(กิจกรรมย่ำต๊อกอีสาน พาไปเที่ยวปราสาทศรีขรภูมิ)

ช่วงวันหยุดยาว หลายท่านอาจจะได้ไปเที่ยวทำบุญทำทานสนุกสนานกับหมู่ญาติและเพื่อนฝูง ส่วนผมถูกลูกหลานจับเข้าโรงเรียนดื้อตาใสวิทยา เพื่อเรียนรู้วิธีเขียนบล็อกตามสไตล์ลานปัญญา หลักสูตรนี้ใครว่าง่ายผมนี้แทบกราบเลยละครับ ระบบยังไม่เสถียร ตัวช่วยยังน้อย เจ้ากามนิตหนุ่มทำหน้าที่เชียร์บล็อกก็ติดภาระสอนจนหน้ามืด เราจึงช่วยกันไปตามมีตามเกิด เรื่องนี้จึงท้าทายสติปัญญาและพยายามของนักไอที.ไทยแลนด์อย่างยิ่งยวด

ใครแหยมเข้ามาลองร้องโอ๊ก!กันทั้งนั้นละครับ

แต่ผมก็แอบเห็นความบ้าบิ่นนักสู้ชีวิต ฝ่าวิกฤติสนามเพลาะโปรแกรมอย่างทรหด

เป็นปรากฏการณ์แลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่ระทึกใจนักสารสนเทศหัวเด็ดแห่งยุคสมัย

เรื่องนักสู้ชีวิตฝ่าวิกฤติไอที จะขอให้ท่านผู้สันทัดกรณีช่วยบันทึกขัดเกลาเอาไว้

(แวะชิมกาแฟ กับขนมตะโก้แสนอร่อย)

ก่อนหน้านี้มีปัญหาของระบบ ถามไปที่มะปรางเปี้รยวเดี๋ยวเดียวก็จบ แต่เดี๋ยวนี้จะไปถามใคร มีอาการไปออกันอยู่คอขวด หมายถึงคนช่วยเชียร์บล็อกยังทำการบ้านไม่เสร็จ  จะถามซูซานก็บอกว่าขอศึกษาให้แม่นยำก่อน จะถามเม้งก็คร่ำเคร่งค้นหาวิธีการให้ง่ายขึ้น แต่ก็มีคนอธิบายว่า..ที่ยากและยุ่งเพราะเราไปติดความคุ้นเคยกับระบบเก่า มีหลายคลิกที่เราต้องคิดใหม่ทำใหม่ หลายเรื่องที่เป็นจุดดีก็มีบ้าง ผีถึงป่าช้าไม่ฝังก็เผาละครับ อิ อิ

ประเภทปึกเรียกพี่อย่างผมนั้น

ใครมาสอนก็สั่นหัวทุกที

ต้องเซ้าซี้เสียเวลากลับไปกลับมา

โดยเฉพาะกลุ่มภาษาหรือคำอธิบายล้วนเป็นภาษาต่างด้าว

ถ้าฝ่ายเทคนิคช่วยแปลเป็นไทยอย่างในG2K.จะสะดวกกว่านี้

สรุปว่าถ้าผมจะเข้าไปเฮฮาที่ลานปัญญา

ก็ต้องเติมความรู้ตัวเองให้สอบผ่านให้ได้

จะเป็นไปได้แค่ไหนก็ยังไม่รู้

ผมยังนั่งงมโข่งอยู่นี่ยังไงละครับ

จะต้องซดน้ำใบบัวบกอีกกี่หม้อ

อาการดื้อตาใสถึงจะทุเลา

เดินเข้าไปสู่ลานสวนป่าได้อย่างสะดวกโยธิน