป้านายก็มา<span style="color: #003366;"> เผลอนั่งคุยกันรอแห้วศรี ที่คุยว่าจะมาเลี้ยงข้าวเที่ยง สุดท้ายก็แห้วเมี๊ยนเดิม!! รักษาสภาพมาตรฐานแห้วไว้ได้คงเส้นคงว่าเหลือเกิน ตาหวานกับน่องหวานไม่ควรเอาเยี่ยงอย่าง สิ้นปีควรจะทำโล่ห์ไปติดไว้ที่หน้าห้องให้รู้แล้วรู้รอด</span></p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/page6.jpg"><img class="wp-image-3279 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/page6-300x300.jpg" border="0" title="page6" width="300" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #000080;">(มาถึงเชียงใหม่มองเห็นดอยสุทพคอยต้อนรับผู้มาเยือน)</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">บ่าย3โมง บินด้วยวันทูโก ถึงจะนั่งติดหน้าต่างแต่ฟ้าวันนี้ก็อึมครึมเหลือเกิน </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">มากัน2คนแต่สัมภาระเหมือนเขมรอพยพ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ถึงสนามบินเชียงใหม่คิดถึงวันเก่าๆ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">เมื่อครั้ง40ปีที่แล้ว</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">นั่งเครื่องดาโกต้ามาถึง </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">แม่ทูนหัวมารอรับ.. </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">แต่งตัวสวยเช้ง หน้าระบายยิ้ม </span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">แค่ได้ยินคำว่าสวัสดีเจ๊าหัวใจเราก็แทบหยุดเต้น !</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">มันเป็นเอามากๆนะครับ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ผ่านไป40ปีก็ยังมีความหลังมาหลอกหลอน</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ฮักวัยละอ่อนสมัยก่อนแสนออนซอนเหลือเกิน</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;"><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420646.JPG" border="0" width="367" height="257" /> <img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420650.JPG" border="0" width="366" height="490" /></span><span style="color: #800000;"></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">(แจ้งเบอร์โทร ลงรูปเจ้าของร้านไว้แล้ว มาไม่ถึงเหมือนไม่ได้มาเวียงพิงค์)</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;"><span style="color: #008000;">ลงเครื่องมาคุณชาดามารับ หลังจากนั้นเจอแต่เรื่องดีมากๆเลย เช่น ความมั่นยืนก้าวหน้าของชาวบล็อกภาคเหนือ กำลังเกาะกลุ่มก้อนทำงานส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยมิตรไมตรีที่แสนจะอบอุ่น มีความกระตือรือร้น รับอาสาช่วยเหลือชนิดที่จิตอาสาเรียกเจ๊นั่นแหละ มีงานเข้าตรึมไม่เว้นวาย ไม่ได้อยู่อย่างเหงียบเหงาแม้สักนาทีเดียว วันที่1 นี้ก็จะมีกิจกรรมร่วมกับกรมอนามัย ใครต่อใครจึงแห่กันมาเมืองเหนือ ..เสียดายแคล้วคราดกับหมอจอมป่วน..ฝากไว้ก่อนเถอะโอราฬ..</span><br /></span></p> <p style="text-align: justify;">ตอนเย็นกลุ่มหน้าตาดี คุณดาวลูกไก่ คุณชาดากับน้องสาวน่ารัก และหมอเขี้ยวเลี้ยงพิซซ่า ที่สุดยอดก็คือบล็อกเกอร์ชาวเราเป็นเจ้าของร้านเสียเอง อร่อยจนพุงปลิ้น นี่ถ้าป้าหวานรู้ก็คงจะบ่นในใจอีก ทำไงได้ เราจะไปขัดศรัทธาเจ้าภาพก็ใช่ที่ ..คืนนี้พระจันทร์ที่เชียงใหม่สุกสกาว อากาศกำลังดี <span style="color: #0000ff;">คุยไปคุยมาทราบว่า</span><span style="color: #0000ff;">หมอJJ อาจารย์ขจิตจะมาวันที่ 1 เมืองเหนือแตกเอาง่ายๆเลยเชียวแหละ </span>วันนี้โปรแกรมต่างๆเรียงล่ายซ่าย แต่ที่แน่ๆบ่ายนี้จะไปงานพืชสวนโลก ไปเที่ยววัด..ต้นไม้สวยงาม ไปกราบพระทำบุญเผื่อคนที่แห้วบ่อยๆ จะไปๆๆๆ..หลายแห่ง โปรดติดตามด้วยความระทึกระทวยใจ..</p> <p style="text-align: justify;"><a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420649.jpg"><img class="wp-image-3280 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/p1420649-300x300.jpg" border="0" title="p1420649" width="300" height="300" /></a> <a href="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/page5.jpg"><img class="wp-image-3278 size-medium alignnone" src="http://lanpanya.com/sutthinun/files/2010/01/page5-300x300.jpg" border="0" title="page5" width="300" height="300" /></a></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">(กลุ่มหน้าตาดี บล็อกเกอร์จ๋าวเหนือ มีดาวลูกไก่ สุชาดา หมอเขี้ยวเจ้าของร้าน)<br /></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;"><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420638.JPG" border="0" width="609" height="457" /><br /></span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">(เจ้าภาพจงเจริญ..คิดบัญชีให้มีเงิน คิดเงินให้ได้เงินสด..)</span></p> <p style="text-align: justify;">แคว๊กๆ</p> 2010-01-31T00:01:38+07:00 false 332612 2010-02-01T08:44:54+07:00 false false 2010-02-01T08:48:01+07:00 12 ติดแหง๊กก็ยังไปเชียงใหม่ได้ 1294 2 true <p style="text-align: justify;">ผมเกิดมาทันสงครามโลกครั้งที่2 ตอนที่ญี่ปุ่นยกธงขาว ทั่วโลกอยู่ในยุคข้าวยากหมากแพง แต่คนที่อาศัยอยู่ในป่าดงดอยก็คงไม่กระไรนัก เพราะเคยชินจนปรับตัวเป็นปกติ แต่คนที่อยู่ในหมู่บ้านต้องแบ่งสันปันส่วนสิ่งของที่จำเป็น ความเป็นพี่น้องในวัฒนธรรมก็พอเกลี่ยความต้องการให้กันได้ อีกส่วนหนึ่งยุคนั้นคนไทยพึ่งตัวเองเป็นส่วนใหญ่ได้แทบทั้งหมด เสียดาย..ทำไมไม่ทำสืบทอดมาจนถึงทุกวันนี้ จอมพล ป. ยังเคยรณรงค์ให้ปลูกผักสวนครัว ชูเรื่องในน้ำมีปลา ในนามีข้าว แผ่นดินของเรา อุดมสมบูรณ์ ..</p> <p style="text-align: justify;">วิถีไทยอีสานสมัยที่ผมเป็นเด็กๆ ชาวบ้านจะยกเรือนสูง ด้านล่างทำเป็นคอกวัวควาย กลางคืนก็จุดไฟไล่ยุง ควันก็คงจะฟุ้งขึ้นไปบนเรือนเป็นครั้งคราว ถ้ามองเรื่องการอนามัยคงจะไม่ดีนัก เหตุผลสำคัญชาวบ้านอาจจะมองเรื่องความปลอดภัยจากโจรขโมยวัวควาย แถมยังประหยัดด้วย เพราะไม่ต้องไปทำคอกอีกแห่งหนึ่ง เรียกว่าเรือนแบบทูอินวันได้ไหม? แต่ที่แน่ๆชาวบ้านไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเรื่องเชื้อเพลิง พึ่งสติปัญญาตนเอง</p> <p style="text-align: justify;">สมันโน้นถ้ามีการบุกเบิกป่าใหม่ ชาวบ้านจะเก็บต้นไม้ยืนต้นที่มีลักษณะเปลาตรงไว้ตามเรือกสวนไร่นา โดยเฉพาะต้นยางนาต้นโตๆที่ผมเรียกว่าพญาไม้อีสาน ชาวบ้านจะเจาะเป็นโพรงขาดเท่าชามใหญ่ๆสูงจากพื้นดินประมาณเมตรครึ่ง แล้วเอาไฟลนในหลุมที่เจาะ จะทำให้ไม่น้ำยางไหลออกมา นาบิ้งหนึ่งจะมีต้นยางอยู่2-3ต้น ภาพรวมก็คือจะมาการอนุรักษ์ต้นยางนาและไม้เนื้อแข็งชนิดอื่นๆไว้ เช่น ต้นจะบก ต้นประดู่ ต้นสะเดา ต้นนางดำ ต้นพลวง ต้นแดง ฯลฯ</p> <p style="text-align: justify;">6-7 วันชาวบ้านก็จะไปรวบรวมน้ำมันยางเอามาทำเชื้อไฟไว้จุดให้แสงสว่าง ที่คนอีสานเรียกว่า&rdquo;กระบอง&rdquo; (เอาน้ำมันยางคลุกกับชิ้นไม้ผุเล็กๆแล้วห่อเป็นท่อนด้วยใบตองตึง มัดด้วยตอกไม้ไผ่ให้แน่น เก็บไว้จุดให้แสงสว่างยามค่ำคืน เวลาจุดจะให้แสงวอมแวมบรรยากาศหรุบหรู่รัศมีมองเห็นได้ประมาณ4-5เมตร ความต้องการน้ำมันยางมาทำตะเกียงแบบไทยๆ ซึ่งเป็นทางเลือกหนึ่งนอกจากการใช้ไขสัตว์มาทำเชื้อไฟ</p> <p>ไม่ทราบกว่าการไฟฟ้าฝ่ายผลิตอยู่ที่ไหน</p> <p>เสาไฟฟ้าเป็นยังไง</p> <p>ยังไม่มีใครแต่งเพลง..เมื่อคืนน้องนอนใต้แสงนีออนกับใคร</p> <p>พอโตมาหน่อยมีคนกลับจากบางกอกมาเล่าว่า</p> <p>มึ เอ๋ย เมืองกรุงรุ่งเรืองด้วยแสงไฟ มีน้ำประปาไหลมาใต้ดิน</p> <p>เดินไปไหนต้องระวัง เดี๋ยวตกอ่างกะปิสนามหลวง</p> <p>ขึ้นรถก็ต้องระวัง ต้องจับราว</p> <p>บางคนไม่เข้าใจนึกว่าเขาจะจับลาว กระโดดรถก็มี</p> <p>คุยเรื่องนี้บางคนอาจจะเกิดไม่ทัน</p> <p>แต่คงจะเคยได้ยินเพลง <span style="color: #ff0000;">&ldquo;น้ำตาแสงไต้&rdquo; </span></p> <p>เจ้าแสงไต้ก็คือแสงของกระบอกที่เล่าข้างบนนั่น</p> <p style="text-align: justify;">เมื่อลูกเต้าแยกเรือนก็จะทยอยตัดไม้เหล่านี้มาสร้างบ้านเรือน ซึ่งก็สร้างหลังเล็กๆแบบนกน้อยทำรังแต่พอตัว ไม่สิ้นเปลืองทรัพยากรธรรมชาติมากนัก ประกอบกับเครื่องไม้เครื่องมือไม่ปรู๊ดปราดเหมือนในปัจจุบัน กว่าจะได้เสาสักต้นต้องออกแรงใช้ขวานถากแต่งอยู่หลายวัน หรือถ้าต้องการไม้เครื่องไม้พื้นไม้กระดานฝา ก็ต้องใช้เลื่อยลันดาดึงคนละข้าง เข้าเนื้อไม้ทีละมิลได้มั๊ง คนสมัยนั้นมีวิธีฝึกสมาธิด้วยการนั่งดึงเลื่อยนี่แหละ งานนี้มันสอนเรื่องความอดทน ใจเย็น และความมั่นคงแห่งจิตใจ ดีนักเชียว นึกดูเถิดกว่าจะได้กระดานแต่ละแผ่นจะต้องใช้ความมุมานะพยายามมากขนาดไหน คนยุคก่อนจึงมีความอดทนสูง ไม่ปากพล่อยเที่ยวไปหาเรื่องก่อกวนใครง่ายๆเหมือนคนสมัยนี้</p> <p>เมื่อมีทางรถไฟ รถยนต์ เกวียน ขี้ไต้ ก็หดหายไป</p> <p>น้ำมันก๊าช ถ่านไฟฉาย ตะเกียงเจ้าพายุ</p> <p>บุกเข้าสู่ทุกหลังคาเรือน</p> <p>พวกเจ้าหน้าที่ฝ่ายปกครอง</p> <p>มาหลอกให้ไปขึ้นทะเบียนตีตราจ่ายภาษีต้นยางนาต้นละ50บาท</p> <p>เงิน50บาทสมัยที่เหรียญสตางค์เจาะรูค่าไม่น้อยเลย</p> <p>คนทำมาหากินรายปีจะมีที่ไหนไปจ่าย</p> <p>จึงถูกโน้มน้าวขายไม้ยางต้นโตๆให้กับเจ้านาย</p> <p>ตัดไปแบ่งกันกับโรงเลื่อยต้นละ100-200 บาท</p> <p>แล้วเป็นไง..ต้องมาเสียงบประมาณส่งเสริมปลูกป่าแบบเจ๊าะแจ๊ะ</p> <p>นี่คือบาปกรรมที่ใครก็ไม่รู้ก่อไว้ให้แผ่นดิน</p> <p>ผมไถ่โทษที่บรรพบุรุษเคยโค่นป่ามาทำสวน</p> <p>ด้วยการปลูกป่าไม้เป็นการสารภาพบาป</p> <p>แต่ก็นั่นแหละ..ยังห่างไกลจากสภาพป่าธรรมชาติมากนัก</p> <p style="text-align: justify;">ช่วงที่ผมเข้ามาอยู่สวนป่านั้นยังขาดแคลนสิ่งที่เรียกว่าความจำเป็นพื้นฐาน ยกตัวอย่างเรื่องน้ำดังที่เล่าไปแล้ว กลางคืนผมก็ใช้ตะเกียงกระป๋องน้ำมันก๊าชนี่แหละให้แสงสว่าง ส่วนไฟฉายก็ใช้เท่าที่จำเป็น วันไหนมีกิจกรรมกลางคืน เช่น ปอกเปลือกนุ่น (ที่สวนตอนบุกเบิกใหม่ๆจะปลูกนุ่นมาก) พอนุ่นแก่ก็จะเก็บมากองไว้กลางลาน คนงานที่มาเก็บนุ่นก็จะกินนอนไม่กลับบ้าน กลางคืนหน้าร้อนพวกผู้หญิงกับเด็กๆจะมานั่งปอกนุ่นกัน ส่วนผู้ชายก็เอาปุ๋ยนุ่นยัดอัดใส่กระสอบให้แน่น เพื่อจะได้บรรทุกใส่เกวียนไปไม่เสียเที่ยว ทางเราก็จะบริการตะเกียงเจ้าพายุสว่างโร่ แต่บางคืนที่เดือนหงายท้องฟ้าสว่าง เราก็ไม่จุดไฟใดๆ นั่งทำงานท่ามกลางแสงจันทร์นวล แหมบรรยากาศสุขสงบสุดซึ้งเชียวแหละ</p> <p>ไม่มีทีวีอินเตอร์เน็ทมาคอยก่อกวนใจ</p> <p>มีงานทำ-กินอิ่ม-นอนอุ่น-จิตใจปกติ-</p> <p>ไม่ต้องตื่นหูตาแหกแต่งตัวไปทำงานซกๆ</p> <p>..ถามว่าอะไรคือมาตรฐานชีวิตที่ต้องการ</p> <p>ทำงานแทบตายให้คนอื่นทั้งนั้น</p> <p>บางคนทำโอจนเป็นลมหน้ามืด</p> <p>แต่ไม่ยอมทำโอกาสให้แก่ตนเองแม้สักนาที</p> <p>เกิดมาทำไม เจ้าเป็นไผ เจ้าคิดอะไร เจ้ากำลังทำอะไร?</p> <p>ฮ่วย!</p> <p style="text-align: justify;">หลังจากผมปลูกต้นไม้ได้6ปี ก็เห็นมีเสาไฟฟ้าปักมาตามถนนเข้าไปในหมู่บ้าน เห็นบ้านคนอื่นสว่างโร่แต่ของเรายังวอมแวมเหมือนเดิม ตอนนั้นผมใช้เครื่องยนต์ปั่นไฟเพื่อสูบน้ำบาดาน เป็นเครื่องยนต์2จังหวะ แบบเครื่องฉุดโรงสียุคแรกๆ เวลาจะติดเครื่องต้องออกแรงหมุนข้อเหวี่ยงหน้าอกแทบพัง เครื่องส่งเสียงลั่นไปทั้งป่า กลางคืนหนาวๆต้องลุกตอนตี1มาปิดเครื่อง โคตรทรมานเลยละครับ</p> <p style="text-align: justify;">และแล้วสวรรค์ก็มีตา คุณจ่อยคนโคราชตำแหน่งหัวหน้าไฟฟ้าส่วนภูมิภาคอำเภอ แกคงมาดูความเรียบร้อยการเปิดใช้ไฟครั้งแรกในหมู่บ้าน ตามธรรมเนียมชาวบ้านจะจัดงานเลี้ยงฉลอง ดีใจที่มีไฟฟ้าใช้เพื่อบ่งบอกความทันสมัย จ่อยเป็นคนเฮฮาอารมณ์ดีมีรสนิยมชมชอบสุราพอสมควร ผมสงสัยว่าแกอาจจะเมากลับไม่ถูก จึงหลงแวะขี่มอเตอร์ไซเข้ามาในสวน หลังจากคุยกันถูกอัธยาศัยเหมือนเลข11 ผมก็เลียบเคียงเรื่องอยากจะมีไฟฟ้าใช้ คุณจ่อยก็ดีใจหาย วันหลังย้อนมาเล่าถึงข้อระเบียบต่างๆ ที่ฟังแล้วอยากจะผูกคอตาย..</p> <p>ถ้าจะขยายเขตผู้ใช้ไฟจะต้องมีกลุ่มบ้านมีทะเบียนเลขที่ 5-6 หลัง</p> <p>ต้องไม่ห่างไกลจากหมู่บ้านหลักที่เปิดใช้ไฟไม่มากนัก</p> <p>ต้องมีถนนเมนผ่านเข้ามา</p> <p>ต้องๆๆๆ บ้าบออีกสารพัด</p> <p>ฟังแล้วอึ้งกิมกี่เพราะเราไม่อยู่ในเกณฑ์สักอย่าง</p> <p>ในชีวิตนี้ไม่เคยได้อะไรง่ายๆสักอย่าง</p> <p>ต้องกระเสือกกระสนเลือดตาแทบกระเด็นทั้งนั้น</p> <p>นึกออกไหมครับ ผมไม่ได้เก่งกาจสามารถอะไรหรอก</p> <p>โชคชะตาจับมือชกทั้งนั้น</p> <p>เรื่องนี้เหมือนหมาเห่าเครื่องบิน</p> <p>..ท้อนิดหน่อย แต่ไม่ถอยหรอกนะ..</p> <p>เมื่อขอใช้ไฟตามระบบไม่ได้ ก็ปรึกษาเจ้าคุณจ่อย</p> <p>แกรีบบอกเหมือนวางเบ็ดไว้ล่วงหน้า</p> <p><span style="color: #800080;">&ldquo;เอาอย่างนี้สิ ออกเงินเองทั้งหมด </span></p> <p><span style="color: #800080;">จะบริการให้พิเศษเลยแหละ </span></p> <p><span style="color: #800080;">สถานที่มีกับแกล้มแม่ครัวฝีมือเด็ดอย่างนี้ รับรองจัดการให้เต็มที่&rdquo;</span></p> <p>หลังจากหายหน้ามืด</p> <p><span style="color: #000080;">ผมค่อยๆถามเบาๆ..จ่ายเองนะเท่าไหร่</span></p> <p>เจ้าคุณจ่อยบอกตอบไม่ได้หรอกมันต้องสำรวจข้อมูลก่อน</p> <p>หลังจากนั้นคุณจ่อยก็ยกทีมมาสำรวจหลายครั้ง</p> <p>หมดเป็ดไก่สุราอาหารเลี้ยงดูอย่างเต็มใจไปหลายรอบหลายโต๊ะ</p> <p style="text-align: justify;">หายไป2เดือนจ่อยหน้าระรื่นกลับมา บอกว่าผมต้องจ่ายประมาณ 600,000บาท แต่เจ้านายเบื้องบนเห็นว่าเป็นผู้ทำคุณประโยชน์ให้แก่สังคม อนุมัติให้จ่ายแบบพบกันครึ่งทาง วัดครึ่งหนึ่งกรรมการครึ่งหนึ่ง (คุณจ่อยกรุณานำเรื่องนี้ไปหารือกับผู้ว่าการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค)ทั้งๆที่ผม ไม่มีเงินแต่ก็ตอบตกลง ต้องหาเงินมาจ่าย350,000 บาท</p> <p><span style="color: #800000;">มารู้ทีหลังว่า ที่จริงแล้วผมสามารถจ่ายลดลงกว่านั้นมาก</span></p> <p><span style="color: #800000;">เช่นเดินไฟ2เฟต และใช้หม้อแปลงขนาดเล็ก</span></p> <p><span style="color: #800000;">เจ้าคุณจ่อยสารภาพระหว่างเมาว่า..</span></p> <p><span style="color: #800000;">&ldquo;ไม่รู้นี่หว่า ..เห็นชาวบ้านเรียกเสี่ยอุ๊ๆ ก็นึกว่าจะมีกะตังค์เยอะ&rdquo;</span></p> <p><span style="color: #800000;">แกเลยออกแบบเต็มอัตราศึก</span></p> <p><span style="color: #800000;">เดินระบบไฟฟ้า3เฟตแบบของโรงงาน</span></p> <p><span style="color: #800000;">ใช้หม้อแปลงขนาดใหญ่เท่ากับของหมู่บ้านขนาดย่อม</span></p> <p><span style="color: #008000;">แกมารู้ที่หลังว่าผมต้องตัดไม้ยูคาลิปตัส 200 ไร่ ไปจ่ายค่าติดตั้งไฟฟ้า</span></p> <p><span style="color: #008000;">คุณจ่อยแทบหายเมาหายบ้า</span></p> <p><span style="color: #008000;">ทำให้แกเลิกเหล้ามาเท่าทุกวันนี้</span></p> <p><span style="color: #008000;">มองเห็นเสาไฟทีไรเหมือนหน้าจ่อยเพื่อนรักทุกที</span></p> <p><span style="color: #008000;">ความปรารถนาดีที่บริสุทธิ์ใจ ย่อมมีค่าประเมินไม่ได้</span></p> <p><span style="color: #008000;">ตอนนี้จ่อยเกษียณไปแล้ว</span></p> <p>แม่บ้านเขาเล่าให้ฟังว่า</p> <p>ตั้งแต่เลิกน้ำเปลี่ยนนิสัย</p> <p>โรคภัยต่างๆหายไป ร่างกายแข็งแรงขึ้น</p> <p><span style="color: #0000ff;">เขียนเรื่องนี้แล้วผมคิดถึงคุณจ่อยเพื่อนรักเป็นบ้า</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">นึกถึงตอนที่แกเมา</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">ให้เมียซ้อนท้ายมาเที่ยวหาผม</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">รถตกหลุมเมียหล่นจากมอเตอร์ไซด์</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">เรียกเท่าไหร่แกก็ไม่ได้ยิน บึ่งแหลกแหวกมัจจุราชมาอย่างเดียว</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">มาถึงสวนป่าทำหน้าเหรอ</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">อ้าวเมียผมหายไปไหน</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">ใครจะไปตรัสรู้ละวะ..</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">ย้อนกลับไปหาเดี๋ยวนี้</span></p> <p><span style="color: #0000ff;">บังอาจทิ้งเมียระวังเมียจะทิ้งมั่งนะโว้ย โธ่..</span></p> <p>&nbsp;</p> <p><span style="color: #ff0000;">: นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจมอร์เตอไซด์ขี้เมา</span></p> 2010-01-29T10:50:57+07:00 false 331986 2010-01-29T16:22:53+07:00 false false 2010-01-29T10:53:59+07:00 8 คนไม่มีไฟ 1294 6 true <p style="text-align: justify;"><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420431.JPG" border="0" width="363" height="272" /></p> <p><span style="color: #008000;">(สารภาพบาปด้วยการปลูกป่าไม้อย่างที่เห็น)</span></p> <p style="text-align: justify;">สมัยที่มาอยู่สวนป่ายุคบุกเบิกนั้น ถ้าวันไหนออกไปเดินตอนเช้าตรู่ก็จะเปียกชื้นเย็นน้ำค้างที่โดนเสื้อผ้า แต่สมัยนี้ไม่มีแล้ว น้ำค้างหายไปพร้อมๆกับป่าไม้ ใบหญ้าจึงเหี่ยวสลดไม่สดชื่นเหมือนยามเช้าตรู่สมัยก่อน ที่สวนป่านอกจากกรณีขาดแคลนน้ำแล้ว เรื่องเชื้อเพลิงก็มีวิวัฒนาการเรื่อยมา ตอนนั้นชาวสวนยังใช้ก้อนเส้า3ขาตั้งเป็นเตาฟืน ใช้หม้อดินเป็นภาชนะหุงต้ม ถึงก้นหม้อจะดำอย่างธรรมชาติของเตา แต่ข้าวข้างในสุกหอมกรุ่น</p> <p style="text-align: justify;">อากาศยามเช้านั้นเย็นนัก นอนฟังเสียงน้ำค้างหยดเปาะแปะทั้งคืน ด้วยความเย็นเฉียบทำให้ไม่อยากตื่น นอนคุดคู้อยู่ในผ้าผวยจนแดดออก ถ้าตื่นสายเกินไป ยายจะปลุกขึ้นมากินน้ำข้าวใส่เกลือปะแล่มๆ หนาวๆได้เครื่องดื่มอุ่นอร่อยมันพิเศษจริงๆนะครับ จำได้มาจนเท่าทุกวันนี้ น้ำข้าวจากข้าวไร่ที่ตำด้วยครก ที่เราเรียกว่าข้าวซ้อมมือนั่นแหละ คนอยู่ในป่าไม่มีโรงสีที่ไหนนี่ครับ แต่ก็ได้ข้าวที่มีคุณภาพสุดยอดโดยไม่รู้ตัว ไม่ต้องมาคุยเรื่องข้าวอินทรีย์ให้เมื่อยตุ้ม เพราะสมัยนั้นปุ๋ยเคมียาฆ่าแมลงเป็นยังไงไม่รู้จัก ..</p> <p style="text-align: justify;">บางวันยายก็หมกไข่ไก่หมกมันเทศให้เป็นของแถม น้ำข้าวที่เหลือก็เผื่อไปให้แมวและหมา ผมเรียกเล่นๆว่า &ldquo;กาแฟแมว&rdquo; หลังจากหมดยุคหม้อดินก็ไม่ได้กินน้ำข้าวอีกเลย ถึงเราจะซดน้ำข้าวต้ม ก็ยังไม่เหมือนน้ำข้าวอยู่ดี ยังสงสัยว่าทำไมถึงรินน้ำข้าวทิ้ง สมัยนี้ไม่ใครหุงอย่างนั้น เมื่อคราวทดลองหุงข้าวหม้อดินกับเตาดาโกต้า อุ้ยสร้อยก็ไม่ได้รินน้ำข้าวออกหรอกนะ รึการหุงข้าวยุคนั้นมีเหตุผลอย่างอื่น</p> <p><span style="color: #800080;">จะถามยาย ยายก็ไปสวรรค์เสียแล้ว</span></p> <p><span style="color: #800080;">เขียนมาถึงตรงนี้คิดถึงยายเป็นบ้า</span></p> <p><span style="color: #800080;">ใครมียายขอยืมกอดหน่อยได้ไหมครับ?</span></p> <p style="text-align: justify;">ต่อมาหม้ออะลูมิเนียมบุกสวนป่า ถ้าหุงด้วยฟืนหม้อก็จะดำปี๋ เตี่ยให้คนงานเอาตอไม้มาเผาถ่าน เผาถ่านแบบกลบดินครั้งเดียวได้ถ่านปะเลอะใช้ได้ทั้งปี เป็นการพึ่งพาด้านพลังงานได้โดยไม่ยากนัก ..พัฒนาการจากเตาฟืนมาเป็นเตาถ่าน ปัจจุบันมาถึงเตาแก๊ส เตาไฟฟ้า เตาไมโคเว็ป สวนป่าก็บ้าเทคโนโลยีมีกับเขาครบเครื่องนั่นแหละ <span style="color: #800000;">แต่ถ้าจะนึ่งไก่บ้านใส่ใบแมงลัก แม่หวีจะก่อเตาถ่าน กะน้ำกะไฟให้พอดี ยกตั้งแล้วลืมได้เลย พอถ่านราไฟไก่ก็จะสุกนิ่มอร่อย ไม่ต้องมาตั้งปุ่มอัตโนมัติใดๆ ปุ่มแม่หวีนี่ทรงประสิทธิภาพเหมือนกันนะจิบอกไห่..สรุปว่าที่สวนป่ายังใช้ ฟืน-ถ่าน-แก๊ส-ไมโครเว๊ป ตามโอกาสอันควรนะครับ</span></p> <p><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420433.JPG" border="0" /></p> <p><span style="color: #800000;">(เตาถ่านที่เกิดจากการเรียนรู้จนขนไหม้เหม็นหึ่ง)</span></p> <p style="text-align: justify;">เคยคุยกับแม่ครัวหัวป่าส์ เขาบอกว่าทำกับข้าวด้วยเตาถ่าน อาหารอร่อยที่สุด แสดงว่ายังไม่มีเทคนิคอะไรช่วยให้อร่อยล้ำหน้าถ่านของเราไปได้ เมื่อจัดเฮฮาศาสตร์ที่สวน แม่ครัวอบไก่บ้าน30ตัวให้พระอาจารย์ไร้กรอบ วันนั้นไก่หนังกรอบเนื้อนิ่ม พี่น้องชาวเฮที่ได้ชิมคงจะจำได้ว่ามันแซบอีหลียังไง เรื่องนี้ไปตรงกับที่ญี่ปุ่น คนมีกะตังส์จะใช้ถ่านปิ้งย่างปลาไหล คนญี่ปุ่นบอกว่ามันหอมอร่อยและได้บรรยากาศอีกต่างหาก คนชั้นประหยัดแดนอาทิตย์อุทัยใช้เตาไมโครเว๊ป เออ..ทำไมมันตรงกันข้ามกับบ้านเรา</p> <p>ผมเคยเผาถ่านใส่ตู้คอนเทนเนอร์ส่งไปขายญี่ปุ่น ราคาถ่านออกจากเราไปก.ก.ละ8บาท ไปถึงเมืองโอซาก้าราคาประมาณก.ก.ละ250-300บาท ถ่านเพื่อการส่งออกไม่ใช้ทำง่ายๆ มีมาตรฐานยุบยับไปหมด นอกจากถ่านจะสุกดีแล้ว ขนานของไม้ต้องไม่เกิน1-2นิ้ว แต่ละท่อนยาว8นิ้ว บรรจุในกล่องเรียบร้อย มีถุงมือมีเชื้อไฟให้เสร็จสรรพ..</p> <p><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420402.JPG" border="0" width="416" height="555" /></p> <p><span style="color: #008000;">(กลุ่มไม้ใบและกล้วยไม้ที่ทดลองเอาถ่านยูคาฯเพาะเลี้ยง)</span></p> <p><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420401.JPG" border="0" width="425" height="567" /></p> <p style="text-align: justify;">มีผู้สงสัยเรื่องคุณภาพของถ่าน ก็ขอเรียนว่าใช้ได้ดีทีเดียวละครับ ในต่างประเทศยังนำไปเป็นเชื้อเพลิงในอุตสาหกรรมผลิตเหล็กกล้า เมื่อผลิตถ่านได้เอง สวนป่าจึงมีถ่านใช้ประจำ ในเดือนหน้าเราจะเผาถ่านอีกเตาหนึ่ง ใครอยากจะมาดูการเผาถ่าน หรือมาทำกับข้าวด้วยเตาถ่าน มาเที่ยวเดือนกุมภาพันธ์เจอแน่ ขาใหญ่ด้านกล้วยไม้เล่าว่า ถ่านยูคาลิปตัสนำไปเลี้ยงกล้วยไม้ได้ดี สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น ผมเริ่มทดลองแล้วละครับ</p> <p style="text-align: justify;">นอกจากชนิดเชิ้อเพลิงและเตาแล้ว เรื่องหม้อหุงต้มก็พัฒนาการตามยุค จากหม้อดินมาเป็นหม้ออะลูมิเนียม เป็นหม้อไฟฟ้าเป็นภาชนะถ้วยแก้วเข้าเว็ปได้ ดูๆไปแล้วเหมือนจะสะดวกสบายๆ จริงๆแล้วก็มีปัญหาเหมือนเงาตามมาทุกเรื่อง ส<span style="color: #0000ff;">มัยนี้ถ้าไฟฟ้าดับสัก3วัน คนรุ่นใหม่จะหุงข้าวได้กินไหมนะ เพราะเคยชินกับการกดปุ่ม ถ้ากดไม่ได้ จะกดอะไรละทีนี้ นอกจากกดดันตัวเอง..</span></p> <p style="text-align: justify;">สมัยที่ปลูกป่าไม้ครั้งแรกๆ หน้ามืดมาไม่มีเงินใช้ก็ตัดไม้โตเร็วขาย สมัยนั้นโรงงานชิ้นไม้สับรับซื้อตันละ500บาท แถมยังคัดเลือกเอาเฉพาะขนาดที่เส้นผ่าศูนย์กลาง2นิ้ว ขึ้นไป เพราะเขาอ้างว่าจะปอกเปลือกง่าย (ชิ้นไม้สับที่นำไปผลิตกระดาษจะต้องเอาเปลือกออกเสียก่อน) ปลายไม้ที่ไม่ได้ขนาดทิ้งเกลื่อนเต็มพื้น เห็นแล้วน้ำตาตกใน กว่าจะปลูกได้แต่ละต้นแสนลำบาก อีตอนขาย ขายทิ้งขายขว้าง บ้าชะมัดเลย ..</p> <p>ผมเสียดายปลายไม้ที่ตัดทิ้งตัดขว้าง</p> <p>นอนก่ายหน้าผากอยู่นาน</p> <p>สุดท้ายตัดสินใจเผาถ่านดีกว่า</p> <p>แต่ความรู้เรื่องเตาถ่านอยู่ที่ไหนละ</p> <p>ก็ต้องถามผู้รู้ ผู้สันทัดกรณี</p> <p>ได้รับคำแนะนำจากมืออาชีพระดับชาวบ้านจนถึงนักวิชาการ</p> <p>นอกจากคำบอกเล่าแล้ว ผมไม่มีตำราการสร้างเตาเผาถ่านในมือ</p> <p>ไม่มีเวลาตระเวนไปหาความรู้เหมือนเมื่อก่อน</p> <p><span style="color: #000080;">ผมจึงลงมือชวนลูกน้องพวกขุดบ่อนั่นแหละมาลุย</span></p> <p><span style="color: #000080;">เจ้าประคุณเอ๋ย เตาแตกเตาระเบิด 10 ครั้งได้</span></p> <p><span style="color: #000080;">ควันตะหลบไปทั้งสวนลอยไกลไปหลายกิโล</span></p> <p><span style="color: #000080;">ขนแขน ขนคิ้ว ขนตา ไหม้ไม่มีเหลือ</span></p> <p><span style="color: #000080;">นอนเหม็นกลิ่นไหม้ตัวเองทั้งคืน</span></p> <p><span style="color: #000080;">ไปนอนใกล้ใคร! เขาก็ไล่! ให้ไปนอนที่อื่น!</span></p> <p><span style="color: #000080;"><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420436.JPG" border="0" /><br /></span></p> <p><span style="color: #0000ff;">(เสาต้นนี้มีร่องรอยตอนเตาพังไฟไหมลามไปที่เสาโรงหลังคา)</span></p> <p style="text-align: justify;">ผมเป็นคนเอาถ่านเพราะเหตุนี้ละครับ ทำเตาแตกเตาพังมานับไม่ถ้วน มีตั้งแต่เอาไม้มากองเป็นรูปเตาแล้วเอาดินเหนียวโป๊ะ ก็พังอีก เอาไม้ไผ่มาทำโครงเอาดินเหนียวโป๊ะ ก็พังอีก เอาเหล็กรัดทำโครงเตา เผาแล้วก็พังอีก จ่ายค่าโง่มากจนเหงื่อตกไม่รู้กี่ครั้ง ถามว่าท้อไหม อยากจะเอาชนะความไม่รู้มากกว่า..ผมวนเวียนอยู่กับการทดลองสร้างเตาให้แข็งแรงอยู่หลายปี มาถอนใจเฮือกได้ก็ตอนเจ้าหน้าที่การพลังงานฯมาแนะนำให้สร้างเตาเผาถ่านด้วยอิฐ <span style="color: #ff0000;">หลังจากนั้นก็พัฒนาการให้เตาใหญ่ขึ้นตามความรู้ มีความรู้มากก็ทำเตาให้ใหญ่มากได้ ที่ผ่านมามีความรู้แค่หางอึ่งแต่อุตริจะทำเตาขนาดเป้งๆมันก็พังพินาศนะสิครับ <span style="color: #ff6600;">แสดงว่าสัดส่วนของความรู้ขึ้นอยู่กับสัดส่วนของทักษะชีวิต ตราบใดที่ไม่ใช่พหูสูต ก็ต้องเรียนแบบพิสูจน์ตัวเองไปเรื่อยๆ</span></span></p> <p style="text-align: justify;"><img src="http://gotoknow.org/file/sutthinun/P1420410.JPG" border="0" width="536" height="480" /></p> <p><span style="color: #0000ff;">(ลักษณะเตาที่อยู่กึ่งใต้ดินที่เอามาปรับปรุงเป็นบ้านใต้ดินได้)</span></p> <p><span style="color: #800000;">ถามว่า</span> ปัจจุบันนี้ยังเผาถ่านเพื่อการส่งออกไหม ขอเรียนว่าเลิกไปแล้วครับ</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">สาเหตุ</span> เพราะไม้ขาดแคลน โรงงานรับซื้อทุกขนาด ราคาก็สูงขึ้น อนึ่ง การเผาถ่านแต่ละครั้งจะมีควันบ้าออก ถึงพืชจะชอบ และได้น้ำควันถ่านมาบำรุงพืช <span style="color: #008000;">แต่ควันพิษเหล่านี้ก็ทำลายสุขภาพเราได้ จึงเผาที่จำเป็น เลือกเอาอากาศสะอาดสดชื่นไว้ก่อนดีกว่านะครับ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ถามว่า</span> เตาที่สร้างไว้ใหญ่โตจำนวนมากละจะทำอะไร แหมเรื่องนี้ละครับที่ทำให้คันในหัวใจยิ่งนัก ถ้ามีโอกาส ผมอยากจะปรับปรุงเตาถ่านที่ว่านี้ โดยการฉาบภายในใหม่ ปูพื้นกระเบื้องใหม่ ต่อท่อลมหมุนเวียน ทำประตูใหม่ ติดตั้งพัดลมดูดอากาศ เพียงเท่านี้สวนป่าก็จะมีบ้านใต้ดินสุกเก๋ไก๋ไว้ต้อนรับชาวเฮแล้วละครับ</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800000;">ถามว่า</span> จะนอนได้สะดวกหรือ บ้านใต้ดินที่ว่ากว้างเส้นผ่าศูนย์กลาง 7 เมตร สูง5 เมตร แต่ละเตาใช้ไม้6รถหกล้อใส่ถึงเต็ม เผาออกมาได้ถ่านหนึ่งรถ10ล้อ ปริมาณเนื้อที่เท่ากับห้องขนาดย่อมเลยละครับ นอนหน้าหนาวได้สบายๆ4 ชีวิต ถ้าปรับปรุงครบทั้ง5 จุด จะรับรองแขกที่บ้านใต้ดินได้10-20 คน</p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #ff0000;">การปรับปรุงเพื่อให้ดูแปลกและใช้ประโยชน์เต็มที่ ผมจะรื้อหลังคาออก สั่งดินด่านเกวียนมาฉาบ แล้วเอาฟางคลุมจุดไฟให้เนื้อดินเหนียวสุก เราก็จะได้หลังคาบ้านดินที่สมบูรณ์แบบ ปลูกไม้ดอกหอมคลุม บริเวณรอบๆก็ทำที่นั่งเล่น แค่นี้เราก็จะมีบ้านกึ่งใต้ดินแห่งแรกในไทยแลนด์แล้วละครับ</span></p> 2010-01-28T17:48:32+07:00 false 331837 2010-01-28T21:36:44+07:00 false false 2010-01-28T18:16:10+07:00 3 คนเผาถ่าน 1294 7 true <p><span style="color: #008000;">เราจะได้โบนัสจากสวรรค์เสมอ</span></p> <p><span style="color: #008000;">เราจะได้รับความสุขความสบายใจเสมอ</span></p> <p><span style="color: #008000;">เราจะได้รับดอกเบี้ยความยินดีเสมอ</span></p> <p><span style="color: #008000;">เราจะได้กลิ่นหอมล่องลอยมาสู่เราเสมอ</span></p> <p><span style="color: #008000;">เราจะได้รับประโยชน์นานับประการเสมอ</span></p> <p><span style="color: #008000;">..ถ้าเราปลูกต้นไม้นานาชนิดทุกปีๆ</span></p> <p style="text-align: justify;"><span style="color: #800080;">สหประชาติ(ยูเอ็น) ได้ประกาศให้<strong>ปี2553</strong> หรือค.ศ.2010 เป็นปีแห่งความหลากหลายทางชีวภาพสากล&nbsp; ก่อนหน้านี้รัฐบาลนานาชาติจะมีความเห็นพ้องกันในการประชุมสุดยอดที่นครโยฮัน เนสเบริ์ก แอฟริกาใต้ ในปีคศ.2002 ที่ตั้งเป้าหมายไว้ว่าจะลดอัตราสูญเสียความหลากหลายทางชีวภาพให้ได้ภายในปี คศ.2002 แต่จนขณะนี้เป็นที่ชัดเจนว่าเป้าหมายดังกล่าวยังไม่บรรลุผล เลขายูเอ็นได้กล่าวถึงปัญหาการขยายตัวของมนุษย์ที่เป็นตัวทำลายสายพันธุ์ของ สิ่งมีชีวิตต่างๆ มากกว่าที่จะเป็นไปเองโดยธรรมชาติถึงราว1,000เท่าตัว</span></p> <p style="text-align: justify;">ช่วงบ่ายลูกน้องขนไม้ตาลมาให้รถหนึ่งทั้ง ที่ควรจะขนได้2เที่ยว&nbsp; ได้รับการบอกเล่าว่ารถติดหล่ม ยางระเบิด ต้องแก้ไขค่อนครึ่งวัน ถามว่ากินข้าวกลางวันยังไง เขาบอกว่ามีเมนูพิเศษ ช่วงที่โค่นต้นตาลล้มลง มีทั้งค้างคาวแม่ไก่และตุ๊กแกถูกใบตาลทับตาย20กว่าตัว เปิบอีสานถือว่ามีโชค จัดการลอกหนังปิ้งย่างแบ่งกันเจี๊ยะทั่วหน้า สรุปว่าจะต้องออกแรงขนกันอีกวันหนึ่ง หลังจากนั้นจะมาปรึกษาว่าจะเอาไม้ตาลพวกนี้มาทำสิ่งประดิษฐ์ได้อย่างไร ภายใต้ข้อจำกัดของเครื่องมือ ..ตรงนี้แหละครับที่การจัดการความรู้จะเกิดขึ้น สถานการณ์เผชิญหน้าให้เคี่ยวความคิดจนพบทางเลือกและทางออก ส่วนจะเป็นอย่างไรบ้างนั้นก็ต้องติดตามกันต่อไป</p> <p style="text-align: justify;">หลังจากที่ใครๆกลับไปหมดแล้ว ผมเดินผ่านหลังบ้าน กลิ่นดอกลำดวนฉุนกึกมากระทบจมูก กลิ่นนี้ไม่ต้องสงสัยเลย เพราะลำดวนจะหอมมีเอกลักษณ์เฉพาะชัดเจน ผมปลูกลำดวนตรงกับหน้าต่างด้านหลังบ้าน หวังว่าจะให้กลิ่นหอมโบยโบกเข้ามาในห้อง บัดนี้ก็สมความประสงค์แล้ว แต่กลิ่นมันแรงเกินไป ทั้งๆที่เพิ่งจะบานวันแรกและยังบานเป็นส่วนน้อย ถ้าวันถัดไปบานพร้อมกันมันจะไม่ตลบไปทั้งบ้านหรือครับ กรณีนี้ช่วยเตือนเราว่า..อย่าปลูกต้นลำดวนใกล้บ้านเกินไป ควรจะปลูกให้ห่างบ้านประมาณ 10-15 เมตร กลิ่นจะหอมจางๆกำลังดี ซึ่งตรงกันข้ามกับดอกสะเดาที่กำลังบานแข่งกัน ดอกสะเดาหอมระรื่นกำลังดี ถึงจะปลูกใกล้ยังไงก็ไม่มีปัญหาเหมือนลำดวน เรื่องเล็กๆน้อยๆอย่างนี้แหละครับ เข้าตำรา<span style="color: #ff0000;">&rdquo;ไม่ลองไม่รู้&rdquo; </span>จริงๆเลยเชียว</p> <p style="text-align: justify;">ลำดวนเป็นไม้พื้นถิ่นอีสาน ขึ้นในที่แห้งแล้งได้ดี สามารถขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดและตามรากไหลไปโผล่ต้นอ่อนขึ้นรอบๆต้นแม่ เนื่องจากเป็นไม้ขนาดกลางเรือนใบทึบหนาแน่น มีดอกหอม ผลสุกมีสีม่วงถึงดำรับประทานอร่อย แต่ปากลิ้นจะอมสีหมึกไว้ระยะหนึ่ง สมัยเป็นเด็กบ้านป่าก็ได้อาศัยเก็บลูกลำดวนสุกนี่แหละเป็นออเดิฟที่ชื่นชอบ ด้วยคุณสมบัติที่ว่านี้ทำให้ผมเลือกเป็นไม้ประดับบ้าน และไม้ปลูกเพื่อล้อมแทรกไว้ในแปลงไม้อื่นๆไว้หลายร้อยต้น คาดว่าอีกสัก2ปีน่าจะออกดอกอบอวลไปทั้งป่ายามนี้ ถ้าถึงจุดนั้นเมื่อไหร่อาจจะจัดวันดมดอกลำดวนก็ได้นะครับ เสียดายช่วงที่ครูอึ่งมาดอกคงจะโรยราไปหมดแล้ว</p> <p>จำได้ว่ามีเพลงลูกทุ่งเนื้อร้องเกี่ยวกับลำดวน</p> <p><span style="color: #0000ff;"><em>..บอกลำดวนว่าฉันรักเธอ</em></span></p> <p><span style="color: #0000ff;"><em>บอกลำดวนว่าฉันต้องการเธอ</em></span></p> <p><span style="color: #0000ff;"><em>บอกลำดวนว่าไม่ต้องเป็นห่วง..</em></span></p> <p><strong>ลำดวน</strong></p> <p><strong>พันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลจังหวัดศรีสะเกษ</strong></p> <p><strong>ชื่อวิทยาศาสตร์</strong> <em>Melodorum fruticosum</em> Lour.</p> <p><strong>วงศ์ </strong>ANNONACEAE</p> <p><strong>ชื่ออื่น</strong> หอมนวล</p> <p><strong>ไม้ต้น </strong>ขนาดกลาง สูง 5 - 20 เมตร ไม่ผลัดใบ เรือนยอดรูปกรวย หนาทึบ ลำต้นเปลาตรง</p> <p><strong>เปลือก </strong>สีน้ำตาล แตกขรุขระเป็นสะเก็ด</p> <p><strong>ใบ </strong>ใบเดี่ยว เรียงสลับ แผ่นใบรูปขอบขนานหรือรูปใบหอก &nbsp; กว้าง 2.5 - 4&nbsp; เซนติเมตร ยาว 5 - 11.5 เซนติเมตร ปลายใบแหลมโคนใบสอบหรือมน</p> <p><strong>ดอก </strong>สีนวลกลิ่นหอม ออกเดี่ยวตามซอกใบที่ปลายกิ่ง กลีบดอกหนาและแข็ง กลีบดอก ชั้นนอก 3 กลีบแผ่ออก ชั้นใน 3 &nbsp; กลีบ หุบเข้าหากัน เมื่อบานเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 เซนติเมตร</p> <p><strong>ผล </strong>เป็นผลกลุ่ม ทรงกลม เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 0.6&nbsp; เซนติเมตร สีเขียว เมื่อสุกสีดำ รสหวานอมเปรี้ยว</p> <p style="text-align: justify;">คนไทยโบราณเชื่อว่า บ้านใดปลูกต้นลำดวนไว้ประจำบ้านจะทำให้เกิดความคิดถึง ความสดชื่น เพราะ ลำดวน หรือ ลำดวน คือ ความกลมกลืน ความดูดดื่ม ความชื่นฉ่ำ นอกจากนี้ดอกของลำดวนยังมีลักษณะสีนวลสว่างกลิ่นหอมเย็น กระจายไปไกลมิรู้คลาย และยังเชื่ออีกว่าเกสรของลำดวนเป็นยาวิเศษอย่างหนึ่ง สำหรับบำรุงสุขภาพจิตที่ดีอีกด้วย เพื่อเป็นสิริมงคลแก่บ้านและผู้อาศัยควรปลูกต้นลำดวนไว้ทางทิศตะวันตกเฉียง เหนือ ผู้ปลูกควรปลูกในวันพุธเพราะโบราณ เชื่อว่าการปลูกไม้เอาประโยชน์ทั่วไปทางดอกให้ปลูกในวันพุธ ถ้าจะให้มงคลแก่ตัวเองผู้ปลูกควรเป็นสุภาพสตรี เพราะชื่อลำดวนเป็นชื่อที่เหมาะสมสำหรับสุภาพสตรี</p> <p><span style="color: #800080;">Key Word</span></p> <p><span style="color: #800080;">ปลูกต้นไม้ เหมือนได้ปลูกความรัก มิตรไมตรี ความดี ความงาม</span></p> 2010-01-26T01:28:43+07:00 ยามลำดวนส่งกลิ่นหอม เราเผลอสูดลมหายใจแรงโดยไม่รู้ตัว false 331058 2010-01-27T11:59:22+07:00 false false 2010-01-26T01:30:41+07:00 3 ลำดวนดง