ในยามที่เครียด และหาทางออกให้ตัวเราไม่พบ ก็มักจะหาเรื่องที่ดีมาใส่ในชีวิตเรา ดีกว่า ที่จะเก็บความเครียดนั้นไว้
ยอมรับว่า....มีความเครียดในแต่ละวันมากมาย   แต่จะไม่เก็บความเครียดนั้นไว้ให้เศร้าตรมหรอก  
อย่าลืมว่า...เรื่องของสุขภาพ...ไม่มีใครช่วยเราได้หรอก   นอกจากตัวเราเอง   
ดังนั้นเช้านี้    ครูอ้อยลืมตาขึ้น  ก็ถีบจักรยานลมก่อนลุกจากที่นอนเลย   ได้ 50 ทีช้าๆ  
ค่อยๆลุกด้วย  เพราะบ้านจะหมุนอีก   แล้วเดินมาที่โต๊ะทำงาน   ค่อยๆคิดว่า...อนาคตข้างหน้านี้  คือ   วันนี้จะทำอะไรบ้าง 
อ๋อ..งานที่โรงเรียน   มิได้เป็นของเราทั้งหมด....ควรจะให้ผู้อื่นที่มีความสามารถมาร่วมกันคิดร่วมกันทำบ้าง    งานจึงจะเดิน  และเป็นงานที่เป็นผลผลิตจากทุกๆคนร่วมกัน  
การกระจายอำนาจ  ที่มีเจตนารมณ์ให้มีการทำงานร่วมกัน   
ค่อยๆเก็บอุปกรณ์น้อง acer   ลงกระเป๋า  
กลับมามองที่โทรศัพท์มี 3 สายที่โทรศัพท์มาหา   ค่อยๆเปิดดูว่า...เป็นใครนะที่โทรศัพท์มาหาเรา....เลือกพูดกับบางคนเท่านั้น   อย่าเก็บความเครียดมาใส่ตัวเรา  โดยไม่จำเป็นต้องรู้  หรือต้องทำ  ไปเสียทุกเรื่อง...... 
 เป็นการออกกำลังจิต  ของเราไปด้วย