ไม่ควรจะนำความทุกข์ มาปิดกั้นความสุขเฉพาะหน้าเลย เวลาแห่งความสุขในโลกนี้ มีน้อยเสมอ

       ฝนเม็ดเล็กๆ ที่เล่าให้ฟังเมื่อวานนี้ ผู้เขียนบอกไปแล้วว่าชอบมาก เผลอไปยืนให้เม็ดฝนเกาะเล่นบนผม สักพักก็มีอาการฝนหนาเม็ดขึ้น และตกอย่างรวดเร็ว และรุนแรง กำลังออกรณรงค์ใส่ทรายอะเบท ในหมู่บ้านอยู่ ขึ้นรถช้าไปหน่อย เลยโดนฝนซะเปียก

  กลับถึงบ้านก็เกือบทุ่ม กินข้าวปลาเสร็จสรรพ ก็เลยสี่ทุ่มไปแล้ว

นอนหนาวๆ ใต้ผ้าห่ม หลับรวดเดียว ก็ตื่นเช้า เข้าหมู่บ้านต่อไป

แต่ตกเย็นวันนี้ เจ้าฝนแสนสวยกำลังทำเหตุเสียแล้ว เริ่มรู้สึกปวดๆเมื่อยๆ มึนหัว มีน้ำมูกนิดหน่อย คงต้องนอนหลับหลังกินยากันแล้ว ในคืนนี้

 แปลกนะ สิ่งที่สวยงาม ก็ยังแฝงไปด้วยพิษภัยเสมอ ละอองฝนที่อ่อนโยน เกาะกระจกรถอย่างแผ่วเบา จนไม่อยากจะกดปัดน้ำฝนทิ้ง เพราะดูเพลินดี เล็กเสียยิ่งกว่าหัวไม้ขีด เกาะพราววิบวับอยู่เบื้องหน้า

  ถ้าเรารู้ว่า สิ่งที่เรากำลังชื่นชมนี้ ในเวลาต่อมา จะได้ก่อให้เราเกิดความไม่สบายภายหลัง เราจะยังชื่นชมสิ่งนั้นอยู่ไหม ก็ได้คำตอบในใจว่า เราก็คงชื่นชมต่อไป เพราะไม่ควรจะนำความทุกข์ มาปิดกั้นความสุขเฉพาะหน้าเลย เวลาแห่งความสุขในโลกนี้ มีน้อยเสมอ จึงไม่ควรปฏิเสธ

 แม้เจ้าจะใจร้าย...แต่ ...ก็ยินดีจะเห็นเจ้าอีกสักครั้ง เจ้าปรอยฝน จากฟากฟ้าไกล