คืน นั้น คืน ไหน ใจแพ้ตัว
คืนและวัน อัน น่า กลัว ตัวแพ้ใจ
ท่ามกลางแสงสี ศิวิไลซ์
อาจหลงทางไปไม่ยาก เย็น

คืน นั้น คืน ไหน ใจเพ้อฝัน
คืนและวันฝันไป ไกลลิบโลก
ดังนกน้อย ลิ่วล่องลอย แรงลมโบก
พออับโชค ตกลงกลาง ทะเลใจ

ทุกชีวิตดิ้นรน ค้นหาแต่จุดหมาย
ใจในร่างกาย กลับไม่เจอ ทุกข์ที่เกิดซ้ำ
เพราะใจนำพร่ำเพ้อ หาหัวใจให้เจอ ก็เป็นสุข

บทเพลงนี้

สอนอะไรเราหลาย ๆ อย่าง

การหาคำตอบของชีวิต

บางครั้ง

...

บางครั้ง

ไม่ต้องดิ้นรนอะไรมากมายนัก

อย่าให้วันวานที่ผ่านไป

สูญเปล่า...และไร้ค่า

การเรียนรู้..บทเรียนจากวันวาน

ทำให้เราไม่ต้องเดินหลงทาง

จงเรียนรู้..เพื่อการรู้อยู่

ขอบคุณ พี่แอ๊ด มากนะครับ