วันนี้ผมมาประชุมคณะอนุกรรมการจัดประกวดข้อเขียนความประทับใจที่ศิษย์มีต่อครู  เนื่องในโอกาสวันครู พ.ศ.2551 ของคุรุสภา ซึ่งมีผู้ส่งข้อเขียนเข้ามาทั้งหมด 1,584 สำนวน ทางคุรุสภาได้คัดกรองเบื้องต้นเหลือ 705 สำนวน ส่งให้อนุกรรมการคัดเลือกต่อ โดยส่งให้ไปอ่านล่วงหน้า  แล้วมาคัดเลือกกันวันนี้
      ก่อนมาประชุมวันนี้ ผมใช้เวลาอ่านทุกสำนวนอยู่หลายวัน ซึ่งไม่รู้สึกเบื่อเลย  เพราะศิษย์แต่ละคนที่เขียนถึงครูของเขาต่างกลั่นออกมาจากความรู้สึกที่เขามีต่อครูของเขา  แม้วันเวลาจะผ่านไปนานเท่าไร  คุณครูบางคนที่เขาเขียนถึงได้ถึงแก่กรรมไปแล้ว แต่ความรู้สึกที่ประทับใจของศิษย์ก็ยังมีไม่เสื่อมคลาย และเป็นแบบอย่างให้ศิษย์ดำเนินชีวิตมาจนถึงทุกวันนี้
     สิ่งที่ผมสนใจมากคือ  พฤติกรรมของครูที่ศิษย์ประทับใจนั้น  จากที่อ่านอย่างไม่ได้แจกแจงข้อมูลในเชิงสถิติที่ชัดเจน(อยากให้คุรุสภาทำวิจัยจากข้อมูลนี้ด้วย) ซึ่งพบแนวโน้มว่า ศิษย์ส่วนใหญ่จะประทับใจครูที่ประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ศิษย์ ให้ความรักความเมตตา ต่อศิษย์ จ้ำจี้จ้ำไชให้ศิษย์อ่านออกเขียนได้ คิดเลขเก่ง  สอนให้ท่องจำ เอาใจใส่อบรมกิริยามารยาทให้ศิษย์เป็นคนดี  มีวินัย  และที่น่าสนใจอย่างยิ่งคือ เด็กจะเขียนประทับใจคุณครูที่ดุเจ้าระเบียบ และใช้ไม้เรียวเกือบทั้งนั้น  ซึ่งสวนกระแสกับแนวคิดของนักสิทธิมนุษยชนในปัจจุบัน
      ผมอยากเห็นข้อมูลการวิจัยพฤติกรรมของครูที่นั่งอยู่ในหัวใจของศิษย์ จากข้อเขียน 1,584 สำนวนจริงๆ  ที่คุรุสภาน่าจะวิเคราะห์ต่อเนื่องนะ